..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

මෙහි ලියැවෙන දෑ.............

"Art is something that lies in the slender margin between the real and the unreal."සාහිත්‍ය වනාහි සත්‍යයත් කල්පිතයත් අතර පිහිටි අනියත ප්‍රදේශයකට අයත් වේ.(Chikamatsu Monzaemon)

Friday, February 14, 2014

෴ ආදර හසුන ෴

෴ ආදර හසුන ෴




අඳුරු කාමරයට , විවෘත කර ඇති කුඩා ජනේලයෙන් ලැබෙන ආලෝකය මදි නිසා දෝ දහවල් කාලයේ දී වුව ද කහ පැහැති දුරුවල ආලෝකයක් විහිදෙන කුඩා විදුලි බල්බයක් දල්වා ඇත. කිසිදු පිළිවළක් නොමැති කාමරය පුරා ඇත්තේ අපිළිවලට ගොඩ ගසා ඇති නොයෙක් ආකාරයේ ආම්පන්න සහ උපකරණයි. 

දිරාගිය රාක්ක වල ගොඩ ගසා ඇති නොයෙක් ප්‍රමාණයේ  පොත් දුහිවිලි බැදී දුර්වරණ වී ඇත්තේ කිසිවකුගේ පහසට කලෙකින් ලක් වී නොමැති බව කියා පාමිනි.

එම කාමරය තුල කිසිවකුත් සිටිනා බවක් බැලූ බැල්මට නොපෙනුන ද විදුලි පහන් ආලෝකය දල්වා ඇති නිසා යමෙකු එතුල සිටිය යුතු බැව් හැඟේ.



හොඳින් නිරීක්ෂය කළ හොත් පමණක් ඔබට දැක ගත හැකි වන්නේ අඳුරු කාමරයේ එක් මුල්ලක දෙපා දෙපසට විහිදා වාඩි වී සිටන ගැහැණියකි.තරමක් එහා මෙහා ගිය ඇගේ කෙටි සාය නිසා ඇගේ සුන්දර කලවා නිරාවරණය වී තිබුන ද ඒ ගැන ඇගේ කිසිදු අවධානයක් නොමැති බැව් හැඟෙන්නේ ඇගේ මුළු අවධානයම යමකට යොමු වී ඇති නිසා ය.

දෙපසට විහි දූ පා අතර ඇත්තේ තරමක විශාල නමුත් දිරා ගිය කාඩ්බෝඩ් පෙට්ටියකි. ඇය එහි ඇති දෑ වරින් වර පිටතට ගන්නට ඇතැයි සිතෙන්නේ ඇය වටා විසිරී ඇති පැරණි ලට්ට ලොට්ට දැකිය හැකි නිසාය. පැරණි සමරු පොත්, වෙසක් කාඩ් , තැන්ක්යූ කාඩ් , වියළි ගිය මල් , නැමූ තැන් වලින් බාගෙට ඉරී ගිය පත්තර පිටු, මළ කෑ කොණ්ඩ කටු , ඇගේ කෙටි සාය ද වසා ගෙන ඇය වටා රොද බැද ඇත.

ඉතා ම පැරණි වූවද ඇය ඒවා එකින් එක ගෙන බොහෙම පරිස්සමට බිමින් තබයි. ඇතැම් විටක ඇය පෙට්ටියේ ඇති දෑ ගැනීමට සැලකිය යුතු වේලාවක් ගනියි. දැන් බොහෝ වේලාවක සිට ඇය කිසිවක් දෙස ඉතාම උවමනාවෙන් බලා සිටිනා බැව් පමණක් මඳ ආලෝකයෙන් දැකිය හැකි වේ. ඇය සිටින්නේ මේ මොහොත තුළ නොවන බැව් නම් වඩාත් හොඳින් ළංවී ඇය ගේ මුහුණට එඹී බැලුවොත් ඔයට දැක ගත හැකි වනු ඇත.


----------------------- ---------------- ------------------------------


“ කෝ ඉතිං අගේ නොකර ඕක ගනින් බන් “ 

“ බෑ බෑ බෑමයි . . . .මං කීවනේ එක සැරයක්. මේක මගේ “
“ ඕකනෙ කියන්නේ.අපි එහෙම නෑනේ. අපි නම් ලැබෙන හැමේකම බෙදා ගෙන බලනවා. උඹ මහ  . . . . .  මෙහෙට දියන් ඕක  . . . .“


පන්ති කාමරයක් මුල්ලක පොඩි රණ්ඩුවකි. වාඩි වී සිටන කෙල්ලක් වටා රොද බැදගත් තවත් කෙල්ලන් තිදෙනකු වාඩි  වී සිටන කෙල්ලගෙන් යමක් ඉල්ලා සිටියි. ඩෙස්කය මත ඇති පොත මත දෑත තබා දැඩි  ලෙස එය බදා ගෙන සිටින වාඩි වූ කෙල්ලගෙන් පොත උදුරා ගැනීමට අනිත් තිදෙනා වෙහෙසේ.

ඉන් එකියක අනික් උන් පරදා ජය ගන්නේ උදුරා ගත් පොත ද රැගෙන පන්තියේ අනිත් කෙළවරට දිව යයි. අනික් උන් ඇය පස්සේ පන්නමින් ගොස් ඇගේ අතේ ඇති පොත නැවත ලබා ගැනීමට තැත් කල ද පළමුව දිව ගිය කෙල්ල පොත තුල ඇති යමක් ගෙන සඟවා ගනියි.


“ අනේ මගෙ  . . . . ඕක මගේ . . .  බලන්නෙපා “

“ අනේ පලයන් යන්න. අපි මේක ඔක්කටම ඇහෙන්න කියවනවා. “

“ එපා එපා . . .  “

“ මගේම ආදරණිය එස් . . . . . .  “

“ ආව් .... ආව්  . . . . “



එක කෙල්ලක ලියමනේ ඇති දෑ කියවද්දි අනිත් එවුන් දෙදෙනා අත්වැල් අල්ලන්ට වූයේ, මුහුණ බෙරි කර ගෙන ඔවුන් තිදෙනා දෙසම බලා සිටින්නිය දෙස බලමින් බබලන දෑසිනි.

“ රාහුල විදුමව් තුරුළේ සිට ලියමි “


“ යකෝ මේක නම් හරියන එකක් නෙමේ.බැරි වෙලාවත් අහුවුනොත් ගස් නේ.“


“ ඔවු බන් , ස්කෝලෙ නම දාන්නෙපා කියල අනිත් දවසෙ කියපන් “


“ මගේ ලැමැද සුව යහනක් “


“ඔබට තනා දෙන්න කියා “ අනිත් කෙල්ලන් දෙදෙනා තාලයට සින්දුව  කියන්නට වූයේ අභිනයෙන්  ද ගීතයේ අරුත කියාපාමිනි.


“ නවත්තපල්ලා නවත්තපල්ලා.උඹලගෙ කණ්නාඩි කෑලි පනා කෑලි ලියුම් චොකලට් තියනම් හංගපල්ලා. “




වේගයෙන් පන්තිය තුළ ට දිව ආ කෙල්ලක් හති දමමින් කියන්නට විය. 

“ ඒ මොක ද ඒ? “

“ මොකද තමා. ඔන්න පන්ති චෙක් කරන්න එනවා. දැන් එකොළහෙ පන්ති වල.බෑග් හිටන් ඇදල බලනවා .“


සතුටින් සිටි කෙල්ලන්ගේ මුහුණු වෙනස් වන්නට වැඩි වෙලාවක් ගත නොවීය. මෙතෙක් මුහුණ බෙරි කරන් සිටි කෙල්ල වහා පැන අනිකාගේ අතේ වූ ලිපිය උදුරා ගත්තී එය ඉතා කුඩා වන සේ  නමා අතේ ගුලි කර ගත්තාය.

“ඕක අතේ ගුලිකරන් ඉදල හරියන්නෑ සඳෝ. හංගන්න තැනක් හිතපන් “

“ ගණිතය පොතේ පිට කවරේ ඇතුලට දාමු “ එකියක් යෝජනා කරයි.

“ හරියන්නෑ බන්.සැක හිතුනොත් පිට කවරේත් ගලවාවි “

“ සපත්තුව අස්සෙ දාගනින් “

“ මොන විකාරයක් ද. ගිය සැරේ සපත්තු අස්සෙ හංගපුවා කවුද ගල් ඉබ්බියෙක් ගිහින් කියලා.දැන් සපත්තු අස්සෙත් බලනව “

“ අනේ දැන් මොකද කරන්නේ  . . . .? “

මස ගණනක් පෙරුම් පුරා යන්තම් විද්‍යාව පන්තියේ දී පොතක් තුල රදවා බොහොම ප්‍රෙව්ශමෙන් දුන් ලියමන ඇයට රටක් රාජ්ජයක් සේ ය. මාස ගණනක් දෙනෙතින් පමණක් හුවමාරු වූ දෙහිතක සිතුවිලි අකුරු වී අතට ලැබීම ද මෙය ඇගේ පළමු ලිපිය වීම ද නිසා කිසිසේත්ම මෙය නම් අන්සතු වීමට ඉඩ දිය නොහැක. පන්තියේ දී මෙන්ම නිවසේ දීද ඇය මෙය පණ සේ රැක ගත්තාය. මෙහි අකුරක් අකුරක් පාසා ඇයට කඩපාඩමින් ලිපිය කියවිය හැකි වුව ද, සොඳුරු සිහිනයක් මෙන් මැකීයාමට ඉඩ දිය නොහැකි බැව ඇයට සිතේ.

“ ඕක අහුවුනොත් මේ සැරේ අලුත් ෆිෆ්‍රෙක්ට්ස්ලගෙ නම් ලිස්ට් එකේ තියෙන උඹෙ නමත් කැපේ වි “

“ඇයි බන් ගෙදෙරට කීවම සඳාව පන්ති එවනේකුත් නැහැ “

“ඕක ඉරල ටොයිලට් එකට විසි කරමු “

“ බෑ බෑ . . . . ඒක නම් කරන්න බෑ “

“ඇයි බන් අදම පන්ති චෙක් කරන්නේ ?“

“ අද වැලන්ටයින් දවස නේ. කෙල්ලොන්ට හම්බුනු චොකලට් ටික එකතු කරන් ගිහින් කන්නයි උන්ට ඕනි “

“ දැන් මොකක් ද බන් මේකට කරන්නේ ? “

සියල්ලෝම කල්පනාවට වැටුනු අතර. ලියමන තව තවත් අතටම ගුලි වන්නට විය.

“ හරි මං දන්නව කරන්නෝනි දේ. ඕක දෙන්න මෙහාට. “

ඇගේ අතින් පියමන උදුරා ගත් චාන්දනී ඉගිල ගියේ එහා පත්තියටයි. එහි සිටි තරමක් උස මහත “හැටේ වත්තේ පවිත්‍රා ට “ කිට්ටු කළ ඇය සෙමින් මොනවාද මුමුණනුත් , ඇගේ අතේ ලියමන ගුලිකරනුත් පමණක් දැකිය හැකි විය.

“ දැන් බයවෙන්නෙපා.එයා ඔක්කම බලා ගනිවී “

හැටේ වත්තේ පවිත්‍රා තරමක් අමුතු ගතිපැවතුම් ඇත්තියක විය. පිළිවලට නාදින  ඇය සමඟින් හාද වීමට කිසිදු පිරිමි ළමයෙකු නොඑන බැව් සමවයස් ගැහැණු ළමුන් පමණක් නොව ගුරුවරුන් පවා සිතන්නට ඇත.

ඉගෙනීම ටද වැඩි උනන්දුවක් නොමැති ඇය ට සමවයස් පන්ති වල පමණක් නොව ඉහළ පන්ති වල ගැහැණු ළමුන් ද දැක්වූයේ අප්‍රසන්නතාව සහිත බිය මුසු හැඟීමකි.


කීවා සේම සඳා ගේ පොත් බෑගය ද සපත්තු මේස් ද ගලවා පෙන්වීමට ඇයට සිදු විය. කවුදෝ ඔපදූපකාරියක් පන්තියේ සිදුවන සියල්ල ගොස් ශිෂ්‍යනායකයන්ගේ කණේ තබන බැව් පවසමින් සතියක් පුරා චාන්දනී මුළු පන්තියම සමඟින් රණ්ඩු විය.

එකදු වචනයකුදු නොදොඩා පවිත්‍රා විසින් ලියමන නැවත සඳාගේ දෝතට ලැබෙන්නට සැලැස්වුව ද කළ උපකාරය වෙනුවෙන් මාසයක් පුරා ඇයට ආපනශාලාවෙන් විවේක වේලාවට යමක් රැගෙන දීමට සඳාට සිදු විය.


ඉන් පසු ලියුම් නම් කීයක් , පුංචි තෑගි බෝග නම් කීයක් හුවමාරු වන්නට ඇද්ද. එවා ඉතා සුරක්ෂිතව අදද සඳා වටේ ට වී සිටියි. ලියමන ඇගේ සුරතේය. එකම වෙනස නම් ඇය තරමක් වැඩී පිරී සිටීමයි. අනිකුත් පාසල් යෙහෙළියන් ද ඉද හිට මුණ ගැසුනද ඇතැමෙකු හඳුනා ගැනීමට පවා නොහැකි තරමට වෙනස් වී ඇත. පවිත්‍රා නම් පාසල් කාලයෙන් පසු ඇයට මුණ ගැසීම නොමැත. චාන්දනී තවමත් තනිකඩය. 



‍අඳුරු කාමර මුල්ලෙ සිටින සඳා ඇය වටා විසිරී තිබූ මතක එකිනෙක ගෙන නැවතත් පෙට්ටිය දමන්නට වූයේ , ගෙයි ඉදිරි පසින් ඇසුණු යතුරු පැදියේ හඩට කලබල වී වන්නට ඇත.


පාසල් යන සොලොස්වියැති කෙල්ලක වී අඳුරු කාමර මුල්ලේ සිටි සඳා , සියළු මතක පෙට්ටියට බහා දෙදරු විවාහක මවක වී හුන්තැනින් නැගිට්ටා ය.

ඇයට එදා ලියමන දුන් කොලු ගැටයා ද කොහේ හෝ පියෙකු වී සැපෙන් සිටිනු ඇත.



අඳුරු අහුමුළු අතර සරන සිත
මම
සොඳුරු සිත

13 comments:

  1. එදත් හොරෙන් ...අදත් හොරෙන්... නිදහසේ ආදරේ කරන්න තැනක් නැතිදෝ !

    ReplyDelete
  2. පරණ ලියුම් පෙට්ටිය ඇද්දානේ? :)

    ReplyDelete
  3. හ්ම් වෙනදා තරම් නම් හිතට වැදුනේ නෑ. ඇයි දන්නෙ නෑ

    ReplyDelete
  4. හිත අතීතයට ගියා....ස්තුතියි

    ReplyDelete
  5. අපි ඉස්කෝලෙ යන කාලෙ ගුරුවරු ඔය මෙහෙයුම කළේ වහාම ක්‍රියාත්මක වන පරිදි පෙබරවාරි 14 වෙනිද පාසල් උදේ රැස්වීම තියල. :)

    ReplyDelete
  6. ඒ කාලේ වැලන්ටයින් දිනය ලංකාවෙ එහෙමකට සැමරුවද මන්දා....

    ReplyDelete
  7. යාලුවා බ්ලොග් කියවන්න එන්න අපේ සින්ඩියට http://lankablogs.com

    ReplyDelete
  8. මේ වගේ අද්දැකීම් ගොඩක් අයට ඇති සොඳුරු.

    ReplyDelete
  9. ගොඩක් අයට අදාල වෙන කතාවක්......බඳින්න කලින් උන දේවල් හරි සැහැල්ලුයි......තාමත් ආදරේ තිබුනට දැන් තරම් වගකීම් තිබුනේ නෑනෙ...

    ReplyDelete
  10. අතීත මතකයක් එදා වගේම හොරෙන් ආයෙම අවුස්සලා.. ලස්සන කතාවක්..

    ReplyDelete
  11. Nice work see http://tiny.cc/i659ax

    ReplyDelete
  12. hmmm.............awurudu 10ka athithekata giya man... awurudu ganak api as walin adare kala. ape kathawa yaluwanta rashask une na... eyage igibigi thamath hithe mullaka thampathwela. nuwara sahodara pasal dekaka api... hugak dena me kathandare danan unna..ohu dan prasidda ayathanayaka engineruwarayek, thamath thanikadai... " aya man kellekta adare karanne na, proposal ekain badinawa" kiyala thibuna... oya mata balainna kiwe naha, bala inna kiyala illuweth naha. kawadawath kathakarena as deka diha balana. man issaraha lajjawen abarenawa.. oyata eka parak magen kelin ahanna bari una.. yaluwo hamomatama kiyala, mata kamthi kiyala mage hithata balaoporoththu dunnata wadak naha...chuttak hithe haiya thibunanam...mata oyata ridawanna ona une naha... ada man pemwathiyak.... thawath kenkege.. me siduwim wela awurudu 10i... man ohuge wela awurudu 05 yi..
    hade kothanaka ho hidi oba nida nonida men..

    mama N.

    ReplyDelete
  13. කෙනෙක්ට එයා වෙන්න නිදහසක් නැති සංස්කෘතිය......නපුරුකම ගැන සොදුරු කෙටි වියමනක්

    ReplyDelete

සිතක් ‍සොඳුරු වන තරමට අදහස් බොහෝ දැවටෙනු ඇත. නුඹේ සොඳුරු සිතේ අදහස් වචන කර යන නුඹට මගේ ස්තූතිය..... කියවූ ඔබටත් ස්තූතියි.

Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...