..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

Monday, August 6, 2018

මගේ පුංචි කාලේ - කළුවරේ ජරමරේ


 කළුවරේ ජරමරේ
==============



හොල්මන් වලට මිනිස්සු බයයි.ඒත් හොල්මනුත් බය කරන්න ඇහැකි දෙයක් අපි ළගත් තියනව.ඒක මට සෑහෙන ප්‍රයෝජන උනේ මන් පුංචි කොල්ලා කාලෙ. 



ඒ කාලෙ අපේ ගෙදර ට ලයිට් තිබ්බෙ නෑ. ගෙදරටම තිබ්බෙ ලාම්පු දෙකක් විතරයි.ඊට අමතරව පෙට්‍රෝල් මැක්ස් එක තිබ්බත් ඒ එළියෙන් මුලු ගෙදරම එලිය උනේ තාත්තා ගෙදර ඉන්න දවසට විතරයි.තාත්තා  පෙට්‍රෝල්මැක්ස් ලාම්පුවේ ආවතේව කටයුතු කරන කොට ඒ වටේ දැවටි දැවටි අත්උදව් දෙන මායි අයියයි කන්කෙදිරි ගාන්න පටන් ගන්නේ ලාම්පුවට හුළං ගහන වෙලාවට. තාත්තට කන්කෙදිරි ගාලා ගාලා ලාම්පුවට හුළං ටිකක් ගහන්න ලැබෙනෙක ඉතින් රෑට කන්න ඕනි නැති තරමට බඩ පිරෙන වැඩක්.


පෙට්‍රෝල්මැක්ස් ලාම්පුව පත්තු කරපු දවසට ඉතින් ගෙදරට හඳ පෑවුවා වගේ , ගෙදර හැම අස්සක් මුල්ලක්ම එළිය වෙනවා. ඒත් ඉතින් හැමදෑමත් හඳ පායන්නෙ නෑ වගේ ගෙදර ගොඩක් වෙලාවට පත්තු උනේ ලොකු කලගෙඩි චිමිනිය තිබ්බ පිත්තල ලාම්පුවයි. පුන්චි චිමිනිය තිබ්බ සාමාන්‍ය ලාම්පුවයි විතරයි.පස්සෙ කාලෙක ඇලඩින් ලාම්පුවකුත් එකතු වුනාට මේ කිසිම ලාම්පුවක් අල්ලන්න විශේෂයෙන්ම මට තහනම් වෙලැයි තිබ්බේ.


රෑ කළුවර වැටෙන්න කලින් චිමිනි ලාම්පු සූදානම් කර ගන්නෙක ඒ කාලේ සැලකිය යුතු රාජකාරි වලින් එකක්. චිමිනිය බිදෙන්නෙ නැති වෙන්න චිමිනිය ඇතුලෙ බැදිල තියෙන කළුපාට ලාම්පු දැලි ටික අයින් කර නොගත්තොත් ලාම්පුවෙන් එන එළියෙන් වැඩක් නැති වෙනවා.  ස්වකැමැත්තෙන් චිමිනි හෝදන වැඩේ බාර ගන්න කැමැති වුනත් කොයි වෙලේත් කහබිලියා ගෑවිල වගේ ඉන්න මට ඔය වගේ වැඩ බාර දෙන්න අම්මගෙ කිසිම කැමැතක් තිබ්බෙ නෑ.

අපේ ගෙදර කුස්සිය තිබ්බෙ මහ ගෙදරටම සම්බන්ධ වෙලා නෙමෙයි.මහ ගෙදර පිටිපස්සෙන් , මහ ගෙදරයි කුස්සියයි අතරේ සැලකිය යුතු ඉඩක් ඇරල තමයි කුස්සිය තිබ්බේ. ඒ තිබ්බ පුන්චි කුස්සිය එලිය කරන්න පුන්චි ලාම්පු එලිය ඇති උනේ අම්මට විතරයි.  අපි කුස්සියට රිංගුවාම අපේ බත් පිගන් වලට එළිය දෙන්න ඒ පුංචි ලාම්පුවට බැරි උනා.ඉතින් අපි තුන්දෙනා රැට කෑම කන්න යන කොට අම්ම කරන්නෙ සාලෙ තියන ලොකු පිත්තල ලාම්පුවත් කුස්සියට ඇන්න යනේක.ඒ වගේම ඒ වෙලාවට ගෙදර කවුරුත් දැනුවත් කරන්නත් අම්ම අමතක කරන්නෙ නෑ. විශේශයෙන්ම මාව දැනුවත් කරන්න අම්ම අමතක නොකරන්නෙ , මට ඒ වෙලාවටත් කරන්න දහසක් වැඩ තියන නිසා.ඒ දහසකුත් එකක් වැඩ වලින් එක වැඩක් විදිහට ටින් එකකට හයි කරපු බල්බ් කුප්පි ලාම්පු හදන්නත් පස්සෙ කාලෙක මට පුලුවන් වුනා.

ඉතින් , "චූටි පුතා ....කෑම කන්න එන්නනන.." කියන ගමන් ම පිත්තල ලාම්පුව අතට ගන්න අම්මගෙ පස්සෙන් වැටුනෙ නැත්තම් වෙන්නෙ හරිම විජ්ජුම්බරයක් තමයි. 

මුලු සාලෙම පතුරන් හිටපු කහ එළිය ටික ටික අම්මගෙ පස්සෙන්ම වැටිලා නොපෙනී ගියාම මුලු ගේම තිත්ත කලුවරයි.ඔන්න ඔය වෙලාවට තමයි හොල්මන් සාලෙට එන්නෙ. ඒකත් මගෙ වටේටම ඇවිත් හිට ගන්නව මට දැනෙනව.ඒ හොල්මන් මගේ ඇගේ ගෑවෙන්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දි මන් කරන්නෙ සරම ඔලුවටම උස්සගෙන ගෙජ්ජිමල්ල එලියෙ දාන් හයියෙන්ම කුස්සිය පැත්තට දුවන එක. එතකොට එක හොල්මනකටවත් බෑ මට අත තියන්න. 

ඒ මොකද කියනව නම් ඔය කොයි හොල්මනත් හෙලුවැල්ල ට බයයි.....

Monday, June 18, 2018

බල ඝූර්ණය සහ කෙල්ලන් ගේ ඇණ ගැලවීම

බල ඝූර්ණය සහ කෙල්ලන් ගේ ඇණ ගැලවීම
--------------------------------------------------------------


ඩෝසරයේ වැඩ ට ගොස් දැන් පාසල් පැමිණෙන සංජීව ඔබට මතක ඇතැයි සිතමි. එදා ඔහුගේ විද්‍යාව පොත ලකුණු කර “ හොඳ පුතා “ යැයි පැවසීමෙන් පසුව දැන් ඔහු විද්‍යා පාඩම වෙලාවේ දී ඉතා උනන්දුවෙන් ඇහුම් කන් දෙන අතර පාඩමේන් අසන ප්‍රශ්න වලට ද පිළිතුරු දීමට නොපැකිලව ඉදිරිපත් වේ.......

ඔහුට විද්‍යාව උගන්වන මා ජීව විද්‍යා ගුරුවරියක වන අතර චිත්‍ර ඇඳීමේ යම් සමත්කමක් මා තුළ ඇත්තේ ජීව විද්‍යා නිදර්ශක බලා ඇදීමට ප්‍රායෝගික පන්ති වල දී ලත් පරිචය නිසා වන්නට ඇත. නමුත් .....අද මා පත් වූයේ යම් තරමක අසීරුතාවයකට ය.

පාඩම බල ඝූර්ණයයි.......... “ ස්පැනරය “. මොකක් ද යකෝ ඒ. ජීව විද්‍යා ගුරුවරියගේ භෞතික විද්‍යා වෙ හි ප්‍රායෝගික භාවිතය පිළිබඳ ගැටළු තැනක් මතු වුයේ එලෙසයි. 

ස්පැනරය මතකයේ ඇතත්.එය හරියට ඇද ගැනීමට නොහැකි බැව් මට පසක් වුයේ මා සිත තුල වූ ස්පැනරය බොඳ වූ මතකයක් නිසා ය.

නමුත් ගුරුවරියන් සතු ව නිසඟයෙන්ම පවතින “ ස්ථානෝචිත ප්‍රඥාව “ මට ද පහළ විය. 

මේ මොකක් ද ළමයි.?

මා විසින් සුදු පුවරුව මත අදින ලද “ යතුර “ (මෝටර් කාර්මිකයින් භාවිතා කරන යතුරක් ) පෙන්වා මම ඇසූවෙමි....

යතුරක් නේ ටීචා...........(කොල්ලෝ එකා වන්ව පෑවසූහ )

එතකොට මොකක් ද ළමයි ස්පැනරය කියන්නේ ?

අර මේකනේ ටීච. ඔය වගේ තමා හැබැයි කරකවන්න කෑල්ලක් තියේ , අර බන් මෙහෙම ......කොල්ලන්ගේ පැත්තේ මහ කාලගොට්ටියක් ලෙසින් එකා පරයා එකා කෑගසු ඇසේ.... සංජීවගේ හඩ එයින් උස්ව නැගේ...........

“ හරි හරි මට ස්පැනරය ඇදල දෙන්න සංජීව බෝඩ්ඩෙකේ “
වෙනදාට පැකිලෙන , “ බෑ ටීචා යැයි බිම බලා ගන්නා සංජීව , හොඳම ටෙලි නාට්‍යයට හිමි රයිගම් ටෙලි සම්මානය ගන්නට යන අධ්‍යක්ෂකවරයා ලෙසින් කොල්ලන් අතරින් නැගී සිට බෝඩ් එකට ආවේ ය. මගේ අතින් මාකර් පෙන් එක ගත් ඔහු යස අගේට ස්පැනරය බෝඩ් එකේ ඇන්දේ මගේ මතකයේ තිබූ බොඳ වූ ස්පැනරයට ද පාට ගල්වමිනි............

ඔහු විසින් අදිනා ලද ස්පැනරයේ කටට මුරිච්චි ඇණයකුත් , ඇණයට ලඟින් X හා ඊට තරමක් දුරින් Y ලකුණු කළ මා , එක්ස් අකුර ගැහැණු ළමුන් විසින් ඇණය ගැලවීමට භාවිතා කරන ස්ථෘනය බවත් වයි ලකුණු ඇති තැනින් පිරිමි ළමයින් ඇණය ගැලවීමට බලය යොදන බවත් පැවසූ විට කොල්ලන්ට සිනහා ගිය ද , කෙල්ලන් පසු වූයේ විසඳා ගත නොහැකි ගැටළුවකට මැදි වූ පරිද්දෙනි............... 

ඉවසිය නොහැකි තැන දී කෙල්ලක විසින් “ ඇයි ටීචා X ලකුණ කෙල්ලන්ට “ පිළීතුර ලැබුනේ කොල්ලෙක් ගෙනි.

“ උඹලට පුලුවන් ද යකෝ හරියට ඇණයක් වත් ගලෝ ගන්න “

P/S- භ්‍රමණ ලක්ෂයේ සිට ඇති දුර වැඩි වත්ම යෙදිය යුතු බලය අඩු වන බවත් , අවශ්‍ය ඇණය ගලවා ගැනීම පහසු වන බවත් කියා දුන්නේ එලෙසිනි.

සංජීව දැන් විද්‍යාව ට උනන්දු වීම මා ලද ජයග්‍රහණය කි.

Monday, May 7, 2018

කඩවුනු සිල් හෙවත් බූබම්බා

කඩවුනු සිල් හෙවත් බූබම්බා 

-----------------------------------------------


“ මන් බෞද්ධ සමිතියෙ ලේකම් නේ , මට එන්න බැරි වෙයි බන් “

“ ඒ කියන්නෙ උඹටත් සිල් ගන්නම වෙනව ද“

“ නෑ බන් , ඌ සංවිධායක කමිටුවෙ නිසා අනිත් වැඩ ටික බලන්න වෙනවා “

“ ඒ කියන්නෙ මොනවා ද?“

“ දානේ , ගිලන්පස , පිරිකර අරව මෙවුවා “

“ හරි එහෙනම් මෙහෙම කරමු බන් , ඔය වැඩ ටික එකාමාර දෙක වෙද්දි ඉවර වෙයි නේ... “

“ නෑ .... එකොල එකොලාමාර වෙද්දි වැඩ වලින් සෑහෙන කොටසක් ඉවරවෙයි “

“ හරි අපි එහෙනම් මෙහෙම කරමු , හවසට යමු. සිල් පාවාරණය කරන්න කිට්ටු කරල පනිමු “ 

එදා හරිම ත්‍රාසජනක දවසක් වුනා. සිල් සුවඳින් පිරිල තිබ්බ ඉස්කෝලෙ මට හරියට වැඩ තිබුණ. වෙනද අදින නිල් කොට කලිසම වෙනුවට සුදු කොට කලිසමක් ඇදල ඊට උඩින් සුදු සරම ඇදල ලෑස්ති වුනේ වෙනදට වඩා හරිම උනන්දුවකින්. ගෙදරින් හිතන්න ඇති සිල් ගන්න යන්න පුදුම උනන්දුවක් තියන ළමෙක් කියලා. අනික ඉතින් එහෙම වෙන්න එපැයි මන් නෙ බෞද්ධ සංගමේ ලේකම්.........

උදේම ඉස්කෝලෙට ගිහින් ඉස්සෙල්ලාම බැලුවෙ අරුන් තුන්දෙනා ඇවිල්ල ද කියල... උන් දෙන්නත් පුදුම සතුටකින් උන්නේ. “වාසල “ ය ඉන්න නිසා මටත් කිසිම බයක් තිබ්බෙ නෑ. ඌ ලෝකෙ කාලා වතුර බීපු එකා වෙච්චි , කොහ් ගියත් කණෙන් රිංගල හරි එයි....අනික අපෙ තාත්තයි උගේ තාත්තයිත් යාළුවො... 

සංගමේ ලේකම් වෙච්චි මට එදා හරියට වැඩ තිබ්බා.සංවිධායක මණ්ඩලේ කිහිප දෙනෙක් හිටියත් සමහර වැඩ අතර සම්බන්ධීකරණය කරන්න වුනේ මටමයි. මන් නැත්තම් තව ඩිංගෙන් බණ කියන්න වැඩම කරපු පොඩි හාමුදුරුවන්ට ගිලන්පස දෙන්න වෙන් කරල තිබ්බ ගෙදරින් ගෙනාපු අලුත්ම පීරිසි කුට්ටමත් හොයා ගන්න කට්ටියට බැරි වෙන්නේ වැඩි පරිස්සමට ඒක අරන් තියපු තැන මටවත් මතක නැති වෙලා තිබ්බ නිසා. අද හවස වෙද්දි යන්න තිබ්බ ත්‍රාසජනක , කුළුදුල් ගමන සිහි වෙද්දි මගේ මොළය තනිකර එයින් පිරිලා ඉතිරිලා යන නිසා වෙන කිසිම දෙයක් ගැන මතකයක් තියා ගන්න මොළේ ඉඩක් තිබ්බෙ නෑ.

උදේ දානේ , ගිලන්පස  , මල් වට්ටි , සුවඳ හඳුන්කූරු අතරේ මගේ සිතුවිලිත් එතිලා පාවෙලා යද්දි දන්නෙම නැතිව දවල් දානෙ වෙලාවත් ලං වෙලා තිබ්බා. දවල් දානෙට වැඩිය හාමුදුරුවහන්සේලාගේ පා දෝවනය කරල පිහිදාන්න තිබ්බ තුවායත් තුරුල් කරන් ඉද්දි ඒක හැම තැනම හොයපු පොඩි සුජී බලෙන්ම වගේ මගෙන් තුවාය උදුරන් ගියේ “ උඹට නම්  අද මොකක් හරි වෙලා.මේ ලෝකෙ නෙමෙයි ඉන්නෙ.මෙන්න මෙහෙ දියන් තුවාය .හාමුදුරුවො පා දෝවල උඩ බලන් ඉන්නවා අතන “

ඒ බැනුමෙන් සිල් මඩුවට ආපහු වැඩිය මගෙ හිත නොසන්නුව වට පිට බලද්දි තමා වාසල එහා කොණේ ඉදල මට අත වනනව දැක්කේ.මිනිහට ටිකක් තරහ ගිහින් තිබ්බ කියල මට හිතුනෙ , ගොඩක් වෙලා මා එනකම් බලන් හිටිය කියල දැනුන නිසා.

ඔන්න ඉතින් වාසලයයි , මායි චතුරයි ඉස්කෝලෙ ප්‍රධාන ගේට්ටුවෙන් වත් පස්සෙ ගේට්ටුවෙන් වත් නැතිව කැලෑ පාරකින්ම අපේ ගමන යන්න පිටත් වුනා. ඉස්කෝලෙ නොපෙනිලා යන දුරක් ගියාට පස්සේ එච්චර වෙලා අරහෙ මෙහෙ ඇතිල්ලි ඇතිල්ලි තුත්තිරි ඇනිල තිබ්බ සුදු පාට සරම කඩල බෑග්ගෙකට  දාලා දිලිසි දිලිසි තිබ්බ සුදු පාට කොට කලිසම පිටින් තුන්දෙනාම දැන් ටවුමට යන බස් එක එනකම් බලා හිටියෙ අදුරන කවුරුවත් මුලිච්චි වෙයි ද කියල පරිස්සම් වෙන ගමන්.

ගමන සුබ මොහොතකින් පිටත් වෙලා තිබ්බ කියල වාසලය කීවේ අදුරන කිසිම කෙනෙක් මුලිච්චි නොවුන නිසා. අනික ඉතින් අපි අදුරන ගොඩක් අය මේ වෙද්දිත් ඉස්කෝලෙ සිල් මඩුවෙ නිසා ඒ හැටි කලබල වෙන්න දෙයක් තිබ්බෙත් නෑ.

චිත්‍රපටි හෝල් එකට ළං වෙද්දි ලොකුවට ලස්සනට අතින් ලියපු “ ඔන්න බබෝ බිල්ලො එනවා “ කියන ලස්සන අකුරු අතරින් තඩි විශාල ඇඟක් තියන මනුස්සයෙක් වගේ කෙනෙක්ව ඇඳල තිබ්බා. චිත්‍රපටිය බලන අතර තුර දි තමා මට තේරුනේ ඒ ඇදල තිබ්බෙ “ බූබම්බා “ කියලා.

විශාල හෝල්ලෙක ලෑලි පුටුවක වාඩි වෙලා කකුල් දෙකවත් බිම ඇතිල්ලෙන්න උස මදිව මන් බලපු පළවෙනි චිත්‍රපටිය තමයි ඒ. ඒකෙ හිටිය මහ විශාල භූතයා එකෙ හිටපු නළුවගෙයි නිළියගෙයි ආදර කතාවට හරියට උදව් කරා. ඌ තමයි බූබම්බා කියන්නේ. චිත්‍රපටිය බලන්න ආපු මිනිස්සු විසිල් ගගහ කෑගගහ බූබම්බට සපෝට් එක දෙන කොට අපි තුන්දෙනත් ඒකටම එකතු වුනා.

ඒත් ............................. චිත්‍රපටිය ඉවරවෙලා ටවුමට එද්දි , ගමට යන බස් එක අපට මිස් වෙලා තිබ්බා. හරියටම තත්පර ගාණකින් ඒ බස් එක අද්දල තිබ්බත් අපේ ප්ලෑන් එකේ හැටියටම අපි ආවනම් ඒ බස් එක මඟෑරෙන්නෑ කියල වාසල කීවේ චිත්‍රපටි ශාලාවෙන් කවුරුත් යනකම්ම එළියට නොබැහ ඉදල අන්තිම මොහොතත් හෝල් එකේ විච්චූරණ බල බල ඉදල මඟදිගට බූබම්බාගේ නැවත විකාශයන් රඟපාමින් අපි ආපු නිසා........

ඒ වෙද්දි අපේ ගෙදර තත්ත්වය මට හිතා ගන්නවත් බැරි තරම් බැරූරුම් වෙලා කියල මට තේරුනේ ගමට යන අන්තිම බස් එකේ ඇවිත් රෑ වෙලා පාර දිගේ ගෙදර යද්දි ගෙදර යන්න කලින් මඟට ඇවිත් පාර දිහා බලා ඉන්න අම්මගෙ මූන දැක්කාමයි.

කොච්චර බොරු කීවත් අම්මගෙන් මිදෙන්න බැරි විත්තිය මට තේරුම් ගිහින් තිබ්බත් තාත්ත එදා ගෙදර නැති එක හිතට ගෙනාවේ සහනයක්.............

ඒත් ඊට පහුවෙනිදා පාන්දරම ගෙදර ආපු තාත්තගෙ අතට අහුවෙච්චි වහලෙ ගහල තිබ්බ කෙවිට පිට මැද්දට දෙක වදිද්දි  මාව බේර ගන්න වත් බූබම්බා නම් ආවේ නෑ.

Monday, April 30, 2018

මන් ආදරේ අන්නේකයි


මන් ආදරේ අන්නේකයි 
--------------------------------


මන් කැමති විදිහටම 
මන් කැමති තරමට ම
නුඹ කැමති දේවලුත් තියනවා
නුඹ හිතන විදිහටම
මන් හිතන බව නිතර
නුඹට-මට එකවරම හැඟෙනවා
මන් ඉන්න තැන නිතර
නුඹ නොමැති කල වුව ද
ආදරේ හැංගිලා තියනවා 
මන් හිතන හිත ඇතුලෙ
සැඟවිලා නැලවිලා 
නුඹෙ හිතත් නිතරෝම ගැහෙනවා 
මන්
සොඳුරු සිත
(වත්සලා)

ඉංජිනේරු මහත්තයාගේ බිත්තරය

ඉංජිනේරු මහත්තයාගේ බිත්තරය
---------------------------------------------------


මන් දන්න කියන බොහොම දක්ෂ ඉංජිනේරු මහත්තැන් කෙනෙක් ඉන්නවා. හැබැයි එයා හිතන් ඉන්නේ කිකිළියෙක්ට බිත්තරයක් දාන්න නම් කුකුළෙක් ඉන්නම ඕනි කියලයි.එයා කියන කතාව ඇත්ත නම් කුකුළෙක් නැති කුකුළ් කොටුවක ඉන්න එක කිකිළියෙකුට වත් එක බිත්තරයක් වත් දාන්න බෑ. 

“ එතකොට ගන් කිකිළියො ? “

“ ආහ් ..ගන් කිකිළියො ද උන්ට නම් ඉතින් ගමේ ඇවිදිල කියල කුකුළෙක් මාට්ටු කර ගන්න බැරි කමක් නෑනේ. අනික ඉතින් ගන් වල අහුලන් කාලා ඉන්න කිකිළියො අතරෙ කුකුළ්ලොත් ඇති පදම් ඉන්නවනේ....“

“ එහෙනම් ඒක වෙන්නෑ ගම් බිත්තර ඔය හැටි ගනන් “

කුකුලෙක් නැතිව කිකිළිට බිත්තර දාන්න පුලුවන් කියල කියල දෙන්න සමස්ත මානව ප්‍රජනන පද්ධතියත් කියල දෙන්න වුනා. 

ඔය ඇහැට නොපෙනන තරමේ ඒ කියන්නේ පියවි ඇහැට (පියවිච්චි ඇහැට නෙමෙයි හරිය ) දකින්න බැරි තරම් කුඩා සෛල අතරේ , හොඳට ඇහැට කණට පේන අතට අල්ලන්නත් ඇහැකි සෛලත් තියනවා. ආන්නේම එකක් තමා ඔය “ කිකිළිගෙ ඩිම්බ සෛල “

ඔවු...........මිනිස්සුන්ගෙ ගැහැණු සතාටත් ඩිම්බ සෛල තියනවා...මිනිසාගේ ගැහැණු සතා මාසෙකට සැරයක් පිට කරන ඩිම්බ සෛලය ශුක්‍රාණූවක් එනකම් බලා ඉදලා ඒ නැති වුනාම සංසේචනය නොවෙන නිසා සංසේචනය වුනා නම් පිලිගන්න සැරසිලා හිටි ගර්භාශ බිත්ති අඩා වැටෙන්න කඩා වැටෙන්න ගන්නවා. 

ආන්නෙක තමයි ඔය මිනිස්සුන්ගෙ ගැහැණු සතාට මාස් පතා සිද්ධ වෙන්නේ. ඕක ඉස්ඉස්සෙල්ලාම සිද්ධ වුනු දවස තමා ගැහැණු ළමෙක් “ ලොකු ළමෙක් වෙන්නේ “....ඉතින් ඒ මිනිස්සුන්ගෙ ඩිම්බ සෛල පිටවෙන්න කුකුළෙක් ..නෑ නෑ මනුස්සයෙක් හෝ ශුක්‍රාණුවක් ඕනි වුනැයි නෑනේ......... 

ආන්නේ වගේ , කිකිළිත් කෙකර ගාලා කෙකර ගාලා දාන බිත්තරේ ඇතුලෙ තියෙන්නෙත් “ඩිම්බ සෛලයක් “ තමා...... ඕක තා කුකුළෙක් හම්බෙලා සංසේචනය වුනොත් තමා ඒ හැදෙන බිත්තර වල පැටවෙක් ඉන්නේ. නැතිනම් ඉතින් නෑ තමා...... ඒකනේ ඔය සමහරු කියන්නේ ෆාම් බිත්තර කෑවට පව් නෑ කියලා..... 

ප/ලි - කලකට කලින් වෙච්චි කතාවක් අද මතක් වුනේ කන්න කටට රසට දෙයක් නැතිව ඔම්ලට් එකක් දාගන්න යද්දි “ හා හා අද පෝය බිත්තර බිදින්නෙපා “ කියල ගෙදරින් දෝස මුරේ ආපු නිසයි...........මන් ඉතින් විද්‍යා ටීචර් වෙලා ඉන්නෙ රටට ලෝකෙට මිසක්කා ගෙදෙට්ට නෙමෙයි නේ..

ඉංජිනේරු මහත්තයට බිත්තරේ ගැන කියල දුන්නු
මන්
සොඳුරු

Sunday, April 15, 2018

අපූරු පැමිණීල්ල


අපූරු පැමිණිල්ල




හදිසියේම පැමිණිල්ලක් විභාග කරන්න තියනව කියල මට පොලිසියට එන්න කියල තිබ්බ. කුරා කූඹියෙකුටවත් වරදක් කරල නැති මන් මොකක් ද මේ විජ්ජුම්බරේ කියල හිත හිත කුඩෙත් කිහිල්ලෙ ගහන් වැස්සෙ තෙමි තෙමිම පොලිසියට ගියා. 

ඒ යද්දි දැකල පුරුදු මූණක් ඉන්නෝ පොලිසියේ. ඌ තමා ලු පැමිණිල්ල. අප්පද බොලේ මූ ගිය උඩක් කියල හිත හිත දැන් ඌයි මායි පැමිණිල්ල විභාග කරන රාලාමිට මූණ දාල එක ලග පුටු දෙහෙක වාඩි වෙලා ඉන්නො. ඉස්සරෝම කතා කරන වාරෙ දුන්නෙ ඌට.

" මේකනෙ රාලාමි.... " කියපු ඌ මේසෙ උඩ තිබ්බ හොදටම ඉදුනු කෙසෙල් ඇවරියෙන් කෙසෙල් කෑල්ලක් කෑව.ආයෙම කතාව පටන් ගත්තා.

" දැන් මේකනෙ රාලාමි මන් ඉපදුනෙත් ඔය ගෙදර... හැදුනෙ වැඩුනෙ ඔය ගෙදර... කොටින්ම රෑ දෙගොඩ යාමෙ ඇවිත් සීතලට මේ නෝනගෙ ඇදේම කෑල්ලක තුරුලු වෙලා නිදියලත් තියනව "
" මොනවා මන් වත් නොදැන ...." 

" ඔහෙ මොකෝ නොදන්නෙ... දවසක් ඔහෙ උදේ පාන්දර කෑගහගෙන අවදි උනා මතක නැතෙයි... ඔහෙට මතක නැත්තම් ෆේස් බුකියෙ පරන පෝස්ට වලට ගිහින් බලන්න " 

" යකෝ මූ...." කියල මන් හිතුවා විතරයි. මූණ හට්ටියක් කර ගත්ත රාලහාමි මයෙ දිහාබලාඉන්න විදිහ දැක්කාම ඌව චප්ප කරල දාන්න උස්සපු මගෙ අත ආපහු අකුල ගත්ත...

" හරි ඉතින් දැන් මක්කෙයි ඔහෙට මගෙන් වෙලා තියෙන්නෙ ?" 

" ඔය ගෙදර මටත් අයිතියක් තියනව. මගෙ තාත්තා ගේ හැදුවෙ ඔහෙලයි ගේ ඇතුල්‍ර් නම් මටත් මගේ ගේ හදා ගන්න ඉඩ දෙනේකඔහෙලැයි යුතුකම . එහෙම නේද රාලාමි ?'"

හට්ටි මූණ පෙට්ටියක් කර ගත්ත රාලාමිත් මුගෙ පැත්ත අරන් උඩට පහලට ඔලුව වැනුව.

" මට ඔහෙට විරුද්දව කාරනා දෙකක් ගොනු කරන්න තියනව "

රාලාමිගෙ ඔලුව වැනිල්ලෙන් තවත් උඩ ගිය මේකා පුටුවෙන් පැනල මේසෙ උඩට ගිහින් මට මූණ පාලා කකුල් දෙකෙන් හිට ගත්තා අත් දෙක එකට එකක් තද කරල පපුව උඩින් බැද ගත්‍තා.එක කකුලකට බර දීල අනිත් කකුලෙන් දෙතුන් සැරයක් මේසෙට තට්ටුවකුත් දැම්ම.. . 

දැන් රාලාමියි මූයි දෙන්නම පෙට්ටි මූණ දාන් මයෙ දිහා බලා ඉන්නෙ ලෝකෙඉන්න ලොකුම වැරදි කාරය දිහා බලන බැල්මෙන්.

" එක තමයි , මට මගෙ ගේ හදා ගන්න ඉඩ දේනේක .ඔහෙ අද උදේ මාව බය කරේ ගේ හදන්න හොයා ගත්ත කෙදි පොදිය අරන් එන කොට. දෙක තමයි... ඔහෙ මටත් නොකිය ගෙදරට කැන්දන් ආපු අර කලු තඩි දඩෝරියව ගෙදර හතරමායිමෙන් පන්වන්න ඕනි"

" ඒ අහින්සකයගෙන් උබට කරදරයක් නෑනෙ. ""

" මන් වැඩ දන්න නිසා බේරිල හිටිය තමයි.හැබැයි...මගෙ පොඩි උන් එකෙක් ට හරි ඔය දඩෝරියගෙ දත් පාරක් හරි වැදුනොත් මන් ඔය ගෙදරින් දඩෝරිය විතරක් නෙමෙයි ඔහෙවත් පන්නනවා " 

යකෝ මූ..... මට කැරකිල්ලක් වගේ දැනුනා විතරයි මතක...


පැමිණිලි පාර්ශවය වූ 
මම

සොඳුරු සිත

Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...