..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

Saturday, June 24, 2017

ප්‍රදීප් ගේ වික්‍රමය

ප්‍රදීප්ගේ වික්‍රමය හෙවත්
හීන් කොටා ගේ කතාව
උදේම ඉස්කෝලෙ ගේට්ටුවෙන් ඇතුළු වෙද්දිම , කාර්යාලය ළඟ ගුරුවරු ගුරුවරියො පොදියට එකතු වෙලා  පුංචි පහේ කුසුකුසුවක්. 

කොච්චර ඒ ගැන අවධානය ගිහින්ද කියනව නම් කට්ටියට උදේ අත්සන් කරන්නත් අමතක වෙලා.

නමයෙ පන්තියෙ විතර පිරිමි ළමයි හයක් හතක් අතුත් පස්සට කරන්, බය වෙලා වගේ පේළියට ඔෆිස් එක ඉස්සරහ හරහට හිටන් ඉන්නවා. එක එක ගුරුවරියො වරින් වර එක එක ළමයගෙන් හිමින් හිමින් මොනාද අහනවා. ළමයිනුත් හරි බයෙන් හැබැයි හොඳට මතක් කර කර උත්තර දෙනවා.

සරමකුයි කමිසයකුයි ඇඳ ගත්ත උස යන්තම් අඩි හතරයි අඟල් ගානක් වෙච්චි පුංචි අසරණ පාට මනුස්සයෙකුත් උඩක් බිමක් ගැන හැඟීමක් නැතිව තවත් පැත්තක හිටගෙන ඉන්නවා.මේ නම්  උදේ පාන්දරම දකින්න හොඳ දසුනක් නම් නෙමේ.

කින්ද මන්ද මුකුත්ම දන්නෙ නැති නිසාත් , ඉස්කෝලෙ වෙන මේ වගේ කසුකුසු “ෆේස් බුකියෙ“ වැටෙන්නැති නිසාත් මමත් හිමීට හොට දාලා බැලුවා. ඒකට මට  තියන හොඳම හේතුව තමා ඉස්කෝලෙ සිද්ධ වෙන ඕනිම අලුගුත්තේරු වැඩක කොණක මගෙ පන්තියෙ ළමයෙක් ඉන්න එක. ඉතින් මේ වගේ වෙලාවක මගෙ බඩ පපුව පත්තු වෙනේක ගැන අමුතුවෙන් කියන්න ඕනි නෑ.

“ප්‍රදීප් නැති වෙලා ලු “

“මොනවා ?“

“ඔවු. . .  ඊයේ ඉස්කෝලෙ ආපු ගමන් ගෙදර ගිහින් නැතෙයි කියලැයි කියන්නේ “

“ නෑ....හ් ..........“

“ ඔය කියන්නෙ අර කළු මිටි , හැමවෙලේම කියෝ කියෝ ඉන්න නමේ බී එකේ ළමය නේද “

“ ඔවු...........“

“ ඉතින් කොහොමෙයි දන්නේ “

“ ඔය ඉන්නෙ ප්‍රදීප්ලැයි තාත්තත් ඇවිත් “ 

“ ඊයේ ඉතින් ඉස්කෝලෙ ඇරිල යනව කවුරුවත් දැකල නැතෙයි “

“ දැකල , සංජීව එක්කලු බයිසිකලෙන් ගිහින් තියෙන්නෙ“

“ දැන් සංජීව ඉස්කෝලෙ අැවිත් ද?“

“ නෑ ...සංජීවත් ඉස්කෝලෙ ඇවිත් නෑ “

“ මාර වැඩේ නේ....“

“ ඒක තමයි. පන්තිභාර ටීචත් ඊයේ ඉදල නෑ “

“ මම ඊයේ හවස දැක්කා ඔය කියන විදිහෙ ළමයි දෙන්නෙක් බයිසිකලේක නැගල යනවා.හැබැයි හවස් වෙලා හින්දා හරියට මූණු දැක්කෙ නම් නෑ “ එහෙම කීවේ ගමේ ඉස්කෝලෙට ටිකක් කිට්ටු , සංජීවලගෙ ගෙදර පැත්තෙ ඉදල එන ටීචර් කෙනෙක්.

“ ඔය ළමයගෙ වැඩේ හැම තැනම ඇවිදිනේක , ඔය කොහෙ හරි ඉදල හවසට ගෙදර එයි. අනික ප්‍රදීප් කියන්නේ ලෝක අණ්ඩයෙක් “ එහෙම කීවේ හෙට අනිද්දා පෙන්ශන් යන්න ඉන්න අපේ සුමනා මිස්.එයාට නම් මේ ගැන ගාණක්ම නෑ වගේ.

“එයාට නම් මොකද , මට නම් හරි බයයි අනේ. මම තමා ඒ පන්තියෙ අන්තිම පීරියඩ් එකේ හිටියේ “ එහෙම කීවේ ඉස්කෝලෙට මේ ඊයෙ පෙරේදා පත්වෙලා ආපු අලුත් ගෘහ විද්‍යාව මිස්.

ඒ අස්සෙ අර හරහට හිටගෙන හිටපු ළමයි එක එක කතා කියනවා.

ඒ ප්‍රදීප්ගෙ පන්තියෙ ඉන්න ප්‍රදීප්ගෙ යාළුවො.

“ ටීචර් එයා අපි කාටත් කැන්ටිමෙන් කන්න අරන් දුන්නා“

“ ඔවු ටීචර් .... මම මේ කැන්ටිමෙන් කන අන්තිම දවස අදයි කියලත් ප්‍රදීප් කීවා “

“ නෑ ...........හ් ..............“

“ ඉතින් ප්‍රදීප් කොහේ හරි යනව කියල ඔයාලට කීවැයි “

“ නෑ ටීචර් ...........හැබැයි මාතර යන්නෙ කොහොමද කියල එයා අපෙන් ඇහැව්වා “

“ එයා මොකටෙයි මාතර යන්නේ ?“

“ හාවෝ ගන්න මාතර යන්න ඕනි කියල තමා අපට කීවේ “

“ ඉතින් ඔයාල මාතර යන හැටි කීවැයි ?“

“ නෑ ටීචර්.............අපි කවුරුවත් මාතර යන හැටි දන්නෑ.... “

ඒ අස්සෙ තවත් කට්ටියක් ප්‍රදීප්ගෙ තාත්ත අල්ලන් ඒ අහිංසක මනුස්සයට තවත් වද හිංසා කරනවා.

“ ඇයි මනුස්සයො පොලිසියෙ ඇන්ට්‍රියක් දැම්මෙ නැත්තේ.?“ යන්න ගිහින් දැම්ම ඇන්ට්‍රියක් දාන්න. ඒක තමා මේ වෙලාවෙ ඉස්සෙල්ලම කරන්න තියෙන්නෙ . කවුද දන්නෙ මෙලහකටත් මොනා වෙලා ද කියලා “

අහිංසක පෙනුමක් තියන ඒ පුංචි මනුස්සයත් ප්‍රදීප් වගේමයි. 

ඒ අස්සෙ සමහර ගුරුවරු දන්න කියන නම්බර් වලට කතා කර කර ප්‍රදීප් ගැන තියන හෝඩුවාවල් ඔස්සේ හොයල බලනවා. 

ප්‍රදීප් කියන්නේ මුළු ඉස්කෝලෙම ඉන්න ළමයි වගේම , මුළු ඉස්කෝලෙම ඉන්න ගුරුවරුත් දන්න ළමයෙක්.ඉන්නෙ නමයෙ වුනාට එකොළහේ ළමෙක්ටත් වඩා සාමාන්‍ය බුද්ධිය වැඩිච්චි පැහිච්චි සීයෙක්.

 ප්‍රදීප් ටිකක් තළෙලු පාටින් කළු පාටට කිට්ටු වෙන හමකට උරුමකම් කීවා. ප්‍රදීප්ගෙ තාත්තත් හරියටම ඒ පාටයි. ඒ වගේම ප්‍රදීප් කියන්නේ අපේ ඉස්කෝලෙ ඉන්න සිංහලෙන් ඉගෙන ගන්න දෙමළ ළමයින් කීපදෙනා අතුරින් කෙනෙක්.

නමුත් අනිත් දෙමළ ළමයින්ට වඩා ප්‍රදීප් හරිම කටකාරයි.එයා පන්තියෙ ඉන්නෙ එයාට ඕනි විදිහට.එයාට හිතුනොත් ලියනවා.එයාට හිතුනොත් ගණන් හදනවා.හැබැයි එයා ගුරුවරයෙක් නෙමේ ශක්‍ර දේව රාජයා ඇවිත් කීවත් ඒ කියන වැඩේ නම් කරන්නෙම නැති විදිහෙ ළමයෙක්. මේ අවු අස්සේ ඉස්කෝලෙ පළවෙනි කාලච්ඡේදය පටන් ගන්න සීනුවත් නාද වුනා.

වෙලාවට මගෙ පන්තියෙ චාමර හොද එකා. ඕකා කොහේ ගියත් මට හරි කියල යයි. මම හිත හදා ගෙන චාමරගෙ පන්තියට ගියා.

පන්තියේ කොට බිත්තියට බර දීලා මම එනකම් බලා ඉන්න පන්තියෙ සෙට් එක දැකල මට හිනහත් ගියා. කොච්චර දඟ කරත් මගෙ ළමයි පැනල යන්න තරම් පිස්සො නෙමේ. උන් හරි හොඳ ළමයි. ඒත් පන්තියට ඇතුලු වෙන්නත් කලින්ම , අංක එකටම කෑගහන්න ගත්තෙ චාමර.

“ ටීචර් ..............හීන් කොටා අතුරුදහන් වෙලා ලු නේද “

“ හරි හරි . . එයා කොහෙද ගිහින්. ආපහු ගෙදර එයි. ඔයාලහෙම කාටවත් නොකියා කොහෙවත් යන්නෑ හරි ද. අඩුම ගානේ මටවත් කියල යන්නෝනි යන තැනක “

“ හරි හරි ටීචර් බය වෙන්නෙපා.අපි එහෙම පැනල යන්නෑ “

ඒ පිරියඩ් එකේ උගන්වනවට වඩා තිබ්බෙ “හීන් කොටා ගෙ අලගිය මුලගිය තැන් කියෝන එක.“

අපේ පන්තියෙ ළමයින්ට අනුව හීන් කොටා කියන්නේ , අනුන්ගෙ සල්ලි හොරකම් කරන , කමකට නැති නරක ළමයෙක්. ඒ වුනාට මගේ හිතේ නම් තිබ්බෙ බයක්. 

ඇත්තටම ප්‍රදීප්ට මොනා වෙලා ඇත් ද?

“ ප්‍රදීප් ගැන ආරංචියක් නැතෙයි ?“

පළවෙනි කාලච්ඡේදෙ අවසන් වෙලා ,පහළට බහින පඩිපෙලේ මැද හරියෙදි හමුවුනු මිස්ගෙන් මම ඇහුවා.
“ අන්න ගෙදර ඉන්නවලු “

“නෑහ්....“

“ඔවු....කාගෙද මහත්තයෙක්ගෙ ගෙදර නැවතිලා නෙ පහුගිය ටිකේ ඉස්කෝලෙ ඇවිත් තියෙන්නේ. ඒ ගෙදරින් සල්ලිත් හොරෙන් අරන් ඇවිත් තමා ඔය අලකලංචි ටික ඔක්කම කරල තියෙන්නේ. ඒ මහත්තය ට කෝල් කරාම විස්තරේ කීවේ. ඒ මහත්තය ඒ වෙලාවෙම ප්‍රදීප්ගෙ ගෙදර ගිහින් බලද්දි කොල්ල අන්න ගෙදර ලු “

“ යකෝ මූ මරන්නෙපැයි “

“ ඇත්තටම මම නම් හිතුවෙ ප්‍රදීප් හොරමුලකට එකතු වෙලා වහන් වෙලා ගිහින් කියල“

“ කියන්න බෑ. ඌ ඒ වගේ එකා තමා “ 

“ වැඩිවිස්තර නම් ඉතින් කොල්ලගෙන්ම තමා අහගන්න වෙන්නේ “

හැබැයි තාමත් එදායින් පස්සෙ “ප්‍රදීප් “ ඉස්කෝලෙ පැත්ත පලාතේ ආවේ නම් නෑ. සමහර විට ලබන සතියෙ අඟහරුවාදට ඉස්කෝලෙ එන්න හිතන් ඉන්නව ඇති.

 ගෙදරින් ඉස්කෝට , ඉස්කෝලෙන් ගෙදෙට්ට ගතවෙන මේ ළමා ජීවිතයේ දී මේ විදිහෙ කට්ටි පැනීමක තියන සුන්දර ආශ්වාදය ඇත්තටම ඒ වෙලාවෙදි මගේ හිතටත් දැනුනා.

ඉතින් ප්‍රදීප් එහෙනම් මේ ගැන වැඩි විස්තර කතා කරන්න. අපි අඟහරුවාදට හමුවෙමු...................



Tuesday, June 13, 2017

ප්‍රජා සත්කාර කරන්නේ ඇයි ?

ප්‍රජා සත්කාර කරන්නේ ඇයි ?
-------------------------------------------------
ඔය ප්‍රජා සත්කාර තියනව නේද, ඉස්සර මට හිතා ගන්න බෑ අතේ තියන ශතෙයි, තමන්ගෙ දහසක් වැඩ තියෙද්දි ඒ වැඩකට තියන කාලයයි අනුන් වෙනුවෙන් වියදම් කරන්න මෙයාලට තියන කැසිල්ල මොකක් ද කියලා.
ඒත් සමහරු කීවා ඔය ප්‍රජා සත්කාර කීවට ඕවයින් හරි ලාබයක් තියනව කියල.ඒ නිසා සමහර ප්‍රජා වැඩ වලට මට කතා කරත් මම ඒ වෙනුවෙන් ශ්‍රමය , දැනුම සහ කාලය මිසක මුදල් යොදන්න කිසිම වෙලාවක හදිසි වුනේ නෑ.(මුදල් නැති එක වෙනම කතාවක්).
ඉස්කෝලෙ ගොඩක් වැඩ වලට මුදල් යොදන්න සමහර යාලුවො කැමති වුනත් එකමෙක සැරයක් හැරුනාම මුදල් ගන්න ඉදිරිපත් වෙනෙකත් භයංකාර වැඩක් වුනා.
ද්‍රව්‍යමය ආධාර ලබා ගත්තත් සාක්ෂි ඇතිව ඒවා බෙදල දීලා , අදාළ පුද්ගලයන්ට විතරක් සාක්ෂි යැවුවෙ එයාල යොදපු අන්තිම ශතයත් “සුදුස්සාටම ලැබුනා “ කියල දන්වනේක යුතුකමට වඩා වගකීමක් නිසා.
ඒ අතරේ ආපු ගං වතුර නිසා කන්න තිබ්බ බත් එක අනුන් වෙනුවෙන් දෙන්න තරම් උසස් මිනිස්සු ඉද්දි , අනුන් වෙනුවෙන් අනුන් දීපු දේවල් පොදි ගහන් හංග ගන්න පහත් මිනිස්සු ඉන්නව කියනෙකත් , “දෙන දේවල් ගත්තම මක් වෙනවැයි “ න්‍යායෙන් , ලැබිය යුත්තන් තමන්ට පසු පසින් පෝළිමේ ඉද්දි , ලැබිය යුත්තන් තමන්ට එහෙම දෙයක් ලැබෙන්න තියන විත්තිය නොදැන ඉද්දි , පෝළිම් වල ඉස්සරහින් ඉදන් ඒ දේවල් ගත්ත මිනිස්සුත් හිටියා.
තමන්ට බොන්න වතුර නැතිව ඉද්දි , තියන දෙයින් යමක් එකතු කරන් දුර ගෙවන් දකුණට ආපු උතුරෙ මිනිස්සු මම දැක්කා.
මේ සියල්ල අතරේ , මහා ලොකු සල්ලිකාරයන් නොවුනත් බොහොම සාමාන්‍ය මධ්‍යම ප්‍රාන්තිකයින් තවමත් සමූහ ලෙස ගං වතුරෙන් උවදුරට පත් වුනු අයට උදව් කරමින් සිටිනවා. එහෙම සමූහයකට මුදලින් හදලින් නැතත් “ සම්බන්ධීකරණයෙන් “ සහ “ සංග්‍රහ කිරීමෙන්“ දායක වෙන්න ලැබීමත් එක්තරා භාග්‍යයක්.
කාලයක ඉදල මේ වගේ වැඩ කරන කෙනෙක්ගෙන් මම ඇහුවේ “ඇයි මෙහම අතින් කයිට් කරන්න වැඩ කරන්නේ “ කියලා. ගුරුවරියක් විදිහට මම අහපු දේ ගැන ඇත්තෙන්ම මම කණගාටුවට වඩා ලැජ්ජාවට පත්විය යුතු බව මට තේරුනේ ඒ පුද්ගල මටලබා දුන්න උත්තරෙන්සහ අධාර දෙන්න ගියපු කෙනෙක් ඒ අධාර ලැබුන පිරිස අමතා කරපු කතාවෙන්.
ඒ කතාව පසුවට ලියන්නම්..

ආණ්ඩුවක් තියද නැද්ද කියල හොයා ගන්න බැරි කාලෙක , තමන් පත් කරපු අය තමන්ට සරණක් වෙන්න නොඑන කාලෙක , මිනිස්සු විසින් මිනිස්සු බලා ගත්තෙ නැතිනම් ඇත්තටම මේ වෙද්දි මොනා වෙලා තියේ ද කියල හිතා ගන්න බෑ.
ගං වතුරෙන් අකුරු ගහන් ගියපු පිරිසකට එහෙම අකුරු ආපහු ගෙනත් දෙන්න උදව් වෙන එහෙම සමූහයක් තමා මේ “අකුර“ කියන්නේ. ඔය පහළ තියෙන්නේ එහාට තියන පාර,


ඔයාලටත් පුළුවන් නම් එයාලට උදව් කරන්න. වැඩි දුර විස්තර ඕනි නම් සොයා බලන්නත් ඔයාලට පුළුවන්. ඒ වගේම ගෙදර ඉන්න තමන්ගෙ දුවා දරුවන් ට මම වගේ හිතන්නැති වෙන්න.අනුන්ට උදව් කරන එක කැසිල්ලට කරන වැඩක් නෙමෙයි කියල කියා දෙන්න ඔබට පුලුවන්. තමන්ගෙ බත් පැකට් එක අනුන් වෙනුවෙන් දෙන්න පුලුවන් හිතක් පහල වෙන්නේ කෝච්චියෙන් බස් එකෙන් යන අයට විතරක් නොවී ,මුළු මහත් ශ්‍රී ලංකාවටම ඒ විදිහට හිතන්න පුලුවන් මිනිස්සු බිහිකරන්න හවුල් වෙන්න අපට පුලුවන් වෙන්නෙ එතකොට.

Tuesday, June 6, 2017

හැලයාගේ කතා වස්තුව නොහොත් අකුරැස්සට ආ කිඹුලා ගේ කතාව

හැලයාගේ කතා වස්තුව නොහොත් අකුරැස්සට ආ කිඹුලා ගේ කතාව
අකුරැස්ස කියල කියන්නේ , ඉඩමේ පුංචි ඉඩක් තිබ්බත් තේ පැළයක් යට කරන ගමක්. අමු තේ දළු කිලෝ එකක් රුපියල් 95ට එහා යන මේ කාලේ තේ පැළ ගං වතුරට අහුවුනා කියන්නේ ලොකු පාඩුවක්.එහෙමෙයි කියල දළු නොකඩට හිටියොත් ඊළඟ සැරේ දළු වලට වෙන්නෙත් හානියක්.
ගං වතුර බැහැල ගිහින් පොළව නිකම් වෙල්වට් එකක් වෙලා තියෙද්දිත් අම්මයි තව ගැහැණූ කෙනෙකුයි තේ ඉඩමට ගියේ ඒකයි.
ඒ ඉඩමයි අපි ඉන්න තැනයි ඇළකින් වෙන් වෙලා තිබුනත් අපි හදල තිබ්බ පුංචි ඒදණ්ඩත් ගං වතුරට ගිහිල්ල තිබ්බ නිසා දෙන්නා ගිහින් තිබ්බෙ රවුම් පාරකින්.
බොන්න තේත් අරන් කන්න පානුත් අරන් ගිහින් ඒ කලමනා පැත්තක තියල දළු කඩන ගමන් පැළ අස්සෙන් එඹිල පොළව සෝදිසි කරන්නේ නයි, කබරයි , විසකුරු සත්තු එහෙම ගස් අස්සෙ ඉන්න පුලුවන් නිසා. වෙනදට එහෙම බයක් නැති වුනත් මේ අලුත් බය ඇති වුනේ ගංවතුර නිසා.
තේ වත්තක තියනව ටිකක් ලොකුවට හාරන ඉඩමෙ හරහට හාරන කාණු. අඩි දෙකක් දෙකාමාරක් ගැඹුරු , අඩි තුනක් තුනාමාරක් පළල මේ කාණු වල තාමත් අඩියක් විතර වතුර රැඳිල තිබ්බා. අම්ම දළු කඩන දළු ගස් පේළියට එපිටින් අම්මට පිටුපසින් තිබ්බෙත් මෙන්න මේ වගේ කාණුවක්. මේ කාණු සමහර තැන් වලින් පස් වැටිල ගොඩ වෙලා.අම්ම නිකමට කාණුවට එඹිල බැලින්නම් මෙන්න බොලේ කාණුවෙ ගං වතුරට ආපු අලුත්ම ටයර් එකක් හිරවෙලා. හොඳ කට්ට වැටිච්ච ලස්සන අළුපාට ටයරෙක. ආපහු ගහේ දළු දෙක තුනක් කැඩුව අම්ම ආපහු හැරිල මේ ටයරය දිහා බැලුවා.
“ දෙයි හාමුදුරුවනේ කිඹුලා “ .
අනිත් ගැහැණු කෙනා ලඟට දුවල ගියපු අම්මා එයාටත් සිද්ධිය කීවේ දුවන්නම ලේස්ති පිට. ටිකක් දුර ගියපු දෙන්නට ආපහු හිතුනා “ෂුවර් එකටම මේ කිඹූල ද? “ කියල. එහෙම හිතුනේ මේ සිද්ධිය කාටවත් කියල නිකම් නෝන්ඩි වෙන්න අකමැති නිසා වෙන්නැති.
ආපහු ආපු දෙන්න මේ නම් ටයර් එකක් නෙමේ කිඹුලම බවට ස්ථිර කර ගෙන හිමීටම ළඟ හිටපු කොල්ලෙක්ට කියලා වන ජීවී එකටයි පොලිසියටයි මේ ආරංචිය දැනුම් දුන්නා. ඒ වෙලා විනාඩි පහක් යන්නට මත්තෙන් එතනට ආවේ පොලිසියෙන් වත් වන ජීවී එකෙන් වත් නෙමේ.
මුළු අකුරැස්සෙම හිටපු බාල , මහළු , තරුණ හැමෝම වත්තෙ වැටත් කඩන් පෝළිමේ මේ කිඹුලව බලන්න එක් රැස් වෙන්න ගත්තා. ඒක එකාතකට හොඳයි කියල හිතෙන්නෙ එහෙම නැති වුනානම් සමහර විට මේ තඩි හැලයා කාගෙ හරි අතින් හොර රහසෙම මියෑදෙන්නත් තිබ්බ නිසයි. ( කිඹුල කිඹුල කිඹුල කියනවට වඩා “හැලය“ කියල කියනෙක හිතට ළඟයි.)
පොලීසියත් එක්කම එතනට ළඟා වුනේ හාමුදුරුනමක්. පොලිසියත් එක්කම හැලයා ලඟට යන්නත් , හැලයා හොඳින්ද කියල බලන්නත් හාමුදුරුවන්ට පුළුවන් වුනා. මේ හාමුදුරුවන් ගැන වැඩි විස්තරයක් මම නම් දන්නෑ. නමුත් ආපු වෙලාවෙ ඉදල කිඹුල ළඟින්ම හිටපු උන්නාන්සේ කිඹුල අල්ලල පටවල වාහනේ දානකමුත් ළඟින්ම හිටියා දැක්කා.
කිඹුල දැකල ආරංචිය ගිහින් සෙනඟ වැල් වැල් ඇදී එන්නත් , පැය ගාණත් එයා අල්ලල කඹ දාලා ගැට ගහන්නත් , තව පැය ගාණක් හැලයව උස්සන් එන්නත් ගත වුන නිසා සිද්ධිය අහවර වෙන්න පැය හතරට වඩා වැඩි වෙලාවක් ගත වෙලා තිබ්බා. මේ කිඹූලා ඟං වතුරට ඇවිත් වෙලේ ඉඳියා කියල මම කලින් කියල ඇති. වෙලේ වතුර බහිද්දි , ආපහු ගෙදර යන්න මතක් වෙද්දි , ගඟ හොයාන ආපු කිඹුල තේ වත්තේ කාණුවකට බැහැල හිටියෙ ඇයි කියනෙක තාමත් අභිරහසක්.
බැරි වෙලාවත් අපෙ අම්ම කීවනම් “ මේ කෙල්ල ඔන්න ඔහේ කිඹුලටවත් දීලා දානව“ කියල . හැලයා මෙහෙම නිකම්ම පහුබහින එහෙකුත් නෑ. කොහොම වුනත් මිෂන් එක ඉවර වෙද්දි හැලයගෙ දකුණු කකුල කැපිල තුවාල වෙලා තිබිලා. වන ජීවී එකේ මහත්තරු හැලයට බේත් කරාවි. ආපහු එයාට ශ්‍රීෙද්වි හොයාන යන්න ගඟට දාවි.

---------------------------------------------------
ගෙදර ගිය හැලයා


හැලයා - ආහ් නෝනෙ..... ඔන්න මං ගෙදර ආවා...

ශ්‍රී දේ වි - කොහොද මනුස්සයෝ ගං වතුරට මකබෑවිලා මෙච්චර කල් ගිහින් හිටියෙ.

හැලයා - මම ගියපු එකේ ආය මක්කටෙයි කියලා සොඳුරුලැයි අහටත් ගොඩ වෙලාම ආවෙ නෝනේ.මට එහෙදි හොඳට ම මදි නොකියන්න සලකල තමා ආපහු මිනිස්සුගෙ කරෙන්ම ගෙදෙට්ට ගෙනත් ඇරලුවේ.
-------------------------------------------------------------------------
ප/ලි- ඟං වතුරත් එක්ක කිඹුල ගොඩට එන එක මේ අහා හැමසැරේටම වෙන දෙයක්. ඒ නිසා ගොඩක් වෙලාවට ගං වතුරෙ බැහැල ඇවිදින්න මිනිස්සු බයයි. ගං වතුරට අහුවෙන ගෙවල් වල දොර ජනේල ඇරල දාලා යනේක සාමාන්‍ය ක්‍රමය. කොළඹ ගං වතුර වෙලාවෙදි බෝ වුනු හොරු, මේ පැත්තෙ බෝ නොවෙන්න එක හේතුවක් තමා මේ කිඹුල්ලු. මොකද කියල ගමේ කෙනෙක්ගෙ වචන වලින්ම කියනව නම් “ දොරවල් ඇර දාලා ආවට බය වෙන්න දෙයක් නෑ. දැන් කිඹුල ගෙදරට ඇවිත් ඇති .දන්න කියන කෙනෙක් මේ වතුරෙ නම් හොරකමේ යන්නෑ “
එහෙනම් හැලයෝ “සුබ ගමන් “ ගිය තැනක සතුටින් ඉන්න ඔයා.

Saturday, June 3, 2017

පොත් කියවන පෙම්වතා ට ලියූ කවි


පොත් කියවන පෙම්වතා ට ලියූ කවි
-----------------------



පොත් කියවන එයා ළඟින් මන් ඇල වෙනවා
එහෙට මෙහෙට මුකුළු පපා තරමක් දැවටෙනවා
කිසිත් නොදුටුවා වාගේ පිටු පෙරළෙනවා
කුමක් කරන්නද තුරුළුට මන් ගුලිවෙනවා



පොත මවනා ලෝකය තුළ මම තනිවෙනවා 
නුඹෙ උණුසුම බොළඳ තෙපුල් නෑසී යනවා
මා තුරුලෙම නින්දට ගිය නුඹ තනිවෙනවා
නළලත සිප ආදරයෙන් තුරුළට වෙනවා



පොත විතරයි මා ගැන නැහැ හිත යොමු වන්නේ
ඇයි ඔය හැටි පොත් වලටම නුඹ ගුලිවෙන්නේ
මාගෙන් වරදක් වූව ද නැහැ නොම දන්නේ
ආදරයේ අඩුවක් ඇයි මෙලෙස තියන්නේ



මා අාදරියේ මොනව ද නුඹ පවසන්නේ
නුඹ ගැන මා සිත ආදරෙ පිරිල තියෙන්නේ
පොත් කියවන මට නුඹ පොත් ගෙනැවිත් දුන්නේ
ඇයි දැන් මේ විදිහට නුඹ දොස් පවරන්නේ



මම ආසයි නුඹෙ ඇස් මා දෙසට තිබේ නම්
මම කියනා දේ නුඹ සවනතේ වැකේ නම්
නුඹ තුරුලේ උණුසුම මා වෙත ට පිදේ නම්
මා ඔය දෑතට මැදිවී නුඹට පිදේ නම්

පොත් කියවන පිටු අතරෙත් නුඹමයි ඉන්නේ
මා මින්පසු නැහැ එහෙනම් පොත් කියවන්නේ
නුඹ දෑතට අරගෙන මම නුඹ කියවන්නම්
නුඹේ තොලට තොල තියලා සුවඳ විඳින්නම්



ඕනේ නැහැ පොතට තිතක් තියල තියන්න
ඕනි තරම් වෙලා අරන් පොත් කියවන්න
මට පුළුවන් දිනක් උනත් නුඹ ළඟ දැවටෙන්න
පොත් කියවන නුඹට කෝපි හදල ගෙනෙන්න


හරි පුදුමයි ගෑණු න් මට මේ ලොව ඉන්න
කියනා දේ ඉල්ලන දේ බෑ දැන ගන්න
පොත් දහසක් කියවූවත් තේරුම් ගන්න
බැරිම එකම සුන්දර වස්තුව ළඟ ඉන්න
යන්න එපා , පොතක් වගේ මගෙ ළඟ ඉන්න

පොතක් වෙලා ඔයා ළඟ ඉන්න
මම
෴ සොඳුරු සිත ෴

Saturday, May 20, 2017

චාමර ගෙ පන්ති රැස්වීම


චාමර ගෙ පන්ති රැස්වීම



ඊයේ චාමරගෙ පන්තියෙ “පන්ති කවය “ ඒ කියන්නේ පන්තියෙ ළමයිගෙ දෙමාපියන් සහ ගුරුවරුන් ගෙ හමුව. එතන දරුවනුත් ඉන්නවා. 

චාමරත් හොඳ ළමය වගේ අම්ම ළඟින්ම වාඩි වෙලා හිටියා. පන්තියෙ එක එක ළමය ගැන විස්තර කරන් යන ගමනෙදි චාමරගෙ වාරේ ආවා. 

චාමර ගැන චාමරගෙ ගුරුතුමිය පැහැදිලි කරල දුන්නා. ලකුණු නම් හොඳටම මදි කියලයි ගුරුතුමී කීවේ. ඒ වගේ දේවල් කියද්දි පන්තියෙ අනිත් ළමයි නම් ඇස් රතු කර ගන්නවා , බිම බලා ගන්නවා. ඒත් චාමර ගුරුතුමිය දිහා කෙළින් බලන් හිටියා. 

චාමරගෙ දඟ වැඩ ගැන කියද්දි චාමරගෙ අම්ම චාමරට හොඳටම රැවුවා.චාමර නෙමේ ඒ රැවිලි වලට සැලුනේ.චාමර ගැන ගුරුතුමියගෙ කරුණු දැක්වීම අවසන් වුනාම ඊළඟට උදා වුනේ චාමර ගෙ පාර්ශවයවෙ කරුණු දැක්වීමේ වාරය. 

 “ මොනා නැතත් අම්මේ , මේ අවුරුද්දෙ ටීචර් නම් හරිම හොඳයි “ කියල චාමර නිතර කියන බව අම්මා කීවා. චාමර ඉස්කෝලෙ වැඩ නම් මුකුත් ම කරන්නෙ නැති බවත් , ගෙදර ඉන්නේ චාමර සහ චාමරගෙ මව පමණක් බවත්, දළු කඩන්න සහ කුලී වැඩ කරන්න යන අම්ම උදේ ගියාම ආය ගෙදර එන්නේ රෑ වෙද්දි බවත්  ගුරුතුමීගෙ හරස්ඒ ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු විදිහට ඒ අම්මා කීවා.

චාමර වගේම ශරීරයෙන් බොහොම පුංචි , කලබලකාරී නමුත් කිසිම දෙයක් වැඩිය ගණන් නොගන්නා මුහුණක් ඒ අම්මටත් තිබ්බා. 

අන්තිමේදි රැස්වීම ඉවර වුනේ ළමයින්ට ගෙදරදි පොතක් හදල ඒ පොතේ ළමයි කරන දේවල් ලියල ගුරුතුමියට දන්වන පොරොන්දුවක් පිට. ඒ පොතේ ලියන්න ඕනි මව හෝ පියා හෝ භාරකාරයා. ඒක නම් විදුහල්පතිතුමාගේ අදහසක්. 

රැස්වීම ඉවරෙලා එකා එකා සමුගනිද්දි චාමරගෙ අම්ම තමා ගුරුතුමිය ළඟට අවසානයටම කිට්ටු වුනේ. චාමරගෙ අම්මට ඒ වෙද්දි මුහුණ පාන්න වෙලා තිබ්බ ලෝකෙ තිබ්බ ලොකුම ප්‍රශ්නය ට.


“ අනේ ටීචර් අර පොත හදන්න මට බෑනේ.මට හරියට අකුරු ලියන්නත් බෑ. දැන් මොකද ඒකට කරන්නේ ? “

“ චාමර ට දෙමු ලියන්න “

“ එහෙම බෑ නේ ටීචර්. එතකොට එයා අද ගෙදර වැඩ කරේ නෑ කියනෙකට .අද ගෙදර වැඩ කරා කියල බොරු ලියාගෙන ඒවි“

ඒ වෙද්දි ලෝකෙ ලොකුම ප්‍රශ්නය  චාමරගෙ අම්මගෙන් , චාමරගෙ ගුරුතුමිය වෙත මාරු වෙලා තිබ්බා. 

චාමරගෙ පන්තියෙ ඉන්නවා දෙමළ ළමයි හතරක්. එයින් එක්කෙනයි කෝවිල් විතරක් යන්නේ. අනිත් තුන්දෙනාගෙන් දෙන්නෙක් පන්සල් යනවා. එක්කෙනෙක් කෝවිල් සහ පන්සල් දෙකටම යනවා.ඒ හතර දෙනාම පහුගිය වෙසක් පෝයට ඉස්කෝලෙන් පවත්වපු ශීල සමාදාන ව්‍යාපාරයට බොහොම කැමැත්තෙන් සම්බන්ධ වෙලා හරිම හොඳ උපාසක මහත්තරු වෙලා හිටියා ගුරුතුමීට මතකයි.

ඒ වගේම චාමරගෙ පන්තියෙ ඉන්න ළමයින්ගෙ අම්මල තුන්දෙනෙක්ටම අකුරු කියවන්න ලියන්න බෑ. තමන්ගෙ අම්ම වෙනුවෙන් දෙමාපිය පැමිණීම සටහන් කරන කොළේ අත්සන තියන්න වුනේ දරුවන්ට. 

තව සමහර දරුවන් ගෙ අම්මල රැස්වීමට එන බව දරුවන්ට කියල තිබ්බත් රැස්වීම ඉවරවෙනකනුත් ඉස්කෝලෙ පැත්ත පලාතේ නම් ආවෙ නෑ.

තවත් ගැහැණු ළමයෙක්ගෙ ගෙදරින් එන්න ඒ ළමයට අම්ම කෙනෙක් හිටියෙ නෑ.තාත්ත කෙනෙකුත් නෑ. මොකද ඒ ළමයගෙ අම්මයි තාත්තයි දැන් වෙනත් පවුල් දෙකක අම්මල තාත්තල වෙලා.

මේ ඔක්කම දේවල් එක්ක පන්ති රැස්වීම ඉවර කරපු චාමරගෙ පන්තියෙ ටීචර් ශ්‍රමදානයට ලක ලෑස්ති වුනා.ඒ ගැන නම් ගුරුතුමීට බයක් නැත්තේ කැත්තෙ උදැල්ලෙ වැඩ වලට ළමයි වගේම ළමයින්ගෙ දෙමාපියනුත් දස්සයින් කියල දන්න නිසා.කෘෂිකර්ම කාමරේ දොර ඇරපු ගුරුතුමී හැමෝටම උදළු පිහි කැති ගන්න ඉඩ දුන්නා.සුද්ද කරන්න වෙන් වෙලා තියන තැන පෙන්වන්න චාමරට බාර කරා.

රැස්වීමෙන් පස්සෙ ශ්‍රමදානය කරන්න උදැල්ලත් අරන් යන අම්මට ඉස්සරහින් හරිම සතුටින් සැහැල්ලුවෙන් චාමර යන විදිහ දිහා බලා හිටිය චාමරගෙ ටීචර්ට දැනුනෙ තමන්ට හෙල්ලෙන්නවත් බැරි විදිහට පොළවට බරක් වෙලා බව විතරයි...

Sunday, May 7, 2017

වෙසක් ෂොපින්

වෙසක් ෂොපින්
ඇඳුම් කඩවල් වල ඉස්සරහම ඉදන් කිසිම වෙනසක් නැතිව හැමදාම මගෙ දිහා “හැඟීම් විරහිත මුහුණින් “ බලා ඉන්න එයාල හැමෝම සුදු ඇඳුමට මාරු වෙලා.
පිරිමි , ගැහැණු විතරක් නෙමේ , ඒ පුංචි ඩමි පැටියත් පුංචි ලස්සන සුදු සරොමකට මාරු වෙලා , ගැහැණු ඩමියෙ අත අල්ලන් වගේ හිටියෙ සෙනඟ අස්සෙ මඟෑරුනොත් පාර හොයා ගන්න බැරි වෙයි කියල වගේ.
කඩේ ඇතුලෙ ඒ හැටිම සෙනඟක් නැති වුනත් සැලකිය යුතු තරමේ සෙනඟක් හිටියෙ නැත්තෙමත් නෑ. ඇස් කඩන් යන පාට පාට බ්ලවුස් වෙනුවට හැම හැගර් එහෙකම දැවටිලා තිබ්බෙ නානාප්‍රකාර සුදු බ්ලවුස්. ඔක්කොම පැහැයෙන් සුදු වුනත් , ඒ හැමේකටම ආවේනික මෝස්තරයක් තිබ්බා.
සුදු දිග සායවල් හරිම විනීත තැන්පත් විදිහට හැගර්ස් වල දැවටිලා බලා ඉද්දි , ඊට කලින් මාසෙ ඒ තැන රජකරපු පාට පාට කොට සායවල් ටික සාප්පුවෙ මුල්ලකට වෙලා ලැජ්ජාවෙන් බිම බලාන හිටියා.
පිරිමි ඇඳුම් තිබ්බ මහලත් සුදු කමිස , සුදු ටීෂර්ට් වලින් පිරිලා තිබ්බ. වෙනේකක් තියා ඒ තරම් සුදු සරොම් ගොඩක් මම මීට කලින් දැකල තිබ්බෙත් නෑ.
ඇත්තටම මම ගියේ සුදු ඇඳුමක් ගන්න නෙමේ වුනත් කවුරු කවුරුත් බුද්ධාලම්භන ප්‍රීතියට මුහුණ දෙන්න අලුත් සුදු ඇඳුම් ගනිද්දි මට විතරක් මේ විදිහට පරණ පාට ඇඳුමෙන් සැරසිලා වෙසක් පෝය දවසෙ එළියට බහින්න බෑ නේද කියල හිතුන නිසා ලස්සන සුදු දිග සායකුයි ලස්සන සුදු හැට්ටයකුයි අර ගත්ත මට කඩෙන් එළියට බහිද්දි , පිටවීමේ දොර ළඟ සුදට සුදේ සුදු ඇඳුමින් සැරසිලා හිටිය පිරිමි ඩමිය , වම් ඇස වහල ඇසක් ගහල කට කොණකින් හිනා වුනා.

Tuesday, May 2, 2017

මේ මොහොත


මේ මොහොත



මගේ දකුණත පැත්තේ
ආදරේ උණුසුමක් ඇත්තේ


මගේ දකුණත ඇඟිලී
ඒ වමත මත දැවටී

සුසුම් සැනසුම් දැනී දැනෙනා
තරමට ඇඟිලි සුසුම් මනිනා

හුස්ම මුහුනත තවනා
දැවී ගිය සිත නිවනා

දකුණතේ අත් ගොබය සිඹිනා
උදයෙ කැපු මෘදු රැවුල් ඇනෙනා

බසය අධිවේගී 
නමුත් සිත් මේ මොහොතෙ නැවතී

දරන්නට බැරි සෙනෙහේ
ඔහුගෙ වම් උරහිසට බර දී
නෙතු පියන් වසමී
උරහිසෙහි සුව පහස විදිමී

වේගයෙන් යන බසයේ
ආදරය හරි සෙමින් විඳිමී


අධිවේගී බසයේ
හිමින් යන

මම
෴ වත්සලා ෴


Sunday, April 9, 2017

බල්ලෙකුගේ හදවත

බල්ලෙකුගේ හදවත


 
“ අපෝ මේකා යකෙක් නේ “ යැයි ඇතැමෙකු පවසන අතරේ , තවත් ඇතැමෙකු පවසන්නේ ඒකා වෘක පරම්පරාවේ එකෙකු වීමට වඩාත් ඉඩ ඇති බවයි. ඒ අතරේ ද ඇතැමෙකු  ඌ දෙස වඩා විමසිලිමත්ව බලමින් පමණට  වඩා අසාමාන්‍ය ලෙස දිගු හොම්බ සාක්ෂි කර  පවසන්නේ ඒකා නරියෙකු වීමට බොහෝ දුරට ඉඩ ඇති බවයි.  

අයිතිකාරිය ද බොහෝ කාලයක් තීරණයක් ගත නොහැකිව සිට අවසන ,  නරියෙකු ලෙස භෞතිස්ම කරන්නට සැරසී සිටියදී හදිසියේම දිනක් බල්ලෙකු මෙන් බිරීම නිසා අවසානයේ දී ඇය විසින් මේකා බල්ලෙකු බව ඒකමතිකව තීරණය කරන ලදී. කෙසේ  හෝ උගේ අයිතිකාරියට වඩා ඒකා රුවින් සරුසාරව වැඩෙන බව නම් මේ සැවොම විසින් එක හඬින්ම පිළිගන්නා සතයයකි.



ඉතාම කුඩා කාලයේ දී බෙල්ලට වැටී ගලවා දමන ලද අගනා කර පටියත් , බලු දොස්තර මහතා පැමිණි විට පමණක් බෙල්ලට වැටෙන දම්වැලත් හැරුණ විට ඉතාම නිදහසේ වැඩෙන ලෝම කබාය ඌ ලද අගනා දායාදයකි.

අයිතිකාරිය කොහේ හෝ ගොස් නිවසට පැමිණෙන පාරට හැරෙන තැනට එන විට ම ඉතා ප්‍රීතිමත් දෑස් කලබලයෙන් දිලිසෙමින් ද, වලිගය හතර අතේ වනමින් ද , උඩපනිමින් ද පිළිගැනීමේ ගීතය ගායනා කරන්නට මේ කළු ලෝම ගුලිය සැදී පැහැදී සිටී.

ඇය තම දෑසට දකින තුරුම ගීතය නොනවත්වන මේ ජීවියා ඇය දුටු වහා තම ඉදිරි ගාතා ඇගේ උරහිසට තබා මුහුණට මුහුණ තබා පිළිගන්නා අතර , ප්‍රීතිමත් කෙල වලින් මුහුණ නෑවිමට ද අමතක නොකරයි. ඉන් පසු ඔහු සංසුන් වීමට නම් හිස අතගා , ආදර බස් තෙපලා , බත් කෑව ද , හොඳින් හිටිය ද ඇසිය යුතු ය. 

අයිතිකාරිය නිවෙසින් දවස් දෙක තුනකට වඩා වසන්ව සිට පැමිණිය හොත් මේ ජීවියාගේ පිළීගැනීමේ ගීතයේ මුල් කොටස මන්ද්‍ර ස්වරයෙන් ගැයෙන නෝක්කාඩු ස්වභාවයක් ඉසිලූවත් , තත්පර කිහිපයකි දී යලිදු ප්‍රීතිමත් ගැයීමක් බවටම පත් වේ.

ඉතාම කීකරු සතෙකු වෙන මේ විශාල ලෝම කුට්ටිය ජලයට ඉතාම ආසා කරයි. කොල පැහැති බලු ෂැම්පු බෝතලය දුටු විට ලෝම පිරි වලිගය සට පට ගා සලමින් පසු පස ගාතා වලින් සිට ගනිමින් ඉදිරි ගාතා දේක උස්සා ප්‍රීතිමත් හාවෙකු මෙන් හැසිරෙන්නේ “ මෙ උදා වන්නේ ජල ක්‍රීඩා අවස්ථාව “ බව ඉවෙන් දැන ගැනීමෙනි.


කිසිදා භාජනයක ලූ ජලය බීමට දිව දිගු නොකරන මේකා , රට පුරා සවාරි ගසා හති දමමින් පැමිණි විටත් , දිව ගිලෙනා සා පිපාසාව දැනෙනා විටත් ජල කරාමය අසලට වී සිටින්නේ කිසිවෙක් හෝ පැමිණ එය විවෘත කර දෙන තුරුය. ඉවසීමේ සීමාව ඉක්මවා ගිය දවස් දෙක තුනකදීම තමා විසින්ම කරාමය විවෘත කිරීමට ගන්නා උත්තාස වලට පිං සිදු වන්නට කැඩී බිදී ගිය කරාම ගනන තුනකි. නමුත් ඒ අවස්ථා තුනම ඒකාට ගෙන දුන්නේ අසීමිත ප්‍රීතියකි.  කැඩුනු කරාමයෙන් විසිරෙන ජලයට හිස අල්ලමින් ද , ඇඟ අල්ලමින් ද , විසිරෙන ජල රැළි කටින් ග්‍රහණය කරමින්ද ඌ ලබා ගන්නා ප්‍රීතිය දකින විට දී කරාම කැඩූ නිසා සිදු වූ අලාභය ගැන සිතේ ඇතිවන පසු තැවිල්ල ද සේදී යයි.

මේකා ජලජ ජීවියෙකු ලෙස සිතීමට සිදු වන අවස්ථා ගණනාවක් උදා වී තිබූ අතර ඉන් පළමු අවස්ථාව වූයේ මේකාට මාස තුනේ  දී පමණ නිවසට ගෙනා දෙවන දිනය යි.  

සුපුරුදු පරිදි උදයේ අලුත ගෙනා බලු පැටවා සිටිනා ඉසව්ව බලද්දී කුඩා බලු පැටියා එතන නොසිටියෙන්  ප්‍රථමයෙන් උගෙ අයිතිකාරිය ද දෙවනුව නිවසේ සැවොමද එකතු වී නිවසේ ඇදන් පුටු යට පවා එඹෙමින් , කිසිදා නොදුටු අහු මුළු ද පිරික්සමින් බලු පැටවා සොයන්නට විය. 

වැඩි දුරක් ඇවිදන් යාමට නම් නොහැකි වන්නට ඇතැයි කියූ එකෙකු , නිවස වටා ද, අවසානයේ දී  පොළව මට්ටමට තිබූ බැද නොමැති ළිං පතුලට ද එඹී බලා පැවසූවේ . බලු පැටවා නොමැති බවත් රාත්තිරියේ කවරෙකු හෝ පැමිණ බලු පැටවා රැගෙන යන්නට ඇති බවත් ය.

දින දෙකක් අපහා විසු සුරතල් බලු පැටවා නැති වීමේ ශෝක ජනක අවස්ථාව සැමරීම නිසා එදින දෛනික කටයුතු  ද  ප්‍රමාද වී තිබුණ බැවින් පෙරදා සේදීමට සිතා සෝදන කුඩු සහිත වතුරේ දමන ලද රෙදි සේදීමට ගිය අවස්ථාවේ දුටු දර්ශනයෙන්  යලිදු  නිවසියන් හට අප්‍රමාණ සතුටු සාගරයක කිමිදි යාමට අවස්ථාව උදා විය.

පෙණ බුබුළු සහිත ජලයේ  තෙත රෙදි ගොඩ මැද කළු පුළුන් ගුලියක් නිනව්වක් නැතිව වකුටු වී ඔහේ නිදි ය. 

දැන් නම් ඒ බේසමේ බැස නින්දක් නිදා ගැනීමට සිතන්නටවත් බැරි තරමට ඒ කුඩා බලු පැටවා , තඩියෙකු වී හමාරය.

ලෝම විහිදෙන ඇදුම ඇද , වලිගයෙන් කතා කරමින් , ප්‍රීතිමත් දෑස් වලින් තම අයිතිකාරිය දෙස බලනා මේ සෙනෙහෙවත් ජීව ගුලිය තම ස්වාමි දුවට මුළු හදවතින්ම ලෙංගතු , පෘථිවියේ සිටින එකම ජීවියා වීමට නොහැකි ද???


Sunday, April 2, 2017

බොඩිය හැඩවෙන්න , මොළය වැඩි වෙන්න ,යන්න ඕනි තැන මෙන්න

බොඩිය හැඩවෙන්න , මොළය වැඩි වෙන්න ,යන්න ඕනි තැන මෙන්න
For body beautiful , 
For mind impressive 
The place to go 
Is none other than this
-------------------------




හැටේ පොල් ගෙඩිය වගේ අත් ගොබ  හදාගත්තට ,  අටේ අලගෙඩිය තරම් මොළේ කලදක් නැති කොල්ලො රිංගන තැන තමා ජිම්මෙක.

අතේ තියන පිච්චියත් නැති කරගෙන නිච්චියක් නැති ලෙඩ හදා ගන්න තැනක් තමා ජිම්මෙක.

මසට හදන බොයිලර් කුකුල්ලු වගේ ඔහේ හැදිලා , වේලාසන මැරිල යන්න රිංගන තැනක් තමා ජිම්මෙක.

ගොඩක් අය ජිම්යන අය ගැන වගේම ජිම් එකට රිංගල කාලය ගත කරන කොල්ලන් ගැන හිතන්නෙ එහෙමයි. වෙනේකක් තියා මාත් හිතුවෙ එහෙමයි.

ඒත් , කායවර්ධනය කියන්නේ අපි හිතන තරමින් ගොඩාක් එහාට විහිදිලා ගියපු නොසිතූ විදිහෙ වාසි රැසක් ලබා දෙන ක්‍රියාවලියක් කියල හරියටම දැන ගත්තෙ ඊයේ.

කොටින්ම කාය වර්ධන ඉතිහාසය ග්‍රීක-රෝම යුගයට ම දුරයි. මනස සහ කය අතර බැදීම තරමටම ළඟ යි. මනස ගැන ලොකු සංවාදයක් ඇති වුනු ග්‍රීක යුගයේ දී මනස හා බැදුන ශරීරය ත් එයාල අමතක කරේ නැහැ. ඔලිම්පික් වගේ ශරීරය හා බැදුන දේවල් ඉස්මතු වෙලා ආවෙ ඒකයි. කොටින්ම නිරෝගී ශරීරය සහ සමතුලිත මනස අතර සම්බන්ධය එයාල දැනන් ඉදල තියනවා.

නමුත්  වර්තමානය වෙද්දි , කාය වර්ධනය බොහෝ දෙනා සලකන්නේ මනසේ පාලනයට යටත් නොවන ශරීර වර්ධනයක් කියලා. 

කොටින්ම සමහරු හිතනවා ශරීරය ඒ විදිහට වර්ධනය වෙද්දි මනස කුඩා වෙලා නැති වෙලා යනවා කියලා. පුරුශ ශක්තිය හීන වෙනවා කියලා. 

ඒත් ඇත්තටම වෙන්නේ කායවර්ධනය සඳහා යොදා ගන්නා ක්‍රමවත් ක්‍රියාපිළිවල නිසා වර්ධනය වන ශරිරයත් එක්කම මනසේ ක්‍රියාවලියත් ඵලදායි ලෙස වැඩිවීම. 



කොටින්ම කියනව නම් නිකම් තියන අපේ මනස කායවර්ධන ක්‍රියාවලිය නිසා මනසේ වැඩකට ගන්නැතිව තිබ්බ තැන් ක්ලියර් වෙලා මනසේ ධාරිතාවය වැඩිවීම.

කොහොම ද එහෙම වෙන්නේ ,?

  • සිගරට් බොන අයට සිගරට් එකක් බීවම ඇඟට එන Kick එක එයාල දන්නව ඇති. ඒක බොහොම තාවකාලික වගේම අයහපත් kick එකක් වුනත් කායවර්ධන මධ්‍යස්ථානයකට ගිහින් ගන්න kick එක නිවරදිව මේන්ටේන් කරගෙන ගියොත් ඒ කික් එක ඇගට විතරක් නෙමේ මනසටත් දැනෙනවා.
ඒක හරියට අැගේ තියන සතුට දනවන හෝමෝනය ස්‍රාවය කරවන වැඩක් වගේ. ඒ කියන්නේ මිනිස් ශරීරයේ තියන endocrine  system එක (අන්තරාසර්ග පද්ධතිය) හෝමෝන ස්‍රාවය නිසි පරිදි සිදු වීමටත් මේ ජිම් යන වැඩේ වැදගත් වෙනවා. Life එකට හොඳ  kick  එකක් ලැබෙනවා.
  • එක එක අය කායවර්ධන මධ්‍යස්ථාන වලට එන්නේ එකම අරමුණකින් නෙමෙයි. නමුත් අරමුණ මොනා වුනත් කය සහ මනස අතර මනා සම්බන්ධයක් නැති වුනොත් කායවර්ධන මධ්‍යස්ථානයකට එන එක තේරුමක් නැති වැඩක් වෙන්න පුලුවන්.
  • මොකද කියනව නම් මනස සහ කය අතර සිද්ධ වෙන භාවනක් වගේ තමා මේ කායවර්ධන ව්‍යායාම. උදාහරණයක් ගත්තොත් biceps muscle ( බාහුවෙහි මස්ගොබය ) වර්ධනය වැඩි කර ගන්න නම් ඒ බාහුවේ සංකෝචන සහ ඉහිල් වීම් වලට කරන ව්‍යායාමය ඔහේ කරනවට වඩා ඒ ගැන අවධානයෙන් ව්‍යායාමය සිදු කිරීමෙන් ඒ biceps muscle වල වර්ධනය වැඩි කර ගැනීම වේගවත් කර ගන්න පුලුවන්.

  • අද රටේ මිනිස්සු අතර නැතිම දෙයක් තමා “ස්වයංවිනය“ (self discipline ). බොඩි බිල්ඩින් වලට ජිම් රිංගන කොල්ලන්ට කොහෙද විනයක් ? 
එහෙම හිතුවට , කායවර්ධන මධ්‍යස්ථානයකට ආවට ගියාට යන්න බෑ.ඒ වගේම ඒ වර්ක්අවුට් හිතුමතේ කරන්නත් බෑ. ඒකට තියෙන්න ඕනි “විනයක්“ . කොටින්ම විනයක් හදා ගන්න බැරි කෙනෙක් කායවර්ධන මධ්‍යස්ථානයකට රිංගන එක තේරුමක් නැති වැඩක්.


  • ජීවිතයට සැනසීමක් එක්ක එදිනෙදා වැඩ වලට හිත යොමු කරන්න , හිත එක් තැන් කර ගන්න පහසුවක් ලැබෙනවා.එහෙම වෙන්නේ ජිම් යනේක හිතුමතේ කරන්න බැරි දෙයක් නිසා. වෙලාවට කලාවට ජිම් යන්න වුනාම , ඒ සඳහා සූදානම් වීමත් ඒ සඳහා පිළිවලට යන්න වෙනේකත් නිසා අරමුණක් නොමැති ජීවිතයකට සැනසීමක් නිරායාසයෙන්ම ලැබෙනවා. ඒ වගේම තමා කෙනෙක්ට යම් ගැටළුවකට විසඳුම නොපෙනෙන තරම් දුරක නම් , තමාගේම බුබුලක් ඇතුලට වෙලා ජීවත් වෙන්න කියාපු තැන තමා ජිම්මෙක'

  • මෙන්න මේක තමා හොඳම කතාව වයසට යන වේගය අඩු කර ගන්නත් මේ කාය වර්ධන ව්‍යායාම බලපානව. ඒවට කියන්නේ High Intensity Interval Training කියලා. ඒකෙ දි වෙන්නේ වයසට යමින් තිබෙන අපේ මනස සහ ශරීරයට තව තවත් දරා ගැනීමේ හැකියාව වැඩි කරල දෙනේක.එතකොට අපට පුලුවන් වෙනවා අපේ සැඟවිලා ප්‍ර යෝජනයට නොගෙන තිබුන කොටස් වලිනුත්  වැඩක් ගන්න පුලුවන් වෙන නිසා උපරිම ධාරිතාවයෙන් වැඩ කරන්න , වයසට යද්දිත් කොල්ලෙක් වගේ ඉන්න. තමන් ආස දේවල් කරන්න. කඳු නඟින්න, තනියෙන් ඇවිදින්න යන්න, මේ ඔක්කටම වඩා සතුටින් ඉන්න.....


ඉතින් මෙකී නොකී වාසි ගොඩක් අස්සේ මේ ක්ෂේත්‍රය අභාවයට යන්න හේතු වෙන කාරණාත් නැතිවම නෙමෙයි.


ඉන් එකක් තමයි තහනම් උත්තේජක. සමහර ගැටවුන්ට ඕනි වෙනවා ක්‍රමාණුකූලව , පිළිවළට පියවරෙන් පියවර ගිහින් විනයානුකූලව හැඩකර ගන්නා ශරීරයක් ලබා ගන්නා වෙනුවට , ක්ෂනික  බොඩියකට යන්න. අන්න එහෙම අය කරන දෙයක් තමා තහනම් උත්තේජක භාවිතය . අනේ ඉතින් එතන දි නම් බොයිලර් කුකුල වගේ ඉන්න ලැබෙන්නෙ බොහොම ටික කාලයයි. ඊට පස්සේ මුළූ ශරිරයම අභාවයට යන්න පටන් ගන්නවා.

අනිත් කාරණාව තමා සප්ලිමන්ට් භාවිතය. සප්ලිමන්ට් ලබා ගත යුතුමයි කියල නීතියක් නැහැ වගේම ඒවා බොහොම මිල අධික ද්‍රව්‍යය. රගර් ක්‍රීඩකයින් , වෘත්තීමය බොඩි බිල්ඩර්ස්ලා මේවා භාවිතා කරාට කිසිම ගැටළුවක් නැත්තේ එයාලගේ ඉපයීම ඒ මත රැදිල තියන නිසා.
නමුත් ශරීර සෞඛ්‍ය සඳහා සහ විනෝදය සඳහා මේවා කරන අයට සප්ලිමන්ට් ලබා ගත යුතුමයි කියල නිතියක් නැති බවයි කියවෙන්නේ.

තවත් කිය යුතු දේ බොහෝමයක් තිබුනත් , දැනට මේ ඇති. ඉතින් කාය වර්ධනය ගැන ඔබේ හිතෙත් තිබ්බ දුර්මත නැති වෙන්නත් , කාය වර්ධනය තමන්ගේ ශරිරයේ සහ මනසේ වර්ධනයට මිසක වැරදි පාරවල් වල ගොස් ශරීරයෙන් සහ මනසින් පිරිහුනු කෙනෙක් නොවෙන්නත් මේ ලිපිය පුංචි හරි හේතුවක් වුනා නම් එයයි මගේ සතුට.


----------------------------------------------

ප/ලි - විශේෂ ස්තුතිය මගේ හිත මිතුරු තරිඳු ට 

Thursday, March 30, 2017

හෙට උදේම එන්න හොඳද / Please come early


හෙට උදේම එන්න හොඳද
Please come early
---------------------------------------


මා මැරුණොත් හෙට උදේම 
ඇවිත් යන්න එන්න
මගේ සිහින ලියපු මලක් 
ළඟින් තියල යන්න
කියූ රහස් වලින් එකක් 
සවනට මුමුණන්න
එතකොට මට පුළුවන් වෙයි
ඔබව අඳුර ගන්න

ඔබ එනකම් බලා ඉන්න
මම
෴ වත්සලා ෴

Tuesday, March 28, 2017

ෂැම්පේන් මතක

ෂැම්පේන් මතක

--------------------





ඒ ලස්සන බෝතලේ උඩ හරියෙ ඉදල අඟල් 3 ක් 4 ක් යනකම් තිබ්බේ ලස්සන දුඹුරු පාට කොළයකින් වැහිලා.


ඒ වගේ බෝතලයක් නිවරදිව විවෘත කරන හැටි මම නොදැන හිටියත් , ලැබුන උපදෙස් විදිහට කොළය ගලවල අයින් කරාම බෝතලය වසා තිබුන පොරොප්ප මූඩිය මතු වුනා. 

පොරොප්ප මූඩිය හෙවත් කිරල මූඩිය ත් නැවතත් ආවරණය වෙලා තිබ්බේ කම්බි රාමුවකින්.

පොරොප්ප මූඩිය උඩ මුදුනෙ ඉදල , ලස්සනට පහළට වැටිල තිබ්බ කම්බි රාමුවේ අන්තිම කොණ් දෙක එකට අල්ලල එක පැත්තකට කරකවල හිර කරල තිබ්බ නිසා මට තිබ්බේ ඒ කම්බි කොන් දෙක අල්ලල විරුද්ධ පැත්තට කරකවන්න විතරයි. 

කම්බි රාමුවත් පැන්නට පස්සේ මතු වුනේ අර ලස්සන පොරොප්ප මූඩිය. 

ඊළඟට තිබ්බෙ දහිරිය දාලා ඔය මූඩිය පන්නන්න. මූඩිය පැන්නුව ගමන් ආපු විශාල “පොප් “ ශබ්දෙට තව ඩිංගෙන් වම් අතේ තිබ්බ අර අපූරු බෝතලය බිම වැටෙනවා.

නොසිතූ වෙලාවක ආපු සැර ශබ්දය නිසා, මුහුණ බෝතලෙන් අහකට හැරවිලා ඇස් පියවිලා උරහිස් හැකිලිලා ගිහිල්ල තිබ්බත් , වම් අත තදින් බෝතලය ග්‍රහණය කරන් හිටියා.

මා ළඟ හිටි අනිකා ට මේ වෙච්චි සිදුවීම නිසා විනෝදයක් ලැබී තිබුන නමුත් ඔහුගේ මුහුණ බැලුවම මට හැඟී ගියේ මීට වඩා භයානක සිද්ධියක් බලාපොරොත්තුවෙන් ඔහු සිටින්නට ඇති බවයි.


“ මම හිතුවෙ බෝතලයට හරි තමා කියලා “

අනෙකා කීවේ හිනාව අතරින්.




විවෘත වුන බෝතලයේ කට දිහාව හොඳට බලපු මට දකුණු අතේ තියන පොරොප්ප මූඩිය කොහොම ඒ බෝතල් කටට සවි කරාද කියල හිතා ගන්න බැරි වුනේ මූඩියේ යට කොටස , බෝතලයේ කට කොටසට වඩා වඩාත් පළල්ව පුළුල්ව තියෙනවා දැකලයි. 

ඔයිට වඩා දේවල් , පුංචි පුංචි කටවල් වලින් ලෝකෙට ඇවිත් මේ ලෝකය ලස්සන කරද්දි මේ පුංචි වයින් බෝතලය ගැන පුදුම වෙන්න කාරණයකුත් නැහැ කියල මට ඊළඟට හිතුනා. 

බෝතල් කටට නාසය ළං කරපු මගේ මුහුණ හැකිලිලා ගියේ බෝතලය තුළින් ආපු ගඳට. ඒ ගඳ මට හුරු පුරුදු බවක් දැනුන නිසා මම මගේ මතකයේ අඩුක් කරල තිබ්බ සුවඳ ජාති එකින් එක එළියට අරන් අර සුවඳත් එක්ක ගලපල බලන්න හදද්දි . අනිත් සුවඳවල් පරයා ඉදිරියට ආවේ කලින් දැනිල තියන යීස්ට් සුවඳ.

“ චියර්ස් .............................“ 

වීදුරු එකට ගැටුනා. . . . චියර් කරාට පස්සෙ වීදුරුව බිමින් තියන සිරිතක් නෑ ලු.

ඉතින් ,

පළවෙනි වීදුරුව වදෙන් පොරෙන් සහ බලෙන් ද ,

දෙවෙනි වීදුරුව මදක් අදි මදියකින් ද ,

තෙවැනි වීදුරුව ඉල්ලීමකින් ද ලැබුනු අතර 

සිවුවැනි වීදුරුව අරභයා ඇති වූ ඉල්ලීම දැඩි ලෙස ප්‍රතික්ෂේප වූ බැවින්..... ෂැම්පේන් වල ඇඹුල් රස බැලීම කෙටි වීදුරු වාර ගණනකට සීමා වුනා.

ඒ අතර තුර විටින් විටේ නැගිටලා , සීරුවට ඇවිදල බැලුවේ “ මට වෙරි ද “ කියලා දැන ගන්න.

ඒත් ඒ අමුතු ගතිය , මම හිතාන හිටියට වඩා තරමක වෙනස් අත්දැකීමක් වුනා. 

සතුට දනවන , සැහැල්ලුව මතු කරන , හයියෙන් හිනා වෙලා සමරන්න පුලුවන් ඒ “ මද වෙරි ගතිය“ සංකීර්ණව , ගැටගහල තිබිච්චි ජීවිතේට ගෙනාවේ නොමද අස්වැසිල්ලක්.

විශ්වාසනීය මිතුරුදමත් , සැනසිලිදායක සුවයත් , ෂැම්පේන් සුවඳත් ජීවිතයේ අමතක නොවන තවත් මතකයක් වෙද්දි , යීස්ට් සුවඳට පෙම් බදින්න තවත් හොඳ හේතුවක් මට ඉතිරි කරල දීලා තිබ්බා.

----------------------------------------------------------------------

Disclaimer : - මෙහි ඇති සියල්ල මන:කල්පිත බව කරුණාවෙන් සලකන්න. පරිකල්පනයක් පමණි.

-----------------------------------------------------------------------


“There comes a time in every woman's life when the only thing that helps is a glass of champagne.” 


Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...