..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

Tuesday, October 16, 2012

සඳ රැස් මිස සඳ නොපතමි - ඉනු මැන සැමදා පායා


තනිය තනිකම
එක මිටට ගෙන
වීසි කෙරුවා අනන්තය වෙත
ඒ එදා
නුඹ ළඟයි මේ මට
තනිය තනිකම
අරන් එන්නට
පෙර ගමන් යෙදුනා වගෙයි මට
මේ මෙදා
නුඹ කොහේ දෝ
අද
ගෙවී ගිය දවසටත් වැඩියෙන්
ගෙවී යන මේ අදට වැඩියෙන්
හෙටත් එළඹෙන මතු මතුත් මං
නුඹට ආදරෙයි නම්
ළඟින් ඉන්නට නැතත් සැමදා
පෙනෙන්නට හරි ඇවිත් පලයන්
රැයට පිපෙනා කොඳ කුමුදු මල්
ආදරේ හඳටයි
සඳ රැසක් මිස සඳම නොපතමි
ආදරේ නුඹටයි
නුඹට තව තරු මල් පිපුන මුත්
මට නුඹම විතරයි
අවාරේ පිපිලා සැලෙන මට
සුවඳ නුඹ විතරයි
- ඇවිත් යන්න කරුණාවන්ත වෙයි කියලා හිතනවා -

2 ප්‍රතිචාර:

ධමිමික ස‍‍දරුවන් said...

ම්ම්.. ලස්සනයි ඈ..

Shanthi Chandrasekera said...

harima lassanai kiyawaddi mokaddo palu bawak danuna

Post a Comment

සිතක් ‍සොඳුරු වන තරමට අදහස් බොහෝ දැවටෙනු ඇත. නුඹේ සොඳුරු සිතේ අදහස් වචන කර යන නුඹට මගේ ස්තූතිය..... කියවූ ඔබටත් ස්තූතියි.

Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...