..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

Monday, June 18, 2018

බල ඝූර්ණය සහ කෙල්ලන් ගේ ඇණ ගැලවීම

බල ඝූර්ණය සහ කෙල්ලන් ගේ ඇණ ගැලවීම
--------------------------------------------------------------


ඩෝසරයේ වැඩ ට ගොස් දැන් පාසල් පැමිණෙන සංජීව ඔබට මතක ඇතැයි සිතමි. එදා ඔහුගේ විද්‍යාව පොත ලකුණු කර “ හොඳ පුතා “ යැයි පැවසීමෙන් පසුව දැන් ඔහු විද්‍යා පාඩම වෙලාවේ දී ඉතා උනන්දුවෙන් ඇහුම් කන් දෙන අතර පාඩමේන් අසන ප්‍රශ්න වලට ද පිළිතුරු දීමට නොපැකිලව ඉදිරිපත් වේ.......

ඔහුට විද්‍යාව උගන්වන මා ජීව විද්‍යා ගුරුවරියක වන අතර චිත්‍ර ඇඳීමේ යම් සමත්කමක් මා තුළ ඇත්තේ ජීව විද්‍යා නිදර්ශක බලා ඇදීමට ප්‍රායෝගික පන්ති වල දී ලත් පරිචය නිසා වන්නට ඇත. නමුත් .....අද මා පත් වූයේ යම් තරමක අසීරුතාවයකට ය.

පාඩම බල ඝූර්ණයයි.......... “ ස්පැනරය “. මොකක් ද යකෝ ඒ. ජීව විද්‍යා ගුරුවරියගේ භෞතික විද්‍යා වෙ හි ප්‍රායෝගික භාවිතය පිළිබඳ ගැටළු තැනක් මතු වුයේ එලෙසයි. 

ස්පැනරය මතකයේ ඇතත්.එය හරියට ඇද ගැනීමට නොහැකි බැව් මට පසක් වුයේ මා සිත තුල වූ ස්පැනරය බොඳ වූ මතකයක් නිසා ය.

නමුත් ගුරුවරියන් සතු ව නිසඟයෙන්ම පවතින “ ස්ථානෝචිත ප්‍රඥාව “ මට ද පහළ විය. 

මේ මොකක් ද ළමයි.?

මා විසින් සුදු පුවරුව මත අදින ලද “ යතුර “ (මෝටර් කාර්මිකයින් භාවිතා කරන යතුරක් ) පෙන්වා මම ඇසූවෙමි....

යතුරක් නේ ටීචා...........(කොල්ලෝ එකා වන්ව පෑවසූහ )

එතකොට මොකක් ද ළමයි ස්පැනරය කියන්නේ ?

අර මේකනේ ටීච. ඔය වගේ තමා හැබැයි කරකවන්න කෑල්ලක් තියේ , අර බන් මෙහෙම ......කොල්ලන්ගේ පැත්තේ මහ කාලගොට්ටියක් ලෙසින් එකා පරයා එකා කෑගසු ඇසේ.... සංජීවගේ හඩ එයින් උස්ව නැගේ...........

“ හරි හරි මට ස්පැනරය ඇදල දෙන්න සංජීව බෝඩ්ඩෙකේ “
වෙනදාට පැකිලෙන , “ බෑ ටීචා යැයි බිම බලා ගන්නා සංජීව , හොඳම ටෙලි නාට්‍යයට හිමි රයිගම් ටෙලි සම්මානය ගන්නට යන අධ්‍යක්ෂකවරයා ලෙසින් කොල්ලන් අතරින් නැගී සිට බෝඩ් එකට ආවේ ය. මගේ අතින් මාකර් පෙන් එක ගත් ඔහු යස අගේට ස්පැනරය බෝඩ් එකේ ඇන්දේ මගේ මතකයේ තිබූ බොඳ වූ ස්පැනරයට ද පාට ගල්වමිනි............

ඔහු විසින් අදිනා ලද ස්පැනරයේ කටට මුරිච්චි ඇණයකුත් , ඇණයට ලඟින් X හා ඊට තරමක් දුරින් Y ලකුණු කළ මා , එක්ස් අකුර ගැහැණු ළමුන් විසින් ඇණය ගැලවීමට භාවිතා කරන ස්ථෘනය බවත් වයි ලකුණු ඇති තැනින් පිරිමි ළමයින් ඇණය ගැලවීමට බලය යොදන බවත් පැවසූ විට කොල්ලන්ට සිනහා ගිය ද , කෙල්ලන් පසු වූයේ විසඳා ගත නොහැකි ගැටළුවකට මැදි වූ පරිද්දෙනි............... 

ඉවසිය නොහැකි තැන දී කෙල්ලක විසින් “ ඇයි ටීචා X ලකුණ කෙල්ලන්ට “ පිළීතුර ලැබුනේ කොල්ලෙක් ගෙනි.

“ උඹලට පුලුවන් ද යකෝ හරියට ඇණයක් වත් ගලෝ ගන්න “

P/S- භ්‍රමණ ලක්ෂයේ සිට ඇති දුර වැඩි වත්ම යෙදිය යුතු බලය අඩු වන බවත් , අවශ්‍ය ඇණය ගලවා ගැනීම පහසු වන බවත් කියා දුන්නේ එලෙසිනි.

සංජීව දැන් විද්‍යාව ට උනන්දු වීම මා ලද ජයග්‍රහණය කි.

Monday, May 7, 2018

කඩවුනු සිල් හෙවත් බූබම්බා

කඩවුනු සිල් හෙවත් බූබම්බා 

-----------------------------------------------


“ මන් බෞද්ධ සමිතියෙ ලේකම් නේ , මට එන්න බැරි වෙයි බන් “

“ ඒ කියන්නෙ උඹටත් සිල් ගන්නම වෙනව ද“

“ නෑ බන් , ඌ සංවිධායක කමිටුවෙ නිසා අනිත් වැඩ ටික බලන්න වෙනවා “

“ ඒ කියන්නෙ මොනවා ද?“

“ දානේ , ගිලන්පස , පිරිකර අරව මෙවුවා “

“ හරි එහෙනම් මෙහෙම කරමු බන් , ඔය වැඩ ටික එකාමාර දෙක වෙද්දි ඉවර වෙයි නේ... “

“ නෑ .... එකොල එකොලාමාර වෙද්දි වැඩ වලින් සෑහෙන කොටසක් ඉවරවෙයි “

“ හරි අපි එහෙනම් මෙහෙම කරමු , හවසට යමු. සිල් පාවාරණය කරන්න කිට්ටු කරල පනිමු “ 

එදා හරිම ත්‍රාසජනක දවසක් වුනා. සිල් සුවඳින් පිරිල තිබ්බ ඉස්කෝලෙ මට හරියට වැඩ තිබුණ. වෙනද අදින නිල් කොට කලිසම වෙනුවට සුදු කොට කලිසමක් ඇදල ඊට උඩින් සුදු සරම ඇදල ලෑස්ති වුනේ වෙනදට වඩා හරිම උනන්දුවකින්. ගෙදරින් හිතන්න ඇති සිල් ගන්න යන්න පුදුම උනන්දුවක් තියන ළමෙක් කියලා. අනික ඉතින් එහෙම වෙන්න එපැයි මන් නෙ බෞද්ධ සංගමේ ලේකම්.........

උදේම ඉස්කෝලෙට ගිහින් ඉස්සෙල්ලාම බැලුවෙ අරුන් තුන්දෙනා ඇවිල්ල ද කියල... උන් දෙන්නත් පුදුම සතුටකින් උන්නේ. “වාසල “ ය ඉන්න නිසා මටත් කිසිම බයක් තිබ්බෙ නෑ. ඌ ලෝකෙ කාලා වතුර බීපු එකා වෙච්චි , කොහ් ගියත් කණෙන් රිංගල හරි එයි....අනික අපෙ තාත්තයි උගේ තාත්තයිත් යාළුවො... 

සංගමේ ලේකම් වෙච්චි මට එදා හරියට වැඩ තිබ්බා.සංවිධායක මණ්ඩලේ කිහිප දෙනෙක් හිටියත් සමහර වැඩ අතර සම්බන්ධීකරණය කරන්න වුනේ මටමයි. මන් නැත්තම් තව ඩිංගෙන් බණ කියන්න වැඩම කරපු පොඩි හාමුදුරුවන්ට ගිලන්පස දෙන්න වෙන් කරල තිබ්බ ගෙදරින් ගෙනාපු අලුත්ම පීරිසි කුට්ටමත් හොයා ගන්න කට්ටියට බැරි වෙන්නේ වැඩි පරිස්සමට ඒක අරන් තියපු තැන මටවත් මතක නැති වෙලා තිබ්බ නිසා. අද හවස වෙද්දි යන්න තිබ්බ ත්‍රාසජනක , කුළුදුල් ගමන සිහි වෙද්දි මගේ මොළය තනිකර එයින් පිරිලා ඉතිරිලා යන නිසා වෙන කිසිම දෙයක් ගැන මතකයක් තියා ගන්න මොළේ ඉඩක් තිබ්බෙ නෑ.

උදේ දානේ , ගිලන්පස  , මල් වට්ටි , සුවඳ හඳුන්කූරු අතරේ මගේ සිතුවිලිත් එතිලා පාවෙලා යද්දි දන්නෙම නැතිව දවල් දානෙ වෙලාවත් ලං වෙලා තිබ්බා. දවල් දානෙට වැඩිය හාමුදුරුවහන්සේලාගේ පා දෝවනය කරල පිහිදාන්න තිබ්බ තුවායත් තුරුල් කරන් ඉද්දි ඒක හැම තැනම හොයපු පොඩි සුජී බලෙන්ම වගේ මගෙන් තුවාය උදුරන් ගියේ “ උඹට නම්  අද මොකක් හරි වෙලා.මේ ලෝකෙ නෙමෙයි ඉන්නෙ.මෙන්න මෙහෙ දියන් තුවාය .හාමුදුරුවො පා දෝවල උඩ බලන් ඉන්නවා අතන “

ඒ බැනුමෙන් සිල් මඩුවට ආපහු වැඩිය මගෙ හිත නොසන්නුව වට පිට බලද්දි තමා වාසල එහා කොණේ ඉදල මට අත වනනව දැක්කේ.මිනිහට ටිකක් තරහ ගිහින් තිබ්බ කියල මට හිතුනෙ , ගොඩක් වෙලා මා එනකම් බලන් හිටිය කියල දැනුන නිසා.

ඔන්න ඉතින් වාසලයයි , මායි චතුරයි ඉස්කෝලෙ ප්‍රධාන ගේට්ටුවෙන් වත් පස්සෙ ගේට්ටුවෙන් වත් නැතිව කැලෑ පාරකින්ම අපේ ගමන යන්න පිටත් වුනා. ඉස්කෝලෙ නොපෙනිලා යන දුරක් ගියාට පස්සේ එච්චර වෙලා අරහෙ මෙහෙ ඇතිල්ලි ඇතිල්ලි තුත්තිරි ඇනිල තිබ්බ සුදු පාට සරම කඩල බෑග්ගෙකට  දාලා දිලිසි දිලිසි තිබ්බ සුදු පාට කොට කලිසම පිටින් තුන්දෙනාම දැන් ටවුමට යන බස් එක එනකම් බලා හිටියෙ අදුරන කවුරුවත් මුලිච්චි වෙයි ද කියල පරිස්සම් වෙන ගමන්.

ගමන සුබ මොහොතකින් පිටත් වෙලා තිබ්බ කියල වාසලය කීවේ අදුරන කිසිම කෙනෙක් මුලිච්චි නොවුන නිසා. අනික ඉතින් අපි අදුරන ගොඩක් අය මේ වෙද්දිත් ඉස්කෝලෙ සිල් මඩුවෙ නිසා ඒ හැටි කලබල වෙන්න දෙයක් තිබ්බෙත් නෑ.

චිත්‍රපටි හෝල් එකට ළං වෙද්දි ලොකුවට ලස්සනට අතින් ලියපු “ ඔන්න බබෝ බිල්ලො එනවා “ කියන ලස්සන අකුරු අතරින් තඩි විශාල ඇඟක් තියන මනුස්සයෙක් වගේ කෙනෙක්ව ඇඳල තිබ්බා. චිත්‍රපටිය බලන අතර තුර දි තමා මට තේරුනේ ඒ ඇදල තිබ්බෙ “ බූබම්බා “ කියලා.

විශාල හෝල්ලෙක ලෑලි පුටුවක වාඩි වෙලා කකුල් දෙකවත් බිම ඇතිල්ලෙන්න උස මදිව මන් බලපු පළවෙනි චිත්‍රපටිය තමයි ඒ. ඒකෙ හිටිය මහ විශාල භූතයා එකෙ හිටපු නළුවගෙයි නිළියගෙයි ආදර කතාවට හරියට උදව් කරා. ඌ තමයි බූබම්බා කියන්නේ. චිත්‍රපටිය බලන්න ආපු මිනිස්සු විසිල් ගගහ කෑගගහ බූබම්බට සපෝට් එක දෙන කොට අපි තුන්දෙනත් ඒකටම එකතු වුනා.

ඒත් ............................. චිත්‍රපටිය ඉවරවෙලා ටවුමට එද්දි , ගමට යන බස් එක අපට මිස් වෙලා තිබ්බා. හරියටම තත්පර ගාණකින් ඒ බස් එක අද්දල තිබ්බත් අපේ ප්ලෑන් එකේ හැටියටම අපි ආවනම් ඒ බස් එක මඟෑරෙන්නෑ කියල වාසල කීවේ චිත්‍රපටි ශාලාවෙන් කවුරුත් යනකම්ම එළියට නොබැහ ඉදල අන්තිම මොහොතත් හෝල් එකේ විච්චූරණ බල බල ඉදල මඟදිගට බූබම්බාගේ නැවත විකාශයන් රඟපාමින් අපි ආපු නිසා........

ඒ වෙද්දි අපේ ගෙදර තත්ත්වය මට හිතා ගන්නවත් බැරි තරම් බැරූරුම් වෙලා කියල මට තේරුනේ ගමට යන අන්තිම බස් එකේ ඇවිත් රෑ වෙලා පාර දිගේ ගෙදර යද්දි ගෙදර යන්න කලින් මඟට ඇවිත් පාර දිහා බලා ඉන්න අම්මගෙ මූන දැක්කාමයි.

කොච්චර බොරු කීවත් අම්මගෙන් මිදෙන්න බැරි විත්තිය මට තේරුම් ගිහින් තිබ්බත් තාත්ත එදා ගෙදර නැති එක හිතට ගෙනාවේ සහනයක්.............

ඒත් ඊට පහුවෙනිදා පාන්දරම ගෙදර ආපු තාත්තගෙ අතට අහුවෙච්චි වහලෙ ගහල තිබ්බ කෙවිට පිට මැද්දට දෙක වදිද්දි  මාව බේර ගන්න වත් බූබම්බා නම් ආවේ නෑ.

Monday, April 30, 2018

මන් ආදරේ අන්නේකයි


මන් ආදරේ අන්නේකයි 
--------------------------------


මන් කැමති විදිහටම 
මන් කැමති තරමට ම
නුඹ කැමති දේවලුත් තියනවා
නුඹ හිතන විදිහටම
මන් හිතන බව නිතර
නුඹට-මට එකවරම හැඟෙනවා
මන් ඉන්න තැන නිතර
නුඹ නොමැති කල වුව ද
ආදරේ හැංගිලා තියනවා 
මන් හිතන හිත ඇතුලෙ
සැඟවිලා නැලවිලා 
නුඹෙ හිතත් නිතරෝම ගැහෙනවා 
මන්
සොඳුරු සිත
(වත්සලා)

ඉංජිනේරු මහත්තයාගේ බිත්තරය

ඉංජිනේරු මහත්තයාගේ බිත්තරය
---------------------------------------------------


මන් දන්න කියන බොහොම දක්ෂ ඉංජිනේරු මහත්තැන් කෙනෙක් ඉන්නවා. හැබැයි එයා හිතන් ඉන්නේ කිකිළියෙක්ට බිත්තරයක් දාන්න නම් කුකුළෙක් ඉන්නම ඕනි කියලයි.එයා කියන කතාව ඇත්ත නම් කුකුළෙක් නැති කුකුළ් කොටුවක ඉන්න එක කිකිළියෙකුට වත් එක බිත්තරයක් වත් දාන්න බෑ. 

“ එතකොට ගන් කිකිළියො ? “

“ ආහ් ..ගන් කිකිළියො ද උන්ට නම් ඉතින් ගමේ ඇවිදිල කියල කුකුළෙක් මාට්ටු කර ගන්න බැරි කමක් නෑනේ. අනික ඉතින් ගන් වල අහුලන් කාලා ඉන්න කිකිළියො අතරෙ කුකුළ්ලොත් ඇති පදම් ඉන්නවනේ....“

“ එහෙනම් ඒක වෙන්නෑ ගම් බිත්තර ඔය හැටි ගනන් “

කුකුලෙක් නැතිව කිකිළිට බිත්තර දාන්න පුලුවන් කියල කියල දෙන්න සමස්ත මානව ප්‍රජනන පද්ධතියත් කියල දෙන්න වුනා. 

ඔය ඇහැට නොපෙනන තරමේ ඒ කියන්නේ පියවි ඇහැට (පියවිච්චි ඇහැට නෙමෙයි හරිය ) දකින්න බැරි තරම් කුඩා සෛල අතරේ , හොඳට ඇහැට කණට පේන අතට අල්ලන්නත් ඇහැකි සෛලත් තියනවා. ආන්නේම එකක් තමා ඔය “ කිකිළිගෙ ඩිම්බ සෛල “

ඔවු...........මිනිස්සුන්ගෙ ගැහැණු සතාටත් ඩිම්බ සෛල තියනවා...මිනිසාගේ ගැහැණු සතා මාසෙකට සැරයක් පිට කරන ඩිම්බ සෛලය ශුක්‍රාණූවක් එනකම් බලා ඉදලා ඒ නැති වුනාම සංසේචනය නොවෙන නිසා සංසේචනය වුනා නම් පිලිගන්න සැරසිලා හිටි ගර්භාශ බිත්ති අඩා වැටෙන්න කඩා වැටෙන්න ගන්නවා. 

ආන්නෙක තමයි ඔය මිනිස්සුන්ගෙ ගැහැණු සතාට මාස් පතා සිද්ධ වෙන්නේ. ඕක ඉස්ඉස්සෙල්ලාම සිද්ධ වුනු දවස තමා ගැහැණු ළමෙක් “ ලොකු ළමෙක් වෙන්නේ “....ඉතින් ඒ මිනිස්සුන්ගෙ ඩිම්බ සෛල පිටවෙන්න කුකුළෙක් ..නෑ නෑ මනුස්සයෙක් හෝ ශුක්‍රාණුවක් ඕනි වුනැයි නෑනේ......... 

ආන්නේ වගේ , කිකිළිත් කෙකර ගාලා කෙකර ගාලා දාන බිත්තරේ ඇතුලෙ තියෙන්නෙත් “ඩිම්බ සෛලයක් “ තමා...... ඕක තා කුකුළෙක් හම්බෙලා සංසේචනය වුනොත් තමා ඒ හැදෙන බිත්තර වල පැටවෙක් ඉන්නේ. නැතිනම් ඉතින් නෑ තමා...... ඒකනේ ඔය සමහරු කියන්නේ ෆාම් බිත්තර කෑවට පව් නෑ කියලා..... 

ප/ලි - කලකට කලින් වෙච්චි කතාවක් අද මතක් වුනේ කන්න කටට රසට දෙයක් නැතිව ඔම්ලට් එකක් දාගන්න යද්දි “ හා හා අද පෝය බිත්තර බිදින්නෙපා “ කියල ගෙදරින් දෝස මුරේ ආපු නිසයි...........මන් ඉතින් විද්‍යා ටීචර් වෙලා ඉන්නෙ රටට ලෝකෙට මිසක්කා ගෙදෙට්ට නෙමෙයි නේ..

ඉංජිනේරු මහත්තයට බිත්තරේ ගැන කියල දුන්නු
මන්
සොඳුරු

Sunday, April 15, 2018

අපූරු පැමිණීල්ල


අපූරු පැමිණිල්ල




හදිසියේම පැමිණිල්ලක් විභාග කරන්න තියනව කියල මට පොලිසියට එන්න කියල තිබ්බ. කුරා කූඹියෙකුටවත් වරදක් කරල නැති මන් මොකක් ද මේ විජ්ජුම්බරේ කියල හිත හිත කුඩෙත් කිහිල්ලෙ ගහන් වැස්සෙ තෙමි තෙමිම පොලිසියට ගියා. 

ඒ යද්දි දැකල පුරුදු මූණක් ඉන්නෝ පොලිසියේ. ඌ තමා ලු පැමිණිල්ල. අප්පද බොලේ මූ ගිය උඩක් කියල හිත හිත දැන් ඌයි මායි පැමිණිල්ල විභාග කරන රාලාමිට මූණ දාල එක ලග පුටු දෙහෙක වාඩි වෙලා ඉන්නො. ඉස්සරෝම කතා කරන වාරෙ දුන්නෙ ඌට.

" මේකනෙ රාලාමි.... " කියපු ඌ මේසෙ උඩ තිබ්බ හොදටම ඉදුනු කෙසෙල් ඇවරියෙන් කෙසෙල් කෑල්ලක් කෑව.ආයෙම කතාව පටන් ගත්තා.

" දැන් මේකනෙ රාලාමි මන් ඉපදුනෙත් ඔය ගෙදර... හැදුනෙ වැඩුනෙ ඔය ගෙදර... කොටින්ම රෑ දෙගොඩ යාමෙ ඇවිත් සීතලට මේ නෝනගෙ ඇදේම කෑල්ලක තුරුලු වෙලා නිදියලත් තියනව "
" මොනවා මන් වත් නොදැන ...." 

" ඔහෙ මොකෝ නොදන්නෙ... දවසක් ඔහෙ උදේ පාන්දර කෑගහගෙන අවදි උනා මතක නැතෙයි... ඔහෙට මතක නැත්තම් ෆේස් බුකියෙ පරන පෝස්ට වලට ගිහින් බලන්න " 

" යකෝ මූ...." කියල මන් හිතුවා විතරයි. මූණ හට්ටියක් කර ගත්ත රාලහාමි මයෙ දිහාබලාඉන්න විදිහ දැක්කාම ඌව චප්ප කරල දාන්න උස්සපු මගෙ අත ආපහු අකුල ගත්ත...

" හරි ඉතින් දැන් මක්කෙයි ඔහෙට මගෙන් වෙලා තියෙන්නෙ ?" 

" ඔය ගෙදර මටත් අයිතියක් තියනව. මගෙ තාත්තා ගේ හැදුවෙ ඔහෙලයි ගේ ඇතුල්‍ර් නම් මටත් මගේ ගේ හදා ගන්න ඉඩ දෙනේකඔහෙලැයි යුතුකම . එහෙම නේද රාලාමි ?'"

හට්ටි මූණ පෙට්ටියක් කර ගත්ත රාලාමිත් මුගෙ පැත්ත අරන් උඩට පහලට ඔලුව වැනුව.

" මට ඔහෙට විරුද්දව කාරනා දෙකක් ගොනු කරන්න තියනව "

රාලාමිගෙ ඔලුව වැනිල්ලෙන් තවත් උඩ ගිය මේකා පුටුවෙන් පැනල මේසෙ උඩට ගිහින් මට මූණ පාලා කකුල් දෙකෙන් හිට ගත්තා අත් දෙක එකට එකක් තද කරල පපුව උඩින් බැද ගත්‍තා.එක කකුලකට බර දීල අනිත් කකුලෙන් දෙතුන් සැරයක් මේසෙට තට්ටුවකුත් දැම්ම.. . 

දැන් රාලාමියි මූයි දෙන්නම පෙට්ටි මූණ දාන් මයෙ දිහා බලා ඉන්නෙ ලෝකෙඉන්න ලොකුම වැරදි කාරය දිහා බලන බැල්මෙන්.

" එක තමයි , මට මගෙ ගේ හදා ගන්න ඉඩ දේනේක .ඔහෙ අද උදේ මාව බය කරේ ගේ හදන්න හොයා ගත්ත කෙදි පොදිය අරන් එන කොට. දෙක තමයි... ඔහෙ මටත් නොකිය ගෙදරට කැන්දන් ආපු අර කලු තඩි දඩෝරියව ගෙදර හතරමායිමෙන් පන්වන්න ඕනි"

" ඒ අහින්සකයගෙන් උබට කරදරයක් නෑනෙ. ""

" මන් වැඩ දන්න නිසා බේරිල හිටිය තමයි.හැබැයි...මගෙ පොඩි උන් එකෙක් ට හරි ඔය දඩෝරියගෙ දත් පාරක් හරි වැදුනොත් මන් ඔය ගෙදරින් දඩෝරිය විතරක් නෙමෙයි ඔහෙවත් පන්නනවා " 

යකෝ මූ..... මට කැරකිල්ලක් වගේ දැනුනා විතරයි මතක...


පැමිණිලි පාර්ශවය වූ 
මම

සොඳුරු සිත

Wednesday, March 21, 2018

බැන්කු බදු නැති සල්ලි තැන්පතුව


බැන්කු බදු නැති සල්ලි තැන්පතුව


මට මතක හැටියට අපේ කියන ගෙයක් කඩල දැම්මෙ එක සැරයයි. ඒකත් තාත්තගේ ආතම්මා හදපු ගෙයක්. කුඩ ගලෙන් බැදලා හුණු කපරාරු කරල සමර ගාලා තිබ්බ ඒ ගෙදර හරිම සරලයි.

බිත්තියෙ තිබ්බ හුණු බදාමය හරිම තුනීයි. අපි ඉතින් පොඩි කාලේ ඔය බිත්ති කෑලි නියපොතු අස්සෙන් ගලෝ ගලෝ ගන්නවා.කුඩ ගලෙන් හදල සිමෙන්ති කපරාරුව තිබ්බෙ කාමරයක් සහ සාලේ කෑල්ලකුත් පොඩි ඉස්තෝපු කෑල්ලකත් විතරයි. අනිත් කොටස තනිකර මැටි බිත්ති.

ආතම්මා නැති උනාට පස්සෙ අපේ තාත්තට ඕනි වුනා ඔය මැටි බිත්ති කොටස කඩල දාලා අලුතින් කොටසක් ගෙට එකතු කරන්න. ඉතින්........මැටි කපරාරු බිත්ති කඩන එක හරිම බරපතල වැඩක් විදිහට වැඩිහිටියන්ට පෙනුනත් අපට නම් ඒක හරිම විනෝදජනක වුනා.... මැටි බිත්ති අතර ට යනවට තාත්තා නිතරම කෑගැහුවත් මැටි බිත්ති අතර තිබිලා හමුවුනේ බොහොම රසවත් දෙයක්...... කොටින්ම ඒක හරිම පැණි රසයි......... පැණි බේරෙන මීවද. ඒ තරම් පැණී රස සජීවී මී වදයක් මේ වෙනකන් මම දැකල නෑ.කොටින්ම එදා මී පෑණි කාලා කාලා හොඳටම මත් වුනා මට මතකයි.අන්තිමට වැඩේ බාගෙට තියෙද්දි කට්ටිය වැටුනු වැටුනු තැන් වලට වෙලා හිටියා.


ඒක නෙමෙයි හොඳම වැඩේ..... මැටි බිත්ති වලින් වට වෙලා තිබ්බ බිම , හොඳ හැටි ගොම මැටි ගාලා පදම් වෙච්චි පොළවක්.ඔය පොළෝ කෑල්ලත් අයින් කරන්න තාත්තට ඕනි වුනා.... ඩේවිඩ් සීයගේ කරත්තෙට බදින ගොනාගෙ කොළ පාට උණු ගොමයි .... වත්ත පහළින් හොයල හොයල බාල්දි පිරෙන්න ගේන හුඹස් මැටියි අනල බිම ගානෙක හරි රසවත් වැඩක්. ඒ සුවඳ මේ ලියද්දිත් මට දැනෙනවා.

ගොම වල ඉන්න තඩි කළු කුරුමිණියො අයින් කරල ලොකු හබරල කොළ දෙහෙකට මැදි කරල උණු ගොම ගෙනත් බාල්දියකට දාලා දිය කරල නිවිති පාත්තියට දැම්මාම මෙන්න කොළේක සයිස්..... 

මම හිතන විදිහට ලෝකෙ ඉන්න සත්තු අතුරින් කැත නැති මල පහ පිට කරන එකම සතා තමයි හරකා. හරි...ඔන්න ඉතින් එහෙම තට්ටු දෙක තුනක් නෙමෙයි දහ දොලහකටත් වඩා ගාපු බිම අලවංගු පාරින් කුට්ටි කුට්ටි තට්ටු තට්ටු කැඩිල යනවා............

වෙලාවකට හිතට දුකකුත් දැනෙනවා.... බිම කඩන්න අලංවගු පාර ගහන්නෙ තාත්තා. දෑත බදල උඩට උස්සල බිමට පාත්වෙන අලවංගුව එක සැරේම මොකක් ද එකක වැදිල කුඩු වෙන සද්දයක් අපි කාටත් ඇහුනා.

වැඩ කර කර හිටපු කවුරුත් එක සැරේම එතනට එකතු වුනා. කට්ටිය අස්සෙන් රිංගල ගිහින් අලවංගු පාර වැදිච්චි තැන ඇණ ගහන් වාඩි වෙන්න මට ඉඩ ලැබුනා.

අලවංගු පාර වැදුන තැන තිබ්බෙ පොඩි සිදුරක් හැදිලා.ඒක හරියට කෙළවරක් නැති තැනකට විහිදෙනව කියල මට හිතුනෙ එඹිල බැලුවමයි. මොළේට එක සැරේට ආපු අදහසක් අනුව මම මගේ දකුණු අත අර සිදුර අස්සෙන් පොළව අස්සට එඹුවා.
“ සතෙක් සරුපයෙක් ඉන්න ගුහාවක් ද දන්නෑ...මෙන්න මෙහෙට එනවා “ කියල අම්ම මාව මගෙ වම් අතින් අල්ලල අදිද්දිත් මගේ දකණු අත වැලමිටටත් ටිකක් ළඟට එන්න අගක් කොණක් නැති අර මහා ගුප්ත සිදුර ඇතුලට ගිහින් තිබ්බා.

අම්ම ඇදල ගනිද්දිම මගේ අතේ ඇගිලි වලට මොකක්දෝ පතුලක් අහුවෙනවා දැනුන නිසා අම්මගෙ ග්‍රහණයට අසුවුනු වමත ගසා දැම්මෙ  “අහුවුනා අහුවුනා “ කියලා කෑගහන ගමන්මයි.

ඔන්න ඒ සැරේ මගෙ අත්දෙක යටින් කිහිලි අස්සෙන් දාපු තාත්තගෙ යෝධ අත්දෙකෙන් මාව උස්සල අනිත් පැත්තෙන් තිබ්බෙ හරියට ව්‍ඳුරු පැටියෙක් උස්සන්නා වාගේ.

අලවංගුව පැත්තක් තිබ්බ තාත්තා අර තිබ්බ සිදුර වටේට පොල්කට්ටකින් හාරල හාරලා මතු කර ගත්තේ කළු ගැහිච්චි ලොකු මුට්ටියක්. ඒ මුට්ටියේ කට රෙදි පාන්කඩේකින් ඇදල වහල කට වටේට ලණු පොටකින් ගැට ගහල තමා තිබ්බේ. රෙදි පාන්කඩේ දිරල මගේ ඇගිල්ලකට ද කොහෙදෝ හිල් වෙලා තිබ්බා.

අම්ම නම් හිටියේ හොඳටෝම බය වෙලා. තාත්තට නම් කට කොණකට හිනාවක් ඇවිත් තිබ්බා.

“ ඔන්න පුතේ ආතම්මගේ සබ්බ සකල මනාව “  තාත්ත එහෙම කියන ගමන් අර තඩි මුට්ටිය මගේ දෑතට දුන්නා. මට උස්ස ගන්න බැරි තරම් බර වෙච්චි ඒ මුට්ටිය වැටෙන්න නොදී තියා ගන්න මගෙ පපුවට හේත්තු කර ගන්න සිද්ධ වුනා........
මුට්ටිය ඇතුලෙ පිරෙන්න තිබ්බෙ කාසි , ඊට අමතරව ඉදහිට නෝට්ටුත් නොතිබ්බම නෙමෙයි.ආතම්මගෙ මරණෙ වත්ත කොණක වල දාලා ආපු දවසෙ නැන්දල මුළු ගේම පීර පීර හොයල තියෙන්නෙ මෙන්න මේක තමයි කියල තාත්ත කියනව මට ඇහුනා.... 

ඒ මුට්ටියට අමතරව තවත් මුට්ටියක් ඉතිරි පොළව  බිදිද්දි හමුවුනත් ඒ මුට්ටිය පිරෙන්නම සල්ලි තිබ්බෙ නෑ.තාත්ත ඒ මුට්ටි වල සල්ලි කඩේට දීලා නෝට්ටු කරන් ඒ සල්ලි වලින්ම ගෙයි කැඩුව ටික අලුතින්ම හැදුවත් අම්ම නම් ඒ සල්ලි වලින් ටිකක් ළඟ තියාගෙන ගේ හදල ඉවර වුනාට පස්සෙ හාමුදුරු දානයක් දීලා ආතම්මට පිං දුන්නා මට මතකයි.

දැන් අපිට ඒ ගේ නැහැ. ගේ විතරක් නෙමෙයි ඒ පලාතම විකුණල දාලා තාත්තගේ මුල්ම ගමේ පදිංචියට ඇවිත් දැන් සෑහෙන කලක්. දැන් අපේ ගෙදර බිත්ති සිමෙන්ති ගඩොල් වලින් බැදපුවා. පොළව සුදු ටයිල් කරපු බිමක්.වහල පේන්නැති වෙන්න සිවිලිමක් . එක්කෙනාට එක කාමරේ බැගින් තියන ටිකක් ලොකු ගෙයක්....ඒත් තාමත් ඉදහිට හීනෙන් පරණ කටුමැටි ගේ බිත්ති අතර සරන්න මගේ හිතට අමතක වෙලා නෑ........

ප/ලි - මේ කතාව මතක් වෙන්න එක හේතුවක් තමයි බැන්කුවෙ තියන තුට්ටු දෙකටත් ගහන බද්ද වැඩි කරපු එක.

Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...