෴ අඳුර ෴

සියල් සපිරි දුක් කරදර උසුලාන
ඇවිත් බොහො දුරක් කාටත් නොකියාම
ලොවින් වසන් වී තනිකම කැදවාන
සිටී මාව නුඹ දුටුවේ නම් කෝම

ලොවින් වසන් වී මේ ලෙස සැඟවෙන්න
එපා ළදේ මං ඉන්නම් සැනසෙන්න
නෙතේ උණු කඳුළු බිද මදකට මට දෙන්න
ළඳේ නුඹ හිසත් පපුවෙ සතපන්න
 

නුඹේ උණුසුමට මදකට ලොබ බැදලා
නෙතේ කඳුළු ගං පතුලක සිරකරලා
ලොවේ අනගි මධු රස ගෙන කලතාලා
මැවු ලොවේ මං උන්නේ මත් වීලා

නැතේ වැඩි දෙයක් නුඹ හට, මට දෙන්න
හිතේ ආදරය පුරවන් ඇත ගන්න
වුනත් සිත බිඳීමක් මයෙ වරදින් ඔන්න
සමාවෙලා නොගිහින් මයෙ ළඟ ඉන්න

පැයෙන් පැය දිනෙන් දින නොදැනම ගෙවිලා
මටත් නොකියාම නුඹ දුර ඈතක ඇදීලා
ගියත් සමුනොගෙන අමනාපය උසුලා
මගේ අඳුර තනියට මයෙ ළඟ රැදිලා

ස්තූතියි නුඹට ,
දුන් ආදරයට වගේම ,
අඳුර අරන් නොගියට




අඳුර හුරු
මම
෴ සොඳුරු෴