෴ නාකි හුරතලේ ෴

හුරතලේ කීව ගමන් මතක් වෙන්නේ , පුංචි මල් වගේ සුරතල් දරුවෝ. බිමින් තියන්න බැරි ,ඒත් බිමින් තියල අමතක කරල දාන්න වෙන පුංචි කාලේ , එහෙම මඟ දාලා ආවාට මහ මිනිස්සු උනාට පස්සෙත් හිත යට ගුලි වෙලා ඉන්න හුරතල් වෙන්න ආස කරන පොඩි එකා විටින් විට මතු වෙන්නේ අපිත් දන්නෙ නැතිව. පුංචි දරුවන් වගේම වයස් බේදයක් නැතිව ගැහැණු අයත් සුරතල් වෙනේක අපිට අමුත්තක් නොවුනත් , අතපය හතර දිග ඇරුනු ඇඟ පත සද්දන්ත මහ පිරිමි අයත් සුරතල් වෙන්න කැමැති. පිටතට පේන ගොරෝසු ගතියත් නපුරු රුද්‍ර ගතියත් හිම පියල්ලක් වගේ දිය වෙලා යද්දි බොහොම ළාමක සැබෑම සොඳුරු පිරිමියෙක් , තමන් ආදරය කරන ගැහැණිය ළඟ දි මොහොතකට හරි හුරතල් වෙන්න ආස නැහැ කියලා කාටවත් කියන්න බැහැ.

කලකින් අප හමුවූයේ

සුවඳයි නුඹ පෙර වාගේ

ගිම්නිවන්න හිතේ මගේ

ඉඩ දෙනව ද ඔඩොක්කුවේ

දිගැටි සිහින් ඇඟිලි තුඩින්

පිරිමදින්න විට දි සෙමින්

දැනේ නුඹේ සෙනෙහෙ තරම

ගිනි ගන්නා සිතට සෙමින්

වැට කොටු නැති ඉදිවීලා

ඇස්පිය යට ගුලි වීලා

නුඹෙ සෙනෙහස බිඳෙන් බිඳම

ගෙන මා පොහොසත් වීලා

දිග කතාවෙ තැනින් තැනට

හ්ම් ....හ්ම්..... මගෙන් තමයි

වදනක මතකයෙ නැති වද

නෙත් දෙක නුඹගෙන්ම පිරෙයි

ආදරයක් වැඩි වීලා

කාලෙකිනුත් හමුවීලා

නුඹ ළඟ සුරතල් වෙද්දී

ලෝකය අමතක වීලා

නුඹෙ කතාව නැවතීලා

සිහින් උණුසුමක් දැනිලා

ලොව නවතින මොහොමතක දී

පොපියන තොල් මුණගැහිලා




ජීවිතේ සුන්දර වෙන්නේ හරිම පුංචි දේවල් වලින් , ඒත් අපි සුළුවෙන් තකල අමතක කරල දාන්නෙත් ඒ දේවල්ම නේද.


සුරතල් කොරුමට නිති නුඹ
මඟ බලනා 
මම
෴ සොසී ෴