..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

Saturday, February 17, 2018

ආදර ප්‍රදී 12

කලින් කොටසට මෙතනින් යන්න

ආදර ප්‍රදී - 12



අගෝස්තුවේ අවසාන සතියේ පැමිණි ලිපියකි. ලිපියේ පිටත අකුරින්ම ඒ ප්‍රදීගේ ලිපියක් බැව් දැන ගත් මීෂාට එතුල වූ දෑ කියවීමට ඇති වූයේ නොඉවසිල්ලකි.

එය ඉතා ශෝකජනක කෙටි ලිපියක් විය. ලිපිය කියවා හමාර වනවාත් සමඟින්ම තෙත් වන දෑස කොතරම් වෙහෙස ගත්තත් වලක්වා ගැනීමට මීෂාට නොහැකි විය.

ප්‍රදී මානසික රෝගියෙකු බවට පත් කරන්නට ඇත්තේ ඇගේ නෑයින් විසින් වන්නට ඇති බැව් මීෂා මේ වන විට සැක උපදවා ගෙන සිටින්නේ ප්‍රදීගේ පියාට අයත් මහ ගෙදරත් තවත් දේපල කිහිපයකත් සුව ඒ වන විටත් විදිමින් සිටියේ ඇගේ නෑදැයින් නිසාය. පියාගේ අභාවයෙන් පසු ප්‍රදී නැවතත් පියා ගේ ගාලු කොටුවේ වූ මහගෙදර පදිංචියට පැමිණීම නොරිස්සූ ඔවුන් ඇය පිස්සියක බවට පත් කරන්නට ඇති බැව් මටද දැන් සිතේ..........

එම නෑදැයන්ගේ ගැරහුම් අපහාස විඳගෙන සිටියත් මේ මානසික වදය සීමා මායිම් ඉක්මවා යන විට දී නැවතත් ප්‍රදී ගේ මව සහ සුළු පියා කරා ඒම හැර ඇයට වෙනත් කිසිදු විසඳුමක් ඒ වන විට පෙනෙන්නට නොතිබුනා වන්නට ඇත. 

අසරණ ප්‍රදී ඉන් ඇඳ වැටී තිබුනේ තවත් අඳුරු අගාධයකට වීම ඇගේ දෛවය වන්නට ඇතැයි සිතා හිත හදා ගැනීම සිදු කර ගන්න මීෂා ඒ වන විට ප්‍රමාද වී වැඩි ය.

ලිපියේ පරිදි ඇය ඒ වන විට තම සුළු පියා ගේ අඩම්තේට්ටම් වලට පමණක් නොව ශාරීරික බලහත්කාරකම් වල ගොදුරක් බවට ද පත්වී තිබුණි.  උස මහත කළු මදාවි සුළු පියාගේ ශරීරය හා පොර බැදීමට තරම් ඇගේ කෘශ සිනිඳු ශරීරය ට ශක්තියක් නැතිවා මෙන්ම කිහිපවාරයක් බන්ධනාගාර ගත වී පැමිණ තිබූ ඔහුගේ චන්ඩි කමට එරෙහි වීමට තරම් හයියක් ඇගේ මවට ද නොතිබුණා වන්නට ඇත.

තම කුඩා බාල සහෝදරයන් සමඟින් නිතරම ගැවසෙන ලෙසත් රාත්‍රී නින්දට යාමේ දී ද කුඩා සහෝදරයන් සමඟින් නින්දට යන්න ලෙස උපදෙස් දීමත් , හැකි ඉක්මනින් ඇයගේ සියළු කරදර වලට සැනසීමක් ලබා දෙනබවට පොරොන්දු දීමත් හැරෙන්නට ඒ වන විට දී මීෂාට කල හැකි කිසිත් නොවීම මීෂාගේ හදවතට ගෙන දුන්නේ වේදනාවකි.

මේ අතර රටේ සිවිල් තත්ත්වය එන්න එන්නට දරුණු වන්නට වීම ද නිසා මීෂා ගේ විශ්ව විද්‍යාලය තාවකාලිකව වසා දැමීමට තීරණය වී තිබූ බැවින් ඒ බැව් දන්වමින් ප්‍රදී ට ලියූ මීෂා පිළිතුරු එවන විට නිවසේ ලිපිනයට එවන ලෙසට ඇයව දැනුවත් කරමින් ඇයට ලියූ අතර සියළු ප්‍රශ්න නිරාකරණය වන දිනය වැඩි ඈතක නොවන බැව් පවසමින් ඇගේ සිත නිවාලන්නට ද වෑයම් කළේය.

නමුත් සිදු වූයේ නොසිතූ  දෙයකි. ඒ වන විට ද අවසන් නොවී තිබූ විශ්ව විද්‍යාල විභාගය සඳහා සූදානම් වීම ද කළ යුතු ව තිබූ දෙයකි. විභාග ය පවත්අවන අතර තුර උන්හිටි ගමන් වසා දැමූ විශ්ව විද්‍යාලය නැවත ආරම්භ වන්නේ කවදාදැයි හරියටම පැවසීමට කිසිවෙකුටත් නොහැකි වූවද කොයි මොහොතක හෝ විශ්ව විද්‍යාලය ආරම්භ වූ සැනින් විභාගයට මුහුණ දීමට සිදු වන බැව් නම් මීෂා ඇතුලු පිරිස හොඳින්ම දැන සිටි කාරණාවකි.

එබැවින් නිවසට වී කාලය මැරීමට නොහැකි බැව් අවබෝධ කර ගත් ඔහු තමාගේ නුවර යහළුවෙකු සමඟින් ක්‍රෑම දෑමීමට සියල්ල සුදා නම් කර ගත් අතර , ඔහුට නිතරම ලියන ප්‍රදීව දැනුවත් කිරීමට ද මීෂා අමතක නොකලේය . නමුත් ඔවුන් නැවතී සිටින්නට අදහස් කරන නුවර ස්ථානයේ ලිපිනය ඇය වෙත දන්වා යැවීමට නොහැකි වූයේ එම ස්ථානයේ ලිපිනයක් ඔහුගේ මිතුරාද නොදැන සිටි බැවිනි.

සැප්තැම්බරයේ මැද සතියේ සිට නුවර ට කොටු වූ මීෂා ට වරින් වර ප්‍රදීව මතකයට නැගුන ද ඇයට ලිවීමටවත් ඇය ගැන විපරම් කිරීමටවත් තරම් නිනව්වක් නොලැබුනේ මිතුරන් සමඟින් අධ්‍යයන වැඩ වල නිරත වීමත් එවක පැවති සිවිල් වාතාවරණ තත්ත්වය අනුව ක්‍රියාකාරීව එළි පහලියකට බැස ඇවිද යාමට තරම් වත් සුදුසු පරිසරයක් නොපැවති බැවිනි.

ඔක්තෝම්බරයේ මුල් සතියක නැවත තම නිවසට පැමිණි මිෂාට හමුවූයේ බාගෙට විවෘත කරන ලද තැපෑලෙන් පැමිණි ලිපියකි.

ඒ ලිපි කාගෙන් දැයි ඔබ මෙන් මම ද දැන් හොඳින්ම දැන සිටින පරිදි ඒවා ප්‍රදීගේ ය. විශ්ව විද්‍යාල නිවාඩු සමයේ නිවසට පැමිණ නැවතත් නුවර බලා හැරී ගිය කාලය ආසන්න දිනක ලැබෙන්නට ඇතැයි සිතිය හැකි වූ එම ලිපිය කියවා බැලූ මීෂා ගේ සිත තුල උපන් නේ තදබල කෝපයකි. ඒ ඇය සමඟින් නම් නොව තමා නමට පැමිණි ලිපි විවෘත කර බලා කියවා , අඩු ගනන්නේ දැනුවත් කිරීමක් වත් සිදු නොකර කිසිවක් සිදු නොවුනාක් මෙන් සිටිනා තම මව කෙරෙහි ම උපන් කෝපයකි.

“ අම්මා ..... කවද මේ ලියුම් ආවේ “

“ උඹ නුවර පාඩම් කරන්න ගිය දවස් වල “

“ ඇයි අම්ම මගෙ ලියුම් කැඩුවේ . කැඩුවට කමක් නෑ අඩු තරමේ අම්මට තිබ්බා මට ටෙලිග්රූම් එකකින් වත් මේ ගැන කියන්න..........“

ගැහෙන ඇඟිලි අතරින් ගිලිහී යා නොදී රදවා ගත් ලිපිය තම මව වෙත දිගු කරමින් කෝපය පිටවෙන දෑසින් වෙවුලන දෙතොලින් විමසන මීෂාගේ සිතැඟි මේ යැයි හරියටම පැවසීමට ඔබටත් මටත් නොහැක.

“ ජාතියක් ජන්මයක් නැති එකෙක් කර ගහ ගන්න ද උඹ හදන්නේ ?“

තව දුරටත් ඇය හා වාද කර පලක් නොමැති බැව් වටහා ගත් මීෂා ගුලිකර ගත් ඇදුම් කිහිපයක් බෑගයට ඔබා ගෙන තම නිවසින් පිටවූයේ කෝපය සහ වේදනාවෙන් පිරිගිය දෑසිනි.

ඔහුට මෙතරම් තරහා ගන්නට ප්‍රදී එවූ ලිපිය මව විසින් විවෘත කර බැලීමම  පමණක් හේතුවක් වන්නට ඇතැයි ඔබ සිතනවා ද?

ඉන් එහා ගිය යමක් එම ලිපියේ තිබූ බව ත් , දින කිහිපයක පමාවකින් වැලකී ගිය පොරොන්දුවක් ඉටු කිරීමට නොහැකි වීමත් නිසා මේ අද වන විටද ඔහු සිතින් සිය දහස් වාරයක් කම්පාවට පත්වන බවත් මම හොඳ හැටි දනිමි............

ඇගේ ලිපියේ වූයේ , ඇගේ ලෝකයේ සිටිනා තම විශ්වාසතමයාට ලියූ එකම දයාබර ඉල්ලීමකි. එය ඉල්ලීමකට එහා ගිය ආයාචනයකි. අතීතයට ගියත් යළිත් පිළිසකර කළ නොහැකි තරමේ හදවත පාරවනා අසරණ බවක ආරම්භයකි.....................

තවත් කොටසකින් නැවත හමු වෙමු...................

5 ප්‍රතිචාර:

වාසිතය ( ඩියෝන් මිතිල ප්‍රනාන්දු ) said...

මුල් එව්වා කියෝලා එන්නන්...

අරු said...

අම්මෝ හුඟක් කලකට පස්සේ කල් එලි බැස්සේ

Selfie Kaviya said...

https://selfiekaviya.blogspot.com/2018/02/blog-post_19.html

෴සොඳුරු සිත෴ said...

වාසිතය
ස්තුති...මේ කතාවට වෙනමම බ්ලොග් පිට්ටක් විවෘත කරලත් ඇති https://iscole.blogspot.com/

෴සොඳුරු සිත෴ said...

අරූ
මේ පැත්තෙ ආවට ස්තුති

Post a Comment

සිතක් ‍සොඳුරු වන තරමට අදහස් බොහෝ දැවටෙනු ඇත. නුඹේ සොඳුරු සිතේ අදහස් වචන කර යන නුඹට මගේ ස්තූතිය..... කියවූ ඔබටත් ස්තූතියි.

Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...