෴ සැඳෑවරුවම සිනාසෙයි ෴

අත් දෙක දිගේ ශරීරයේ  බර බංකුවට දීලා , කකුල් දෙක බංකුවේ එහාටයි මෙහාටයි සොලමින් , බොහොම නිස්කලංක විලාශයෙන් හිටපු ඇගේ හැසිරීම එකවරම වෙනස් උනා.

නිතරම බයවෙච්චි වගේ තියෙන ඇගේ ඇස් , දොඹ ගෙඩි වගේ විශාල වෙලා , ඒ මදිවට කටත් අයාන ඇය බලා ඉන්න ගත්තේ , මහ හඩින් හිනාවෙන තමන්ගෙ බංකුවේ එහා පැත්තෙ ඉන්න පිරිමි පරාණය දිහා .

ඇය තමන් දිහා බලාන ඉන්න විදිහ දැක්කම ඔහුගේ හිනාවත් නැවතුනේ හරියට හදිසියේම වාගේ හුළං ගියපු බැලුනයක් ගානට.

“ මේ මොක ද මේ . . . ! ! ! “ ඔහු ඇහුවෙ පුදුමයෙන්.

“ මොකද හිනාවෙන්නේ “ ඇය ඇහුවේ ඊටත් වඩා පුදුමයෙන්.

“ මං විහිලුවක් නෙ කරේ . ඇයි , ඔයාට හිනහ නැද්ද ? “

“ ආහ් . . . . ඒක විහිළුවක් ද ? මං හිතුවේ ඇත්ත කතාවක් කියලා “

“ ඔයානම් හරිම බට ලයිට් එකක් , අම්මප මම ඔයත් එක්ක නම් විහිළු කරන්නෙ නැහැ “

ගෑණු නම් මහ පුදුම ජාතියක් අම්මප. විහිළුවක් වත් තේරේන්නෙ නැති. ඔහු හිතුවෙ  ඔහුගෙ මුහුණ බෙරි වෙලා ගිනි රස්නෙ හොඳට වේලෙමින් තියෙන ගොරක මදයක් සිහිකරමින්.

ඒත් එක්කම වගේ ඇය මහ හඩින් හිනා වෙන්න ගත්ත , කොයි තරම් සද්දෙන් හිනා උනා ද කියනව නම් , ඔවුන් වාඩි වෙලා හිටිය බංකුව වට හෙවන දුන්න ගහේ කොළ සර බර ගාලා බිමට වැටෙන්න ගත්තා.ඒ වැටෙන කොළයක් දෙකක් ඇගේ ළඟ නතර වෙද්දි , ඇගේ හිනාවේ තීව්‍රරතාව තවත් වැඩි වෙන්න ගත්තා.

ලෝකෙ විනාශය හෙටයි කියලා, තැනින් තැන වැටිල තිබ්බ පාං කුඩු බිස්කට් කෑලි වේළුන බත් ඇට හොය හොය තරඟෙට කමින් හිටපු පුංචි කුරුල්ලොත් ඒ වැඩ නවත්තල ඇවිත් ඇගේ හිනාවට එකතු උනා.පර වෙන්න ඔන්න මෙන්න වගේ බිමට නැමිල තිබ්බ මල් හරි පුදුමෙන් වගේ  හරිම උනන්දුවෙන් වගේ ඇගේ දිහා බැලුවා.

අම්මෙක්ගෙ අතේ එල්ලිලා , බලෙන් ඇදගෙන යමින් හිටපු පුංචි කොළු පැටියෙක් අම්මගෙන් අත මුදා ගන්න ගමන්ම බංකුවේ වාඩි වෙලා හයියෙන් හිනාවෙන ඇගේ හිනාවට එකතු උනා.

කවුදෝ දාලා ගිහින් තිබ්බ පුංචි නාටු බලු පැටව් දෙන්නෙකුත් කොහෙදෝ ඉදන් තරඟෙට දුවන් ඇවිත් ඇගේ ළඟ කැරකෙන්න උනේ තව හිනාවෙන්න කියනව වගේ. කොටින්ම ඔහු හැර අනිත් සියළුම දේ ඇයත් එක්ක හිනාවෙන්න ගත්තා.

හිනාවෙවි ඉන්න ඇය දිහා බැලුවම ඔහුටත් හිනහයි. ඒත් ඇයි ඇය හිනා වෙන්නේ. හිනා වෙන ගමන් ඇස් කරකවලා බොහොම හුරතල් විදිහට ඔහු දිහා බලන මිනිත්තුවට ඔහු මෙහෙම ඇහුවා.

“ ඇයි ඔයා හිනා වෙන්නේ “

ඇගේ හිනාව තවත් වැඩි උනා. හිනාව අතරින් විටින් විට පිටවුන වචන අතරින් ඔහුට ඇහුනේ ......

“ අනේ . . . .අනේ . . .ඔයාගේ මූණෙ හැටි. හරියට අම්මත් එක්ක තරහ උන පොඩි බබෙක් වගේ “

ඇය තවත් හයියෙන් හිනා වෙන ගමන් ඔහුගේ පිරුණ කම්මුලක් මොහොතකට ආදරෙන් ඉම්ඹා. ඇගේ හිනාවට එකතු නොවී හිටපු ඔහුත් එදා මුළු සවස් වරුවමත් රෑ නින්දෙන් කිහිපවිටකමත් ඈත් සමඟ හිනා උනා.

“ අම්මප මෙහෙමත් ගැහැණු . . . . ! ! ! “

හිනාවෙන හැම වෙලාවකම ඔහුගෙ හිතට ආවත් , ඒ ඔස්සෙ වැඩි දුර හිතන්න ඔහුට ඕනි උනේ නම් නැහැ.
ඇගේ සිනාවක සොඳුරු කතාවක
ආදරෙ දැනෙන සැටී
ප්‍රෙහ්ලිකාවක පදයක් කරලා
මැවි අරුමයක හැටී

නැතිවත් බැරි ඇය
ඇතිවත් බැරි ඇය
ජීවයෙ සොඳුරු ගතී
සියල්ල කලතා
කුමකට මැවුව ද
තේරුම් ගත නොහැකී

                                        ඇයත් එක්ක සිනා සුන
                                                 මම
                                          ෴සොසී෴