..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

Friday, September 26, 2014

෴ හීන හොරා ෴

හීන හොරා








ස්කෝල කාලේ වගේම තාමත් ස්කෝල යන නිසා ඒ පැය හයේ 


මහන්සියත් ගමනට යන පැය දෙකාමාරක තුනක මහන්සියත් 



එකතු වුනාම දෙයියනේ කියල ඇඳට වැටුන ගමන් නින්ද යන මට 



,ඇහැපිය වෙච්චි ගමන් හීන පේන්න ගන්නවා. ඊයෙත් ඒ වගේ එක 



පෙළට පෙනුන එකිනෙකට සම්බන්ධ නැති නමුත් අසම්බන්ධිතත් 


නැති හීන අතරේ කවුදෝ කෙනෛක් එහාට මෙහාට ඇවිද්දා. 

සමහර වෙලාවට හීනෙ ඉස්සරහටම ඇවිත් අත් පිටිපස්සට බැදන් 

මා දිහා බලා ඉන්න හදනව , සමහර වෙලාවට හීන දිගේ අඩි 

තිය තිය එහාට මෙහාට ඇවිදිනවා. හරියට පොඩි ළමයෙක් 

තමන්ගේ අම්මගේ හිත තමා දිගාට යොමු කර ගන්න හදනවා 

වගේ. ඒ කවුද කියලා මට හරියටම නිච්චි නැතත් නිච්චි 

නැත්තෙමත් නැහැ....කොහොම හරි මගෙ හැම හීනෙකම වගේ 

ඇවිද ඇවිද බට්ටෝ පැන පැන හිටි එයා උදේ මම අවදිවෙද්දි 

දැක්ක අන්තිම හීනෙ උඩට ත් වෙලා මගෙ අවධානය ගන්න බැරිව 

ලතැවි ලතැවි හිටියා....ඒ කොහොම වුනත් පාන්දර අවදි වෙද්දිමට 


මතක තිබ්බ එකම දේ තමා ඒ හීන හොරා රෝස පාටකමිසයකුත් 

කළු පාට කැත කලිසමකුත් ඇදන් මගෙ හීනෙන් හීනෙට පැනපැන 

හිටි බව.මම දකින ගොඩාක් හීන හරියට මතු සම්බන්ධ කතා 

ඊලග දවස් වලත් සමහර වෙලාවට දකිනව කියල මට හිතෙනවා. 

අම්මප හැබැයි අද රෑට ත් උඹ මගෙ හීන වල රස්තියාදු ගහන්න 

ආවොත් නම් හීනේනම මම උඹව මරනවා.............

Monday, September 22, 2014

මතක වස්ත්‍ර

                                 


                                    ෴ මතක වස්ත්‍ර ෴




සුදු නූලෙන් හීනියට වැඩ දැමූ සුදු කපු සාරිය , සුළං පෙත්තේ වේගය ඉවසා ගත නොහැකිව එහා මෙහා යාමට සැරසෙනු දකිනා අම්මා , නැවතත් සාරියේ පටවල් නිසි පරිදි සකසා හොඳින් මා දෙස බලා දීර්ඝ සුසුමක් පිට කරයි. ඒ සුසුම පෙර සුළං පෙත්තේ වේගයටත් වඩා වැඩි යයි සිතේ.

චාම් සුදු සාරිය මිසක අත් මේස් ,වේල් , මල් කළඹවල් නොමැතිව ඇගේ ලොකු දියණිය වැතීරී සුව නින්දක සිටිනා දකිනා අම්මාට කුමක් නම් සිතෙන්නට ඇති ද.

ඇය විටෙක දෙනට අවසන් ගෞවර දක්වන්නට එන අයගේ ආයුබෝවන් කියන දෑත තදින් බදා ගනිමින් කඳුළු සලයි. තවත් විටෙක එකිනෙකට නොගැලපෙන බොහෝ දේ එක් කර කතාවක් කියන්නට සැරසේ.



සැවොම දුකින් බලන්නේ දෙන දෙස නොව මගේ මව දෙසයි. ඇයට මෙවන් දුකක් දුන් ඇගේ දියණිය ගැන ඔවුන්ගේ සිතේ තරහක් පැන නොනගියි ද?


එකවරම නිවසේ ගේට්ටුව දෙසින් ඇසුනු හඬට සැමගේ අවධානය එදෙසට යොමූ වී ඇත. මට තනියක් දැනේ.

කුඩා බස් රථ දෙකකින් පැමිණ සිටියේ පාසල් දරුවන් සමූහයකි. දුරදීම එය වටහා ගන්නට ඔවුන්ගේ සුදෝ සුදු නිල ඇදුම ත් කුඩා පිරිමි දරුවන්ගේ නිල් පැහැ කොට කලිසමත් සාක්ෂි දරයි.

“ ඉගැන්නුව ස්කෝලෙ ළමයි වෙන්නැ“

අම්මා අසල සිටි හීනි නෝනා සෙමින් නමුත් දුකින් ද අම්මා සනසන අටියෙන් ද පැවසුවාය.


වෙනදා නැති සංවරයක් පෑ දඟ දරුවන් එකා පසු පස එකා බැගින් ද නිහඩව ද විමතියෙන් ද කුතුහලයෙන් ද ගේට්ටුව දෙස සිට නිවස දෙසට ඇදෙයි.



“ අම්මා යන්න ඉස්සරහට “

සියලුම දරුවන්ට ඈ “ආයුබෝවන් “ කියයි. උදේ හවා මට ආයුබෝවන් කී දරුවන් දැන් මගේ මවට ආයුබෝවන් කියන්නේ කට වසා දෑත් එක්කර විමතිය පුරවා ගත් දෑසිනි.



එකා දෙන්නා විත් මා වටා කැරකෙමින් මා දෙස බලනු මට පෙනේ. එකියක හිටි වනම “අනේ ටීචර් “ යැයි කියමින් ඉකිලන්නට වූයෙන් එය බෝ වූවා සේ දරුවන් එකිනෙකා කඳුළු සලන්නට විය.එය දරුවන්ගේ හැටිය. යමෙකුට කුමක් සිදු වූවද එය බෝවන රෝගයක් සේ පැතිරී යාමට ඒ හැටි කාලයක් ගත නොවේ.



එකියක සිහිසුන්ව වැටුනාය. ඒ දැරිය උදෑසන රැස්වීමේ දී ද නිතර නිතර සිහිසුන්ව වැටෙයි.




මාගේ සහෝදර කාර්ය මණ්ඩලයේ කිහිපපොලක් ද “ අනේ අපොයි “ නොපවසමින් නමුත් “මේ මොන පුදුමයක් දැයි“ අසමින් මගේ මවගේ සිත තව තවත් තලා දමයි. ඔවුන් සැමදා ම කලේ එයයි.



මම මියෙන්නට නොසිතූවෙමි. නමුත් පෙර දිනයක උදයේ මට පාසල් රැකියාවට යාමට ඉඩ නොතබාම මා මිය පරලොව ගොස් තිබුණි. එය සියදිවි නසා ගැනීමක් නොවීය. වුන් හිටි ගමන් සිදු වූ පුදුමාකාර මරණයකි. මරණ පරීක්ෂණයෙන් ද කිසිවක්ම හෙළි කර නොහිනු ඔවුන් මවගෙන් ද විමසා “ සැක නැති මනුස්ස මරණයක් “ බවට තීන්දු දුන් පසු ත් ආදාහනය නොකරන ලෙසත් භුමදානය කරන ලෙසත් දැනුම් දුන් බව ලොකු මාමා කා සමගින් දෝ පවසනු ඇසුණි.



පැමිීණ දරුවන්ගේ මුවේ සිනාවක් නැගුනේ බීම අල්ලන නැන්දාත් පොඩි නංගීත් දුටු පසුවය. ඔවුන්ට මා මිය ගිය වගට ගානක් වත් නැති සේ සුපුරුදු පරිදි දගලමින් ද එකිනෙකා පරයා කතා කරමින් ද බීම වීදුරු පිටින් ගිල දමන්නට විය.




ඉදිරි පෙල අසුන් වල සිටි ලොකු වුන් හැරි හැරී රවා බැලූවද ඔවුන්ගේ දඟයට එය පලක් නැත.






ඔවුන් පිටව ගිය පසුව මළ ගෙදර නැවතත් පාලු අමුසොහොනක් සේ නිහඩ විය.






මට දැඩි පාලුවක් දැනෙන්ට විය.






හවස් යාමය ලං වන විට කීප වරක්ම පහත රට බෙරයත් දවුලත් එයටම හරියන දුක්කදායි හඩින් හොරනෑවත් වැයෙන්නට වූයෙන් මා සිත ද මා මළ සොවින් හඩන්නට විය.



මා මළත් මා පැතු මා සිතූ එකම මිනිසා මා බලන්නට තවමත් පැමිණ නැත. 



“ හරි හරි දැන් එළියට ගන්න වෙලාව හරි “ ලොකු මාමා කලබලයෙන් මෙන් පැමිණ තවත් පිරිමින් කිහිප දෙනෙකුන් සමග එක්ව මා නිදා හුන් කුඩා කුටිය පියන් වලින් වසන්නට සැරසුනා පමණි.



මවගේ ලතෝනි හඩ මුළු ගමටමත් ඉන් එහා වෙල් යායටත් ඉනුත් එහා කන්දෙන් එපිටටත් ඇසෙන්නට ඇත. නැන්දා පැමිණ අම්මා දෝතින්ම බදා නොගන්නට මා නිදා හුන් කුඩා කුටිය කඩාගෙන ඇයද මා සමගින් යන්නට පැමිණෛනු ඇත. මට මහා කළුවරක් සමගින් උසුලනු නොහැකි සිසිලක් දැනුනි.



මට මහා පාලුවක් දැනුනි.



ඈතින් කහ සිවුරු ඇද ගත් හිමිවරු එමින් සිටියාහු ය.



මතක වස්ත්‍ර පූජාවත් පැන් වැඩීමත් කෙරීගෙන යන අතරේ මළ ගමට කිසිසේත්ම නොගැලපෙන ඇදුමක් ඇද ගත් යමෙකු අඩමානයෙන් නිවස දෙසට නිවසේ මා වටා රොක් වී සිටි සෙනග දෙසට එමින් සිටිනු කළුවර අතරින් මට පෙනේ.






අනිච්චාවත සංඛාරා - උප්පාද වය ධම්මිනො






උප්පජිත්වා නිරුජ්න්‍ධති - තෙසං වුපසමො සුඛොේ










“ මේ . . . . මේ ගෙදර අර අර . . . . . .?“




“ඔවු මේ ඒ අහා තමා ‘




“ එතකොට මේ . . . . මළ ගෙදර ?“


“ හප්පේ මහත්තයෝ . . . . . . මේ මහත්තයා අහපු ඇත්තිගේ මළගම තමා “


නිල් ඉරි කමිසය , දහඩියෙන් තෙමී ගොසිනි, පාංශකූල චාරිත්‍රය ගැනවත් නොසිතූ ඔහු දෑත් වල දරාන ආ බර මා දෙන දැරූ පෙට්ටිය ලග බිම අතෑර මහ හඩින් නොහඩා , නමුත් දරා ගත නොහී කලබලයෙන් මෙන් පෙට්ටි පියන් විවර කරන්නට වෙර දරයි. 



එදෙස හොදින් බලා සිට ක්ෂණිකව ක්‍රියාත්මක වූ ලොකු මාමා තවත් කිහිප දෙනකු එක් කර ගෙන මා නිදා සිටි මහා කළුවර පතුල හැර පියා මා බැලීමට අවසන් වතාවට පැමිණ සිටි අවසන් අමුත්තා දැක ගැනීමට මට ඉඩ සලසා දුන්නේ ය. 




ජීවිතයේ ජීවත්ව සිටි කාලයේ මා දැකීමට ආසාවෙන් මුසපත්ව සිටි ඔහු , මා මළ දා මළගම අවසන් මිනිත්තුවේ මා බැලීමට පැමිණ ඇත. ඒද හිස් අතකින් නොවේ මය. 




බිම වැටී ඇති අලුත් බෑග් කවර තුළින් එළියට පැන මේ කුමන විමතියක් දැයි මෙන් මා දෙස බලමින් සිටින රෝස පැහැති සාරියක් මට පෙනේ. එහි බෝඩරෙය මා කැමැතිම පරිද්දෙන් සුදු නූලෙන් වැඩ දමා හැඩ කර ඇත.




තවත් බොහෝ දේ බිම විසිරී සිටී. ඒවා බැලීමට මට ඉඩ නොතබා ම ඔහු මා වතට එඹිගෙනම සිටියි. සියල්ල හැර පියා මේ දොනෝ දාහක් ඉිදිරියේ දෑත් දිගුකර ඔහුගේ ගෙල වටා යවමින් ඔහු මා වෙත ඇද ඒ තොල් උරා බීමට උමතුවක් සිත පැන නගී. 




ජීවත්ව වුන් ටික කාලයේ මා බැලීමට නොපැමිණි නුඹට සත්තකින්ම මෙය නම් හොඳම දඩුවම යැයි දඩබ්බර මා සිත මුමුණයි. 






ඔහුගේ කඳුළින් මා වත සේදී යයි. “ මෝඩයෝ නානු ගෑවා.ආයෙත් මාව නාවන්න ද හදන්නේ ?“ යැයි අසන්නට මට සිතේ. 






මිය ගොස් ද මා ජීවත් වන බවක් මට හැ‍ගී යයි. මෙතුවක් වෙලා දැනුනු පාලුව මැකී යයි. 


ගෙනා රෝස පැහැ සාරිය අන්දන්නට යැයි කියන්නට ඇත්නම්. සැබැවින්ම මා මියෙද්දීම ඒ මොහොත තුල ජීවිතය තදින් විඳිමින් සිටියෙමි.





ප.ලි -

මා මිය ගොස් නැති බව සනාථ කර ගැනීම සදහා දෙතුන් වතාවක් මාවම කොනිති ගසා බැලීමටත් , අම්මා ලගට ගොස් ඇගෙන් ඇයට මාව නිසිසේ නිවරදිව පෙනේ දැයි කිහිප වාරයක් අසා සැක හැර දැනගන්නටත් සිදු විය.

Wednesday, September 17, 2014

“ රා බොමු “

“ රා බොමු “






පැසවා ලබා ගන්නේ කරිඤ්ඤං වන අතර හුමාල ආසවනයෙන් හැලි අරක්කු නිපදවයි. දෙවියන්ට ගහන වර්ගය “ පොල් “ වන අතර බල්ලන්ට ගහන්නේ “ගල්“ය. “මෙන්ඩිස්“ යනු මධ්‍යම ප්‍රාන්තිකයන් අතර ඉමහත් ජනාදරයට පත් වූ අයෙකි. 

මල් තලා ගන්නා තෙලිජ්ජ පැණි රසින් වැඩි ඉමිහිරි පානයකි. තෙලිජ්ජ මුට්ටි කිහිපයක් වැඩි වේලාවක් ඝන වන තෙක් ලිපේ හැඳිගාමින් පැණි සාදා ගත හැකි සේම , තෙලිජ්ජ මුට්ටිය හොඳින් පැසුණු පසුව “ රා“ නිපදවා ගනී. රා බීමෙන් බඩ වැඩෙන අතර රා ගුඩ්ඩෙකු වූ මාගේ මිතුරෙකුට වෙච්චි ඇබැද්දියක් ද මතකයට නැගේ....


එදින පොහොය දිනයකි. මාගේ මිතුරාත් ඔහුගේ මිතුරන් කිහිප දෙනෙකුත් එක්ව කතිකා කර ගත් පරිදි වාද්දුව ප්‍ර දේශයේ රා ඉසව්වකට ඉව අල්ලන්නට විය. ගහෙන් බාපු ගමන් බඩු වලින් හොඳ පදම් සප්පායම් වූ මිතුරන් රෑන හවස් වද්දී වැනි වැනි ම නැවත නිවෙස් බලා ඒමට බස් රථයකට නැග්ගේ නිවෙස් වූයේ වාද්දුව සිට සැලකිය යුතු දුරකින් නිසා ය. පුර පුන් පොහෝ දිනයක් වූ එදින බසයේ වාඩි වීමට ඉඩ නැති වූයේ බසය පුරාම වාගේ වාඩි වී සිටි රා මෙන් සුදෝ සුදු ඇදුම් ඇද ගත් සිල් ඇත්තන් නිසාය. සිල් පවාරනය කර නිවෙස් බලා යමින් සිටි බහුතර සිල්ඇත්තන් වයසක උපාසකමාතාවන් විය.

සිල් සුවඳ පරයා හරිමින් රා ගුඩ්ඩන්ගේ මත් සුවඳ බසය පුරා පැතිරී යන්නට විය. වාඩී වීමට ඉඩ නොමැතිව සිට ගෙන යන අනිකුත් මගීන් ද රා ගුඩ්ඩන් වෙත ළං නොවූයේ ඔවුන් වෙතින් වහනය වන සුවඳ නිසා වන්නට ඇත. බසයේ හරස් පොල්ලේ එල්ලී ගත් නොසන්ඩාල කොලු රැළ බසයේ පිටු පස හරියේ වාඩි වී සිටි කෙල්ලන් රෑනකට විහිළු කරමින් වැනි වැනිම එල්ලී එමින් සිටියි.


ඔවුන්ගෙන් හුදකලා වූ මා මිතුරා බසයේ මැද හරියේ නිදහසේ පොල්ලේ එල්ලී ඒ පැත්තට මේ පැත්තට වැනි වැනී නමුත් නොවැටී ගමන් කරයි. එය බලා ඉන්නට නම් අපූරු දසුනකි. ඔහු විටෙක ඔහු අසල වාඩි වී සිටින උපාසකමාතාවගේ ඇගට වැටෙන්නට ඔන්න මෙන්නව මෙන් ය තවත් විටෙක අත ඇඹරී ගොස් අනිත් පසට වැටෙන්නට ඔන්න මෙන්නය. උපාසක මාතාව ද ඔහු වැනෙන වැනිල්ලේ ගානටම අසුනේ සිටම අපහුසෙවන් මෙන් එහා මෙහා වෙයි. ළඟ වාඩි වී සිටිනා සමවයස් උපාසිකා මාතාව දෙස බලා ඇස් වලින් රහසින් කතා කරයි. උරහිස් අකුලයි. නමුදු වචනයක් හෝ නොදොඩයි.






වැනිල්ල වැඩි වූ නිසා දෝ මන්දා රා ගුඩ්ඩා ගේ උගුරට , රා පිරි රා බඩේ සිට ආවේ “ රා ගුඩුස් “ එකකි. වැනිල්ලත් සමඟ එකවර පැමිණී රා ගුඩුස් එකට බිය වූ උපාසකමාතාව එක්වරම හඬ නඟා මුළු බසයටම ඇසෙන්නට මෙසේ කීවා නොව කියවුනාය.

“ අනේ බුදු පුතේ වමනේ කරන්න නම් එපා “


තවත් රා කතා නම් අපමණය. එයට හේතුව වන්නේ , මාගේ උපත සිදු වූයේ රා මදින පොල් මණ්ඩිය ක මැද පිහිටි ඉපැරණි කුඩා නිවසක වීමයි. කුඩා අවදියේ සිටම රා ගුඩ්ඩන් , රා මදින්නන් , රා පීප්ප , මල් කතුර , අතුර මා දෑසට හොඳින් හුරු පුරුදුය. අදටත් රා සුවඳක් දැනුන විට දී දෑස් පියාගෙන මගේ කුඩා අවදියට දිව යාමට මට හැකි ය. එතරම්ම රා සුවඳ මා මතකයේ ඇති කර ඇත්තේ නොස්ටැල්ජියාවකි.


මාගේ පියාගේ සේවා කාලය අවසන්ව රට තුළට ඔහුට ලැබුනු ස්ථාන මාරුවත් සමඟින් රා සුවඳින් පිරි පොල් වත්තේ කුඩා නිවසට සමු දීමට සිදු වූව ද ජීවිතයේ නොමැකෙන සොඳුරු අවදියක් සනිටුහන් කළ ඒ සුවඳට අදත් ප්‍රිය කරමි.


ස්ථාන මාරුවත් සමඟින් ම තාත්තාට නොමිලේම උදයේ ම ලැබෙන “රා වඩිය“ නොලැබී යාම නිසා කිසිදා නොලැබෙන බබෙක් සිටි ඒ ලොකු බඩ ගෙඩිය සීශ්‍රෙයන් බැස ගොස් තාත්තා නැවතත් හැඩකාරයෙකු වූ බව නම් නොකියාම බැරිය. 


රා සුවඳට තවමත් ඇලුම් කරන 

මම

෴ සොඳුරු ෴

Sunday, September 14, 2014

මා හට මිස

 මා හට මිස


සඳ නැති පාළුව අහසට 
මිස දැනෙයි ද මහ පොළවට
නුඹ නැති පාළුව මාහට
මිස නොදැනෙයි වෙන කාහට
ආදරයක් ඇති වුනි නම්
නුඹටයි නුඹෙ ඔය හිතටයි
මේ ලොව තනියෙන් හිටියත්
නුඹෙ රුව-ගුණ මා අසලයි
ඉර එනමෙන් හෙට උදයේ
නුඹ එනවා නම් සොඳුරේ
මේ ලොව නෙක මල් අතරේ
මගේ හිතත් පිපෙනු ඇතේ


නුඹ එනකම් බලා ඉන්න

මම
෴ වත් ෴

Saturday, September 13, 2014

කසිප්පු චන්දරේ


කසිප්පු චන්දරේ




“ පන්සලේ ලොකු පූජාවක් වගේ, උදේ ඉදන්ම මහ සද්දේ ?“

“ ඔවු ලොකු බුදු පිළිමයයි , දොලොස් මහේ පහනයි පූජා කරනවලු නේ “

“ කවුද බන් ඒ පින්වන්තයා “

“ වෙන කවුද ඉතින් , චන්දරේ මුදලාලි තමා “

“ මොනවා .  . . . කසිප්පු චන්දරේ !?

“ හැලි අරක්කු පෙරපු එකාට ගිය කලක් , අනේ සාධු , උඹලැයි තාත්තා වේලපහම පස්වලට යට වුනේ ඕකුන්ගේ පිංමහිමෙන් තමා “

“ ඒවට ඉතින් පිට මිනිස්සුන්ට වැරදි කියන්න බෑනේ අත්තම්මේ. තාත්ත බබෙක් නෙමෙයි නේ “

“ ඒක හරි බන්. .  ඒත් උගේ කසිප්පු වාඩිය නොතිබෙන්න අපේ වුන් ටවුමට යන්නෑනේ කිසිදවසක ඔය වැඩේට“

ගමේ එදිනෙදා කූලි වැඩ කරන ගැමියාට අතපය මහන්සිය , ඇඟ තෙහෙට්ටුව යාමට දිව්‍ය ඖෂධය “කසිප්පු “ නොහොත් හැලි අරක්කුයි. වට පිට බලා ගාලකට රිංගා උතුරටම හලා ගන්නා කසිප්පු වඩියත් දඩයම් මස් කෑල්ලත් ගිල දමන මිනිසා කසිප්පු බී බව ලොවට රහසක් නොවන්නේ කාරා කෙල ගසන විලාශය නිසා ය.

ගමේ වෙල් තීරුව මායිමේ කුඩා වන ලැහැබේ ඇල කිට්ටුවට වන්නට ජයටම කෙරී ගෙන ගිය කසිප්පු වාඩිය නිසා ගමේ දුප්පත් බේබදු ගැමියන්ගේ එදිනෙදා කුලියෙන් සැලකිය යුතු මුදලක් කසිප්පු චන්දරේ ගේ ගිණුමට බැර වූ වා සේම , කසිප්පු තිප්පල නිසා රැකියාව ඉටු කර දෛනික වියදම සොයා ගත් පිටගම්කරුවන් කිහිපදෙනෙක් ද  සිටි අයුරු දැන් වුව ද මතකයට නඟා ගත හැකිය.


දිනෙන් දින දියුණුවට පත් වූ චන්දරේගේ කසිප්පු වාඩියට කණකොකා හඬන්නට පටන් ගත්තේ චන්දරේගේ රූමත් බිරිඳ කසිප්පු තිප්පලේ වැඩ කළ පිටගම්කාර සේවකයෙකු සමඟින් සැඟවී ගිය පසුවයි.එදින සිට කසිප්පු වීදුරව සමගින් ලැබුන බයිට් එකේ රසය ද අඩු වී ගියේය.

කසිප්පු , හැලි අරක්කු , වෙල් ෆැන්ටා, කසියා, කටුකම්බි , ගල්බමුණා , ගහපන් මචන්  වැනි විවිධාකාර නම් වලින් හදන්වන මෙම මත් වතුර නිසා ගමේ සිටන බේබදු සැමියන්ගේ අඹු-දරුවන්ට විදින්නට සිදු වූ ගැහට අපමණ ය.

ප්‍රධාන වශයෙන් “සීනි“ සහ පලතුරු ද , නයිට්‍රජන් සපයන  ප්‍රභවය ලෙස යූරියා සහ යීස්ට් ද යොදා ගන්නා අතර  වනාන්තර වැනි පාළු රහස් ස්ථාන වල දී මේවා කාගෙත් ඇස් වසා සිදු කරන බැවින් සර්පයින් , මීයන් , කටුස්සන් වැනි කැලෑ සතුන්ද මෙම ගෝඩා හැලිය තුල ට වැටී පැසෙයි. 

“කටු කම්බි “ භාවිතා කරන්නේ ඉක්මනින් පැසීම සඳහා ය. හොඳින් නැටවී පැසී ආසවනය වී ලැබෙන ස්ප්‍රීතු  තනුක කිරීමෙන් කසිප්පු සාදා ගනී. එය  විද්‍යාත්මක නාමයෙන් එතනෝල් වුව ද ඊට තරමක ඥාති සබධතාවයක් ඇති මෙතනෝල් සැදීම නිසා ඒවා බොන බේබද්දන් මරණය කරා විගසින් ලගා වන්නේ මෙතනෝල් එතනෝල් මෙන් ශරීරයට විෂ වීමට ඒ හැටි කාලයක් නොගන්නා බැවිනි.


කසිප්පු චන්දරේ හිටි ගමන් අතුරුදන් වන්නේ ඔහුගේ පණ මෙන් රැක ගත් එකම දුව ද අම්මා ගිය අඩිපාරේ යමින් කසිප්පු පොලේ සේවය ට පැමිණි රතු හීන්දෑරි ඉලන්දාරියා සමඟින් වසන්වී ගිය පසුවයි. ඉන් පසු ගමේ කසියා ව්‍යාපාරයට කිහිපදෙනෙකුම වරින් වර අත ගැසුව ද ඒ කිසිවකුටත් සාර්ථක කසියා මුදලාලි කෙනෙකු වීමට නොහැකි වීමත් අලුතෙන්ම පත්වීම් භාරගත් කදිම පොලිස් ස්ථානාධිපතිකෙනෙකුන්ගේ ඇසේ බැල්ම ගමට වැටීම නිසාත් බේබදු ගැමියන්ගෙන් වූ අතවර නැවති ගම සාමකාමි තත්ත්වය පත් විය.

ඉන් වසර ගණනකට පසුව කසිප්පු චන්දරේ ඔහු නැවත ගමට එන්නේ යමක් කමක් ඇති ලොකු ව්‍යාපාරිකයෙකු ලෙසිනි. ඔහු නැවතත් කසිප්පු නොවිකිණුව ද ඔහු සතු නම නොදන්නා ව්‍යාපාරයේ සේවයට බැදුනු ඇතැම් ගැමියන්ගේ ද අතමිට සරුව ආවේ බලාගෙන ඉද්දී වාගේම ය.

“ මේ මහානූභාව පිංකමෙන් කරන කියන වැඩ කටයුතු මෙලොවදිත් පරලොව දීත් සර්වාප්‍රකාරයෙන් සාර්ථක වේවා...යි  කියල හිතන් සාධු කාරයක් දීලා වැදගන්න පිංවතුනි “ 

අතීත ආවර්ජනයෙන් මිදුනු සැනින් යකඩ කටින් පන්සල දෙසින් ඇසුණු  හඩ ට කට කොණකින් සිනහවක් නැගුනේ නොදැනුවත්ම ය.



Wednesday, September 10, 2014

විස්කි හොරා

විස්කි හොරා



චාරිකාවේ දෙවන දිනයේ ආරම්භයයි. උදෑසන ආහාරය උණු උණු වෙන්ම ගත් පිරිස රියදුරුගේ සහ නඩේ ගුරාගේ රැවිලි ගෙරවිලි මැද ලහි ලහියේම බසයට ගොඩ වී හරි බරි ගැහී ගත වී ඇත්තේ තවමත් පැය දෙකකටත් අඩු කාලයකි.

බැරි බැරි ගානේ පටන් ගත් සින්දු කීම උපරිම අවස්ථාවකට පත්වීමට ආසන්නව තිබුනු හෙයින් සියල්ලෝම තාලයට ලග තිබු අතට අසුවූ ඕනෑම දෙකට තට්ටු දැමීමට  පටන් ගෙන තිබුණි. නමුත් සින්දුවේ තාලයට ,වේග රිද්ම ගීයේ වේගයටම , ගමන් කරමින් සිටි බසය 
හිටි අඩියේ ම  නතර විය.

කාගේත් මුහුණු වල තිබූ රිද්මයානුකූල ගීතවත් අභිනය පහව ගොස් මතුව ආවේ කෝපය මුසු විමසීමකි

“ අයියෝ අපරාදේ “

“ ආතල් එක කෑවා බන්“

“ මොකෝ මේ . . . !“

බසය නැවත්වු සැනින් ගැහුණු කෙනෙකු බසයෙන් බැස වැහි පොදක් කලකින් නොදුටු සුදු වැලි පාර දිගේ ඉක්මන් ගමනින් යනු පෙනුනි.

“ මොකෝ බන් වෙලා තියෙන්නේ ?“

බස් රථයේ ඉදිරියට ගොස් කරුණූ සොයා දැනගත් සඟයාගෙන් කෙනකු අසයි.

“ බඩේ අමාරුවක් ලු මචං “

තැන තැන කුසු කුසු ඇතිවිය. එකා දෙන්නා හුළං වදින්නට යැයි කියමින් බසයෙන් බැස කොහොම ගස් සෙවනට වී ගමේ අතීතය වර්තමානය හා අනාගතය ගැන ගැඹුරින් කතා කරන්නට විය. ඒ අතරේ තවත් ගැහැණුන් සහ කුඩා දරුවන් කිහිපදෙනෙක්ම “ අරය කොයි පැත්තට ද ගියේ ?“ යි අසමින් වැසිකිලිය සොයා ඇදෙන්නට විය.


බසයේ ඉදිරි පෙළ අසුනේ සිටි පිරිමි අයකු සෙමින් සෙමින් නඩේ ගුරාට කිට්ටු කරනවාත් ඔහුගේ කණට කර යමක් පවසනවාත් විමසිලි ඇස් ඇති අයකුගෙන් නම් වසන් කරන්නට බැරි ය.

වැසිකිලි ගිය අයගේ ප්‍රමාදය සොයන්නට ගිය අය ද ප්‍රමාද වූ හෙයින් ඔවුන් සැමගේ ප්‍රමාදය සොයා ගිය අයට දැකිය හැකි වූයේ වැසිකිලි බරින් මිදී සුදු වැලි මලුවට වී සතුටු සාමිච්චියේ යෙදෙන නඩේ පිරිසයි.

පාලු ගෙදරක වැසිකිලි වල හැකි තරමින් පුරවා දැමූ සියලු දෙනා නැවතත් බසයට ගොඩ වන විට නඩේ ගුරා බඩේ අමාරු සෑදුනු ගැහැණු කෙනාටෙ කිට්ටු කර යමක් පවසන ලදී.

බසයේ පිටුපසට වන්නට අසුන් ගෙන සිටි එම පවුලේ අයගෙන් ඇයව වෙන් කර ගෙන ඉදිරි අසුන් කරා ඇය කැඳවා ගෙන ගොස් ඉදිරි අසුන් හිමිකරුගේ බෑගය විවෘත කර එතුළීන් එළියට ගත්තේ නිල් පැහැති කාඩ්බෝඩ් පෙට්ටියක දැමූ යමකි.

“ බය නැතිව බොන්න. හරියටම හරියනවා “

විවෘත කල නිල් පෙට්ටිය තුලින් එළියට ගත් හතරැස් බෝතලයේ මූඩියට වත් කර ගත් එම බෝතලේම වූ දියරයෙන් නැගුනු උණුසුම් රසසුවඳ හැඳින ගත් එකා දෙන්නා එදෙසට ඇදෙන්නට විය.


ඇස් කුඩා කර උරහිස් අකුලුවා මදක් අදිමදි කළ ද නැගුණු බඩරුදාවේ වැඩිකමට දෝ මූඩියේ වූ අමෘතය ඇය උගුරටම හලා දමා මුහුණ දෙවරක් හකුළුවා ගත්තීය.

“අපිත් මුලදි ඔහොම තමා නංගි , හැකිලුවා ,බෑ කීවා  කෝ දැන්? උගුරෙන් පහලට යනව දැනෙන්නෑ “ එය දුටු අයකු දැන මුතුකම් දුන්නේ එලෙසිනි.

සිද්ධිය එතකින් නිමාවට පත් වූ යේ , සෝමාවතිය වැදීමට යන විට මත්පැන් පානය ඉතාමත් අහිතකර බවත්  ඉන්පසුව එළඹෙන සමයේ කාටත් එය බෙදා හදා පානය කිරීමට දෙන බවටත් දුන් පොරොන්දුව මතයි.

නමුදු විටින් විට එකා දෙන්නා පැමිණ තමන්ට ද කොටසක් තබන ලෙස කරනු ලැබූ රහසිගත ඉල්ලීම් වලින් විස්කි බෝතලය පිරී තිබුනි.


මේ සියල්ල ඉවසා වදාරා ගත් බසය දුවිලි පාර දිගේ ඉදිරියටම ඇදෙමින් තිබුණි.





සෝමාවතියේ රැස් විහිදෙන චුඩා මාණික්‍ය රාජයා දුරදීම දුටු සියල්ලන්ගේම සිත් සැදැහැවෙන් පිරුණි.

එකත් පස ූ සියළු දෙනා බසයෙන් බැස සෝමාවතිය වදින්නට පෙළ ගැසී සිටිනු ඉන් පසු දැකිය හැකි විය.

සෝමාවතිය වැද පුදා ගත් සැදැහවත් පිරිස ඉන් පසු ඊටත් වඩා වැඩි කාලයක් ගනිමින් කඩයෙන් කඩය වන්දනා කරන්නට පටන් ගෙන තිබුණි.

ලස්සන බෝණික්කන් , අරුමෝසම් සුකුරුත්තන් , රස කැවිලි සහ නොයෙකුත් ඇස රවටන දේ අතර නඩයේ වැඩි හරියක් සැරි දරනු දැකිය හැකි විය. සියලු දොනම ඒ දසුන් අතර මත්වී දියවී යමින් තම අත ඇති නෝට්ටු ඒ සඳහා පුදමින් අත්වූ බෑග් බර කරමින් බසය කරා එන්නට විය.



සියල්ල හෙලිවන්නට වූයේ එකා දෙන්නා බසයට ගොඩ වී බඩේ අමාරුකාරියට නැවතත් බඩේ අමාරුව උග්‍ර වූ විටයි.

“ තවත් මූඩියෙන් එකක් ගත්තම ඕක හරියයි“

එවර නම් බඩේ අමාරුකාරියගේ එයට දැඩි නොකමැත්තක් ප්‍රකාශ නොවූ අතර ඇය විගසින් ඉදිරි පෙළ අසුනට ගොස් සූදානම් වූයේ දෙවන ෂොට් එක ලබා ගැනීමටයි.


එහෙත් කරුමයක මහත ,

කවුදෝ අසමජ්ජාතියෙකු බඩේ අමාරුවට මුළු ඖෂධ බෝතලයම ගිල දමා තිබුණි.






ප.ලි - මෙවැනි රසවත් වූ බීම ගැනත් ඒවායේ උපත හා ඒවා භාවිතයේ දී ඇති නොයෙකුත් වෙනස්කම් නිසා මත්වතුර ගැන ලිපි පෙලක් ලිවීමට අදහස් කරගෙන සිටින අතර ඒ සඳහා ඇරඹුමක් ලෙස මෙය සටහන් කරමි.

මාගේ යහළුවන් බහුතරය “සතුටින් සිටන බේබද්දන් “ නිසා ඉදිරි ලිපි පෙල ලිවීමට ඔබගේ අදහස් හා යෝජනා ඉතා අගය කර සලකමි.

Monday, September 1, 2014

පිස්සු හැදෙන සඳ






ගොඩාක් ඈත කාලේ ඉදල මිනිස්සු හඳට ආදරය කරන්න අරන් තියෙනවා. සමහර දින වලට වටකුරුවට පිරිලා මුලු රෑම එළිය කරන හඳ , ටිකින් ටික ටිකින් ටික අදුරින් වැහිලා සමහර දවසකට මහ මූසල පාලුවක් අරන් එනවා.

කාලයත් එක්ක අත්දැකීමෙන් මිනිස්සු මේ අපූරු වස්තුවේ ක්‍රියාකලාපය ගැන රටාවක් හොයා ගන්න ඇති. හරියටම දින 28කට වරක්. 


හඳ තියෙන්නේ අතපොවන්න බැරි මානෙක උනත් දින 28කට වරක් රටාවකට ස්වභාවික සිදුවීමක් සිද්ධ වෙන සත්තව කොට්ඨාශයකුත් මේ මිහිමත උන්නා.ඒ තමා ස්ත්‍රීන් .





තමාට වඩා ගොඩාක් දුරින් තියන මුලු රෑම එළිය කරන් පිපෙන මේ අපූරු වස්තුව අයිතිකර ගන්න, දිනාගන්න ඒ කාලේ ඇමරිකාවත් රුසියාවත් අතර තරගයක් ඇතිවීමත් පුදුමයක් නෙමෙයි.

ඊටත් කලින් හඳ අයිති කර ගන්න, හඳ කඩල බිම වට්ට ගන්න , හඳට පොලු ගහපු අය ලංකාවෙත් හිටියලු.


ඒ තරම් හඳ ලඟට ගිහිල්ලත් අදටත් හඳ ගැන සෑහෙන ප්‍රශ්ණ මිනිස්සුන්ට තියෙනවා.

කොටින්ම ඇත්තටම හඳට ගියාද කියල ප්‍රශ්ණයක් තියෙනවා.


ඒ අතර මේ මට සොඳුරු සඳ ගැන තියෙන තිබුන ප්‍රශ්ණ තමයි මේ.

1- වඩ දිය බා දිය හෙවත් උදම් රළ ඇති වීම
හඳ සහ පෘථිවිය අතර ඇති වන ගුරුත්වාකර්ශන බල නිසා මේවා ඇති වන බව යන්තම් දැන ඉගෙන ගත්තා.

2 - හඳ කාලෙට මිනිස්සුන්ට පිස්සු තද වෙන එක.

3- හඳ මෝරන කාලෙට හතිය ඇදුම වගේ ලෙඩ වැඩි වෙන එක

4- හඳ මෝරපුවාම ආදරයෙන් මුසපත් වුනු අය පැනල යන එක. 

5- අමාවකට කපන ගස් වලට ගුල්ලෝ ගහන්නේ නැති එකත් පුරහඳ
 ඇති රැයක කපන ගස් වලට ගුල්ලො ගහන එක

6- සමහර ගස් වල පලදාව හඳ මෝරද්දි වැඩි වෙන එක.

7- හදේ චක්කරේට දින 28ක් ගත වෙනවා.ඒ වගේම ස්ත්‍රී වර්ගයාගේ චක්කරේටත් ගත වෙන්නේ දින 28යි.(නිරෝගී)

8- හැම පෝයකටම හඳ පායන එක සහ ඒ හැම පෝයකටම බෞද්ධාගමික වැදගත් කමක් සහිත වීම.

9- විස බැහීම සහ නැගීමේ කලාව හඳත් එක්ක තියෙන සම්බන්ධය

10- මනුශ්‍ය හැඟිම් විශේෂයෙන්ම රාගිය හැඟීම් වැඩි වෙන්න හදේ තියෙන බලපෑම

කොටින්ම අන්තිම ප්‍රශ්නෙ තමා හඳ එලියේ තියෙන ලද තියුනු මුවාත සහිත බ්ලේඩ් එකක් මොට වෙන්නේ ඇයි කියනෙක.


මේ සමහර දේ විහිලු වගේ පෙනුනත් මේ හැමදේම ඇත්ත වෙන්න හරි බොරු වෙන්න හරි මොකක් ම හරි හේතුවක් තියෙනව නේද?


හ‍දේ හාවෙක් නැති බව හොදටම දැන දැනත් පුරහඳ පායපු වෙලාවක හඳ දැක්කම  තාම හදේ ඉන්න හාවා ව හිතේ මවා ගන්න 

මම
සොඳුරු සිත
෴වත්෴

Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...