..... I am the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...

Tuesday, November 29, 2011

෴ නුඹ ඔතැන - මම මෙතැන ෴



දනිමි මා මියෙන වග
දනිමි පල නොවන වග
නමුත් පවසනු කෙලෙස
නුඹ ඔතැන මම මෙතැන

එක ගෙපැළ එකම මඟ
එකම පාසල තුලද
හමුවුනත් එක වෙනස
නුඹ ඔතැන මම මෙතැන

නුඹේ දූ දරුවනුත්
මගේ පොඩි දරුවනුත්
එකම පංතියෙ වුනත්
නුඹ ඔතැන මම මෙතැන

ප්‍රිය බිරිඳ මඟ ඇරෙන
ගේ දොරද අතහැරෙන
දින ඇවිත් වග දනිමි
නුඹ ඔතැන මම මෙතැන

එකම ඉර සඳ උනත්
එළිය වෙනසක් නැති ද
හෙට ලොවට මිය ඇදෙන
මම මෙතැන
ලොවට රහසින් හඬන 
නුඹ ඔතැන



මෙතැන ඉන්න
මම
෴ සොසී ෴

ප:ලි:- සොඳුරු මොකද ආදරය ගැනම ලියන්නේ ?

Monday, November 28, 2011

෴ ඉරිසියාව ෴



හිත රිදුන හොඳටෝම
නුඹේ හාදුව ,ඇගේ හාදුව හාද වෙනකම්
මං නුඹට ආදරෙයි කියලා
මං දැනන් වුන්නෙ නැහැ

ඉරිසිය හිතුන හොඳටෝම
මයෙත් එක්ක දුරක් ඇවිත්
ඇගේ ළඟින්ම වාඩි වෙනකම්
නුඹ ළඟ ඉන්න මං කැමැති බව
මං දැනන් වුන්නෙ නැහැ

දුක හිතුන හොඳටෝම
නුඹට හිතැති මයෙ හිත
නුඹ මටත් හොරා උගස්කරල බව
මං දැනන් වුන්නේ නැහැ 




Love sees sharply, hatred sees even more sharp, but Jealousy sees the sharpest for it is love and hate at the same time


ඉරිසියාවට ඉරිසියා කරන
මම
෴ සොඳුරු සිත ෴

Saturday, November 26, 2011

෴ වැසුන සිත ෴


ඔයාගේ හිත තදකරන් වහල,
වටේට හොඳ තාප්පෙකුත් බැදල,
ඉබ්බ දාපු ගේට්ටුවෙන් මාව ඇතුලට අරන්,
ඉස්තෝප්පු වේ පඩි පෙළ ළඟ මාව තුරුළු කරන්
මයෙ හිස සිඹලා ,
 පපුවට තුරුල් කරන්
මයෙත් එක්ක කතා කරන ගමන්,
මයේ හිතට යන යතුර ඉල්ලනවා.
තාප්ප නැති,
ගේට්ටු නැති ,
මයෙ හිතට
යතුරුත් නැති බව
ඔයාට අමතක වුනා ද?

වැහුන හිතක් එක්ක
ආදරයෙන් බැදුන
මම 
෴සොසී෴

Thursday, November 24, 2011

෴ අසම්භාවී ෴

ඉපදී ම , අධ්‍යාපනය ලැබීම , වැඩිහිටි වීම , රැකියාව, විවාහය, දරුවන් හැදීම , මහළුව මිය යෑම බහුතර මිනිසුන්ගේ ජීවිත කතාවයි. මින් අපගමනය වන ඇතැමෙකු සාමාන්‍ය මිනිසුන් විසින් හදුන්වන්නේ “පිස්සන්“ හෝ  “ ලිංගික බෙලහීනයන්“ ලෙසිනි. බහුතරයක්  මිනිසුන්ගේ ජීවිත කතාව ඒකාකාරීබවක් ඉසිලුව ද , ඇතැම් ජීවන සබඳතා සාමාන්‍ය මිනිසුන්ගේ සිතුවිලි වලින් ඔබ්බට ගිය අවස්ථා අත් දැකීමේ දී , මෙලොව එවැනි සබඳකම් පවතිනවාදැයි යන්න සිතා ගැනීමට පවා නොහැකි වේ.

ඇත්තෙන්ම ඒවා “හිතළුවක්“ ම පමණක් වන්නේ ද , සැබෑ ලෝකෙයේ නොපවතී ද යන්න සොයා වෙහෙසනවාට වඩා, එවැනි සබඳතාවයක සුන්දරත්ව ය විඳගන්නට හැකි නම් බහුතරයක් අතර සුළුතරයකට හිමිවීමේ වාසනාව ලැබෙනු ඇතැයි මට සිතේ.

මෙවැනි කතාන්දර මා සිනමාවේ දී දැක ඇතත් , සැබෑ ලෝකයේ දී එවැනි සබදකම් නැතැයි සිතා වුන්නේ , ජීවිතය සිනමාවක් නොවේ යැයි මා සිතා වුන් නිසා වන්නට ඇත. නමුදු මා හිතවත් මිතුරකුගේ සැබෑ ජීවිත කතාවත් මේහා සමාන්තර එකක් වත්ම , මෙවැනි මිනිස් සබඳතා අප අතරද පවතින වග තේරුම් ගත්තෙමි.


පෑනේ මිතුරන් මිතුරියන් තීරුවක් දැන් කලකට ඉහත දී ඇතැම් පුවත් පත්වල නැතිවම බැරි අගංයක් වූ බවට මගේ වයසේ සට ඊට වැඩිමහළු ඔබට මතක ඇතැයි සිතමි.හයවන වසරේ දී මා එසේ හඳුනා ගත් පෑනේ මිතුයක් නිසා පාසල් පන්තිභාර ගුරුතුමියගේ අකාරුණික බැල්මට ලක් වූ අයුරුත් , ඉන් පසුව ලිපි ලිවීම මඟ හැරීම නිසා ඇගේ මිතුදම අහිමි වූ අයුරුත් මා සිහිකරන්නේ ඉතාම කණගාටුවෙනි.ඉන්පසු ඇතැම් විටක ඇය මට මඟ මඟ දී කොතෙක් නම් හමුවන්නට ඇතැයි ද සිතෙන්නේ , ඇගේ ගම් ප්‍රෙද්ශයට සිදු වූ මගේ සංක්‍රමනය හේතුවෙනි.

The Japanese Wife එවැනි පෑනේ මිතුදමක් නිසා ඇති වූ සුන්දර බැඳීමක් ගැන ලියවුන සුන්දරම කතාන්දරයකි. පැයයි විනාඩි හතලික් පුරා විහිදෙන සුන්දර සිනමා සිත්තම ඇයත් ඔහුත් හරහා සිදුවන සුන්දර ලිපි ගනු දෙනු සහ ඒ හරහා සිදු වෙන සිත් බැඳීම ගැනත් , එතකුදු නොව ලිපි හරහා ම සිදු වන විවාහය ගැනත් දිග හැරුණ ද, නෙතට කඳුළක් ගෙන එන අවසානය සංවේදි මිනිස් සිත ගොළු කිරීමට සමත් වෙයි.

ඇය ජපන් ජාතික යුවතියකි. ඔහු ඉන්දියාවේ දුෂ්කර ප්‍රදේශයක වෙසෙන තරුණ ගුරුවරයෙකි, මොවුන්ගේ පෑනේ මිතුරුකම ආදර සම්බන්ධයකට ද ඉන් නොනැවතී විවාහයක් දක්වාද ඇදී ගියත්, ඔවුන් කිසිදිනෙක හමු වී නැත. ඔවුන්නතර හුවමාරු වන ලිපිගනු දෙනු දිගේ මැවෙන එකිනෙකා හඳුනා ගැනීම සැබෑ බැදීමකට මංපෙත් විවර කරයි. ඒ අතර තුර මවත් ඔහුත් පමණක් සිටින ඔහුගේ නිවසට කුඩා පිරිමි දරුවකු ද සමඟ පැමිණෙන තරුණ වැන්දඹු කාන්තාව කෙරේ ද තේරුම් ගත නොහැකි ආකර්ශයක් ඔහු සිතේ ඇති වන නමුදු  එය ආදරයක් දක්වා දුර දිග නොයන්නේ ඔහුගේ සිත නොදුටු ජපන් තරුණිය කෙරේම බැඳී පවතින නිසාය.

ඔහු තරුණ වැන්දඹුව ගැන ද ජපන් තරුණියට ලියා යවයි. ඉන්දියන් වැන්දඹුවන් සුදු සාරියකින් සැරෙන බව කියා යැවීමට ද ඔහු අමතක නොකරයි. නමුදු  හිටිවනම ජපන් යුවතිය අසනීප වන අතර , ඇගේ අසනීපය සුව කිරීමට ඇගේ සැමියා හෙවත් තරුණ ඉන්දියන් ගුරුවරයා ඉතා වෙහෙසෙයි.ඔහු  විටින් විට ඇය වෙත යවන දේශිය ඔසු , ඇගේ රෝගය සුවපත් කරයි ද ? රෝගියා නොමැතිව වුව ද ඇගේ අසනීපයට දේශිය ප්‍රතිකාර සොයා කුණාටු වැසි සහිත දිනක ඔහු නිවසින් පිටවී යන්නේ , ඇගේ ජීවිතය බේරා ගැනීමට ගෙවෙන හැම තප්පරයක්ම වටිනා බැව් දන්නා නිසාය.
නමුදු ඔහුගේ ආපසු පැමිණීමේ දී සැඬවන කුණාටුවටත් දැඩි වරුෂාවටත් අසුවන ඔහු නිවසට ගොඩවන්නේ නිවුමෝනියා තත්ත්වයෙන් පෙළෙමිනි.ක්‍රමයෙන් දැවි වන කුණාටු සහ වර්ෂාව මධ්‍යෙය් අසාධ්‍ය තත්ත්වයේ පසුවන ඔහුගේ අසනීපයට අවශ්‍ය ප්‍රතිජීවක ගෙන ඒමට නැගරයට යෑමට කිසිවකුටත් නොහැකි වන අතර , ඔහු මිය යයි.

ටික දිනකට පසුව ඔහුගේ නිවසට පැමිණෙන්නේ අමුත්තියකි.හිස මුඩු කර සුදු සාරියකින් සැරසී තම නුදුටු ස්වාමියා සොයා ස්වාමියාගේ මියගිය නිවසට පැමිණෙන්නේ “මියාගි“ හෙවත් ඔහු නොදුටු ඔහුගේ ජපන් බිරිඳයි.

හඳුනා ගත නොහැකි මිනිස් බැඳීම් සඳහා තේරුම් සෙවීමට නොවෙහෙසී එය විඳගැනීමට මිනිසුන් වන අපට නොහැකි මන් ද යන්න මා සිතේ අවසානයට නැඟුන පැනයට , පිළිතුරක් දීමට නුඹටත් හැකි  ද ?

කැමැති නම් බලන්න . . . . වැඩි වේලාවක් යන්නෙ නැහැ.

පිදුම :- ජීවිතය දකින්න . . . විඳවන්න නොව . . . විඳගන්න ලියන බස්සාට. ( ස්තූතියි මේ ගැන පැවසුවාට )

"It's an improbable and hauntingly beautiful love story, almose surreal in it's innocence."- Aparna Sen

වැඩිදුර - http://en.wikipedia.org/wiki/The_Japanese_Wife

Tuesday, November 22, 2011

෴ ළං වීමක දුර ෴




පහන් වැටක පහනක් වෙන්න ද මං
පහන් වැටේ ඉඩ මදි ළමයෝ
පිපි මල් පොකුරක මලක් වෙන්න මං
මල් අත්තට බර වැඩි වෙයි ළමයෝ
රෑ තරු අතරේ තරුවක් වෙන්න ද
සොයා ගන්න බැරි වෙයි ළමයෝ
ඔය හිත ඉඩ මට පොඩ්ඩක් දෙනව ද
මයෙ හිත මා ළඟ නැහැ ළමයෝ



There are times when I am really down, and all I want to do is stay beside you. 
There are times when I tell myself that everything would be okay because I have you. 
Now, I am beginning to realize that you are so far away that I can never reach you. 
Maybe, it's my entire fault for wanting you, the way that I am wanting you now.

ප:ලි:- ( ඉංග්‍රීසි කොටස නම් , උපුටා ගැනීමක් - ඊයකින්. කවිය නම් මගේමයි )

කවියේ ඉන්න
ළමයා
මම
෴ සොඳුරු සිත ෴


Saturday, November 19, 2011

෴ බ්ලොග් ලිවිල්ල ෴

සොඳුරු ට මතක කාලෙ හැටියට නම්, සොඳුරු ලිවිල්ල පටන් ගත්තේ මොන්ටසෝරියෙන්, ඉස්සෙල්ලම ඉරි, ඇද ඉරි, කෙලින් ඉරි, බින්දු  වලින් පටන් අරන් ඩබල් රූල් පොත් වල රූල් පිරෙන්න එකම අකුර පිටු ගනන් වල, මක මක, වරු ගනන්   ලියපු සොඳුරු අද ලියන්නේ සයිබරයේ  දහසක් දෙනා කියවන පිටු වල. සිංහල යුනිකෝඩ් වලට පිං සිද්ධ වෙන්න , සොඳුරු ආපු ගමන සොඳුරුටම හිතා ගන්න අපහසුයි. ඒත ඉතින් හැමදේකම මොකක් ද එකක් තියෙනව නේ.

බ්ලොග් අවකාශය සොඳුරුයි වගේම විටෙක හරිම දරුණූයි. මට මතකයි එක බ්ලොග් හමුවකදි , ඒ හමුව තිබ්බ ශාලාව අයිති ආයතනයට , කලින් දන්වන්න ඕනි හමුවට එන අයගෙ නම් . ඉතින් ඔන්න හමුව සංවිධානය කරපු අයත් නම් ලිස්ට් එක ඒ ආයතනයට දීල තිබ්බා. ඉතින් මේ ලිස්ට් එක අන්තිමට යන්නේ ආරක්ෂක සේවයේ අදාල ආර්ක්ෂක නිලධාරියගෙ අතට නෙව. ලිස්ට් එක දැකපු ඒ මනුස්සයගේ ඇස් උඩ ගියා. තොල කට වේලුනා.

හොඳින් දෙනෙත් පිස දාපු ඔහු , ආයෙත් ලිස්ට් එක බලන්න ගන්න ඇති.
බනියා
හසියා
මාරයා
රෝස වළාකුළු
සාතන්
හාවා
පූසා
රත්තරන් මාළුවා
කැලේ ඉන්න ඔකේකොම සත්තුයි , අපායේ ඉන්න ඔක්කම නිලධාරීන් ටිකයි , දිව්‍ය ලෝකයේ කිහිපදෙනකුයි මේ හමුවට එන බන දැන ගත්තම කාටද හීන් දාඩිය නොදාන්නේ.

ඒ ඉතින් අතීයක් වුනත් දැන් දැන් සෑහෙන බ්ලොග් පටන් ගන්න බවත් ලියවෙන බවත් දකින්න පුලුවන්. ඒ අයගෙ කාලයට , ඒ යගේ හැකියාවට වටිනකමක් එකතු කරන එක , අපිට කරන්න පුලුවන් හොඳ වැඩක්.


මටත් හරිම අහඹු විදිහටයි සමහර අලුත් බ්ලොග් හමුවුනේ, නැත්තම් පරණ පුරුදු බ්ලොග් ටික විතරයි නෙව හැමදාම බලන්නේ.


ඉතින් මේ මට එහෙම හමුවුන , මට හොඳයි කියල හිතුන ලස්සන නිර්මාණ තියෙන බ්ලොග් කිහිපයක්. ඔබත් නවක බ්ලොග් ලියන්නෙක් නම් , බ්ලොග් ඇඩ්රස් එක කමෙන්ට් එකක් විදිහට ලියල යන්න. මම එය මේ ලිපියට එකතු කරන්නම්.


අනිත් කාරණය තමයි , මගේ බ්ලොග් එක කියවන ගොඩක් දෙනා බ්ලොග් නොලියන අය. ඒ කියන්නේ කියවන්නන්. කියවන්න කැමැති එයාලටත් මේ අලුත් බ්ලොග් ගැන නොදැන හිටිය නම් වඩා හොඳ කියවන්න දෙයක් සොයා ගන්න මේක අවස්ථාවක් වේවි.

එහෙනම් පටන් ගමු.

01- වැලි කතරක වෙසෙන , ලංකාවේ ගෙම්බෙක්. තවම සෑහෙන අලුත්. නමුත් ඉදිරියට හොඳ ගෙම්බෙක් වෙයි.
අරාබිකරයේ ඔටුවෙක් සේ වැල්ලටම වියපත්ව වැලි-මැඬියෙක් බවට පෙරලුන තවත් එක ජීවිතයක්.......Desertfrog හෙවත් වැලි මැඬියා

 02- කවුරුත් නොදකින නමුත් කාගෙත් දිහා හැංගිලා බලාන ඉන්න, කාටවත් කරදරයක් නැති, හිතේ පුංචි කොණක දුකක් සඟවන් , තනියෙන් ජීවත් වෙන බස්සා. ලියන ජීවිතය දකින්න ...විදවන්න නොව විදගන්න.


03- දැන් කාලෙක ඉදල බ්ලොග් කියවන , බස් පදින අපේ  රුචාත් දැන් බ්ලොග් එකක් පටන් අරන්. ජීවන ගමනේ රැදි මංසලකුණු කියන ඒ බ්ලොග් එකේ නම තමයි. මංසලකුණු The landmarks


(බ්ලොග් ලියන්න ඇවිල්ල , මිතුරු මිතුරියන් හදුනා ගැනෑමත්. මිතුරු මිතුරියන් ගොඩාක් හදුනා ගත්තට පස්සෙ බ්ලොග් ලිවීමත් අතර වෙනසක් තියෙද කියලා රුචාගෙන් පස්සෙ දවසක අහල බලන්න ඕනි.)

04- කාලෙක ඉදන් ගීත රචනයේ යෙදෙන , පත පොත ලියල තියෙන අයත් දැන් දැන් බ්ලොග් කලාවට එකතු වෙන බවට හොඳ උදාරනයක් සපයමින් , අලුතෙන් ලියැවෙන බ්ලොග් එකක් තමයි , අස්වැන්න සුභාවිත ගීතයට අරුත් හොයන්නන්ට මෙය හොද අඩවියක් වෙයි කියලා හිතනවා.


(බ්ලොග් ලිපි දෙක තුනක් ලියල , පොතක් ලියන්න හිතාන ඉන්න එක ද හොද, පොතක් ලියල බ්ලොග් ලියන්න එන එකද හොද කියල පස්සෙ වෙලාවක අහන්න ඕනි)



05- හිතට දැනුන ඒවගේම ඇහින් දැක්ක දේවල් වල සාරය වචනයට පෙරලපු පිටු කීපයක්.....තමයි ක්සැන්ඩරයාගේ කොලම  කියන්නේ. අමුතුම ආරයේ ලිපි ලියවෙන ඒ බ්ලොග් එක ඔහුටම අනන්‍යයි.

06- අමුතුම ජාතියේ කිරිල්ලියෙක් /වින්චැට් කිරිල්ලී ලියන අළු පාට හැන්දෑවත් දිගට ලියවෙන බ්ලොග් පොස්ට් තියෙන බ්ලොග් එකක්.

තව ගොඩාක් මට හමු වුනා. ඒත් ආපහු හොයන්න ගියාම පණ යනෝ. සමහර බ්ලොග් මගේ බ්ලොග් රෝල් එකට එකතු කරන්නත් බැහැ. ඒ මොකද කියල මට හිතා ගන්න බැහැ.

තවත් මේ වගේ ලිපියකින් හමුවෙන තෙක්..... අලුත් මී මැස්සන්ට මැස්සියන්ට සුබ ගමනක් පතමු.

පලි:- පසුව හමු වූ බ්ලොග් (තවත් එකතු කරන්න ..බ්ලොග්  සැබැඳිය ලැබෙන්න සලස්වන්න )


වර්ණාගේ පොත 


හිතුමතේට ලියැවෙන හිතුමතේ

සයුරී ලියන පහන් යාය  


ජීවිතය මුතු පබළු වැලක අමුණන මුතු පබළු වැල්

අප්පච්චි‍යෝ අමතක වුනා, සෑ‍හෙන පරණ බ්ලොග් කියවන්නෙක් වෙන අපේ ගීතක ත් දැන් බ්ලොග් එකක් ලියනව නේ. ගීතිකගේ කොලම තමයි නම.


මෙන්න මියුරු ගේ බ්ලොග් එකට පාර 


මෙන්න අපේ නිසුපාගේ බ්ලොග් එකට යන පාර. නිසුගේ කතා.  නිසුගේ බ්ලොග් එකත් ගූගල් දෙයියො නැති කරල ආපහු දීල තිබ්බ කියල ආරංචියි.

තව ඩිංගිත්තෙන් අමතක වෙනවා.... මෙන්න අපේ විසිතුරුගෙ බ්ලොග් එක , විසිතුරු 


බ්ලොග් ලෝකෙට ආපු කිඳුරෙකුත් ඔන්න බ්ලොග් එකක් ලියනවා. කිඳුරු ඉසව්ව.

බ්ලොග් ඉසව්වල , අධි වේගි වාහනයකින් යන කෙනෙක් තමයි මේ Auto Nuwantha.



මෙන්න මේකත් නියමම නියම බ්ලොග් එකක්.කියවා සිනාසෙන්න වගේම , අවසානයේ දී යමක් ඉගෙන ගන්නත් , තේරුම් ගන්නත් පුලුවන් හරිම අපූරු වෙනස්ම වෙනස් බ්ලොග් එකක්.... Voice of Thambu.

ඔයාලට මතකද ,පුංචි කාලේ අපි කියවපු පොතක හිටිය රෙඩ් රයිඩින් හුඩ්. මෙන්න බොලේ එයත් බ්ලොග් ලියන්න ඇවිත්. රෙඩ් රයිඩින් හුඩ් .


කාවින්ද්‍යා ලියන හංස ගීතයත් මා දුටු නිමාව අතින් හරිම ලස්සන බ්ලොග් එකක්. 



හර්ෂ ගියන ,කියාගන්න බැරි තරමට. තවත් මා දුටු අලුත් බ්ලොග් එකක්.


බ්ලොග් අවකාශයට එකතු වුන, තවත් සිහිනයක් තමයි මේ. 

මේ තවත් මා දුටු අලුත් බ්ලොග් එකක්. --- -- හතර වටේ - - --



තව තව ....................

Friday, November 18, 2011

෴ අඳුර ෴



සියල් සපිරි දුක් කරදර උසුලාන
ඇවිත් බොහො දුරක් කාටත් නොකියාම
ලොවින් වසන් වී තනිකම කැදවාන
සිටී මාව නුඹ දුටුවේ නම් කෝම

ලොවින් වසන් වී මේ ලෙස සැඟවෙන්න
එපා ළදේ මං ඉන්නම් සැනසෙන්න
නෙතේ උණු කඳුළු බිද මදකට මට දෙන්න
ළඳේ නුඹ හිසත් පපුවෙ සතපන්න
 
නුඹේ උණුසුමට මදකට ලොබ බැදලා
නෙතේ කඳුළු ගං පතුලක සිරකරලා
ලොවේ අනගි මධු රස ගෙන කලතාලා
මැවු ලොවේ මං උන්නේ මත් වීලා

නැතේ වැඩි දෙයක් නුඹ හට, මට දෙන්න
හිතේ ආදරය පුරවන් ඇත ගන්න
වුනත් සිත බිඳීමක් මයෙ වරදින් ඔන්න
සමාවෙලා නොගිහින් මයෙ ළඟ ඉන්න

පැයෙන් පැය දිනෙන් දින නොදැනම ගෙවිලා
මටත් නොකියාම නුඹ දුර ඈතක ඇදීලා
ගියත් සමුනොගෙන අමනාපය උසුලා
මගේ අඳුර තනියට මයෙ ළඟ රැදිලා





ස්තූතියි නුඹට ,
දුන් ආදරයට වගේම ,
අඳුර අරන් නොගියට





අඳුර හුරු
මම
෴ සොඳුරු෴

Sunday, November 13, 2011

෴ සෙනසුරාට සෙනෙහසින් / To Saturn With Love ෴



සී
ත දුරුත්තට යන මඟ
පෙරමඟටම විත්
දත් නියවන් කෙස් උගුලන්
රාක්ෂ වේසෙන්

ඝණ දෙවියන්ටත් බට කොළ
කැවු මේ නිරිඳුන්
තරාදියට එනවලු මේ 
නොවැම්බරේ

රටට හොඳයි 
මහ එවුන්නට හරිම හොඳයි ලු
පොඩි එවුන්ට නැහැ කරදර
හරිම ජයයි ලු

මොන පිස්සු ද සෙනසුරාට
රටක් අහුවෙලා
පොඩි එවුන්ව ගුලි කරාවි
මිටට අඹරලා

කොහේ නැතත් දිගු පෝළින්
මොක ද අතන වෙන්නේ
බලව ගන්න කේන්දරේ
පෝළිමෙ ඒ ඉන්නේ

පත්තර වල පිටු ගනනින්
නුඹ ගැන ලියවෙන්නේ
ඒත් අනේ එකට එකක්
නැහැ නෙව ගැලපෙන්නේ

විද්‍යාවෙ ග්‍රහ ලොව ගැන
දිගට කතා වෙන්නේ
වළලු දාපු බොට මොකට ද
මේ මම බය වෙන්නේ

මගෙ ආදර  හිත දවනා
සෙනසුරො අහ ගන්න
ආවොත් හෙම කොටු පනින්න
කරමි බෙහෙත් දන්න

නුඹගෙ පරණ වාහනයට
අලුත් එකක් ගන්න
කපුටා ඉවතට දා යමුදෝ
බෙන්ස් එකක යන්න

පෙනුම ටිකක් වෙනස් කරල
කෝට් එකක් ගන්න
නුඹ කැමැති ද මාත් එක්ක
එක ගෙදරක ඉන්න


සෙනසුරුට පෙම් බඳින
මම
෴ සොසී ෴



Saturday, November 12, 2011

෴ අනාරාධිත සුන්දරිය / The Uninvited Beauty ෴

ජයේ කාර්යාලයක් උනාම , වැටුප් දවස් ළං වෙන කොට ඒ බව සේවකයන් දැන ගන්නෙත්  පෝළිමට වගේ කාර්යාලයට ඇදෙන  පොත් වෙළෙන්දෝ, සාරි වෙළෙනේදෝ , විදුලි සහ  ඉලෙක්ට්‍රික් උපකරණ වෙළෙන්දෝ , රූපලාවණ්‍ය වෙළෙන්දෝ , අත් ඔරලෝසු වෙළෙන්දෝ මෙකී නොකි වෙළෙන්දො නිසා. ඇත්තටම කියනව නම් අපේ වැටුප් දවස් අපිටත් වඩා හොඳින් දන්නෙ ඒ අය.


ඒ වෙළෙන්දන් ට කාර්යාල පරිශ්‍රය තහනම් බිමක් කරන්නත් බැරි නොකරත් බැරි නිසා දෙගොල්ලන්ම සුහදව තම තමන්ගේ කාර්යයන් කර ගන්නේ , දෙගොල්ලන්ටම එහි වාසි තියෙන නිසාමයි. ගොඩාක් වෙළඳාම් වෙන්නේ ගෙවීම් ක්‍රමයට නිසා , දෙගොල්ලන් අතර ගොඩනැගෙන විශ්වාසයත් ඉතාම වැදගත්.


ඒත් , පඩි දවස් අහලකවත් නැති එක්තරා කාර්ය බහුල දිනයක දී කාර්යාලයට ආපු මේ අමුත්තා නම් අපිට අරන් ආවේ භීතිය මුසු වෙච්චි විනෝදයක්. සමහරු කාර්යාල ජනෙල් කූරු අතරින් අමුත්තා දිහා බලද්දි. තවත් සමහරු ඉක්මනින්ම අමුත්තා වටේ රොක් වුනා. තවත් සමහරු ඒ දිහා බලමින් කිසිවක් නොවුන ගානට ලඟ තියෙන ලිපි ගොනුවෙ මුහුණ ඔබා ගත්තා.


අමුත්තාව දැකපු මම අත් බෑගයේ තිබ්බ පුංචි ඩිජිටල් කැමරාවත් මුදල් පසුම්බියේ තිබ්බ දහයෙ කොළ කිහිපයකුත් අතේ ගුලි කරන්  ඒ දිහාට යන්න හැදුවත් , හදිසි රාජකාරි වගයක් හිස මත කඩන් වැටුනයින් , ලස්සන දේවල් ගොඩාක් මට මඟ ඇරුනා.

“ අයියෝ සොසී , ඔයා ගියේ නැද්ද , අපරාදේ අන්න ඒ මනුස්සය යන්නයි හදන්නේ “

රාජකාරි ටික ඉවර වෙද්දිම වගේ කාර්යාල සඟයෙක් ‍අරන් ආපු පණිවිඩයෙන් අමුත්ත බලන්න යන්න යන්තම් පොඩි වෙලාවක් ගන්න පුලුවන් වුනා.


අනේ අෆොයි මම යන කොට නයා පෙට්ටියේ . ඉතින් හිනා වෙන්න එපා ඒකට . “පුනාසා පූනාසා “ කියන කොට මහත දෙහත නයා එයාගේ වාසභවනට රිංගනවා. ආපසු හැරෙන්න හදන කොටම මගේ හැටි දන්න කාර්යාල සහෘදයෙක් අමුත්තට කියලා නැවතත් නයිහාමිනේව එළියට ගත්තා.



“ ආයෙත් නටන්න වෙනව කෙල්ලේ “

“එමු බලන්න එළියට “
“ සොඳුරිය “


  “ ඔබට ස්තූතියි

පලි:- අයිතාකරයා නම් කීවේ , හැපින්නක් බවයි. නමුත් නරඹන්නන් එය එක හෙළාම ප්‍රතික්ෂේප කරමින් කියා සිටියේ මොහු නයෙකු බවයි. සැපින්නන් නටන්නෙ නැති බවත්, ඔවුනට පෙනයක් නැති බවත් ඒ අය තම මතය සඳහා ඉදිරිපත් කරපු සාක්ෂි. නමුත් මේ සතාගේ “ෆ“ හි කොටසක් අඩු බව හොඳින් බැලුවොත් පෙනේවි. මේ ඉන්නෙ නයා වුනත් සැපින්න වුනත් , මේ මිනිසා සහ සත්වයා ඔවුනොවුන් ඇසුරේ ජීවත්වෙන හැටි දැක්කම මට ඇතැම් මිනිසුන් ගැන දැනුන හැඟීම නම් සඟවන්න හැකියාවක් තිබ්බෙම නැහැ. 




කවියක් එක්ක නැවත හමුවෙන කම් , අනාරාධිත සුන්දරියටත් ඇගේ හිමිකරුවාටත් සුබ ගමනක් පතන.
මම
෴ සොසී෴

Friday, November 11, 2011

෴ මගෙ ආදර නපුරිච්චී ෴



ආදර වැස්සට තෙමෙන්න
බැරිව ඉතින් මඟ රැදෙන්න
හිටිය නුඹව ගෙන ආවා
කුඩේ යටින් සිරි විඳින්න

මුරණ්ඩු ගති නොම ඇරෙන්න
නුඹ ඉන්නෙම රණ්ඩු වෙන්න
මගෙ හිත හෙම්බත් කරමින්
නුඹ කැමැතිම දුරින් ඉන්න

මලක් වගේ සිත පිරෙන්න
මම ආසයි ළඟින් ඉන්න
අනේ ඒත් නුඹ මේ හැටි 
නපුරු ඇයි ද මට කියන්න


මා ආදර හද පිරෙන්න
නුඹ විතරයි ළඟ රැදෙන්නෙ
සඟවමි එය මා නුඹගෙන්
ආදර බව නොම හැඟෙන්න

ළං වුනොතින් දුරස් වෙන්න
මට බැරි වෙයි කඳුළු බොන්න
පෙනි පෙනි මට නුඹෙ ඔය රුව
මේ ලෙස කැමැතියි හිඳින්න

ආදරෙ හිතුනම ඉඹින්න
මට බැහැ නුඹ ළඟට එන්න
නුඹ ආදර හිත කොනහා
රිදවමි නුඹ දුරස් වෙන්න


සමහරු සමහරුන්ට රිදවන්නේ ඇයි කියල අපිට තේරුම් ගන්න බැරි අවස්ථා එමටයි. 
ඒත් ඒ සමහර අය , තවත් සමහර අයට වඩා ගොඩාක් හදවතට කිට්ටු නිසා එහෙම කරනව වෙන්න බැරි ද?



නුඹෙ ආදර නපුරිච්චි
මම
෴ සොඳුරු ෴

Thursday, November 10, 2011

෴ යළි නොපායන් සඳ ෴

බොහොම ලස්සනට පිළිවෙලට පීරපු කොන්ඩයක් ඇයට කවදාවත් තිබුනද කියල ඔහුට මතක නැහැ. ඔසරිය අදින දවසට නම් බැද ගෙන එන කොණ්ඩ ගෙඩිය නිසා එදාට ඇය හරිම නිවුන තැනපත් ගතියක් ගත්ත බව නම් අමතක වෙලාත් නැහැ.නමුත් තමා ඇගේ අපිළිවෙල කොණ්ඩයටත් ආදරය කරපු බව විතරක් ඔහුට හොඳටෝම මතකයි.තමන් ඇයට ආදරය කරන්න පටන් ගත්ත දවසෙ තිබ්බට වඩා පිළිවලක් ලස්සනක් ඇය ඔහුගේ ආදරය පිළිගත්ත දවසෙ ඇගෙන් ඔහු වින්දා.

කිසිම අරමුණක් නැතිව ඇරඹි ආදරයට අරමුණක් හොයන්න ඇයට අද හිතුනෙ ඇයි කියලා ඔහුට වගේම ඇයටත් හිතා ගන්න බැහැ. නමුත් ඇය ගැහැණියක් , තමාට වඩා අරමුණ කියන දේ ඇගේ ජීවිතෙට වුවමනා බව ඔහුට පිළිගන්නම වුනා.

මුහුදු සුළඟට ඔහේ පාවුන, ඇගේ කෙස් වැටියෙන් මිදුන කෙස් ගස් කිහිපය ඇගේ දකුණතින් ඇඟිලි වලට අහුවෙලා කණ පිටිපස්සට කරනවා ඔහු බලන් හිටියත් , “ අනේ එපා “ කියල කියන්න ඔහුගේ මුවට ආපු වචන ඔහු ගිල ගත්තා.තමන්ගේ ගෑවි නොගෑවි ඉන්න , ඇයව තමන්ගේ තුරුලට කර ගන්න හිතුනු සිතුවිලි ත් මැඩගෙනම ඔහු ඇගේ දිගු දෑස් යොමු වෙච්චි ඉසව්ව දිහා බැලුවා.

අරමුණක් නැති ඒ දෑස තව දුරටත් එහෙම ඉන්න අකැමැති බව දැන ගත්ත වෙලේ ඉදල ඔහු සිටියෙ කනස්සල්ලෙන්.

“ ඉතින් කතා කරන්න “ අවසානයේ නිහඬ බව බින්දෙත් ඇය මයි.

“හ්ම් “

“හ්ම් හ්ම් . . .කියන සීමාව දැන් ඉවර වෙලා , දැන් මට තීරණයක් ගන්න වෙනවා “

“ මම දන්නවා , එපා කියන්නවත් ,නතර කරන්නවත් මට බැහැ“

“ ඕක ඉතින් හැමදාම කියනවනේ “

“ වෙන මොනව කියන්න ද ? ඔයා දන්නවා නෙ මං කවුද කියලා , මම ඔයාට කිසිදෙයක් හැංගුවෙ නැහැ “

හිටිවනම ඇය ඔහුගෙ දිහා බලපු විදිහ කවදාවත් ඔහුට අමතක වෙන එකක් නැහැ. වෙන කවරදාකවත් දැකල නැති විදිහෙ දිස්නයක් තිබුන ඇස් කඳුළු වලින් පිරිල තිබ්බා, කඳුළු පිරුන ඒ ඇස් දෙකෙන් කඳුළු වැක්කෙරෙලි යන්න නොදී ,ඒ තරම් කඳුළු ගොඩක් ඇස් වල නවත්ත ගත්තෙ කොහොම ද කියලා ඔහුට අදටත් පුදුම ඇති.

වෙන ද වගේ ඇගේ හිස ඔහුගෙ උරහිසට බර වුනේ නැහැ , කම්මුල් දිගේ කඳුළු ගලා ගියෙත් නැහැ.

“ ඔයාට පවුලක් ඉන්නවා , දරුවො ඉන්නවා , ඒත් මට , අඩු ගානේ මට මාවත් නැහැ “

ඇය බොහොම හැඬුම්බරව නමුත් ඉතාම පැහැදිලිව කියනව ඔහුට ඇසුනේ හීනෙන් වගේ, ඔහුගේ ඇස් ඉදිරියේ සිටින ඇය බාදාන තුරුල් කරන් “ අනේ අඩන්න එපා කෙල්ලෙ “ කියල කියන්න ඔහු බය වුනා. ඇගේ වචන තම හදවතට උල් පිහියකින් ඇනල කීතු කීතු කරනව වගේ ඔහුට දැනුනා.

“ ඔයා හරි , ඇත්තටම මම මුහුද වගේ , කවුරුත් ආදරය කරත් , අයිතිකාරයෙක් නැති කෙනෙක් . මම ආයෙත් ඔයා හමුවෙන්න එන්නෙ නැහැ. ඔයාත් උත්සාහ කරන එකක් නැහැ කියල හිතනවා මාව මුණ ගැහෙන්න “

ඇය හදිසියේම වගේ ඉදවුන් තැනින් නැගිට්ටා,

හුස්මක් පවා නොගෙන ඇය දිහාම බලා හිටපු ඔහුගේ දකුණත , ඇගේ දකුණතින් අල්ලා ගත්ත ඇය , ඔහුගේ රළු මහත ඇඟිලි අතරේ ඇගේ සිහින් දිගු ඇඟිලි රදවාගෙන හිටියෙ එක මොහොතයි , වමතේ තිබ්බ යමක් සැනින් ඔහුගේ දිගැරුන දකුණතේ ඇඟිලි අතරින් තබා මිට මෙලවු ඇයගේ නෙත් වල බර වුන කඳුළක් නෙතින් බිමට බහිද්දිම ඇය ක්ෂණයෙන් හැරී යන්නට වුනේ මිනීමරුවෙක් ගෙන් ගැලවී පලා යනවා වගේ .

ඇය යන දිහා , ඇය නොපෙනී යනකම් බලා සිටිය ඔහු ට පියිවි සිහියට එන්නට තවත් සෑහෙන වෙලාවක් යන්න ඇති. අඳුරත් අරන් තම සුපුරුදු නිවහනට යන්නට අකැමැත්තෙන් වුනත් නැගිට්ට ඔහු තවමත් මිටි වී ගුලී වි තියන දකුණු අතැගිලි දිගෑරල බැලුවා.

තමන් මේ තාක් කාලයකට ඇයට රැගෙන දුන් එකමෙක සමරුවත් නැවතත් ඔහු අතට පත්වෙලා ඔහුගේ අතේ ගුලි වී තිබ්බා. පුංචි හීන් රත්තරන් දම්වැලක් , එහි තිබ්බ පුංචි මුතු කැටයත් දිහා ටිකක් වෙලා බලාන හිටිය ඔහු , හැකි වෙර දාලා ඒ දම්වැල ඊළඟ සුනංගුවේ විසිකලේ මුහුද දිහාට.

මේ සියල්ල දිහා බලාන හිටපු මම අඳුරත් එක්කම ආපසු එන්න ආවත් , මම ඒ මුහුද බලන්න යන සමහර හැන්දෑවල් වලට , ඔහු මුහුදු රැළි අතරේ මුහුදු වෙරලේ නැති වුන යමක් හොයනවා මගේ ඇස් වලට තාමත් පේනවා.




මුහුදු වෙරළ බලන්න එන , 
රැළි අතරේ , 
සැඟවුන කතාවක් ලීව
මම
෴ සොසී ෴

Wednesday, November 9, 2011

෴ ඇයි / Why ? ෴



සීතල නිල් දිය රැලි පිරි
විලක පිපුන නිල් නෙළුමක්
විලත් නොදැන කෙනෙක් ඇවිත්
නෙලන් යන්නෙ ඇයි ?

දහසක් ආදර කවි වැල්
උණුසුම් රාගිත ඇරයුම්
සඳට කළත් සඳ අහසෙම
නතර වෙලා ඇයි ?

කෙත් වතු බිම් සාර කරන්
මල් පලතුරු පුබුදු කරන්
ගලාන යන ඟග මුහුදින්
නතර වෙන්නෙ ඇයි ?

දුකට හඬන්නට කඳුළුත්
හිසට උරහිසක් ගෙන දුන්
මට මේ හැටි ආදරෙ නුඹ
දුරින් ඉන්නෙ ඇයි ?



Why  me ?
Please don't say
I don't know why .




ඇයි ඇයි ඇයි ඇයි
මටම වෙන්නෙ ඇයි
අසන
මම
෴ සොසී ෴

Tuesday, November 8, 2011

෴ රජ්ජුරුවන්ගෙ නැති වුන එක෴

හිමිදිරියෙම ඇසුන මහා අදෝනාවත් එක්කම , කැලේ සත්තු කාටත් ඇහැරුණා. වෙච්චි දෙයක් හිතා ගන්න බැරි වුන සත්තු ටික , සද්දෙ ඇහුන දිසාව ගැන අවධානය යොමු කරන්න පටන් ගත්තා.

“ රජ්ජුරුවන්ගේ ගුහාව පැත්තෙන් ඇහුනේ හාමිනේ “ මහ අදෝනාව නිසා උඩ ගිහින් ඇහුරුණ වලහා කීවේ ඇඟ මැලි කඩ කඩ.

“ හැමදාම අදෝනාව ඇහෙනව නම් හොඳා , ඔහෙට නැඟිටින්න“

ඒ එක්කම වගේ සත්තු රංචු පිටින් එකම දිසාවකට යනවා පෙවුනා.

“ ඔහෙ එනවැයි යන්න , මාත් යනව, කවුද දන්නේ එක දොහක් අර අහස කඩන් වැටුනා කියල හාවා කීව කතාව ඇත්ත වෙලාද දන්නවැයි “

වලස්හාමිනේත් වලස්මහත්තයත් රංචුවට යන සත්තු ගොඩට එකතු වුනා.සත්තු ටික කෙලින්ම ගිහින් නැවතුනේ කැලේ රජාගේ ගුහාව ළඟ.මෙදාසැරේ නම් ෆ්රිජ් එකේ එක සතෙක් වත් දාලා වහල තිබ්බෙ නැහැ. හැමසතාම රජාගේ ගුහාව ළඟ රංචුවේ හිටියා.

ඇස් දෙක දොඹ ගෙඩි කරන්, නට්ට උඩ තියන් හිටපු කැළේ රජා , මොනා ද මුමුණ මුමුණ හිටියා , අතරතුරේ “ නැතිවුනා , නැතිවුනා “ කියලා මහ හඬින් බෙරිහන් දෙන්නත් පටන් ගත්තා. අහසට අත දිගු කර කර , “ දෙවියනේ නැතිවුනා “ කියලා අඬන්න පටන් ගත්තා.

එකවරම මිමිණුමයි , අදෝනාවයි , ඇඩුමයි නතර කරපු රජා , තමන්ගේ ගුහාව ඉස්සර පිට ඉන්න සත්තු කන්දරාව දැක්කා.

“ ඔහෙලට වෙන වැඩ නැද්ද , පාන්දරම ප්‍රශ්ණ අරන් එන්න ඔහෙලට ලැජ්ජාවක් නැති ද? නැතිවෙලා නැති වෙලා, ඒ අස්සෙ ඔහෙලත් “

“ නැතිවෙලා නම් අපි හොයල දෙන්නම් “ කිරි සුදු පාට , පැන පැන ආපු හාවා කීවා.

“ ඔවු ඔවු අපි හොයල දෙන්නම් “ ඒත් එක්කම සත්තු රංචුව කියන්න වුනේ රජ්ජුරුවන්ට ඇති සැබෑම ලෙංගතුකමින්.

“ තෝ හොර හාවා , තෝ තමයි ගත්තේ , රෑට රෑට නීති විරෝධි රේස් දුවන හාවා “

රජුගේ ඇගිල්ල සුදු හාවා පැත්තට දික්වුනා.

“ පස්වහන් දහසකට බුදුවෙන්න. දැන් මම රේස් දුවන එක නතර කරල හොගක් කල්, ඉත්තෑවිගෙ හාදුවෙන් පස්සෙ, දැන් මම පවුල් පංසල් වෙලා “ හාවා කීවා.

සෙනඟ දෙබෑ කරමින් එකපාරම අහසින් “චොස් “ ගාලා වැටුන පොදිය නිසා , කාගෙත් අවධානය ඒ දිහාට යොමු වුනා.

“ පස්වාන්......ඔක් .......... දහසකට ඔක් ඔක් “

“ තෝ උදේම සළු වෙලා නේද ? තෝ තමයි මගෙ නැතිවුන එක ගත්තේ, කැළැවේ තිත තිබ්බ දේවල් තොට කොහෙන්ද  “

“ එහා ගමේ කිතුලකින් “

වෙරි මර ගාතේ වුනත් වදුරු නාම්බ කීවා. වඳුරු නාබ්බට කිට්ටු කරපු නරි නයිදේ , “ ඔසව්ව පැහැදිලිව කීව නම් “ වදුරුනාම්බගෙ කණට කරල රහසින් වගේ කීවා.

“ කපටි නරියා , තෝ තමයි මගෙ නැතිවුන එක ගත්තේ “ රජා ආයෙත් ගුගුරන්න වුනා.

“පස්වාන්දහසකට බුදුවන්න , කිකිළිත් අරන් ලොකු මඟුල් කෑමක් කෑවට පස්සෙ, මම කපටි වැඩ ඔක්කම නතර කරා ආයිබෝං “



පුල්ලි ටිකක් වෙනස් වුනත් , සත්තු ගොඩේ හිටිය කොටියව අදුන ගන්න රජාට අමාරු වුනේ නැහැ.

“ තෝ හොර කොටියා, මගෝඩියා, උඹ නේද නැතිවුන එක ගත්තේ “


“ පිස්සු ද රජෝ , රජවරුන්ගේ දේවල් වලට තියෙන ආසාව , මම අතහැරල ගොඩක් කල් “ කිසිගරු සරුවක් නැතිව ඌ කීවා.



රජාගේ ඇස් ආයෙත් සත්තු එකිනෙකාගේ මුහුණ ඔස්සෙ දිව ගියා.

“ යකෝ මෙන්න ටිකිරිලියත් මෙතන “ කට කැඩුන කලේ අතේ එල්ලන් පද්ද පද්ද හිටිය ටිකිරි ලියා දිහා කාගෙත් ඇස් යොමු වෙන්න වැඩි වෙලාවක් ගියේ නැහැ.

“ පිනා වලන් අරන් ගියා ගියාමයි , තාම ආවෙ නැහැ,  ඒ ගැන කියන්න මං මේ ආවේ . “

මුකුළු හිනාවක් පාමින් ටිකිරි ලියා කීවා. සිංහයාට මොහොතකට නැති වුන එක අමතක වුනා.

“ ඔහෙගෙ නැති වුන එක නැතිව මං මක්කටෙයි මේ ගුහාවේ තවත් ඉන්නේ, මං යනෝ මහ ගෙදර යන්න “

අතින් කටින් පැටවු එල්ල ගත්ත රජාගේ භාර්යයාව  ගුහාවෙන් මතු වුනෙත් එතකොටම තමයි.

රජ්ජුරුවොන්ට කර කියා ගන්න දෙයක් නැති වුනා. නැතිවුන එකත් අමතක වුනා.

“ අනේ නෝනෙ යන්න එපා මයෙ හාමිනේ “

රජ්ජුරුවො හාමිනේගෙ පස්සෙන් ගියත් ඈ නෙමෙයි ඔහුව තඹේකට මායිම් කළේ.

“ රජ්ජුරුවන්ගේ හාමිනේත් නැහැ , රජ්ජුරුවන්ගේ නැති වෙලා තියෙන්නෙ නම් එසේ මෙසේ දෙයක් වෙන්න බෑ “සත්තු මිමිණුවා.

“ කොහොමත් දැන් අපිට මේ රජාගෙන් වැඩක් නැහැ “

“ අපි ස්වාධීනයි “ මෙච්චර වෙලා නිහඬ වෙලා හිටපු කළවැද්දා කෑගහන්න වුනා. සත්තු ඔක්කම වෙන කවරදාටත් වඩා උනන්දුවෙන් කළවැද්දට සවන් දුන්නා.

“ අපි ස්වාධිනයි “


“ නැතිවුනා නැති වුනා “

“ අපි ස්වාධීනයි “

“ නැතිවුනා නැතිවුනා “

රජ්ජුරුවන්ව තනිකරමින් , කැලේ සත්තු විසිරිලා ගියා. ඒත් තවමත් නැතිවුනේ මොනා ද කියල කවුරුවත් දන්නෙ නැහැ. අඩුම තරමින් රජ්ජුරුවො වත් , සත්තු වත් , ලියු මමවත්.

කියවන ඔයාල දන්නව ද ?

Sunday, November 6, 2011

෴ ජීවිත ගස යට / " Under The Tree of Life " ෴



ඩන් උයනේ ජීවන ගස යට
ආදම් ඒවා පෙම් බැදි විලසට
මා නුඹ දවසක් හමුවූවා
ඉස්සර දවසක නුඹහට මතක ද


ආල හැඟුම් සිත් නොතැරුන මොහොතක
ආල වුනේ නුඹෙ සුන්දර ගුණයට
මාල පලන්දපු පෙර එක දවසක
ආල නුරා සිත කීවා මතකද


හාදුවකින් ඇරඹී  පෙම්බරකම
බොළඳ නුඹේ ළඟ පැළ කරවු සද
හාද වෙලා අතිනත් අරගෙන අපි
රස ජීවන මධු බීවා මතක ද

ආල හැඟුම් නිවසින් පිට වූ ව ද
පෙම්බර ලෙංගතුකම් අඩු වක් නැති
වෙනදාටත් වැඩියෙන් ඔයෙ සිත මට
මා ළඟටම වී උන්නා මතක ද

මල් පීදුන මුත් පල නොදරපු ලෙස
මා මෙහි තනිකරලා එක දවසක
මා නොපැතු මුත් ඔබ පැතු ලෙසටම
පෙර ගමනක් ගියහැටි මතක ද

ජීවන ගස යට හමු වී වෙන්වුන
මල් මිස ගෙඩියක් කිකලක නොසැදුනු
ආදර සිත් අරුමය මේ ලෙසමැයි
ලෝකයටම රහසක් වී වැළලෙයි

ජීවන ගස මල් පිපුනට පෙර දින
බඹරකු ඒ රොන් ගත්තත් සිතු ලෙස
පල නොදරන ජීවන ගස සෙවනක
සුන්දර පෙම් සිත් මිහිදන් වෙනු ඇත

ඒ දුක දරනට නොහැකිව මතු දින
ජීවිත ගස කොළ දළු නොදරනු ඇත
ප්‍රේමය නම් මෙය යැයි පවසන මුත්
සිත් නැති ලෝකය එය නොදකිනු ඇත


මේ පින්තූරය මට එවුවේ , බ්ලොග් අවකාශයේ බහුතරයක් දෙනා අදුරන මධූ
මේ පින්තූරය හෝ මේ හා සමානම පින්තූරයකට ලියවුන ලස්සන පද පෙලක් මම මීට කලින් W3 blog අඩවියේ දී කියෙවුවා මතකයි. මේ තියෙන්නේ ඒක ජීවිතය / Life

මධු එවපු මේ පින්තූරයට මම ලීව පද ඒතරම්ම ලස්සනක් නැහැ කියල මට හිතුනත් , මේ පින්තූර පෙලත් එක්ක මගේ මතකයට ආවේ Up කියන ඉංග්‍රීසි චිත්‍රපටය.( සජීවීකරණ / animation) කුඩා කල හමුවීමකින් දැන හැඳින ගන්නා ගැහැණු ළමයෙක් සහ පිරිමි ළමයෙක් යොවුන් වියට එළඹිලා පෙම්වතුන් වීමත් , ඉන්පසු විවාහ වීමත් , දරුවන් ගේ සුරතල් දකින්නට නොහැකි වූවත් ආදරයෙන් සිටින ඔවුන්ගේ සිත්  වල ඇති අහිංසක බලාපොරොත්තු ඉටු නොවීම ගැහැණිය මිය යාමත් , ඒ මිය යෑමත් සමඟම තනිවෙන ඔහු , මිය ගිය ඇගේ අරමුණු ඉටු කිරීම සඳහා ගන්නා උත්සාහයත් ඒ අපූරු චිත්‍රපටය පුරා දිවයනවා. 
තම අරමුණ කරා බැලුම් එල්ලූ නිවසකින් ලොකේ වටේ යන මේ ගමනට , අහඹු ලෙස එකතු වෙන දඟකාර පොඩ්ඩෙක් නිසා මේ චිත්‍රපටය තවත් වර්ණවත් වෙනවා..

 
ප/ලි - තවත් මට පින්තූර  එවපු යාළුවො කිහිපදෙනෙක් ඉන්නවා. ඉදිරි කාලයේ දී ඒ පින්තූරත් මට හැකි විදිහට අකුරු කරන්නම්. ස්තූතියි .

Saturday, November 5, 2011

෴ ලේඛකයාගේ පෙම්වතිය ෴

පැස් යුවල ගලවා අතට ගත් ඔහු,  සති අන්ත පුවත් පතේ වූ ඡායාරූපය වෙත තම පියවි දෙනෙත් යොමු කළේ,  දීර්ඝ සුසුමක් හෙලන්නට විය. වසරේ හොඳම කෘතියට හිමි සම්මානයත් අතැතිව රටේ පළමුවෙනි පුරවැසියා සමඟ එක්ව මේ සිටින්නේ තමාය.එය ද සති අන්ත පුවත් පතක මුල් පිටුවේම ය.

ඡායාරූපයට යටින් පළවු පුංචි විස්තරයෙන් පවසා ඇති පරිදි වැඩි දුර කියවීමට යා යුතු වූයේ පුවත්පතේ විශේෂාංග පිටුවටයි. කිසිදු ලෝබකමක් නොමැතිව , පුවත්පතේ සම්පූර්ණ පිටුවක් තමන් නමට වෙන් වී තිබෙනු දුටු ඔහුට සිනා පහළ වුයේ , මුදල් ගෙවා වත් බොහොම පුංචි දැන්වීමකට පෙර දින තමනට ඉඩක් නොමැති වූයේ මේ පුවත්පතේම බැවි සිහිවීමෙනි.

තමා වෙත ලැබුන සුබ පැතුම් , ගල් මල් මෙන්ම විවේචන ද සම සිතින් බාර ගැනීමට ඔහුට හැකි විය. නමුත් පුවත් පතේ තමා වෙනුවෙන්ම වෙන් වී තිබූ පත්තර පිටුව පුරා ලියවී තිබූ දේ පිළිගැනීමට හෙතෙම මැලි විය. ඒ සියළු වදන් තමා පැවසූ බැව් සැබෑ ය, නමුත් පැවසූ සියල්ල ගල් පැලෙන අමූලික මුසා නොවේ ද?

පුවත්පතත් , උපැස් යුවලත් මිටි කනප්පුව මතින් තැබූ හෙතෙම දෙපා පුටුවේ ඇන් ද මත රදවමින් ද , හිස පිටුපසට ගත් දෑත් මතින් තම බර වූ හිස සතපමින් ද, දෙනෙත් පියා ගත්තේ රිදුම් දෙන සිතට අස්වැසිල්ලක් සලසා දෙනු පිණිසයි.


ලිවීමේ ආරම්භය මෙන්ම ලියූ හා ලියවුන බොහෝ දේ තුල සැගවී සිටි එකමෙක චරිතය ඇයයි. සිතා මතා නොවූවත් ලියවෙන අකුරක් ගානේ අයිතිය ඇය සතු කිරීමට ඔහු කිසිවිටෙකත් දෙවරක් නොසිතයි. තරුණ වියේ දී ගිලිහී ගිය ඇය ගැනත් ඇගේ සොදුරු ගතිගුණ ගැනත් ලොබ බැදන් ඇය හා ජීවත් වීමට තමා තෝරා ගත් මාර්ගයම තමාට මෙතරම් ගෞරවාදරයක් ලබා දේයැයි ඔහු සිහිනෙකින්වත් සිතන්නට නැත.

විටෙක ඔහුගේ විවාහය පවා දෙදරායෑමට මේ ලිවීම හේතු වූ ආකාරයත් , යහළුමිතුරන්ගේ මැදිහත් වීම් මත , විවාහ බැම්ම රැදුන ද පැවැත්මක් නොතිබුනු ආකාරයත් ඔහුගේ මතකයට විත් ගියේය. මුළු රෑ තිස්සේ කාමරයක තනිවී කුරුටු ගෑම
තම බිරිඳගේ නොරිස්සුමට ලක් වූව ද , කල්යත්ම ඇය එයට හුරු වූ ආකාරයත් , පාළු කාමරයට වී මතකයන් සමඟ එක්ව අමුතුම ලොවක් ගොඩනැගූ ආකාරයත් ඔහුට සිහි විය.

සාරගර්භ ලෙස පිටුවක් පුරා තමා පවසා ඇති දේට වඩා සත්‍ය කෙතරම් වෙනස් දැයි සිතූ ඔහු දෑස් ඇරියේ , තම බිරිඳ ගේ කටහඬනි.

“  මෙන්න , මේ තේක බීවනම්, දවල්ට උයල ඇති. බෙදා ගෙන කන්න “

“ ඇයි , ඔයැයි කොහෙ යන්නෙයි “

“ පොඩි දූ එනවැයි කීවා එක්කන් යන්න. දරුව බලාගන්න කෙනෙක් නැතෙයි කීවේ “

“ හ්ම් . . .  අදම එනවැයි “

“ සතියක් විතර ඉන්න වෙයි මයෙ හිතේ “

“ හ්ම් “

ඇගේ පිටවීමත් සමඟම තමන් ද යා යුතුම වූ ගමනක් ඇති බැව් සිහිවූ ඔහු ගේ සිතට ආවේ සතුටකි. පෙන්ෂන් දිනය පැමිණෙන තෙක් සිටිය යුතු නැත. සම්මානයට ලැබුන මුදල් මෙන්ම සම්මානය ද එය හිමිකාරියට ලබා දිය යුතු නොවේ ද? තම බිරිඳ ගේ නෙත් 
පහසක් නොලත්  ඒ පත්තර පිටුව , සීරුවට ගෙන නවාගත් ඔහු, පත්තර පිටුවත් සම්මානයත් , සම්මානය ගැනීමටම ඇද ගෙන යාමට මැසූ ඇදුමත් සීරුවට තැබුවේ, ප්‍රථම වරට , තම පෙම්වතිය බැලීමට යන පෙම්වතකු සේ බලවත් උවමනාවෙනි.


“ එයාට ඊයේ රෑ ටිකක් අමාරු වුනා. අපි හොස්පිටල් එකට අරන් ගියත් වැඩක් වුනේ නැහැ. එයාගේ පුතාලට අපි දන්වලයි තියෙන්නේ. රට ඉන්න නිසා එන්න දවස් දෙක තුනක් වත් යයි කීවා. ඒ නිසා මල් ශාලාවට බාර දීලයි තියෙන්නෙ බොඩි එක. ම් ම් . . .  මේ මහත්තය කවුද  එයා ගේ ? “

“ මම  . . .  හිතවතෙක් “

“ අපිට කාමරය අස්කර ගන්නත් ඕනි.මහත්තයට පුලුවන් නම් ඒ දේවල් ටික එකලාසයක කරන්න ලොකු  උදව්වක් “

“ හොඳයි “

වැඩිහිටි නිවාසයේ පාලිකාවගේ පිටු පසින් වැටුන ඔහු , අවසානයේ නැවතුනේ තම හිතවතියගේ කුඩා කාමරයේ ය. එතුල තිබී හමු වූ ඇගේ වස්තුව අතර වූ ලේඛකයාගේ පොත් කිහිපයත් , සති අන්ත පුවත්පතේ හොඳම නවකතාව වෙනුවෙන් වෙන් වූ ලිපියත් සුරක්ෂිතව තිබෙනු දුටු හෙතෙම , මෙතෙක් කාලයක් සිතේ සඟවා ගෙන සිටි ඇගේ සුන්දර රූපය සේදී යන තෙක් ඉකිගසමින් හඩන්නට විය.




ලියවුනු ලියවෙන හැම පදයක අග
නුඹගේ සෙනෙහස දැනෙන හැටී
ලියවෙන්නෙ නැති සිතුවිලි අතරෙද
නුඹගේ සුවඳම සරන හැටී
නොලැබෙන දහසක් දේ අතරේ නුඹ
සිනහී මා දෙස බල හැටී
අන් සතු නුඹෙ සිත මා සංතක කර
මොහොතක් නොරැදිම ගියපු හැටී


It is too late; now I wish I could live.

Wednesday, November 2, 2011

෴ උපේක්ෂා ෴

සු කරමින් තිබුනේ ඇයගේ වසමයි. හීනි හිරි පොද වැස්සත්, උණුසුම් තේ කෝප්පයක සුවයත් සමඟම ඇගේ සොඳුරු සිනාව දකින්නට ඇත්නම් යයි ඔහුට සිතෙන්නට ඇත. ඔහුත් නොදැනීම සුක්කානම ඒ වන විටත් ඇගේ නිවස වෙත දිවෙන මාර්ගය සොයා ඒ ඔස්සේ යමින් තිබුනි.

නාගරික පසුබිමෙන් ක්‍රමයෙන් මිදෙමින් සුන්දර ගම්මානයක වෙල් එළි පසු කරමින් , යන මේ ගමන ඔහුගේ සිතට ගෙන දුන්නේ වචන් වලට පෙරළීය නොහැකි හැඟීමකි. රේඩියෝ වේ හඬ මදක් අඩු කර හොඳින් සුසර කළ ඔහු සිහින් හඬින් ගීතය මුමුණන්ට විය. තමා තුල වෙනසක් ඇති වෙමින් පවතින බව ඔහුට ඒත්තු ගිය ද , ඒ කුමක්දැයි කියා විමසා බැලීමට ඔහුට උවමනා නොවීය.

තමාගේ කිසිම සූදානමක් නැති මේ ගමන ඇගේ සිතට ගෙනෙනා විමතිය ඇගේ සුන්දර දෙනෙතින් විදින්නට ඔහුට උවමනා විය.


ඇය තම කාර්යාලයේ සේවයට පැමිණ එතරම් කලක් ගත වී නොමැති වුව ද කාර්යාලයේ සිටින අන් සෑම තරුණිකයකටම වඩා ඇය තමාගේ සිතට ළං වුයේ ඇයි දැයි සිතීමට ඔහුට උමනා නොවීය. සැබැවින්ම ඇය අන් සෑම තරුණිකයටකටම වඩා වෙනස් බව පමණක් ඔහු තම සිතට ධාණය වීමට ඉඩ හළේ , වෙනත් හැඟීමකට තම සිතට රිංගීමට ඇති ඉඩ කඩ වසා දමමිනි. ඔහුට එයට බොහෝ හේතු සාධක විය. බොහෝමයක් හේතු සාධක ඔහුට අදාළ නොවූව ද ඔහු ඔබ හා මමත් ඇයත්  ජීවත් වන සමාජය ඉදිරියේ බෙහොම බරපතල හේතු සාධක ඒ අතර විය.


ඇය පැමිණි දින සිට තම කාර්යාල කාමරය පිළිවලක් වු බව ඔහු සිතයි. ඇය තරුණ නිසා හොඳින් අමදන බව කා.කා.ස කිහිපරක් කිවා ඔහුට මතකය. ඇය තරුණ බවත් තවමත් අවිවාහක බවත් දැන ගත් කාර්යාල සේවකයින් ඇය වෙත පෑවේ දයාවකි. 

මින් පෙර සිටි අමදින්නිය .රූමත් මෙන්ම විවාහක කාන්තාවක වූ බැවින් , ඇයට මුහුණ පෑමට සිදුවූ ගැහැට අපමණය. අවසානයේ තම නමට කැලලක් එකතු කර ගනිමින් ,කරමින් සිටි සුළු රැකියාවෙන් ද ඉවත් වීමට ඇයට සිදු වූයේ ඇගේ වරදින් නම් නොවේ.එවන් සමාජයක අවිවාහක කාන්තාවක් වෙත මිනිසුන් දක්වන ආකල්පය පුදුමයැයි ඔහුට සිතේ. ඇය අවිවාහක නමුත්  අමදන්නියක නොවුවානම් ඇතැම් විට ඇය මේ වන විටත් ආදර ඇරයුම් රැසක පැටලී සිටිනු ඇත.


ඇය ගෙන් දිනක් නිකමට මෙන් අසා ගත් මඟ ඔස්සේ ටික දුරකුත් , ඇගේ අනන්‍යනය ලක්ෂණ පැවසීමෙන් අන් අයගෙන් දැන ගත් මඟ ඔස්සේ ඉතිරි දුරත් පැමිණි ඔහු දැන් මේ ඉන්නේ ඇගේ යැයි ඔහු සිතන නිවස ඉදිරිපිටයි.සැබැවින්ම මේ ඇගේ නිවස නම් ඇය පෙනෙන තරම් දුප්පත් එකියක නොවන්නේ ද?  ඇය අමදින්නියකි. නමුත් කාර්යාලයේ සේවය කරන ඇතැම් තරුණියන්ට වඩා පිළිවලට සිටී , සතුටින් සිටී , ඇතැම් කරුණූ කාරණා අතින් ද ඇගේ බුද්ධිය බලවත්ය.

කාරයෙන් බට ඔහු , හාත් පස සිසාරා දෑස් යැවුවේ ඇගේ හඳුනා ගැනීමේ සලකුණක් සොයනු නියාවෙනි.මේ දැන් ඇමදා ඇති බවට මිදුල පුරා වු ඉදැල් ඉරටු සලකුණු සාක්ෂි දැරීය. මිදුලේ කොණක ගිනි ලා තිබූ පුංචි කුණු ගොඩෙන් තවමත් හමන්නේ දුමක් පමණි. නිවස පිටුපසට වන්නට ඇති රෙදි වැලේ කොණක එල්ලී සිටින අගේ රතු මල් ගවුම ඔහු නියම තැනට පැමිණි ඇති බැව් ඔහුට ඉගිකළේය.

කලකින් අලුත් වැඩියා නොකරන  ලද ,පැරණි තාලයේ නිවසක් වූ එහි විශාල දිගැටි ඉස්තෝප්පුවක් විය,ඉස්තෝප්පුව දිගේම විහිදුන පඩි පේළි පහක් නැඟීමෙන් උස් ඉස්තෝප්පුවට ගොඩවිය හැක.ඉස්තෝප්පුවේ වූ කනප්පුව මත වූයේ කඩෙක් ගෙනෙන ලද පැරණි ප්ලාස්ටික් මල් බන්දේසියකි.. එය කෙසේ වත් මෙතනට නොගැලපෙන බව ඔහුට සිතුනි. ඉස්තෝපුපවට ගොඩ වූ විගස එහුගේ සිතට කණගාටුවක් උපන්නේ තමන් ඇයට කිසිවක් නොගෙනා බව සිහිවීමෙනි.

 
“ අනේ මයෙ පුතේ ආතම්මට ඉන්න දෙන්න රත්තරනේ , ඔය ඉතින් කීවම අහන්න මයෙ පුතේ “

“ ආව්  . .  අම්මෝ . . හ්ම් . . . .“ නිවස තුලින් ඇසුන සිහින් කෙදිරිය ක්‍රමයෙන් හීන වී යත්ම , ඉස්තෝප්පුව දෙසට දිව පුංචි සිඟිත්තා ඔහුගේ පයේ වැදී නතර වූයේ පසු පස බලමින් සිනාසෙමින් දැව ආ නිසාය, සිඟිත්තා පසු පසුන් දිව ආ ඇය සිඟත්තාට ඉදිරියෙන් සිටිමින් තමා දෙස අයා ගත් දෙනෙත් ඇතිව සිටන අමුත්තා දැක ඉවතට ගත නොහැකි වූ තම දෙනෙත් හු වෙතම රදවා ගෙන සිටින්නට විය.

“ සර් . . . කොයි . . සර් කොයි වෙලේ ද ආවේ ? “

“ මං මේ ළඟට ආව ගමන් “

“ එන්න සර් ගෙට වාඩි වෙන්න “

සිගිත්තා වඩා ගත් ඇය ගෙතුලට පිය මැන්නේ ඔහු ගේ පිටු පසිනි.

“ වාඩි වෙන්න සර් , මං විහඟින් බොන්න මොනා හරි හදන්නම් “

“ නැහැ නැහැ ඕනි නැහැ “

එවදන් නොඇසුන ඇය , ගෙතුල සැඟවී ගියාය . ඔහු සාලය පුරා යැවූ දෙනෙතින් ඇය ගැන තොරතුරු රැසක් එක්කාසු කර ගන්තේ , තම වම් පාදය කොනිතන සිඟත්තා ගේ තීව්‍රරතාවය වැඩි කළේ අවධානය සිඟත්තා වෙත යොමු කර ගන්නටය.

සිගිත්තා ගේ මුහුණ ඇගේ මෙන් නොවීය.නමුත් සිනාවේ යම් හුරුපුරුදු බුහුටිකමක් තිබුනි. සිඟිත්තා දෑත් දිගු කරන්නට වූයෙන් සිඟිත්තා ඔසවා තම වම් පාදය උඩින් තබා ගත් ඔහු නැවතත් සාලය පුරා දෙනෙත් යොමන්නට විය.

උපාධි ලෝගුවෙන් වැසුන ඇගේ සුන්දර ජායාරූපයක් සාලයේ කොණකම සඟවා තිබුනේ එය කවුරැන් හො දකී යැයි බියෙන් මෙනි.ඊට මදක් මෙහායින් පෙනෙන්නට නොපෙන්නට මෙන් වූයේ ඇගේ යැයි සිතිය හැකි මංඟල ජායාරූපයකි. එතනට ළං වී ඒ දෙස හොඳින් බැලීමට ඔහු සිත නලියමින් තිබුන ආසාව ඔහු යටපත් කර ගත්තේ ඇය ගේ අඩි සලකුණූ ලගම ඇසුන නිසාය.

“ පුතා බහින්න බහින්න අනේ ඔයා “

“කමක් නැහැ හිටපු වාවේ “

බන්දේසියේ වූයේ බිස්කට් තසිමක් සමඟ දුම් දමන උණු තේකෝප්පයකි.

“ අන්කල් කන්න . .  මයෙ බිස්කට් , කන්න රසායි “

මා අගේ වත දෙසත් ඈ මා දෙසත් බැලුවේ එක වරයිත සිහින් සිනාවක් පෑ ඇය විහඟින් බිම බලා ගත්තී , නැවතත් කතා කරන්නට වුවාය.

“ සර් තේ බොන්න එහෙනම් , මම අම්මට කසාය ටික දීල ඉක්මනට එන්නම් “

ලෝකයේ සතුටින්ම සිටින්නිය යැයි මා සිතා සිටි ඇය සොයා ආ මගේ ගමන , ඇගේ දින චරියාව හාත් පසින්ම වෙනස් කරන්නට හදයි ද ,

“ පුතා , ආච්චිට මොක ද ?“

“ ආතම්මට ද ? ආතම්මට ඇවිදින්න බෑ “

“ පුතාලගෙ තාත්තා , වැඩට ගිහින් ද ? “

“ අප්පච්චි නෑ. අර ඉන්නේ අප්පච්චි “

මෙතෙකේ මා නොදුටු නමුත් සාලයේ හොඳ ආලෝකමත් තැනක එල්වා තිබූ තරමක් විශාල මල් මාලාවක් පළදන ලද ජායාරුප වෙත  සිඟත්තාගේ ඇඟිලි යොමු වී තිබුනි.

ලොවේ මා දුටු සතුටින්ම සිටින සොඳුරු ළඳගේ වහල යට දී සියල් සැප උසුලන  ලොව දුකින්ම සිටිනා මිනිසා මොහොතකට තනි විය.

සතුට සොයා යන්නාගේ නැවතුම අසල සිටින
මම
෴ සොඳුරු සිත ෴

Tuesday, November 1, 2011

෴ නෙතු මායිමේ දී ෴



දැසේ නුරාවට
ආල කතාවට
සිත රැවටෙන්න එපා
නීල දෙනෙත්
දැන් ඇතිය බලාගෙන
අමතක කරන්නෙපා
දෑස් අගින් එන
කඳුළු කතාවට
පාර කියන්න එපා
මා නෙතු මායිමෙ
ඉන්න අනේ නුඹ
මා හැර යන්න එපා.


------------------------------

නුඹ නොදකින්න

මේ ලොව ඇති සැම දේම

මේ හැටි අරුම ලස්සන දැක්කේ කෝම

මා නුඹ දෙනෙත් තුල මාවම දුටුවා ම

මේ ලොව සියළු දේ මගෙ මයි හැඟුනා සේම


-------------------------------


ලස්සන නොදකින

කඳුළක් නොහෙලන

මේ දෑස මක්කට ද? 

-------------------------




මේ දෑසේ හිමිකාරි
මම

෴සොසී ෴

Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...