..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

Tuesday, December 20, 2011

෴ භුත බංගලාව 2 කොටස -(ළමා කතාවකි) ෴


" පැනපන් "

අයියාගේත් මල්ලීගේත් කල්පිත ලෝකය බිඳ හෙළු චණ්ඩි ,විධානය දුන්නේ ,බිදී ගිය වැටේ වූ මලකඩ කෑ කටු කම්බි පේලි දෙකක් ඈත් කරම්න්ය.

“ පොඩි එකා . . . උඹ ඉස්සෙල්ලා පැනහන් “

“ ඉහි ඉහි . . . . මට බෑ .මට බෑ බෑමයි “

“ආහ්  . . . ! ! ! ඒකත් එහෙම ද? එහෙනම් බොලයි අයියව ඇතුලට යවල , උඹයි මායි එළියෙන් ඉමු සමීරයෝ “

“ මට බැහැ. එහෙනම් අපි තුන්දෙනාම යං “

“හරි හරි. උඹ පොඩි එකා නිසා ඉස්සෙල්ල රිංගහන් මෙතනින්.අපිත් එනෝ බං “

වියල් කෙරුනු මළකඩ කටු කම්බි ඇඟේ නොවදින්නට , එහා වත්තට පැණිම සමීරට සුළු දෙයක් වුව ද, ඔහුගේ සිත පුරා විහිදී ගිය බිය සහ ත්‍රාසය විසින් දෙතුන් වරක් ඔහුගේ පුංචි ශරීරයේ කටු කම්බි වැදීම නිසා සීරෙන්නට විය.මිනිසෙකුට පිටත ඉදන් කර පොවා බැලීමට නොහැකි තරම් උසින් මන්දිරයේ වත්ත වටා ගසා තිබු ගල් තාප්පය, සෙල්ලම් පිට්ටනියේ මුල්ලේ දී පුංචි කටු කම්බි  වැටකට සීමා වුයේ, එක්කෝ  ගල් මදි වීය , නැත්තම් බාස්ට හදිසියේ ගෙදර යෑමට හදිසි වීම නිසා වෙන්නට ඇති බැව් පුංචි සමීර සිතන්නට විය. මටමයි වෙන්නේ.....

“ අම්මියෝ . . . ! ! ! මට ටෙටනස් විඳින්නත් වෙයි “

“ අනේ මේ . . .  “

දැන් තිදෙනාම වැටෙන් මෙහා පැත්තේ ය. ගමේ ඉන්න වැඩිහිටි චන්ඩියෙක්වත් හොඳ සිහියෙන් පය නොගසන භුමියක , පුංචි කොළුකුරුට්ටන් තිදෙනෙක් , ගැහෙනා දෙපා වලින් , ලේ පොඳක් නැති සුදුමැලි මුහුණු දික්කරන් සිටින්නේ , මඟ වැරදි , අවේලාවේ  අපායට ගොඩබට සූර දූතයන් පරිද්දෙනි.

“ දැන්  . . .  කොහෙ කියල බෝලෙ හොයන්න ද, තව ටිහකින් හොඳටෝම කළුවර වැටෙයි “

මෙතෙක් නිහඬව සිටි සමීරගේ අයියා කොහේ දෝ සිට පහල වූ අපූරු නුවන මෙහෙයවමින් පවසන්නට විය.

“ යකෝ . . . . ! ! ! මේ බංගලාවේ ලොකු. මේක හරියට මාළිඟාවක් වගේ “ දිදුලන දෑස් අයාන පවසන චන්ඩි දෙස අයියාත් මල්ලිත් බැලුවේ අයා ගත් මුවෙනි.

“ කොහෙ යන්න ද? අපි බොලෙ අරන්මයි යන්න ඕනි. තොපි දෙන්න ඕනි නම් ආපහු පලයව්.මම නම් යනෝ මේ බංගලාව ඇතුලටම “

“ නැහැ . . .  අපිත් එනෝ , ඔයැයිතුත් එක්ක “

අයිය මලෝ දෙදෙනාට ලැබුන අනගි අවස්ථාවෙන් ප්‍රයෝජන නොගන්නට ඔවුන් ඒකමතිකව තීරණය කෙරුවාක් මෙන් ඔවුන් පැවසුවේ , පුංචිකමට සිතට නැගෙන දැඩි කුතුහලයත් , පුංචි වික්‍රමයන් හි නියලෙන පුංචි ළමයින්ගේ , සිංහලට හඩ කැවූ ඉංග්‍රිසී නාට්‍ය වැඩිපුර නැරඹිමත් නිසාම වන්නට ඇත.

. . . . මුන් දෙන්න එනෙක , කෝකටත් හොඳයි. නැත්තම් මම මේ භුත ගුහාවේ කොහොම රිංගන්න ද . . . . . 

හිස කරකවා ඔවුන් දෙස බැලු චන්ඩි සිතන්නට විය.

“ එහෙනම් යං “

“ ඒත් කොහෙන් ද ? “

“ යමු. . . වටෙන්ම ඇවිදන් යමු. කොහෙන් හරි තැනක් ඇති. ඇතුලට යන්න. තැනක් නැති වුනොත් , ජනේලයක් කඩල හරි ඇතුලට යමු“

“ කොහොම ත් ඇහුන සද්දෙ විදිහට බෝලෙ ඇත්තේ ගේ ඇතුලෙ “

“ ඔවු , උඹ හරි අශේන් “

සමීරගේ අයියා , අශේන් , වැඩි කතාබතා නැති නමුත් හොඳ මීටරයක් බැව් චන්ඩි දනී. මෙතෙක් පරම සතුරන් සේ එකිනෙකා නොරුස්සමින් සිටි තිදෙනා , එකවර පුංචි සවිමත් කණ්ඩායමක් බවට පත්වුන අපූරුව , පුංචිවුන්ගේ ලොවේම මිසක් වැඩිහිටි ලොව දැකිය නොහැකි ගුණාංගයකියි මට සිතේ.

පුංචි සමීර මේ සියල්ල තුල දුටුවේ ත්‍රාසජනක හා භයංකාරබවම පමණක් වුවත්, ඔහුගේ සිත තුල  ද මේ ක්‍රියාන්විතය ට සම්බන්ධ වීමට ලැබීම ගැන වූයේ යම් ආකාරයක ආඩම්බරයකි.

“ චන්ඩි යන්න ඔය පැත්තෙන් , අපි දෙන්න මේ පැත්තෙන් එන්නම්. ඇතුලට යන්න ක්‍රමයක් දැක්කොත් හයියෙන් හූවක් තියන්න “

“ හරි . . . “

අශේන් වැන්නකු තමන් සමඟ සිටිම ගැන චන්ඩි සැබැවින්ම ආඩම්බර වූ අතර , නිරායාසයෙන්ම පුංචි කණ්ඩායමේ නායකත්වය චණ්ඩිගෙන් ගිලිහී ගොස් අශේන්ට ලැබීම ගැන චන්ඩිගේ සිතේ කිසිම කහටක් ද වූයේ නැත.එ සේ හෙයින් , අශේන් කළ ඉල්ලීම , නියෝගයක් සේ දැක වැඩිහිටියන් සේ කුපිත වීමට ඔහුට අවශ්‍ය නොවීය.


ඒ විශාල මන්දිරය වටා , තිදෙනාටම එකවර පැදකුණු කර අවසන් කිරීමට නම් සැලකිය යුතු කාලයක් ගත වන අතර , අඳුර විත් මුළු ප්‍රදේශයම වසා ගන්නට කලින් මන්දිරයට ඇතුලු වීමට හෝ බෝලය සොයා ගැනීමට නොහැකි වනු ඇත. අශේන්ට ඇත්තේ අනගි මොළයකි.

මන්දිරය විශාල වුව ද කිසිවකු වසන බවට කිසිම සලකුණක් සොයා ගත නොහැකි විය.මන්දිරය විශාල රුක්ගොමුවකින් වට ව තිබූ නිසා , පරිසරයේ වූ අඳුර වඩ වඩාත් ත්‍රීවුර වු අතර, අවුරුදු ගණනකින් ඉදල් ඉරටු පහරක් වැදී නැති පොළව , ගස් වලින් වට සියළු දේ පොළවට පස් කරමින් සිටිනු දැකිය හැකි විය.තට්ටු පිට තට්ටු වැටී තිබූ කොළ රොඩු වල ඔවුන් අඩිය නොතිබ්බේ, විෂ සර්පයන් එහි සිටිනු ඇතැයි යන බියටත් වඩා. පයට පෑගෙන වියළි රොඩු වලින් නැගෙන හඩින් ද ඔවුන් බිය පත් වූ නිසා ය.

මන්දිරය වටා වූ සිමෙන්ති පේමන්ට් එක මතින් ඇවිද ගියේ ... පේමන්ට් එක වැසෙන්නට තරම්  වු නොයේකුත් වර්ගයේ කුණු කන්දල් වල හැපෙමින් ය.

මන්දිරයේ විශාල බිත්ති වල ඇතැම් තැන්හි දිය සෙවෙල් බැඳී තිබුනි.ඇතැම් තැන ක වර්ණාලේපයන් පතුරු පතුරු ගැලවී යමින් තිබුනි. ආලේප කර ඇත්තේ කුමන පාටදැයි පැවසීමට ඔවුනට නොහැකි විය.ජනේලයකින් පනිමු යැයි යෝජනා කල ද, මන්දිරයේ වූ විශාල ශක්තිමත් ජනේල දුටු අශේන්ගේ සිතේ වුයේ  දෙගිඩියාවකි.

සිතේ උපන් දෙගිඩියාව යටපත් කරමින් නැග ආ හූ හඩත් , ඒ එක්කම වාගේ ඇසුනු අද්භුත ගෙරවුම් හඩත් යහළුවන් තිදෙනාගේ මුහුණු සුඳුමැලි දියරයෙන් පුරවා ලන්නටත් , උන්තැනම ගල් වුන සිරුරු තදින් පොළවට බැද තබන්නටත් සමත් කරවීය.
හූ හඬින් සහ අමුතුම ගෙරවුම් හඬින් බිරාන්ත වූ
මම
෴ සොඳුරු සිත ෴

මෙන්න තුන්වෙනි කොටසට පාර . . . .

7 ප්‍රතිචාර:

හසී said...

හෆ්ෆේ බය හිතෙනවා.....

නන්දු said...

ආසාවෙන් කියෙව්වා..
තව කොටසක් තියේ නේද අක්කියෝ.. :)

Anonymous said...

niyama kathawa... ENID BLYTON ge wage..... maru.. digatama liyanna akke.

Anonymous said...

puluvannam me link eken gihin youtube eken balanna mahabharata kiyana indiyan epic eken nirmanaya kala teledrama eka..eeka thamai mama jeevithe balapu lassanama teledrama eka.hema episode ekama youtubevala thiyenava.meya minisunge jeevitha venas kala heki aakaraye apurva saha athi vishishta ganaye indian tele drama ekak.avasanaya vana vita mehe charitha samaga apuru bendeemak apata ethi venava.meya ethem vita oba naraba ethi..eya kalakata pera lankaveth vikashaya vuna.meya indiyave vikashaya vana vita ema rate paraval his vu bava pavasenava.ee kiyanne siyaluma indiyanu vesian telenatayaya naraba thibena bava.

meya avasanaya vana thek belu kenek nisekavama lankave telenatya narabannan gena kanagatu vevi!

meya liyana ma budhdhagame.. namuth oonema agamaka kenekuta hindu aagama padanam karagath me telenatyaya ihamath ashaven,aadarayen saha gauravayen nerambiya heki..epamanata eya thula jeevithaya,premaya,sanskruthiya saha siyallama geb vee thibenava.

WATCHING THIS TELEDRAMA IS THE MOST BEAUTIFUL THING EVER HAPPENED TO MY LIFE..

if you like to watsh it,search google as 'mahabharat with English subtitles'-youtube

Anonymous said...

උඩ තියෙන කමෙන්ට් එක අමාරුවෙන් වුණත් කියෙව්වා.මාත් මහාභාරතය බලලා තියෙනවා.ඔව්,ඒක හරිම ලස්සනයි..
ඒ වගේම ඔයාගේ කතාවත් ලස්සනයි.දිගටම ලියන්න..

සනූජා.

දයානන්ද රත්නායක said...

TEENAGE කතාවල නියම ආවේනික ලකුනු මේ කතාව තුළ සරවත්ව ලියැවෙනවා.කථිත කොටස්වලට අමතරව ලිඛිත කොටස් ිඛිත භාෂාවෙන්ම තව අලංකාර කරන්න.කතාව තුළ ගොඩනැගෙන පරිසර වර්ණනා තව විකක් වැඩි කරන්න. කතාව කොටස් කීපයක් නම් හැම කොටසක් අවසානයේම ඊළඟ කොටස කියවීමට පෙළඹවීමක් ලෙස කුතුහලය මතුකර තබන්න. ඔබේ හැකියාව මනරම්. ස්තුතියි ළමුන් තුල කියවීමේ රුචිය ඇති කරනවාට.

Chandi said...

මාත් ඔන්න පොඩිකාලෙටම ගිහින් කියෙව්වා. හරිම ලස්සනයි. තව කුතුහලයකින් කථාව පුරවන්න අවසානයට. ස්තූතියි! නංගි.

Post a Comment

සිතක් ‍සොඳුරු වන තරමට අදහස් බොහෝ දැවටෙනු ඇත. නුඹේ සොඳුරු සිතේ අදහස් වචන කර යන නුඹට මගේ ස්තූතිය..... කියවූ ඔබටත් ස්තූතියි.

Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...