..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

Monday, January 30, 2012

෴ ආදරයේ හැඩය / Shape of Love ෴



මං කීවනේ , ඇයි ආයේ ආයේ එකම අහන්නේ “


“ මට සමාවෙන්න .ආයෙ අහන්නේ නැහැ “

“ ඔහොම තමයි ඉස්සෙල්ලත් කීවේ “

“ මම යනවා “


පුංචි ආදර කතාවක් ඉවර උනේ එහෙමයි. මම පැත්තක ඉදන් බලාන හිටියා.


“ ගියා නේ  . . . .යන්නැද්ද නවත්තන්න “

“ ඒකිගෙ හැටි බං .ඔය ගියාට ආපහු එනවා. දැන් කී සැරයක් යන්නම ගියා ද “


ඒකත් හැබෑව. තැනක් නොතැනක් නැතිව , මුං දෙන්න හිටි ගමන් වලි දාගන්නේ හරියට දික්කසාද උසාවියක ගිහින් නතර වෙන ගානට. ඒත් ඊට පස්සෙ දවසෙ ආයෙත් කිරි පැණි වගේ.මෙහෙමත් ආදරයක් . . . .!!!!!


“ මොකක් ද බං බොලයි ප්‍රශ්ණෙ.ඕක විසඳගෙන ඉක්මනට එකතැනකට වෙයල්ල කො. අපිටත් කණක් ඇහිල ඉන්න “


“ ඒක මේ කපේ දී ඉවර වෙනකක් නෙමෙයි බං “


ඒ බොහෝම කාලෙකට කලින්  මයෙ හොඳම යාළුවෙක් වෙලා හිටය පෙම්වතුන් දෙන්නෙක්ගෙ දිග ප්‍රේම කතාවක පුංචි කොටසක්.


ආයෙත් ඔවුන්ගෙන් එකෙකු මට මුණ ගැහුනේ මගේ පුංචි එකාව ස්කෝලෙන් ගන්න ගිය වෙලාවක.


“ සඳුන් ........ඔයා මෙහේ ..............!!!!“


“ හලෝ මචන් , මම මෙහේ නැතිව වෙන කොහෙ ඉන්න ද බං , මම මෙහෙ වයිස් , උඹ මොක ද මෙහෙ “


“ පොඩි එකා ව ගන්න ආවා බං “


සුහද සාකච්ඣා ඉවර උනාම. නොඅසාම බැරි ප්‍රශ්ණය මතු උනා.


“ කොහොම ද බන් ජීවිතේ . දැන් පොඩි උන් කීයකගෙ තාත්තෙක් ද ? “



“ හෙහ් හෙහ් . . . .ඒ කරදර නැහැ . මම තවම තනිකඩයි “



“ ආහ් බං . . . . කෙල්ල උඹට බූට් එක තිබ්බ ද ? “



“ නැහ් බං . . . . එකි මාත් එක්ක හැමදාම රන්ඩු වෙනවා. හැමදාම ආපහු මුකුත් නොවුන ගාණට යාළු වෙනවා. ඒත් දවසක් රණ්ඩු වෙලා ගියා ගියාමයි ආපහු ආවෙ නැ බං. මාත් ඒකි ආපහු එයි එයි කිය කිය බලාන හිටියා. දන්නෙම නැතිව කාලයත් ගියා. රණ්ඩු වෙවී හරි ඒකී මාත් එක්ක හිටියනම් . . . . . .!!!!!!“



“ උඹ හෙවුවෙ නැද්ද ? “



“ ගිය අය ගැන මොකට හොයනව ද ? ඒකි බැඳල ළමයිනුත් ඇති දැන් “



එදා කතාව එහෙම ඉවර උනා. මගේ පවුලට නම් තව දුවෙකුත් එකතු උනා. දෝණි  හම්බෙලා ඉස්පිරිතාලෙන් එන දවසෙ ,හරිම අහඹු විදිහට අර කිවු ආදර කතාවේ අනිත් චරිතය මුණ ගැහුනෙ ඉස්පිරිතාලෙ ගේට්ටුව ගාවදි.මට ඇගේ රුව මතක තිබුනට ,ඇගේ නම මගේ මතකයෙන් ගිලිහිලා ගිහින් තිබ්බා. ඇයට කතා කරන්නෙ කොහොම ද කියල හිතද්දිම ,හදිසියේම වාගේ ඇගේ නෙත් මගේ නෙත් මුණ ගැහුනා.



“ ඔයා  . . . . . අනේ ..............ලස්සන දුවෙක් “



ඇය මගේ අලුත් සිඟිත්තිය දිහා බැලුවේ උතුරා යන සෙනෙහසින් වගේම ඇයට මඟ ඇරුන දෙයක් ගැන පසුතැවීමකින්.



“ මේ කොහෙ ද ? කවුද ලෙඩා “ මම ඇහුවා.



“ අම්මා . . .දැන් මාසෙකටත් වැඩි.සැරින් සැරේ ලෙඩ වෙනවා.මේක තමයි මයෙ රාජකාරිය “



ඇය වැහැරිලා ගිහින් තිබ්බා. ඉස්සර හැමවෙලේම වාගේ මගේ මිතුරාගේ වර්ණනාවට අහුවුන ඇගේ පස්ස , ඉස්සරහ වගේම ඇගේ දිලිසුන ඇස් වල කාන්තියත් නැති වෙලා ගිහින් තිබ්බා.



“ උඹ බැන්දෙ නැද්ද බං “ මං ඇගේ කණට කරල ඇහුවා.



“ මට පරක්කු වෙනවා. මං යනවා . “



ඉස්සර ඇගේ පෙම්වතා එක්ක රණ්ඩු වෙලා ගිය විදිහටම ඇය මගෙන් සමු නොගෙනම ඉස්පිරිතාලේ පටු කොරිඩෝව දිගේ සෙනඟ අතර නොපෙනී ගියා.





ආදරයේ හැඩය සොයන
මම
෴ සොසී ෴

Wednesday, January 25, 2012

෴ නාකි හුරතලේ ෴


හුරතලේ කීව ගමන් මතක් වෙන්නේ , පුංචි මල් වගේ සුරතල් දරුවෝ. බිමින් තියන්න බැරි ,ඒත් බිමින් තියල අමතක කරල දාන්න වෙන පුංචි කාලේ , එහෙම මඟ දාලා ආවාට මහ මිනිස්සු උනාට පස්සෙත් හිත යට ගුලි වෙලා ඉන්න හුරතල් වෙන්න ආස කරන පොඩි එකා විටින් විට මතු වෙන්නේ අපිත් දන්නෙ නැතිව. පුංචි දරුවන් වගේම වයස් බේදයක් නැතිව ගැහැණු අයත් සුරතල් වෙනේක අපිට අමුත්තක් නොවුනත් , අතපය හතර දිග ඇරුනු ඇඟ පත සද්දන්ත මහ පිරිමි අයත් සුරතල් වෙන්න කැමැති. පිටතට පේන ගොරෝසු ගතියත් නපුරු රුද්‍ර ගතියත් හිම පියල්ලක් වගේ දිය වෙලා යද්දි බොහොම ළාමක සැබෑම සොඳුරු පිරිමියෙක් , තමන් ආදරය කරන ගැහැණිය ළඟ දි මොහොතකට හරි හුරතල් වෙන්න ආස නැහැ කියලා කාටවත් කියන්න බැහැ.

කලකින් අප හමුවූයේ
සුවඳයි නුඹ පෙර වාගේ
ගිම්නිවන්න හිතේ මගේ
ඉඩ දෙනව ද ඔඩොක්කුවේ

දිගැටි සිහින් ඇඟිලි තුඩින්
පිරිමදින්න විට දි සෙමින්
දැනේ නුඹේ සෙනෙහෙ තරම
ගිනි ගන්නා සිතට සෙමින්

වැට කොටු නැති ඉදිවීලා
ඇස්පිය යට ගුලි වීලා
නුඹෙ සෙනෙහස බිඳෙන් බිඳම
ගෙන මා පොහොසත් වීලා

දිග කතාවෙ තැනින් තැනට
හ්ම් ....හ්ම්..... මගෙන් තමයි
වදනක මතකයෙ නැති වද
නෙත් දෙක නුඹගෙන්ම පිරෙයි

ආදරයක් වැඩි වීලා
කාලෙකිනුත් හමුවීලා
නුඹ ළඟ සුරතල් වෙද්දී
ලෝකය අමතක වීලා

නුඹෙ කතාව නැවතීලා
සිහින් උණුසුමක් දැනිලා
ලොව නවතින මොහොමතක දී
පොපියන තොල් මුණගැහිලා




ජීවිතේ සුන්දර වෙන්නේ හරිම පුංචි දේවල් වලින් , ඒත් අපි සුළුවෙන් තකල අමතක කරල දාන්නෙත් ඒ දේවල්ම නේද.


සුරතල් කොරුමට නිති නුඹ
මඟ බලනා 

මම
෴ සොසී ෴

Sunday, January 22, 2012

෴ පාපොච්චාරණය෴


සොඳුරු රැකියාව කරන්නේ ,  රටේ ජනතාවට උප්පත්තියේ සිට මරණය දක්වාම අවශ්‍ය වෙන කාර්ය බහුලම රජයේ ආයතනයක. ඉස්සර කාලේ රජයේ කාර්යාලයක් කීවම මතකයට එන්නේ කුණු දූවිලි පිරුණ, ෆයිල් ගොඩ ගැහුනු , කැඩුන ඩෙස් බංකු මේස පුටු වාහන කෑලි ගොඩගැහුන හරිම විකාර කිසි පිළිවලක් නැති ස්ථානයක්.ඒත් පසු ගිය වසර පහක් ඇතුල වගේ සොඳුරු රාජකාරි කරන ආයතනය ඇතුලුව ඒ හා සම්බන්ධ අනිකුත් ප්‍රාදේශිය කාර්යාල රැසක් නවීකරණයට භාජනය වුනා.

5 එස් වලින් පටන් ගත්ත ගමන ,ඵලදායිතා තරඟ හරහා ගිහින් දැන් ISO සහතිකය පවා ගත්ත කාර්යාලයක් බවට පත් වෙලා. දැන් උනත් කාර්යාලයට දොස් කියන මහජනයා නැතිවම නෙමෙයි.ඒත් බොහෝ විට ඒ කාර්යයන් ප්‍රමාද වෙන්නේ ඔවුන්ගේම වරදින් , ලියකියවිලි අඩුවෙන් ගෙනාවම කොහොම ද වැඩ කරල දෙන්නේ ?

හරි , ඒක නෙමෙයි සොඳුරු අද කියන්න යන්නේ. සොඳුරුට මේ රැකියාව ලැබුනෙ බොහොම අහම්බයෙන්. ඇත්තටම වාසනාවට. ඒත් දැන් සොඳුරු ආසාම රැකියාවට යන්න සොඳුරුට කැඳවීමක් ඇවිත්.... දෙවියනේ , මම ආසම රස්සාව. කැඳවීම් ලිපිය දැක්කම සොඳුරු ගෙ හිත හෝ හෝ ගෑවා. ඇස් වලට කඳුළු පිරුණා. බඩේ සමණල්ලු රංචුවක් පියාඹන්න ගත්තා.

දැන් කරන රැකියාවට වඩා අලුත් රැකියාවේ වැටුප අඩු වෙන්න පුලුවන් ,සමහර විට දිගටම ඒ වැටුපෙන් පටන් ගන්නත් ඉඩ තියෙනවා. ඒ මොනවා නැතත් , සොඳුරුට සොඳුරු කැමැතිම රැකියාව නොලැබී යන්නත් පුළුවන්. සොඳුරු කැමැති ගොඩාක් දේවල් සොඳුරුට නැති වුන එකේ ඕක මොකක් ද කියලා සොඳුරුට හිත හදාගන්න බැරිකමක් නැහැ. ඒත් සොඳුරු ආසම රැකියාව.

ගුරුතුමියක් වෙන්න . උසස් පෙළ ළමයින්ට ජීව විද්‍යාව රසායන විද්‍යාව උගන්වන්න. ඒ ළමයින්ගේ සොඳුරු බලාපොරොත්තු ඉටු වෙන්න රැකුලක් වෙන්න මට පුළුවන් වුනොත්. . . .

සොඳුරුගෙ සිහින වැඩිය නැහැ. ඒ අතරින් මේ පුංචි සිහිනය ඉටු වෙන්න කියලා ,සොඳුරු කවදාවත් නැතිව පන්සලුත් ගියා. සොඳුරුට ලෙංගතු සොඳුරුත් ලෙංගතු කෙනෙක්ට මේ බව කීවට කිසිම ධනාත්මක ප්‍රතිචාරයක් නොලැබුන එක සොඳුරුට ගෙනාවේ දුකක්. . . .  ඒ නිසා ගෙවල් ගාව හවසට හවසට කිචිබිචි ගාන පුංචි කුරුල්ලන්ටවත් මේ ගැන කියන්න සොඳුරුට හිතුනා.

සිහින පැතුම් ගොඩක් අරන්
සොඳුරුගෙ ලොව එළිය කරන්
සතුට අරන් එන්න ඉතින්
සිහින කුරුල්ලෝ

ඒ සිහිනයෙ පාට අරන්
කළු සුදු ලොව පාට කරන්
කඳුළු උනන උල්පත
නවතමුද කුරුල්ලෝ

පතන පැතුම් බොළඳ සිතුම්
හැම ඉටු වෙන නොවෙන බවත්
සොඳුරු දනියි නැහැ සිත දුක
තවත් කුරුල්ලෝ

සිහින ලොවින් මෙපිටට එන
සොඳුරු සිතක එකම පැතුම
ඉටු කරන්න දිරිය දෙන්න
පුංචි කුරුල්ලෝ

Thursday, January 19, 2012

෴ නොනිමි සමුගැන්ම ෴


වෙනද ඉරමයි , වෙන ද මුහුදමයි අර පේන ක්ෂිතජයත් කලින් දුරම තමයි, ඒ බංකුවමයි , වෙනද වෙලාවමයි , ඒත් ඔවුන්  ?

වෙනදට බංකුවේ ඉතිරි වෙන ඉඩ අද නැහැ. ඒ වෙනුවට වැඩි වෙලා තියෙන්නේ දෙන්නා අතර පරතරය.

"ඔයා මුහු ද වගේ .... ඇයි හැමදාම එක වගේ ඉන්න බැරි. මොහොතින් මොහොත වෙනස් වෙනවා. මගෙ ජීවිතේට කියන්න බැරි තරම් සතුටක් වගේම , දරාගන්න බැරි තරම් දුකක් අරන් එන්නෙ ඇයි "

" මට ඕනි මා වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්න කෙනෙක් "

" ලෝයර් කෙනෙක් ගමු "

" යන්න අනේ විහිළු නොකර "

" ඔයා දන්නව , මම ඔයා වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්නෙ නැත්තෙ ඔයාගෙම හොඳට "

" අනේ මන්දා.. .යනවැයි කියල ගියාට මටත් යන්න බැහැ. ඒ  උනාට මට මෙහෙම තව ඉන්නත් බැහැ "

“ ඔයාට යන්නම ඕනි ද? “

“ ඉන්න කියන්න බෑ ද ? “

“ ඉන්න කීවට ඉන්නෙ නැහැනේ “

“ඉන්න කියල කියන්නෙත් නැහැ නේ “

“ ඉන්න කියන්න මට අයිතියකුත් නෑනේ “

“ විකාර , යථාර්තයේ ජීවත් වෙන්න බැරි නම් කෙහෙල්මල් ආදරයෙන් ඇති වැඩක් නැහැ මට. මම යනවා “

ක්ෂණයෙන්  හුන් තැනින් නැඟිට ගත් ඇය ඔහුගෙන් අඩි කිහිපයක් ඈතට යත්ම ,

“ බුදු සරණයි මැණික , පරිස්සමින් ගිහින් එන්න “

ඇය ගේ හදවත මොහොතකට නැවතුනත් , නෑසුන කණ් ඇතුව ඇගේ දෙපා ඉක්මන් වුනේ වැරදිලාවත් හදවත ට  අවනත වෙන්නට සිද්ධ උනොත් කියල හිතල වෙන්න ඇති.

ඇය නොපෙනී යනකම්ම ඇගේ පසුපසින් ගියපු ඔහුගේ නෙත් දෙක , තෙරක් නොපෙනන මුහුද දිහාට හැරුනේ  සුසුමක්  හෙලන ගමන්මයි, ඒ සුසුම නිසාමද කොහෙද මුහුදු අද්දර සුළඟ හිටි ගමන් වැඩි උනා. ඇයට දැනේ වි. ඔහුට හිතුනා.

මුහුද ඉර ගිල ගනිමින් හිටියා ,

නැහැ . . . .  මුහුදයි ඉරයි ප්‍රේමයෙන් වෙළෙමින් සිටියා.

ඉර මුහුදෙ ගිලුනට හෙට ආයෙත් පායනවා.

හීනියට මතු උන හිනාවයි , ගොම්මන් කළුවරේ උනත්  ඔහු ළඟින් තනිරැක්ක ඇගේ සුවඳයි අරන් ඔහු නැගිට්ටෙ , දැනට අවුරුදු ගාණක ඉදල තමන් එනකම් මඟ බලාන හිටිය , දැන් හවස ඇඳිරි වැටෙන කොටම දොර ජනෙල් වහල දාලා පොඩි උන් එක්ක ගෙට තුරුල් වෙන බිරිඳ සොයන් ද ?

“ අනේ මන් දා . . . . ! ! ! “ ඊට එහා බංකුවේ තනියෙන් හිටපු මට එහෙම හිතුනා.


In love the paradox occurs that two beings become one and yet remain two.”



එහා බංකුවේ තනියෙන් හිටපු
මම
෴ සොඳුරු සිත ෴

Monday, January 16, 2012

෴ පෙත්සම / The Petition෴



ය බොහොම නිශ්ශබ්ද චරිතයක් ,දැනුත් ඇගේ දෑතට මැදි වෙලා තියෙන්නේ නවකතා පොතක්.මම දන්න විදිහට ඇය ඒ පොත කියවන්නේ දෙවන හෝ තෙවන වතාට.

සිකුරාදා හවස් වරුව නිසා, රාජකාරි වලින් මිදුන සඟයන්ට නොයෙකුත් වර්ගයේ කඩිමුඩි වැඩ තිබ්බා.ඇතැමෙක් නිවෙස් බලා යන්නෙ අද නිසා , කෙටි නිවාඩු පොතට නිවනක් නැහැ. අරහෙට මෙහෙට පෙරලෙන දුවන කෙටි නිවාඩු පොත , අස්ථානගත වෙලා දැන් ගොඩාක් වෙලා.

“ ගත්ත එකෙක් දිපල්ල බං.මට ගෙදර යන්න පරක්කු වෙනවා “



 නව පත්වීමක් ලැබිල ගිය මාසෙ කාර්යාලය ආව කඩවසම් පෙනුමක් තියෙන දේවකගෙ සැර හඬ කාර්යාලයේ බිත්ති වල වැදිල ආපහු අපේ කණ් වලට එද්දි කවුරුත් මොහොතකට කරමින් සිටි වැඩ ,කතා බහ , සිනාහඬ සියල්ල නවතලා දමන්න ඒ හඩට පුලුවන් උනා.

“ ඇයි , කෙල්ල බලන් ඉන්ව ද එනකම් “

නැවතී තිබුන සිනා හඩ තිබුනට වඩා ත්‍රීවුරකරන්න මහේෂ්ගේ ඒ වැකියට පුලුවන් උනා.

“ මට කොහෙද බන් ගමේ කෙල්ලො.මයෙ කෙල්ල ඉන්නෙ මෙහෙනෙ“

පොත කියවමින් සිටි සුමුදුගෙ දිහා බලාන බොහොම ආදරණිය හඬකින් දේවක කියපු ඒ වචන අපි කාටත් ඇහුනත් සුමුදුගේ අත පොතේ තියෙන ඊළඟ පිටුව පෙරලුවා.

“ අනේ බං , උඹ නම් මහ මෝඩ උලමෙක් , කැම්පස් කෙල්ලන්ට ලව් කරන එකේ , හොයාගනින් කො හොඳ අහිංසක ගමේ කෑල්ලක්.එක එකාගේ ආඩම්බර බලන්නෙ නැතිව “

හදිස්සිකාරයො ඔක්කම කාර්යාලයෙන් පිට වෙලා ,පරිසරය නැවතත් නිහඬවනවාත් සමඟම මදක් හිස ඔසවා මා දෙස බැලූ සුමුදු අහිංසක ලෙස පෑ සිනාව ඈ කෙරේ මා සිත ඇති ලෙංගතුකම වැඩි කරන්න සමත් උනා.


අපි කවුරුත් පිට උනාට පස්සේ කාර්යාලයෙන් ඇය පිටවෙන බව මම දැනන් උන්න නිසා ,ඇයට සමුනොදීම ඉන් ටික වෙලාවකට පස්සෙ මාත් මහ පාරට වැටුනේ ගෙදර යන්න. නිසංසල සති අන්තයක් නිමා උනේ එහෙම උනත් , බොහාම කාර්ය බහුල අමුතුම කලබලයක් එක්කාසු කරන අලුත් සතියක් උදා වෙයි කියල සඳුද උදේ කාර්යාලයට එනකම්ම මම දැනන් හිටියේ නැහැ.


“ මිසී දන්නවැයි. අන්න පත්තු වෙලා “

උදයේම ලොක්කා අත්සන් කර , *මිනිට් ගසා එවන ලද ලියුම් මිටියත් රැගෙන පැමිණි පියසේනගේ මුහුණේ වූයේ ලෝකයක් දිනුවාක් වැනි පෙනුමක්.


“ මොකෝ පියා , අද කාටද ගින්න ? “

“ හෙහ් . . . පොතේ අත්සන් කර කර විශ්ව විද්‍ යාලෙ යනවැයි කියලා , අන්න හෙඩ් ඔෆිස් එකට ආරංචි වෙලා .“

“ නැහ් . . . ඒ කොහොම ද ? “

“ පෙත්සමක් යවලයි කියන්නේ “
 

දීර්ඝ සුසුමක් හෙළු මා දෙස , පියා බලාසිටිද්දී , ඔහුගේ මුහුණ වෙනස් වෙනවා මම දැක්කා. තමා කළේ වරදක් බව ඒ මුහුණෙන් පෙනෙන්න වුනා.

“ පවු තමයි මිසී. ඒත් ඕවා බලාන ඉන්න බැරි අය ඉන්නවනේ ,“ බිමට නැඹුරුකර ගත් හිසින් යුතුව, පියා කාමරයෙන් එළියට යත්ම, නාද වූ *අභ්‍යන්තර දුරකථනය ඔහේ සවනට තියා ගත්තේ පුරුද්දට වගේ.

“ මිස් පොඩ්ඩක් එන්න මගේ කාමරයට “ ඒ ලොක්කාය.

*බාග දොර පියනට එපිටින් වූ මා , පැමිණි බවට මගේ සාරිය ලොක්කාට පවසන්නට ඇත.

“ එන්න මිස් ඇතුලට “

“ වාඩි වෙන්න “

තමන්ට ඉදිරිපසින් වූ ආසනය වෙත තම දකුණත දික් කළ ලොක්කා පැවසුවා. දීර්ඝ කතා බහකට මුල පුරන්නට සුදානම් වන බව එයින්ම මට හැගුනත් ඒ බවක් නොපෙන්වා ම ඔහුගේ ඉදිරි පුටුවේ මම වාඩි උනා.


 




“ මේ බලන්න මිස් “


මෙතෙක් පයිල් කවරයක් තුල බහා තිබුනු , කඩදාසි කොළ ගොන්නක් මා වෙත දිගු කරමින් ඔහු කීවා.

සිතේ දෙගිඩියාවෙන් නමුත් එය අතට ගත්ත මම මුලින්ම කලේ කොළ ගනන් කිරීම . එක පැත්තෙ යතුරු ලියනය කරපු කොළ තුනක්ම. නැවතත් මම ලොක්කාගේ මුහුණ බැලුවා.

“කියවන්න “

ඔහු හිසින් සන්කරන ගමන් කීවා.

සුමුදුට එරෙහිව කරුණු කාරණා රැසක් ගොනු කොට ,හෙඩ් ඔෆීසියට යවා තිබු ඒ පෙත්සමේ මුල ජේද දෙක පමණක් කියවූ මා අන්තිම පිටුවෙ අන්තිමට නෙත් අරන් ගියා.

ඒ පෙත්සමේ අන්තිමටත් අන්තිමේ තිබ්බේ හෙඩ් ඔෆිස් එකේ ලොකුම ලොක්කගෙ අකුරු. “ සුදුසු පියවරක් ගැනීම සහ වාර්තාවක් අහවල් දිනට පෙර එවීම සඳහා කටයුතු කරන්න“ ලොකුම ලොක්කා ලියල තිබ්බා.

“ දැන් මොක ද කරන්නේ සර් ? “

පෙත්සම සම්පූර්ණයෙන්ම නොකියවා මම ඇහුවා.

“ මිස් හිතන්නෙ කවුද මේක කරන්න ඇත්තේ ? “

“ මට හිතා ගන්න බැහැ සර් “

“ මේකට හරියටම ඇක්ෂන් ගත්තොත් , සුමුදුට රස්සාව නැති වෙයි.‘“

“ පවු සර්.ඒ ළමය ඉගෙන ගන්නෙත් මේ රස්සාවෙන් . ගෙදෙට්ටත් වියදම් කරනවා.හරි අමාරුවෙන් . . .“

“ හරි හරි මම දන්නවා.“ ලොක්කා මයේ කතාව නිම වන්නට නොදී බාධා කරමින් කීවා.

“ අපි . . . සුමුදුව ට්‍රාන්ස්ෆර් කරමු සර් “

වෙලාවෙ හැටියට සුදුසුම දේ ඒක වෙන්න ඇති.

“ හ්ම් . . . ඒකත් හොඳ අදහස “

ඊට දෙදිනකට පසු ,සුමුදු , ප්‍රාදේශිය වැඩ කරන වෙනත් කුඩා කන්තෝරුවකට “වහාම ලේබලය“ යටතේ ස්ථාන මාරු කරා. ඇයට එහි සිට විශ්ව විද්‍යාලයට පැමිණිම දුර උනත් ,වැඩිය රාජකාරි වෙන්නෙ නැති තැනක් නිසා , ඇය ගේ ඉගෙනීම් කටයුතු හොඳින් කර ගන්න එය රුකුලක් වේවි කියන හිත සැනසීම විතරක් මට ඉතිරි උනා.

ටික දිනකින් දේවකත් ස්ථාන මාරු ලැබ ඒ කාර්යාලයට ගිහිල්ල තිබ්බ කියල දැන ගන්න ලැබුනත් ඉන් පස්සෙ ඔවුනට මොනා උනාද කියල හොයල බලන්න අපි කාටවත්ම වෙලාවක් තිබ්බෙ නැහැ.එහෙමත් නැතිනම් අමතක වෙන්න ඇති.

වසර කිහිපයකට පස්සෙ කාර්යාලයේ අබලි භාණ්ඩ වෙන්දේසියක දි තමයි දේවකව යළිත් මට දකින්න හම්බුනේ.

“ මොකද දේවක මේ පැත්තේ ? පරණ බඩු ගන්න ඇවිත් ද? “

“ නැහැ . . . මොනා ද වෙන්දේසියේ තියෙන්න බලන්න ආවා “

“ දේවකට මොකටද දැන් පරණ බඩු , ඔෆිස් එකේ හිටිය හොඳම කෙල්ලවත් ඩැහැගෙන ගියානේ “ එහෙම කීවේ දේවකගෙ හොඳම යාළුවෙක්.

“ මූ අපිව ඇන්දුවා. සුමුදු මිස්ගෙ පස්සෙන්ම ගිහින් කොහොම හරි අයිතිකර ගත්තා “

එය මා සිතට ගෙනාවේ නොමද සැනසුමකි.

භාණ්ඩ වෙන්දේසිය ඇරඹුන අතර , කාර්යාලයේ ඉවත දමා තිබූ රයිටරයට මා ලංසු තැබුවේ , ගෙදර සිටිනා පොඩි දුවගේ ඉල්ලීමක් මතක් වෙලා. නමුත් මා ත් සමඟ හරි හරියට එයට ලංසු තියන්න දේවකත් පැකිලුනේ නැහැ. අවසානයේ මට එය අයිතිවෙන්නට යන බැව් දුටු දේවක , මා අසලට පැමිණ කියා සිටියේ. 


“ඒ රයිටරය ගන්නෙපා මිස් මට දෙන්න “

“ ඒ මොක ද ඒ ? “

“ ඒකෙ ඔ යන්න වැඩ කරන්නෙ නැහැ “

එදින සවස , නිවසට පැමිණි වහා , පැරණි ලිපිගොනු කිහිපයක් අවුස්සා සොයා ගත්තේ, දැනට වසර කිහිපයකට උඩින් සුමුදු ට එරෙහිව එවා තිබූ පෙත්සමයි. එහි වූ සෑම ඔ යන්නක්ම එ යන්නක් හා එකපිට වැදී තිබෙනු මා දුටුවේ එවිට යි.





මෙහි නම්ගම් මන:කල්පිත අතර ,සත්‍යත් මන:කල්පිතයත් මුසු කර ලියන ලද්දක් බැව් වැඩි දුරටත් දන්වා සිටින 
මම
෴සොඳුරු සිත ෴

 


ප/ලි:- සිංහල යතුරු ලියන‍යේ , ඔ  සහ එ අකුර පවතින්‍නේ එකම යතු‍රේය. shift සමඟ ටයිප් කිරී‍මෙන් ඔ අකුර ද එය රහිතව ටයිප් කිරී‍මෙන් එ අකුර ද ටයිප් කර ගත හැක.

* මිනිට් - ලිපියක් කෙරේ ගත යුතු පියවර ලියා දැක්වෙන ඉතාම කෙටි සටහනක්
* අභ්‍යන්තර දුරකනය - කාර්යාලයක් හෝ ආයතනයක් තුල පමණක් දුරකථන සංවාද සඳහා යොදා ගන්නා දුරකථන.
*
බාග දොර පියනට - පැරණි කාර්යාල වල තිබු උඩටත් යටටත් නැති , දොරේ මැද හරියෙන් පමණක් ඇති දොර පියනකි. සමහර පැරණි සැලූන් වලද දැකිය හැකිය.

Friday, January 13, 2012

෴ ආපසු හැරෙමි / My divergence ෴




වෙනදාටත් වඩා , පාළුව මට දැනෙනවා
ඝන කළුවර ඇවිදින් ,මයෙ ඇහැට අනිනවා
රැහැයියෙක් මූසල , හිත පහුරු ගානවා
නුඹ දුන්න කඳුළක් , තරුවක් ව දිලෙනවා
ඉවර නැහැ තවත් , ගොඩක් දේ තියෙනවා
තිතක් නොතබාම , මම ඉතින් හැරෙනවා
ආදරෙයි හැමදාම , කවුරුදෝ කියනවා

ආපසු හැරුන
මම
෴ සොසී ෴


ප:ලි:-සැමදා මත් , මම ලියන දෙය ඉංග්‍රීසි බසින් මාතෘකාවට කැටි කරන රවි අයියාට ස්තූතියි.

Tuesday, January 10, 2012

෴ හිම කුමරිගෙ කතන්දරේ / The Story of Snow White ෴



මීට ගොඩක් ඉස්සර
මගේ බාල අවදිය
කියවූ පොතකින් මතකයෙ
ඉතිරි කතාවකි මෙය

ඈත කාලේ ඉස්සර
රජ බිසවකි ලස්සන
මැහුම් ගෙතුම් වලට ඇගේ
සිත හරි කැමැතියි නෙව

හිම වැටෙනා කාලයේ
දවසක් හිමිදිරි උදේ
ජනේල ගාවින් සිට
ගෙත්තම අරභයි ඇය

ඉදිකටු තුඩ ඇගේ සියුම්
ඇඟිලි තුඩක් හිල් කල
රතු පැහැ ලේ බින්ඳු බින්ඳු
සුදු හිම මත තෙත් උන

එය දැක ඇය පා සිනා
ගීයක පද සේ ගයා
මෙසේ කියයි සිහින් හඬින්
ලේ හිම දෙස බල බලා

හිම මෙන් සුදු සම ඇති
ලේ මෙන් රතු තොල් ඇතී
කළුවර හිස කෙස් ඇතී
දුවක් මටත් දෙනු ඇතී


  ( "Oh, how I wish that I had a daughter that had skin white as snow, lips red as blood, and hair black as ebony".)

 දවස් දෙකක් ගත උනා
ඇයට දුවක් හිමි උනා
කී පරිදිම හිම මෙන් සුදු
දුවකගෙ මව ඇය උනා

හිම මෙන් සුදු සම ඇතී

ඇගෙ ලස්සන නම් පිරී
රජු දෝණිට නම තිබ්බා
“හිම කුමරිය “ පෙම්බරි

අනේ දුකක මුල මෙය
ඇගෙ මවු මරණය දැක
ඇයව මෙලොව දාලා ගියා
තනිකර දිවි මං පෙත

රජු තරුණයි කඩවසම්
නව බිසවක් ගෙන වසම්
හිම කුමරිගෙ තනියට යැයි
බිසවක් කැන්දවා වසම්

දෙවෙනි බිසව ලස්සන
ඒ වගේම ගස්සන
ඇය තරමට හැඩ නැහැ වෙන
කිසිවකු මේ ලොව තුල

කියන්න අමතක උනා
රජගෙයි කිවයුතු මනා
හරි අපූරු කැඩපතකුත්
තිබුනා නෙව වී මුවා

“ කවුරු ද මේ ලොව ඇතී
ලස්සන කත කී හැකි
කතා කරන කැඩ පත වෙත
දෙවන බිරිඳ යොමු වෙතී

“කැඩපත මගෙ සුන්දර
කියනු ඉතින් පෙම්බර
මේ ලොව ලස්සනම කෙනා
කියනු කවුද මම මිස“



"Mirror, mirror on the wall .Who is the fairest of them all?"


“ හිම මෙන් සුදු සම ඇති
කුමරිය තරුණයි නිතී
ඇයට සමානය කෙරුමට
වෙනත් කෙනෙක් නැහැ නිතී“

කැඩපත පැවසූ තතු
ඇසූ බිසව වී රතූ
තරහෙන් සිත විමසනවා
දඩුවම නිති දිය යුතු

නපුරු සිතට ආ විස
දඩයම්කරු ගෙන්විය
දෙන්නෙමි මම රන් රිදියෙන්
කරොතින් මේ ඩියුටිය


දඩයක්කරු පා සිනා
ඩියුටිය කරනට සිතා
“හිම කුමරිය මහ වන මැද
මරණෙමි මං “ කිවු නියා

හිම කුමරිත් සමඟින
දඩයම්කරු වන මැද
ලස්සන ඇය කෙසේ මරම්
දඩයක්කරු දුක් විය

අනේ මා මරණට එපා
කුමරිය ඉල්ලයි පණ
දඩයම්කරු ඇයව දමා
යළි පැමිණෙයි රජ ගෙට

මඟදි මුවකු මරමිනා
ලේ කඩුවේ ගල්වනා
ලේ රැදි කඩුදිස්නය පා
කියයි මෙසේ පා සිනා

“ ඇය මැරුවා මම කැලේ
මට දෙනු වස්තුව නුඹේ “
දඩයම්කරු රන්රිදිගෙන
පැනයයි මහ රෑ මුරේ

බිසව සතුටු වී නිතී
සතුටින් වසනා සැටී
හිම කුමරිය මහ වන මැද
අසරණ වීලයි නිතී

මහ වන මැද පාළුවේ
හිස හැරෙනා මං පෙතේ
හිම කුමරිය යනෙනා විට
දකී පුංචි පැල නෙතේ

පැළ වහලය උස නැතී
දොරත් වසාලා ඇතී
මඳක් නැමුන හිම කුමරිය
දොරට තට්ටු කර සිටී

කවුරුද මේ පැල්පතේ
මම වල්මත් වී කැලේ
කුසගිනි නිදිමත වෙහෙසයි
අරිනු දොරක් මට අනේ

දොර ඇරුනා මොහොතකින්
හත් දෙනෙකි පැන්නේ දොර ළඟින්
එක වාගෙම අඟුටු මිටන්
හතක්ම වාසය ඉතින්

දැක හිම කුමරිගෙ දුක
පිහිට උනයි හත්දෙන
කැඳවා පැළතුට ඔවුන්
සැනසුව සිත කුමරිගේ

මෙහෙම කලක් ගත උනා
බිසව ට මෙය සිහි උනා
කවුරුද ලස්සන මේ ලොව
කැඩපත ගෙන අසමිනා

“ නුඹ හරි ලස්සන ඇත
නමුත් මෙය ද අසනුය
කැලයේ වෙසෙනා කුමරිය
තමයි නම්බර් වන් ලෙස


"You, my queen, are fair; it is true. But the young queen is a thousand times fairer than you."


බිසව උනා කලබල
මන්තරකාරිය ලෙස
නාකි වෙසක් අරන් ඉතින්
යයි කුමරිය සොයමින



 
ලොකු ඇස් දොඹ ගෙඩි වාගෙයි
නහය ගිරා හොට වාගෙයි
දිගැටි නියෙන් පහුරු ගාන
හිත නුඹෙ කළු ගල් වාගෙයි

 
අඟුටු හත්දෙනා නැතී
වෙලාව ආ විට සැදී
විස කැවු කැපු ඇපල් ගෙඩිය
දුන්නා කුමරිට නිසී

ඇපල් ගෙඩිය කාපියා
සිහිය ඇගේ ගියපියා
අනේ අඟුටු හත්දෙන ඇය
දැක්කේ හවසයි මනා

කුමරිය මැරිලා අනේ
කුමක් කරමිදෝ අනේ
වීදුරු මිනි පෙට්ටිය තුල
ඇය තැන්පත් කරමිනේ

වළලන්නට ගෙන යනා
අතර මඟදි හමුවෙනා
අපුරු හැඩ කුමරකුගේ
දෑසට මෙය හසුවෙනා


ඇයි දෝ මේ මරණයක්
හරි ලස්සන කුමරියක්
මට දෙන්නට බැරිද ඇගේ
රුව බලන්න පොඩි ඉඩක්

අඟුටන් සත්දෙන කුඩා
වී අවනත කුමරටා
ඔහුගේ දෙසටම යන විට
පය පැටලී විසි වෙතා

දේහය ඇති ලස්සන
පෙට්ටිය විසි වී යන
විස කැපු ඒ ඇපල් කැලි
අගුරෙන් විසි වී යන

කසිමින් තරමක් තදින්
කුමරිය නැගිටියි ඉතින්
“ අනේ මොකද මෙමට උනේ “
පුදුමෙන් අසනිය ඉතින්

විස කැවු පලතුරු නුඹේ
අගුරෙයි සිර වී තිබු
විසි වී ගොස් වැටුන විට දි
සිහිය පැමිණියා නුඹේ

අඟුටු මිටන් හත්දෙන
නටයි ප්‍රීතියෙන් මන
කුමරා මේ දෙස බලමින්
කියයි මෙලෙස වී ණය





කුමරිය හා මා පෙමින්
බැඳුනා දුටු විට සිතින්
විවාහ වෙන්නට  කැමැති ද
කියනු කුමරියේ ඉතින්


කුමරිය සිත වී පෙම
මඟුල ද ගත්තේ ජය
මෙය ඇසු බිසවුන් මිය යයි
හැදී හදවතේ දුක





සියල්ල දෙස මෙත් සිතින්
බැලු මම කැඩපත වෙමි

කැඩපත වූ
මම
෴ සොඳුරු සිත ෴

ප:ලි:- සතියේ පැනය - මේ කතාවෙන් ගත හැකි ආදර්ශය කුමක් ද?
පෙරේත කමට අතට අසු වන සෑම දෙයක්ම අනුභව නොකල යුතුය.
තවත් ආදර්ශ තියේ නම් ලියලම යන්න. . . .

Sunday, January 8, 2012

෴ කපටි පෙම්වතා ෴


සියුම් සුසුම් රෝස කොපුල්
සුවඳ ටිකක් මට දැනෙන්න
තව ඩිංගක් ළඟට වෙලා
කියන දෙයක් මට කියන්න

ළං උනාම හිතුමතේට
බැහැ නුඹගෙන් දුරස් වෙන්න
මේ තරමින් ළඟට උනෙත්
හිතේ දුකක් නොම දැනෙන්න

ගලන ගඟේ හඩ අහන්න
තව ඩිංගක් ළඟට එන්න
ළඟට ඇවිත් බැහැ මට නුඹේ
ගලන දුකට එකතු වෙන්න

කුරුල්ලන්ගේ ගී අහන්න
තව ඩිංගක් ළඟට එන්න
කුරුළු ගීත මට මොකට ද
නුඹේ ගීය නුඹ ගයන්න

අනේ ටිකක් ළඟට එන්න
ආසයි හාදුවක් දෙන්න
කපටි කමේ රඟ බලන්න
මං යනවා ගෙදර යන්න

පෙනේ ද ?
දැන් කියන්න , කවුද කපටි ?

කපටි පෙම්වතාට අසු නොවූ
මම
෴ සොඳුරු සිත ෴

Friday, January 6, 2012

෴ කියවීම ෴

කියවීම....


හොඳ පුරුද්දක්.පුංචි කාලේ ඒ හොඳ පුරුද්ද නිසා , කොයි කරම් නම් බැනුම් අහල ඇද්ද.


" ලොකු ළමයෝ . . .  කනව ද කියවන වද ? මම කියල තියේ නේද කෑම මේසෙට පොත් ගේන්න එපා කියලා “


ඒ අම්මා.. . . ! ! ! තාත්තගේ නිහඬ බව කියවීමට රුකුලක් වුනත්, තාත්තා දිනපතා පත්තරය නොවරදවා ගෙදෙට්ට ගෙනාවත්, පත්තරය හැර ඔහු පොත් කියවනව මම නම් දැකල තිබුනේ නැහැ.




කටට දෙකට බත් පිඟානම ඉවර කරන මම , පොතත් අරන් යන්නේ කිසිඑක්කෙනුකුට සොයා ගන්න බැරි තැනකට. කොහොම වුනත් ,මොනාකරත් ඒ කාලේ අතාරින්න බැරි වුන මේ හොඳ පුරුද්ද අද මා ළඟින් ගොඩාක් ඈතට ගිහින්.ගොඩාක් ම ඈතට.


පොත් තේරීමක් නැතිව අහුවෙන අහුවෙන හැමදේම කියවන නිසා , සමහර පොත් හංගල තියන්නත් මට ඒ කාලේ සිද්ධ වුනා. හැබැයි ඉතින් ඒ කාලේ මම හංගපු පොත් , අද කාටත් පේන්න මගේ  පොත් රාක්කයේ වැජඹෙනවා. අද ඒ පොත් දැක්කම මට හිතාගන්න බැහැ, ඇයි ඒ කාලේ මම ඒ පොත් හැංඟුවෙ කියලා.

පොත් රාක්කයේ තියෙන එකමෙක ඇක්සයිස් පොතේ , මගෙන් අතුරදන් වෙලා ගිහින් තවමත් මට නොලැබුන පොත් වල නම් ලියල තියෙනවා. ඒ පොත කියවල මම මොකට නිකම් දුක වෙනව ද?

“ අම්මා කාට හරි මයෙ පොතක් දුන්න ද?

“ ඔච්චර තියෙන ඒකේ දුන්නම මොක ද? ඉල්ලුවම මම දුන්නා. ගෙනත් දේවි. ලෝබ හිතන්න එපා ලමයෝ.ලබන ආත්මේ පොතක් කියවන්න ලැබෙනෙකක් නැහැ “

මොන පොත අරන් ගියාද කියලා හිතා ගන්න බැරි වුනත්, රාක්කයේ පොතක් අඩු බව නම් සහසුද්දෙන්ම මට දැනෙනවා.

බොරු කියන්නේ මොකටද , මෑතක ගතපු, නොකියවපු පොත් කිහිපයකුත් මාළඟ තියෙනවා.


අද මම කියවන්නේ සයිබර් අවකාශයේ.. . . .ලියන්නෙත් සයිබර් අවකාශයේ. . .ඒත් පොතක් කියවල ලබන සංතෘෂ්ඨිය මට සයිබරය කියවීමෙන් ලබන්න බැහැ. නමුත් කෝ පොත් කියවන්න වෙලාවක්.


සයිබරයෙන් හමුවුන ගොඩාක් යාලුවන්ට මම පොත් යවල තියේ.තැපෑලෙන් කෙනෙක්ට පොතක් යවනව කියන එකත් හරිම සතුටක්.එ කෙනා ඒ පොත කියෙව්වා කියල දැන ගන්න එක ඊටත් වඩා සතුටක්. . . . .  මම පොත් යවපු අයට අමතරව. මට පොත් එවපු යාළුවොත් කිහිප දෙනෙක් ම ඉන්නවා.ඒ අයත් අදටත් දැකල නැති විම විශේෂයි.



රවි අයියා , දයා අයියා ඉන් දෙදෙනෙක්. . . . . ඉංග්‍රීසි පොත් කියවන්න මම පුරුදු වුනේ රවි අයියා නිසාමයි.ස්තූතියි  . . .

දයා අයියා නම් පොත් වගේම ගීත රචනයේ දක්ෂයෙක්. ලියන අයට උදවු කරන දැනටත් පොත් කිහිපයක් ලියා පළ කරල තියෙන කෙනෙක්.රවි නම් ලියන්නේ සයිබරයේ.


මම තාමත් කියවනව,හැබැයි ඒ පොත් නෙමෙයි. . . . කාර්යාලයේ මිතුරන් එක්ක වචන වලින් සහ සයිබරයේ මිතුරන් එක්ක අකුරු වලින්.


කියවීම මිනිසා සම්පූර්ණ කරනවලු. . . . මට නම් ඒ කතාවෙ ඇත්තක් පෙන්නේ නැහැ. කියවන්න කියවන්න මිනිස්සු හිස් වෙනවා. හිතන්න යොමු වෙනවා. තමන් ළඟ තියෙන හිස් බව, ලෝකයේ තියෙන සුන්දරත්වය වගේම නපුරුකම දකිනවා. පොත් කියවල නෙතට කඳුලු ආපු වාර ගාන කොයිතරම් ද?


“ මේ පොත් කියවන්න එපා ඔයා.ජීවිතේ එපා වෙයි “ මම ගන්න සමහර පොත් දැකල සමහරු එහෙම කියන්නේ , එයාලගේ ජීවිතේ තියෙන හිඩැස් මම පොතින් දකියි කියල බයෙන් වගේ කියලා මට දැනිල තියෙනවා.


සයිබර් අවකාශයේ ඉන්න සිංහලෙන් බ්ලොග් ලියන බහුතරය , ඉස්සර කාලේ සෑහෙන පොත් කියවන්න යොමු වුන අය. ඒත් අද , එයාලට පොත් කියවන්න ඇත්තටම වෙලාවක් නැහැ.

හරියට .  . . . . . පෙම්වතුන් කාලේ කියවීම ,ඇහුම්කන් දීම , විවාහ වුනාම නැති වෙනව වගේ, පොත් කියවිමත් නැති වෙලා ගියේ ,සයිබරයත් එක්ක කසාඳයක් සිද්ධ වුන නිසා වගේ.




බිසී ලෝකයෙන් මිදිලා ඔබෙ තුරුලෙහි රැදී
කියවන්ට මට ආසයි නුඹ  ගැන සිතුවිලී

නුඹ කියවන ඒ ලෝකය තුල ඇති ඉමිහිරී
සිහින ඉටු වෙලා දවසක වේවි ද සුමිහිරී

කියවන එක නතර කරපු දවසක් වී එළී
අමතක වෙයි අප සිටි හැටි මේ විදිහට වෙලී


පොත් කියවපු එක නතර කරල
කණක් නෑහෙන්න කියවන
මම
෴ සොඳුරු සිත෴


ප:ලි:- මේ පෝස්ට් එක ලියන්න මට මඟ කීවේ . . . . . . .

“ මට දැන් පොත් කියවන්න වෙලාවක් නැහැ සොඳුරු , ඔයැයිට බැරි ද මට ඇහෙන්න පොතක් කියවන්න “

ස්තූතියි ඔබටත් .  . . .

Thursday, January 5, 2012

෴ කරුමය ද ?උරුමය ද? ෴



සපත්තු දෙක බෙන් ටෙන් , ඇදුම් කැඩුම් බෙන් ටෙන්
සොයන්න මම සාප්පු වල ඇවිද්ද තරමක්
කියන්න නුඹ දන්නවා ද  බෙන් ටෙන් සුරතල්



එක දවසක් ඇන්ද ඇඳුම අදින්නෙ නැහැ ආයෙත්
මයෙ පුතුගේ මුරන්ඩුකම සුරතලයක් නම්
කියන්න නුඹෙ සුරතල් සිත හොරු ගෙනිහින් නම්



උදේ දවල්  රෑ කෑමට ඉල්ලන ඉල්ලන දේ දෙන
මගේ පුතා සවිමත් නැහැ නුඹ තරමින් වත්
කියන්න නුඹ කන බොන හැටි නැහැ දන්නේ මම්

රෑට නින්ද නැති වරු නම් පුතුගේ ළඟ සුවඳ බලන්
නිදිවැරු හැටි දවස් ගනන් නුඹ දන්නව නම්
කියන්න නුඹ තනියෙන් නිදියන හැටි නොදනිම්

ලස්සන නිල් ඇස් කියනා මයෙ පුතුගේ කතන්දරේ
නොලිවී තිබුනත් ඔය නෙතු මායිම් තැනකත්
කියන්න මයෙ හිත හඬන්නේ ඇයි නුඹ වෙනුවෙන්

පෙර පිං පවු පල දුන්න ද
උරුමය කරුමය වූ වද
පුංචි ළමයි මල් මෙන් සුවඳයි කියනා ලොව

නුඹෙ සුවඳ හමන්නේ මොන දෙසට ද කියපන් මට

Tuesday, January 3, 2012

෴ භුත බංගලාව 4 කොටස -(ළමා කතාවකි) ෴

මෙතෙක් කතාව

 

තුන්මං සලේ දී වෙන්වු තුන්මිතුරන් ගේ පමා වී නිවසට පැමිණම සලකා බැලීමේ දී , චන්ඩිගේ පැමිණිම ඔහුගේ මවට කිසිසේත්ම පුදුමයට හෝ , හේතු විමසීමට හෝ භාජනය නොවූයේ ය. ඔහු වේලාසන දිනක පැමිණියහොත් පමණක් “ ආහ් බං , උඹ මොකද අද වේලපහ “ යන්න ඔහුගේ මව විමසුවත් එයට කිසිදු පිළිතුරක් ඇය බලාපොරොත්තු නොවෙයි. නමුත් පුංචි සමීර වෙසෙන නිවස ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් වූවකි.

සමීත් අයියාත් නිවසට වැටී ඇති පාරට පා එසවෙනවාත් සමඟම දුර සිටම මඟ බලන් සිටිනා අම්මා දුටු ඔවුන්ගේ පුංචි සිත් කීමට ඇවැසි පිළිතුරු සොයන්නට විය.

“ අයියා . . . .අම්මා “

අඳුරු කළුවර මැදින් වු වද පුංචි එකා තම මව් හැඳින ගත්තේ , අයියාට එය මතක් කරන්නට වූයේ දැන් ඉතින් කියන්න උත්තර හොයා ගන්නව හොඳයි යන සංඥාව නිකුත් කිරීමට මෙනි.

“ මොනා ද ළමයෝ මෙච්චර වෙලා කලේ. යන තැනක කළුවර වැටෙන්න කලින් එන්න කියල තියෙනව නේද. හිටහන් කො තාත්තා ආවාම කියන්න මම. තව මේ පොඩිඑකාවත් පංගාර්තු කර ගෙන “

ඔයින් ගියා ඇති යැයි සිතමින් ඇඟ පත සොදා කා බී වෙනදාටත් වඩා වේලපහ ඇඳට වැටුනේ. හවස්වරුවේ ඔවුන් සිදු කළ අසම්පූර්ණ වීර වික්‍රමය ගැන පසුවිපරම් කටයුතු සිදු කිරිමට දෙදෙනාටම තිබු උවමනාවත් , අධික තෙහෙට්ටුවත් නිසා වන්නට ඇත.

ඉන් පෙර විසඳා ගැනීමට තිබූ ඇතැම් කරුණු කාරණා කිහිපයක් , මවට සැකයක් ඇති නොවන සේ ඇසීමට අශේන් පරීක්ෂාකාරි විය.

රාත්‍රී කෑම මේසය එයට අවස්ථාවක් කර ගත් අශේන් , තම සිත තුල තෙරපෙන ප්‍රශ්ණ කිහිපයක් සීරු මාරුවට මවගෙන් ඇසුවේ තාත්තා පැමිණිමට පමා වන හෙයින් මව රාත්‍රී කෑම නොගෙන ඔහු එන තෙක් සිටිමත් අම්මාගෙන් යමක් අසා ගැනීමට මෙය කදිම අවස්තාවක් බැව් සිතීමත් නිසාමය.

“ අම්මා . . . . . අර අපි සෙල්ලම් කරන පිට්ටනිය තියෙන්නේ “

“ ඔවු . . .මොකද පිට්ටනිය වහන්න යනව ද? දෙයියන්ගෙ පිහිටයි.එතකොට වත් ඔය අඩු හතර පොළවේ වැඳිල ගෙදරට වෙලා ඉන්නෙ නැතැයි“

“ නැහැ අම්මා. . . ඒ පිට්ටනිය අයිතිකාටෙයි ? “

“ ඇයි සල්ලි දීල ගන්න ද? “

“ අනේ නැහැ අම්මා. ඒ පිට්ටනිය අයිති අර ...... පිට්ටනිය ළඟම තියෙන ලොකු බංගලාවටෙයි “

“ මොන . . . අර භුත බංගාලාව ද“

“ හ්ම් . . . . “

“ මම හිතන්නෙ ඔවු. ඔය බංගලාව අයිති වෙලා තිබිල තියෙන්නේ ලොකු සල්ලිකාරයෙක්ට. මොකක් හරි ලොකු සිත්තැවුලක් නිසා ඒ මිනිස්සු ඒක දාලා ගිහින් ද කොහෙ ද? දැන් ඕකෙ ඉන්නේ ඒ පරම්පාරවට අයිති මළගිය ප්‍රාණකාරයො කියන්නේ. පෝය දවසට නම් කවුදෝ ඇවිත් යනව පේනවලු.  “

“ නැ හ් . . . ! ! ! “

කතාව අසා සිටී පුංචි සමීර ගේ කෑම සිරවීමට ගියේ ය.

“ මොනා ද ළමයො. හැමදාම කියනව කන බොන දේ හරි සිහිකල්පනාවෙන් කරන්න කියලා. ආහ්. .  මෙන්න මේ වතුර ටික බොන්න “

වතුර කෝප්පය සමිරගේ අතට දුන් අම්මා , සමීරගේ පිට ට සෙමින් තට්ටු කලේ,සමීර කහින්නට වූ නිසාවෙනි. . .

“ හෆොයි . . . මේ ළමයට හොඳටම උණ නේද ? කෝ බලන්න. “

“ මේ මොනා ද ළමයෝ මේ “

මලකඩ කම්බි වැට පැනයාමේ දී සමීරගේ අතපය සීරුන වග අශේන්ට මතක් වුයේ එවිටයි. ඉන්ජෙක්ශන් දෙන්නත් වෙයි ද?

පෙනඩෝල් පෙති දෙකකින් සෑහිමට පත් නොවූ අම්මා, පුංචි සමීරගේ ඇඳ ළගටම වී ඔහුට නින්දයන තෙක් විටින් විට ඔහුගේ උණ බලමින් , අශේන්ට තරවටු කරමින් සිටින්නට වන්නී අශේන් සහ සමීරගේ අසම්පූර්ණ වික්‍රමය ගැන රස කතා බෙදා ගැනීමට බාධා කළාය .

අශේන් තනිවම අද දවසේ මුහුණ දුන් වික්‍රමය ගැන මෙනෙහි කරන්නට වූයේ , ආපසු නිවසට එන අතර මඟ දී චන්ඩි පැවසූ දෙය ද සිතේ වූ කුතුහලය අවුස්සන්නට විය.

“ අශේන් . . .  මම පේමන්ට් එක දිගේ හිමින් හිමින් ඇවිද්දා.ඒත් වේළුන කොල පෑගෙන කොට ආපු සද්දෙ ට මාවම ගැස්සිලා ගියා. හිමිට ඉස්සරහට යන කොට , බංගලාවේ කුස්සිය පැත්ත මයෙ හිතේ ඒ. මට ඇහුනා බස්සෙක් වගේ හ්ම් හ්ම් හ්ම් සද්දයක්. “

මදකට කතාව නතර කළ චන්ඩි ගේ මුහුණ බැලු අශේන්ට ඒ මුහුණේ ලියවී ඇති බිය සන්ත්‍රාසය දැකගත හැකි විය.

“ඉතින්.....“

“ මම හිතට ධෛර්‍ය අරන් ඉස්සරහටම ගියා “

“ ඉතින් “

“ හ්ම් හ්ම් සද්දෙ ළඟ ළඟම ඇහෙන්න ගත්තා “

“ නැ . .හ් “

“ ඔවු බං  . . .  හිතේ කුතුහලය වැඩි වුනා. බයට වඩා කුතුහලය නිසාම මම තවත් ඉස්සරහට ගියා.“

“ හ්ම් හ්ම් සද්දෙ එක සැරේටම නැවතුනා. මාත් ඒ එක්කම හිටපු තැනම නතර වුනා. මට හිතුනා  ඊළඟට නම් වෙන්නෙ හොඳ දෙයක් නෙමෙයි කියලා. ඒත් එක්ක ම . . .  එකපාරට පරණ දොරක් හරි ජනේලයක් හරි හරිම අමාරුවෙන් ඇරෙන සද්දය ඇහුනා. “

“ ක් . . රාරා රා රා . . . .ස් ස් . . . . “

“ ඉතින් “

“ ඉතින් මොනා ද බං . . . මං කෑගහගෙන පණ කඩාගෙන දිව්වා “

කතාව මෙනෙහි වත්ම සිහින් සිනාවකින් මුව සරසා ගත් අශේන් නිදිදෙවු දූ තරුලට වුයේ , හෙට හවස ද මේ අභිරහසේ ඉතිරි කොටස සොයා යාමේ මෙහෙයුමට සහභාගී වීමේ චේතනාව සිහි තබා ගෙන නිසා . . අශේන්ගෙ සිහින ලෝකය තුල භුතගුහාවත් නම නොදන්නා මළ පෙරේතයාත් කිහිපවිරක් සරන්නට වුයෙන් අශේන්ගේ නින්ද කිහිපවරක්ම බිඳී ගියේය.

Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...