..... I am the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...

Saturday, October 30, 2010

෴ මම සතුටින් ෴


මා සතුටින් බව 
නුඹට පෙනේ වා
ඒ සතුටින් නුඹෙ 
ලොව හැඩ වේවා

දරු මුණුබුරු සැම 
නුඹ වට වේවා
දවසින් දවසම නුඹෙ
ලොව බැබලේවා


නුඹ ගැන මා සිත 
නැත සෝ සංකා
නුඹ මට නිරිඳෙකි
නැත හිත සෝකා

නුඹ දුන් සෙනෙහස 
රන් මිණි සේමා
පලදමි මා ගෙල
මල් දම සේ මා


නුඹ දුන් අම රස
සිහිනෙක තවරා
නුඹ දුන් සෙනෙහස
මුදු සුළඟට කලතා

නුඹ ගේ මදහස
හිරු කිරණට පළදා
මා එහි නැලවෙමි
නුඹ සිත සනසා


ඉතින් නුඹ නැහැ කියල දුක් වෙන්නෙ මොකටද මම
ඉර එළියේ , මඳ සුළඟේ , ගස් වැල් මල් , කුරුළු ගීත
මේ හැම තැනකම ඉන්නේ ඔබ නේද?


ඉතින් හිනා වෙන්න

සතුටින් ඉන්න

එතකොට තමයි මටත් සතුටු

නුඹ නිසා සතුටින්ම ඉන්න 
මම
෴ වත්සලා ෴

Happiness is when what you think, what you say, and what you do are in harmony.
That is happiness: to be dissolved into something complete and great.

෴ මගේ තාත්තා ෴

තාත්ත නැති වෙන්න වසරකට පමණ පෙර
 මොන තරම් කවි පද ලීවද
නුඹ ගැන ලියන්න මට වචන කොහින් ද

---------------------------------------------------------------------
ප : ලි / 


පුංචි කාලේ මගෙ ජීවිතේ හිටිය පතාක යෝධයා, වීරයා , ලොක්කා .... ටික ටික මම වයසින් වැඩෙත් ම මගේ හොඳම ආරක්ෂකයා. මම තරුණ වයසෙ එළිපත්තේ තනිකරල මගේ හොඳම ආරක්ෂකයා යළි නොඑන්නම යන්න ගියා. හෙවනැල්ල ඉතිරි කරලා. අදටත් ලොකු පුතා ට කරදරයක් වෙනව නම් හෙවනැල්ල වගේ ඇවිත් මාව බේර ගන්නේ මගේ තාත්ත. ඒ තවමත් තාත්තගේ ලොකු පුතාට හරි හමන් ආරක්ෂ‍කයෙක් නැති විත්තිය තාත්තා දන්න නිසා වෙන්න ඇති. හිත රිදුන දවසට හීනෙන් ඇවිත් මගෙ හිත සනසන්නේ පිරිමි කවුරුත් තාත්ත වගේ නැහැ කියල තාත්ත දන්න නිසා වෙන්න ඇති.

" ලොකු පුතා " කියල මාව ආමන්ත්‍රණය කරත් මම ඇත්තටම තාත්තගේ ලොකු දෝණි. කවුරු ත් තම තමන්ගේ තාත්තලාට අප්පච්චි කියද්දි මම කීවේ " තාත්තා " කියල. ඒ අපි උඩරට හිටියත් පරපුර පැවත ආවේ පහතරට නිසා වෙන්න ඇති.


පුංචි අවධියේ ඉඳල මම ඔහු දකින්නේ හරිම අඩුවෙන් . උදේම කබ කඩ කඩ ගිහින් රස්සාවට යන්න ලේස්ති වුන තාත්තගේ දෙපා මුල වැටිල "වුද්ධිකාරෝ " කියන්නේ හීනෙන් වගේ. ආයෙත් මහ රාත්‍රියේ ගෙට ගොඩවදින ඔහු ගේන රසකැවිලි අපිට කවන්නේ අම්ම බනිද්දි අපිව නින්දෙන් ඇහැරවලා. කෑවේ මොනා ද කියලවත් අපි දන්නේ නැහැ.
හැබැයි මට ඕනි වුන පාට පැන්සල් , ඩික්ෂනරි, කතා පොත් හැම එකක් ම උදේ ඇහැරිල බලද්දි මගේ  හිස කොට්ටය ලඟ තිබ්බම තාත්ත ගැන හරි ආදරයක් ඇති වෙනවා. ( ඒක හරි ආත්මාර්ථකාමී ආදරයක් )
මගේ තාත්තා ලස්සනට අඳින , බොහොම පිරිසිදුවට හිටපු කෙනෙක්.අර පින්තූරයේ සුදට හිටියට හරිම කළුයි ලස්සනයි. මගේ ප්‍රථම රැකියාව මට ලැබුනට පස්සේ ලස්සන කමිස සරම් විතරක් නෙමෙයි ලාවට සුදු වේ ගෙන එන කොණ්ඩය කළු පාට කර ගන්න පාට ගෙනත් දුන්නෙත් මම.අන්තිමට තාත්තා අවසන් වතාවට නිදන් වුන්න ලී පෙට්ටිය ත් ගෙනත් දෙන්න වුනාම ... ....
තාත්තගේ සම්පූර්ණ කොණ්ඩයම සුදු වෙන්නත් කලින් , එක දතක් වත් වැටෙන්නත් කලින් තාත්ත මාව දාලා ගියා. යන්තම් විශ්‍රාම යන වයස වුනත් වයස 50 ක පෙනුමක් අරන් තාත්ත යන්න ගියා.
එදා ඉදල වැලි ගොඩේ වැටිච්ච ඉදිකට්ටක් හොයන ගානට මම මගේ තාත්ත සෙවුව. මට හමුවන මිනිසුන් තුල , කතා බහ කරන අය තුල මම ‍නොදැන වත්ම මගේ තාත්තා සෙවුව.
අහල තියද කතාවක් තියෙනවා. පිරිමින් විවාහ වීමේදී තම මවට සමාන මුහුණක් ඇති ගැහැණියක් සොයනව කියල. ගැහැණු දරුවනුත් එහෙම වෙන්න ඇති. මොකද පිරිමියා ලබන අවංක සෙනෙහස පළමුවෙන්ම දකින්නේ තම මවගෙන්. ගැහැණු ළමයාත් සොයන ආදරය හා රැකවරණය ලැබුනහොදම කෙනා තාත්තා ඒ නිසා මාත් නොදැනුවත්වම ආදරය කරන්න සොයන්න ඇත්තෙත් ඒ පෙනුම හා ආරක්ෂාව සපයන කෙනෙක් වෙන්න ඇති.

( Research shows that women who get on well with their fathers tend to marry men with similar facial characteristics.)

කොහොම වුනත් මට හිමි වෙලා තිබ්බ උතුම්ම වටිනාම සෙනෙහසත් අරන් මගේ තාත්ත ගොඩක් දුර ගිහින්.

කිසිම ප්‍රතිඋපකාරයක් බලාපොරොත්තු නොවන සැබෑ සෙනෙහස තියෙන්නේ දෙමාපියන් ගාව. ගනු දෙනුවක් නොවන ආදරය. ඒ ආදර සෙනෙහස එතරම්ම උසස් නිසා තමයි අපි කොයි තරම් වැරදි කරත් අවසානයේ දි අම්ම තාත්ත ළඟට යන්නේ.....

උපන් දිනයටයි, සාදයටයි, මරණෙටයි මඟුලටයි , දකින දකින හැම පින්තූරයකටමයි කවි කියල හිතෙන ඒව ලියන මට තාත්ත ගැන කවි ලියන්න බැහැ.

මේ තියෙන්නේ මම කලකට පෙර මම ලීව නිසදැසක්

පෙන්ටගනයටත් වඩා ආරක්ෂාව තියන තැනක්
හීතලම හීතල හිම පිරුණ ඇන්ටාටිකාවෙ වුනත්
උණුසුම්ව ඉන්න පුළුවන් තැනක්
මහමෙරක් තරම් දුක පුළුන් රොදක් වගේ
සැහැල්ලු කරන තැනක්
ලෝකෙ ඉන්න ලොකුම මංකොල්ලකාරයා ආවත්
හොරා ගන්න බැරි තැනක්
වචන සිය දහස් ගාණකින් කියන්න බැරි දේවල්
කණ තියල තප්පරකින් අහන්න පුලුවන් තැනක්
ලෝකෙ තියන ඔක්කම ආදරේ එකතු කරල
එකට ගුලිකරපු තැනක්
දන්නවද ඒ කොහෙද කියල
ඒ තමයි මගේ තාත්තාගෙ පපු කුහරය
අන්තිමට ලොකේ තිබිබ ලොකුම න්‍යෂ්ඨික බෝම්බය
පිපිරුව තරමේ දුකක් ඉතිරි කරල
යන්නම යන්න ගියා
එදා ඉදල මම තවමත් ඒ උණුසුම රැකවරණය සොයනව
අනේ මගේ රත්තරන් තාත්තා
මතු උපදින හැම ආත්මයකම මගේම තාත්තා වෙලා 
මා ලගින්ම ඉන්න .....



My father died many years ago, and yet when something special happens to me, I talk to him secretly not really knowing whether he hears, but it makes me feel better to half believe it."

Friday, October 29, 2010

෴ නැතිවූ හිත ෴

 මේ පින්තූරය මට එවපු නදීෂා නංගි නම් කියන්නේ මේ පින්තුරෙ ඉන්න ගැහැණූ ළමයා තනිකමට හුදකලාවට කැමති කෙනෙක් කියල එයාට හිතෙනව කියලයි....
ඒත් මට හිතෙන්නේ මෙහෙමයි

පාලුව තනිකම නිබඳව රජයන
 ප්‍රිය සම්භාෂනයෙන් මිදිලා
නුඹ ළඟ තනිවෙන තනි වී හිනහෙන
සොඳුරු මොහොත මෙය  සිත නිවනා

මා තනියෙන් වග, දුකකින් ඇති වග
 ලොවට අදුන වූවත් සැමදා
නුඹ මා සමඟින් හිත් සෙවනේ වග
මා මිස වෙන කවුරුද දන්නා

ගහ කොළ මල් සමණලු නොව දන්නේ
නුඹට පුදන මදහස කැල්මා
මද නල පමණයි රස හදුනන්නේ
මා නුඹ හ‍ට මුමුණන පෙමිනා


කවි පොත අතරේ නුඹගේ වත දැක
හිතට වහල් වූව ද පෙර දා
නුඹ නැහැ දන්නේ කවි පොත අතරේ
නුඹගෙ නැති වූ සිත තිබුනා


Ever been kidnapped
by a poet
If I were a poet
I'd kidnap you
put you in my phrases and meter....
~Yolande Cornelia "Nikki" Giovanni, Jr., "kidnap poem"
 
වහාම අමතන්න කවි පොතේ පිටු අතර තිබිල මට නුඹේ හිත හමු වුනා
අමතන්න මට
මගෙ හිතට
මම
෴ වත් ෴

විශේෂ ස්තූථිය - වචන කරන්න පින්තූරය එවූ - නදීෂා කොස්තා නැගණියට

Thursday, October 28, 2010

෴ අමුත්තා (The Visitor ) ෴

දුවන ගමනින් පන්තිය දෙසට එන ශිෂ්‍යාවකි. ඇගේ ගමනින් ම ඇය පැමිණෙන්නේ වැදගත් හා ඉතා හදිසි පණිවඩයකට බව මට සිතුනි.

" ටීචර් ... ටීචර්ට විසිට කෙනෙක් ඇවිත් "

" මට ! ! "

" ඔවු ටීචර් .ලොකු මැඩම් කීව ටීචර්ට ඉක්මනට එන්න කියල "

" හොදයි "

පත්තියට අභ්‍යාසයක් කරන්නැයි බාර දුන් මම බර වූ සිතින් යුතුව කිසිම කලබලයකින් තොරව කාර්යාලය දෙසට පිය මැන්නේ කාර්යාලය වෙත යා හැකි දිගම මග තෝරා ගනිමිනි. ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතා දුර බැහැර දුෂ්කර ප්‍රදේශකයක පිහිටියා වූ ප්‍රධාන පාසලක උසස් පෙළ විද්‍යා පන්ති වලට උගන්වන මැදි විය පසු කරමින් සිටි තවමත් අවිවාහක සුන්දර ගුරුතුමිය මම වූයෙමි. දෙමාපිය සහෝදරයන්ගෙන් වියුක්තව මෙම පාසලේ රැදී දැනට වසර 10ක් ආසන්නව හෝ ඊට මදක් වැඩි වූ කාලයක් ගෙවී ඇති බව මට සිහි වේ.

මා මෙහි පැමිණී පළමු වසර කිහිපය තුල දී නම් මා බැලීමට පැමිණි පිරිස හිඟ නොවීය. නමුත් වසර දෙකක් ඉක්ම යෑමටත් ප්‍රථමව ඒ පැමිණීම සිදී ගියේ ඔවුන්ගේ පැමිණිම මා හට වේදනාවක් බව මම ඔවුන්ගේ මුහුණටම පැවසීම නිසාය.

මා මුණ ගැසීමට පැමිණියේ කවුද ?

" අම්මා ද? "

දැනට වසර දෙකක පමණ සිට ඇය අසනීපයෙන් පසුවන අතර තනිවම ගමන් බිමන් යෑමෙන් ඇය වැලකී සිටියි.

" නංගී ද ? "

විවාහ වී අපගෙන් ඈත් වූ පසුවත් මා නිවසින් නික්ම ගිය පසුවත් මා සමඟ වැඩි ඇසුරක් නොදැකෟ වූ ඇය මා සමඟ දොඩමලු වීමද නවතා බොහෝ කල්ය.

" සුමිරි"

නැගණියේ දයාබර හුරුබුහිටි කෙලි පොඩ්ඩ ද? මා සමඟ ඉතාමත් ලෙංගතුව හැසිරෙන මා සිත හඳුනන ඇය දැනට මාස දෙකකට උඩදී රට හැර ගියාය.

" සුමනසිරි"

මාගේ වහසි බස් අසා මා බැලීමට පැමිණෙන්නන් අඩු වූවද සුමනසිරිගේ පැමිණිම නවතා ලන්නට මට නොහැකි විය. සුමනසිරි යනු විවාහ යෝජනාවක් අනුව මා හදුනා ගත් ගැහැණුන්ගේ නෙත් වසඟ කරගැනීමේ හැකියාවක් ඇති කඩවසම් තරුණයෙකි.ඒ වන විට දරුණු සිත් බිඳීමකට ලක් වී සිටි මා සිතේ පැහැදිලි ඉඩකඩක් ලබා ගැනීමට ඔහුටද නොහැකි විය. ඒ වන විට කිසිවකුට කිසිදිනක පෑහිය නොහෙන සේ මා සිත අභ්‍යන්තර දරුණු බිද වැටීමකට ලක් වූ තිබූ කාලයකි.

මා කෙතරම් අකමැති වූවද ඔහුට මා හා විවාහ වීම තදින් අවශ්‍ය වී තිබුනි. කෙතරම් බොරු ගතු ගොතා කීවද නපුරු ලෙස සැලකූව ද ඔහුගේ සිතින් මා හා විවාහ වීමේ දරුණු චේතනාව පලවා හැරීමට මම අසමත් වූයෙමි.

මගේ මවගේ බලවත් ඉල්ලීමද ඉතා ප්‍රබල වූ අතර අවසානයේ ඇගේ ඉල්ලීම නියෝග කිරීම දක්වා දුර දිග ගියේ මගේ නැගණියගේ ද සහය ඇතිවය. කිසිදිනක නියෝග කිරීම් වලට අකමැති වූ මට නිවසේ විසීම අප්‍රසන්න වූ වකවානුවකය මාගේ මේ රැකියාව මා කරා ආයේ.

දෙවියන් මට ලබා දුන් ඒ මහඟු අවස්ථාවෙන් පලප්‍රයෝජන ගත් මා දැනට වසර 10කටත් පමණ පෙර නිවස හැරිපියා ඒ ආ ගමන තවමත් එතනමය.

මේ පාසලට පැමිණි පසු සිතට සුවයක් දැනේනට වූ අතර සුමනසිරි මා සොයා මෙහි ද පැමිණෙන්නට විය. කෙතරම් කරුණු කාරණා කීවද ඔහු නවතා ලිය නොහැකි වූ අතර එක් දිනක් මා ඔහුගෙන් මෙසේ ඇසුවෙමි.

" සුමනසිරි ... මෙච්චර මම අකමැතියි කියද්දිත් මේ හැටි අපවාද කියද්දිත් මා බලන්න එන්නේ මොකද ? "

" මට මේ විදිහට සලකන එකම ගැහැණිය ඔයා නිසා "

ඉන් ටික කලකට පසුව මේ පාසලේම උගන්වන ලද ගුරුතුමියක වූ ක්‍රිෂාක්ති සමඟ ඔහු විවාහ වූ අතර ඔහුගේ පාර්ශවයෙන් විවාහය සඳහා සාක්ෂී අත්සන් කරන ලද්දේ මාය. එදින ඔහු විවාහ සහතිකය අතට ලැබුන වහා මා යෙදූ අත්සන දෙස බලමින් මට පැවසූයේ.

" දැන් ඉතින් මම දික්කසාද වෙනකම් ඔයා හැමදාම මා ළඟ ඉදී " 

" දික් වෙන කසාදය තමයි පවතින්නේ " මා ඔහුගේ වචන අවප්‍රමාණ කළෙමි. දික්කසාදය යනු ලොව ඇති දරුණුම වචනය බව මම අදටත් අදහමි.

මා මුණ ගැසීමට පැමිණියේ සුමනසිරි ද?
එහෙමත් නැත්තම් ක්‍රිෂාන්ති ද?

මා නිසා ඔවු‍න්ගේ පවුල් ප්‍රශ්ණයක් ඇති වී ද?

මට ඔවුන් ගැන ලැබුන අවසාන තොරතුර අනුව නම් සුමනසිරි දැන් දෙදරු පියෙකි. තෘල්තිමත් පියෙකි සැමියෙකි.

විවාහ වූ අලුතද සුමනසිරි මා බැලීමට විටින් විට ආ අතර ඒ හමුව නවතන තැනට තිත යෙදීමට ක්‍රිෂාන්තිට හැකි වන්නට ඇත.

සුමනසිරි මා ගෙන් නිතර නැගූ පැණයක් තිබුනි. එනම් මා ඔහුට අකමැති වන්නේ ඇයි ද? යන්නයි. එයට දිය හැකි සාධාරණ පිළිතුරක් මා වෙත නොවූ කළ ඔහු විමසන්නේ මා මෙතරම් දුකින් සිටින්නේ ඇයි ද යන්නයි.

ඔහුගෙන් ගැලවිය නොහැකි වූ එක් දිනක මම ඔහුට මෙසේ කී‍වෙමි. මා කලක් කවි ලිවීම ජීවිතය මෙන් සැලකූ යුගයක් තිබුන බවත් ලිවීම ඇඟටම බද්ධ වී තිබූ එකල තවත් කවි ලියන්නෙක්ට පෙම් කළ බවත් කවි ලිවීමෙන් හා ලිපි ලිවීමෙන් ඒ ආදරය දළු ලා වැඩුන බවත් නොදැක වුවත් සිදු වූ සිත් බැඳිමත් ඉන් පසු සිදු වූ සිත් බිඳීමත් මා ඔහුට විස්තර කෙරෙමි.

මඳ වේලාවක් මා දෙස බලා සිට මහ හඩින් සිනා වූ  ඔහු එය ඇදහිය නොහැක්කක් බව පැවසීය. බොරු ගොතා නොකියන ලෙස පැවසූ ඔහු මා කිවූ කරුණු සනාථ කරන ලෙස මට කීවේ මා පොඩි දරුවෙකු සේ හරියට බොරුවක් වත් ගොතා කීමට දන්නේ නැති බව අගවමිනි.

එවක මා සතු වටිනාම සිහිනය වූයේ මා හා මා පෙම් කළ ඔහු ලියූ කවි එකතුවක් කවි පොතක් ලෙස පල කිරීමයි. ඒ සදහා ඉතා වෙහෙස වූ අප දෙදෙනා එක්ව කවි තෝරමින් අත් පිටපත් ලියමින් අදහස් හුවමාරු කරගනිම්න් ගෙවූ කාලය බොහෝ සුන්දර විය.  අවසානයේ එකඟත්වයට පැමිණි  අත් පිටපත මා සතු වූයෙන් එය මා සුමනසිරිට පෙන්වූයෙමි. එහි පිටුවක් ගානේ ඇස් යැවූ ඔහු අවසානයේ පැවසුවේ.

" පිස්සි. උඹට මං ආදරෙයි. උඹ වගේ පිස්සියෝ මේ ලොකේ වැඩිය නැහැ. ඉතින් කොහොමද මම උඹව අතාරින්නේ "

එදින මා එම අත්පිටපත නැවත ඔහුගෙන් ලබා ගැනීමට ඔහු සමඟ විවාහවෙන්නෙමියි පොරොන්දු වූයෙමි. ඔහුට ආදරේ කරන්නෙමියි දිවුරා කීවෙමි. ඉන් පසුවයි ඔහු මට මගේ අත්පිටපත නැවත දුන්නේ.

එහෙත් පොරොන්දු හා දිවුරුම් යනු සුළඟේ පාවී යන තවත් වචන ස්වල්පයක් බව මම අත්දැකීමෙන් දනිමි.

ඒ අත්පිටපත අදද අත් පිටපතක් පමණක්ම වන අතර පොතක් පළ කිරීමේ මාගේ දරුණු අසනීපය සුව වූයේ ඔසුවක් නොමැතිව ඉඹේම හට ගත් ප්‍රතිශක්තිකරණ බලයකිනි.

කෙසේ හෝ සුමනසිරි විවාහ වීම මගේ තවත් අසනීපයකට වූ මහඟු ඔසුවක් විය.

නොදැන නොසිතාම කාලය ගත වූ පරිදිම නොදැන හා නොසිතාම මා ද කාර්යාල පරිශ්‍රය වෙත පැමිණ තිබුනි. කාර්යාල භුමියේ නවතා තිබූ නවීන පන්නයේ ප්‍රාඩෝ රිය තමා ආ දුෂ්කර මාවත කියා පෑමට මෙන් රිය පුරා මඩ සලකුණු පිරී තිබුනි. මඩ ගෑවී තිබුන ද එහි තිබූ ප්‍රතාපවත් බව කැපී පෙනුනේ මේ භූමියේ ස්වරූපය නිසා වන්නට ඇත. 

කාර්යාලය දෙස නෙත් යැවූ මට දැක ගත හැකි වූයේ කාර්යාල දොරකඩ සිට මා දෙස සිනාසෙමින්  බලා සිටින වයස 21 ක් පමණ වන සුන්දර යවූවනියකි. ඈ ඉතා චාම් නමුත් සුන්දර වූවාය.

ඇයට සිනහවකින් සංග්‍රහ කරමින්ම කාර්යාලයට ගොඩ වූ මම කාර්යාල සහයකගෙන් විමසූවේ මා මුණ ගැසීමට පැමිණි අමුත්තන් කොහිද යන වගයි. මාගේ පමාව නිසා ඔවුන් නැවත හැරී යන්නට ඇතැයි මට සිතුණි.

" මේ මිසුයි අර සර් රුයි තමයි "

සුනදර තරුණිය දෙසත් මට පිටුපා කාර්යාල කාමරයේ ජනේලය අසල සිට දරුවන් සෙල්ලම් කරන පිටිටනිය දෙස බලා සිටින වයස 60 ක පමණ මහතෙකු පෙන්වමින් කාර්යාල සහයකයා පැවසීය.

අන්දමන් ද වූ සිතත් , ප්‍රශ්ණාර්ථය රැදි දැසත් හදුනාගත්තාක් මෙන් මා වෙත පැමිණී සුන්දර තරුණිය මාගේ දෑත් එක්කර ඇගේ දකුණත වූ යමක් එක්කල මා දෑත මත තබා උණුසුම් ලෙස සිප වැලඳ ගත්තීය.

සිදුවන දේ සිහිනයක් මෙන් වූ අතර නිතැතින්ම මා නෙත මා දෑත් මත ඇති ආගන්තුක වස්තුව වෙත යොමු විය.

ලා නිල් සහ සුදු පැහැති පසු බිමේ තද නිල් පැහැති අකුරින් වූයේ ......

" සොඳුරු සිත "

තප්පරයක් තුල දී අතීතයකට දිව ගිය මා සිතත් ,

ක්ෂණයෙන් මට පිටු පා සිටි මිනිසා වෙත හැරුණ මා ගතත්

කඳුළින් බොඳ වෙමින් තිබූ මා නෙතත් අතරින්

මට පිටු පා සිටි ඔහු මා වෙත හැරෙනු දුටු වෙමි. ගවුගණන් දුර සිට නොදැක ගෙවී ගිය කාලත් පියවර කිහිපයක් තුල රැඳී තිබූ නොදුටු මුහුණත් ‍බොද වූ කඳුළු අතර දියවී රූරා ගලනු මට දැනුනි.


“If a person gives you his time, he can give you no more precious gift”


‍කඳුළු අතරින් බොඳ වු නුඹ රුව දකින 
මම
෴ වත් ෴

෴ එක සිත නැති නුඹට ෴


සුවඳ රෝස මල් යායට ගිනි වැදිලා
නීල වර්ණ අහසත් දැලි මකුණන් බැඳලා
රැයට දිලෙන සඳ මඩ වතුරින් පිරිලා
නීල නුවන් මගෙ ඇහිපිය නොම සැලිලා

මඩේ වැනෙන නුඹ සිත දැක්කා සත්තයි
ගොඩින් ගොසින් ඒ සිත රැක්කා සත්තයි
රටින් පිට වුනත් පිදු පෙම නම් ඇත්තයි
තොසින් නුඹ සිටින් හේතුව මා දත්තයි

දූ පුතු ලදින් නම් වස්තුව කුමන ඵල
ප්‍රිය බිරිඳක් ලදින් නම් මා සිත කුමන ඵල
මුලා වෙලා දුටු සිහිනය කුමන ඵල
නිදහස විදින්නට රැහැනින් කුමන ඵල

බිදුනොත් සිතක් නැත බෙහෙතක් මෙදිය තලේ
සිතත් එක්ක ඇයි නුඹ සෙල්ලමට ලොලේ
සිතත් මගේ අවතැන් කළ නුඹට ප්‍රියේ
ආශිර්වාද පුදනෙමි වෛරය නොමැත කළේ.

Don't Cry Over Someone That Won't Cry Over You

" නුඹේ සැප මගෙ සතුටයි " 

නුඹට ආයුබෝවන් කියන 
මම
෴ වත් ෴

Wednesday, October 27, 2010

෴ නිහඩ සුසානය ෴


Photographer Dinal Gunaratne

රාස්සිගේ අවුව යටින්
සුදු ඇඳ ගෙන නුඹ ඇවිදින්
බොහෝ කලක් ගෙවිල ගිහින්
නුඹට මතක නෑ


සුබකි* මලක් පුද කරලා
සිමෙන්ති බංකුවට වෙලා
අපේ මතක කඳුළු කෙරුව
නුඹට මතක නෑ

ස්වාමියෙක් නුඹ ලදින් ද
දරු මුණබුරු නුඹ ලදින් ද
හාංකවිස්සියක් මගේ
මතක අතර නෑ


මළවුන්ගේ අවුරුදු දා
නුඹ නාවොත් එක සැරයක්
මගේ ආත්මයත් මෙලොව
රැදෙනු නියත නෑ


私を忘れないいけない


Do not forget me

නුඹ බලන්න කලකින් නාව
මම
෴ වත් ෴

-----------------------------------------------------------------------------------------------------
*Tsubaki is Japanese for camellia, a flower. It is a common given name for Japanese women, and a Japanese surname.

විශේෂ ස්තූතිය : - අද වචන කරපු පින්තූරය එවු  SU

මී ලග වචන පින්තූරය - නදී ගෙන් 

Tuesday, October 26, 2010

෴ පාවඩ ෴


මේ තියෙන්නේ මට වචන කරන්න ආව පින්තූරයක්
ස්තූතියි දිල් මල්ලි 

පින්තූර අනුග්‍රහය :- Dileepa Galabadaarachchi  
http://ceylontimes.wordpress.com/

නුඹේ අත රැදි සුවඳ සුකොමල 
පියුම වන්නට නොහැකි හින්දා
නුඹේ පය ගැටෙනා මඟට වී
හිඳිමි දෙපතුල සිඹින පෙමිනා


මඟම බලමින් දැන් බොහෝ කල්
මටත් නොදනිම ගෙවුන හින්දා
පිනත්  නැති වග දනිමි දැන් නම්
මග ම මිය යමි සුවඳ දෙමිනා


සුළඟ පවසන සුවද රහසට
සවන් ‍යොමු කර අසනු සොදිනා
නුඹට පෙම් කර පරවු කුසුමක
 නොපර වූ පෙම සිඹිනු තොසිනා


“Love is the only flower that grows and blossoms Without the aid of the seasons.”


තවම පෙර මඟ බලන මල
මම
෴ වත් ෴

Monday, October 25, 2010

෴ පින්තූර වචන කරනු ලැබේ ෴

 දයාබර යහළුවනේ ...............

මගේ හිතේ තිබ්බ ඔක්කම කවි සිතුවිලි හදිසියේම ඉවර වෙලා.... හිත අනිත් පැත්ත පෙරලල බැලුව.... කණපිට පෙරලල බැලුව ..ම්හ්.. අන්තිම කවි සිතුවිල්ලත් කවුරු හරි අරන් ගිහින්... 

ඉතින් 

මම හිතුව මෙන්න මෙහෙම දෙයක්.....

කාලයක් මම කවි ලීවේ පින්තූර දිහා බලල.... ඔයාල කැමති නම් ඔයාලගේ සිත් ගත්ත පින්තූර මගේ මේ ලිපිනයට එවන්න.. පුලුවන් නම් පින්තූරය ගැන ඔබට හිතෙන දේ ගැනත් පුංචි වචන දෙක තුනක් ලියල එවන්න. මම නම් වැඩියෙන් කැමති ‍පේන්ටින් වලට වුනත් අනිත් පින්තූරත් වචන කරන්න මම කැමති.

ඉතින් යාළුවනේ පින්තූරය සමඟ ඒ පින්තූරය එවපු කෙනාගේ නම සඳහන් කරනවට කැමති ද නැද්ද යන වගත් දන්වල එවන්න....

මෙන්න මේ ලිපිනයට ඔබේ සිත් ගත් පින්තූරය එවන්න....

wath2pintura@gmail.com

හැම පින්තූරයක්ම වචන කරන්න මට බැරි වෙන්න පුලුවන්... මොකද දන්නවද ... සමහර  දේවල් විස්තර කරන්න තවම ලෝකේ වචන මවල නැනි නිසා. 


" A picture is worth a thousand words "



හිස් වෙච්ච හිතකට වචන අහුලන
මම
෴ වත් ෴

෴ බිරිඳ ෴

පිදුම : - 
කවි ලියන්න අත්වැල සැපයූ මා ප්‍රිය මිත්‍ර විහඟ ගීතයට
http://www.wihagageethaya.blogspot.com/
කවදත් ලෙංගතුකමින් මට උදවු කරන තිස්ස අයියාට 
http://www.hadageepotha.blogspot.com/ 

උදයෙම පිපිදෙන පින්බර නාමල
දවසට ජීවය කැන්දනවා
මුලු නිවසත් මිදුලත් ගස් වැල් මල්
ඇයගේ පහසින් පිපිදෙනවා

රස ගුණ ආදර සෙනෙහස කැටි කර
බතක් ලිපේ උණුසුම මැද්දේ
හැදි මිට නුවනට අසු නොවනා නුඹෙ
සෙනෙහස නිල් අහසට උස්වේ

දරුවන් කැළ නුඹ පසු පස්සේ
සෙනෙහස ගන්නට යුධ වැදිලා
ඔතරම් සෙනෙහස නුඹ ළඟ කොහෙදෝ
මගේ සිතේ අරුමය රැදිලා

මුතු කැට මාලය රැලි රැලි ඔසරිය
                 රුසිරු වඩයි නුඹෙ සොඳුරු ගතේ                
හද බැඳි ආලය සිතුමිණී දීපය
එළිය කරයි පොඩි ගෙපැල මගේ

ආලය සෙනෙහස රාගය ප්‍රේමය
මා වෙනුවෙන් මට පුදන ලඳේ
මා සිත නලනවන මා ගත සනහන 
බිරිඳ නුඹයි මගෙ සොඳුරු ලඳේ

විශේෂ ස්තුතිය - ජේ.ඩී ශේඩී ( චිත්‍රය ) http://www.jdshady.blogspot.com

 Oh My dear, my better half.I Love You

කවදහරි සොඳුරු සරල බිරිඳක් වෙන්න.. සැමියගේ මුළු ලෝකයම වෙන්න පෙරුම් පුරන
 මම
෴ වත්෴

Saturday, October 23, 2010

෴ නුඹට අයිති නූඹ ළඟ නැති එකම කවිය මම ෴


                          නෙළුම් පතක රැදි දිලිසෙන දිය බින්දුව...........මම
                          උදේම නුඹ ඇස ගැටෙනා පිනි බින්දුව................මම
                          නිරුදක මහ වැලි කතරට වැහි බින්දුව...............මම
                          ඉඳහිට නුඹෙ නෙතින් ගලන කඳුළු බිදයි............මම

                          වියළි කතරෙ නුඹේ පයට සිහිල් පලස............... මම
                          නුඹ දවනා හිරු එළියේ වලාකුළයි....................... මම
                          මහ වැසි මැද උණුසුම දෙන සිතුවිල්ලයි.......... මම
                          උණුසුම් සැඩ හිරු කිරණේ සීත සුළඟ................ මම


                           අමාවකට පායා ආ පහන් තරුව............................ මම
                           අහම්බයෙන් ඇස ගැටෙනා දිය කිඳුරිය............ මම
                           ගිරිදුරු මහ වන අරණේ හිස පිපි මල..................මම
                           නුඹේ සිතේ නාදුනනා පහන් හැඟුම......................මම


                           නුඹට හිතැති නමුත් දුරැති මිරිඟු සයුර.............. මම
                           නුඹත් දන්න මමත් දන්න එකම රහස...................මම
                           නුඹත් නොදැන දෙතොල ඇඳෙන සිහින් සිනා මම
                           නුඹට අයිති නුඹ ළඟ නැති එකම කවිය..............මම

“Poetry is thoughts that breathe, and words that burn.”

" As Long as you are HAPPY I can breath " 

නුඹටත් හොරෙන් නුඹේ කවි අතර සැගව ගිය
මම
෴ වත් ෴

Friday, October 22, 2010

෴ නොරිකොගෙන් ලියුමක් - A letter from Noriko ෴


ආදරණීය දේවේන්ද්‍ර සාන් ,

සකුරා මල් වලින් පාර අහගෙන ජපානෙට ආපු නුඹව , අහඹුවෙන් නමුත්  දකින්න ඇසුරු කරන්න , ඒ හැමටම වැඩියෙන් නුඹෙ හිතේ ඉඩක් ලබන්න පිං කරමු මම නුඹේම නොරිකො. මා ලියන්නට හපනියක් නොවුනත් අතීතයේ පුංචි සිදුවීමක් වෙනස් කරන්න තියෙන තදබල පෙළඹවිම නිසයි නුඹට මේ ලිපිය ලියන්නේ.

නුඹට දොස් කියන පිරිස වැඩි වුනත් , නුඹට දොස් කියන්න එකම හා වැඩිම අයිතිවාසිකම තියන මම නුඹට කවදාවත් දොසක් කියන්නේ නැහැ... ඒත් දේවේන්ද්‍ර සාන් ,මට මා ගැනත් ,නුඹ මට දුන් ආදරය ගැනත් , අවසානයේ නුඹ ගත් පියවර ගැනත් ඇති වන්නේ තදබල කණගාටුවක්. 

නුඹ මට දුන් ආදරය සකුරා මල් තරම්ම පිවිතුරුයි ... සකුරා මල් තරම්ම අනන්ය්‍යයි කියල මාත් මගෙ හිතත් දන්නව. ඒ වගේම මම දන්නව මාව දුර සිටන් නුඹ ළඟට අරන් නුඹ කොයි තරම් නම් සතුටින් හිටිය ද කියල. ඒ වගේම නුඹ මා ළඟින්ම ඉදන් මට ළං වෙන්න බැරිව නුඹ සිත පෙළපු වේදනාවත් ඒ තරමටම මම දන්නවා.

මහ විශාලෙට අතු විහිදල හැදෙන ගහක් , බොහොම ආසාවෙන් , කැපකිරීමෙන් ලස්සන බොන්සායි ගහක් කරනව වගේ නුඹ මාව නුඹෙ හිත ඇතුලෙ පැලකරපු බොන්සායි ගහක් කරා... ඉතින් දැන් ඒ ගහට  පරිසරයේ තියෙන අනිත් ගස් එක්ක තරඟ කරන්න පුලුවන් කියල නුඹ හිතනවද දේවේනද්‍රසාන් ...ඒ ගහ වෙන කෙනෙක් නුඹ තරම්ම ආදරෙන් රැකබලා ගනිවී කියල නුඹ හිතනව ද?

නුඹේ රටේත් නු‍ඹ සිත් ගත් ළදුන් වුන්න වග මා දන්නව. නුඹ ඔවුන්ට පෙම් කළාද නොකළාද යන වග හරියටම මම දන්නේ නැති වුනත් නුඹට ඔවුන්ගේ සිත් වලට දුකක් දෙන්න බැරි වුනා කියලත් මම දන්නව. නුඹෙ ආදර නොරිකොව ජපන් රටෙන් උදුරාගෙන ගිහින් ලංකාවේ පැළ කරන්න බැරි තරමට නුඹේ හිතට වද දුන්හේතු තිබුන කියල මම දන්නවා. 

ඕකතා සං, යසුදා සං ට ලැගුම් ගන්න බැරි වුන ම‍ගේ හිත , මුහුදු හතක් එහා රටක ඉඳන් ආව නුඹ වෙනුවෙන් වෙන් වුනා...ඒත් නුඹටවත් තේරුම් ගන්න බැරි වුන ඒ ආදරේ වෙනුවෙන් නුඹ දුක් වුනා. විප්‍රයෝගයෙන්ම පටන් ගත්ත ඒ ආදරේ අවසන් කරන්න නුඹ ගත්ත මඟ නොරිකෝව තව තවත් තනිකළා. 


නුඹට තිබුනා දැන් කාලේ ජීවත්වන ගොඩක් දෙනා වගේ පිටතින් සිනා වෙමින් ඇතුලතින් දැවෙමින් ජීවත් වෙන්න. ඒත් නුඹ ක්ෂණයෙන් දැවෙන සුවඳ දුම් කූරක් වගේ සුවඳ විතරක් ඉතිරි කරල දැවී හළුවෙලා ගියා.

නුඹේ සිතුවම් ඇඳීමත් , නුඹේ ගීතගායනයත් , නුඹ මා දිහා බලා වුන්න සෝකී දෑසත් , දෑතින් නොව සිතින් මා සිත ස්පර්ශ කරමින් මට දුන් ආදරයත් මෙනෙහි වන මොහොතක් ගානේ මගේ සිත දැවී හළු වී යන තරම් නුඹ දන්නව ද?

මළවුන්ගේ අවුරුදු දා විතරක් නෙමෙයි  ... මට හැමදාම නුඹ මගේ මනසින් දකින්න වුවමනා නිසා මම මගේ අවසන් තීරණය ගන්න බව මගේ මේ ලිපිය නුඹට කියාවි. 

" මහ සාගරයේ වෙසෙන මුතු බෙල්ලෙක් හංගන් ඉන්න මුතු කැටයක් වගේ ,නුඹ මට දුන්න ආදරේ මගෙ හිත පතුළෙම ( මැරුණත් වායු ගෝලයට නිදහස් නොවී හදවතේ ඉතිරි වෙන හුස්ම ටිකේ )  රදව ගෙන හෙට දවසෙ මම දීගෙක යනවා... ඒ ඕකතා සංවත්, යසුදා සංවත් එක්ක නෙමෙයි. මමත් නොදන්න වෙනමම සං කෙනෙක් එක්ක.


නුඹේ සිතට එය බලවත් වේදනාවක් ගෙන දෙන්නක් වුවත්  .. ... ... ඉන් නුඹ බැඳදැමූ වරදකාරී හැඟීමෙන් නුඹේ සිත මිදෙයි කියල මට හිතෙනවා.


ඉතින් දේවේන්ද්‍රසාන් මතු දිනයක මා බිරිඳක් වුනත් නුඹ මගේ සදාකාලික " පෙම්වතාම " වීම වරදක් නෙමෙයි නේ ද?


Arigato Gozaimasu

Anata ga daisuki desu


මම
නුඹට සදා ආදරය කරන
අන්සතු වූ නොරිකෝ 

අර ජපන් භාෂාවෙන් ලියල තියෙන වාක්‍යයේ 4වෙනි අකුරෙ සංකීර්ණත්වය පේනව ද? ඒ අකුර තමයි ලු ජපන් වලින් " ආදරය" කියන්න යොදන්නේ... ඉතින් .... 

විශේෂ ස්තුතිය - වවුල් තිප්පල හිමිකරු - චාමි - Arigato Gozaimasu

Wednesday, October 20, 2010

෴ ස්වාමිනේ දොර ඇරලද මට තවම ෴


ජීවිතයක සැප වගේම දුකත් අපි වැඩිපුරම විදින්නේ පවුලක් ඇතුලේ විවාහයක් ඇතුලේ.... ඒත් සැපට වඩා ගොඩක් අයට මතක හිටින්නේ දුක විතරයි... පුංචි පුංචි අතපසුවීම් ..  නොසලකා හැකි තරම් කුඩා වැරදි , මහා මෙරක් තරමට ලොකු කරන් හිතනවා. පැහැදිලිව නග්න ඇසට පේන මේ පුංචි වැරදි හා අතපසු වීම් දිහා විවාහ වෙලා කාලයක් ගියාම බලන්නේ අත් කාචක් හරි විභේදන බලය විශාල අන්වීක්ෂයක් හරි අරන්... මොකද එතකොට පුංචි වරද වුනත් මහවිශාලෙට පේනව.... එකිනෙකාගේ තියෙන අහංකාර ආඩම්බරකමත් අනිකාට රිදවීමේ පටු චේතනාවත් නිසා අන්තිමට දුක් විදි‍න්නේ තමන්ම බව ගොඩ දෙනෙක්ට තේරෙන්නේ නැහැ...

ඇයි ආදරේ හංගන් ඉන්නේ... ඇයි හිත් වලට වද දෙන්නේ... තමන්ගේ බිරිඳට වඩා වෙන කිසි ගැහැණියක්වත් තමන්ගේ ස්වාමියාට වඩා වෙන කිසි පිරිමෙයෙක් වත් කවදාවත් හිතට සමීප වෙනව ද? වුනත් ඒ ආදරේට ද? 

ඒ වගේ බිරිඳක්ගෙ හිත මෙහෙම කියනව ඇති කියල මට හිතුන...

සිතක් බිඳුන බව ඇත්තයි
පිහාටුවට බර බැන්දයි
ස්වාමිනේ මගෙ සත්තයි
ආදර සිත නුඹ නමටයි

මුරණ්ඩු ගුණ මගෙ බෝම
සිත තැලුවද නුඹෙ කෝම
වරක් සිතල බැලුවාම
දුක නැවතුන හිත ගාව

නුඹෙන් මිදී හොර රහසේ
ඉගිලි ආ දින තිස්සේ
ඇහිපියවිල්ලක් නැත්තේ
වරද මගේ අත පැත්තේ

හිතට නිවන කැන්ඳාන
සිරිලිය ගෙට කැන්දාන
මම එන්නද මේ දැන්ම 
 දොර ඇරල ද හිමි තාම

"When you left, I lost a part of me" 

නුඹෙන් ඈතට පියඹලා ගියත් නුඹ ගැන හිතන 
මම
෴ වත් ෴

Monday, October 18, 2010

෴ කවි පොතේ තැනක මා වෙනුවෙන් ඉඩක් තියන්න ෴

පිනි බිදක් වුනත් හිරු එළියට වියකී යනවා
ඒ වුනත් හෙටත් පිනි බිඳකින් ලොව සැරසෙනවා
ජීවිතේ එයයි අද නැතුවට හෙට දළු ලනවා
අද වගේ නැතත් හෙටත් අලුතින් දවසක් එනවා


නුඹ දුකින් ඇයිද කඳුළු ඉතින් පිසදා ගන්නේ
හරි අගේ අනාගතයක් නුඹ දෙස බලාන ඉන්නේ
අර අහස් ගැඹේ තනි තරුවක් පිපී දිලෙන්නේ
තනි නැතේ තරුව ඒ දෙස මම බලාන ඉන්නේ


ඉර සඳත් එකම අහසක ‍එක ලොවකයි ඉන්නේ
කෙදිනකවත් නැත එකම විටක ඉරසඳ පායන්නේ
නුඹ මමත් එසේමයි එක අහසක දිලිසෙන්නේ
ඒ නමුත් කවද කෙදිනකවත් නැත හමුවන්නේ


මා නැතත් ළඟින් නුඹ නෙත දෙස එඹිල බලන්න
නුඹ සිතේ තැනක නිතර සිටින බව දැන ගන්න
කවි පොතේ තැනක මා වෙනුවෙන් ඉඩක් තියන්න
නුඔ නැවත එතොත් මට හැකි වෙයි කවක් ලියන්න

"I lose myself within your poems"

එකම අහසක පායා ආවත් ඉර මුන ගැසීමට නොහැකිව ලතවෙන සඳ
මම
෴ වත් ෴

Sunday, October 17, 2010

෴ රමණිය ආදරය ද ? ආදරණිය රමණය ද ? ෴

සොඳුරු සිත කඳුළු ගොඩක්... ලියන කවිය වුනත් දුකක් මිස කවදා වත් නැහැ සතුටක්... ඔන්න අද සොඳුරු සිතට හිතුන , මෙතෙක් කාලයක් සොඳුරු සිත ලීවේ නැති විදිහෙ වාක්‍ය රචනාවක් ලියන්න..... 

ආදරය සහ රමණය.... 

ආදරය ලෝකේ වැඩියෙන්ම ලියවෙන කියවෙන වචනය කියල හිතෙනවා... මිනිස්සු ළඟ නැති වගේම ඒ නැති වුනත් හොයන එකත් නැවතීමක් නැති වචනයක්....

රමණය - ශ්‍රී ලාංකීය අපි ප්‍රසිද්ධියේ කතා බහ නොකරන නමුත් හැම සිතක්ම මොහොතකට හරි අසහනයට පත් කරන චවනයක්....

විවාහය කියන්නේ ලංකාවේ නම් රමණය සඳහා ලැබෙන බලපත්‍රයක් ... හැබැයි එක්කෙනෙක් එක්ක...ඒ කියන්නේ විවාහක සහකරු හෝ සහකාරිය සමඟ විතරයි.

එතකොට ආදරය.... ආදරය කරන එකේ තියෙන එකම වෙනස තමයි කිසිම විදිහක නීතිමය බැඳීමක් ආදරය කරන්න ඕනි නැති එක......

මම දන්න තරමින් නම් වර්තමානයේ බොහෝ ගැහැණුන් මිනිසුන් නිදහසේ ආදරය කරන්නේ නැති වුනත් හොර රහසේ රමණය නම් කරනවා. 

ඒත් ආදරය නැතිව දුක් විදිනවා......... විවාහය තුල වෙනදාටත් වඩා තනිවෙනවා...එකිනෙකා සැක කරනවා... බොරු කරනවා... බොරු කියනවා... ඇල්මැරුණ යාන්ත්‍රික ජීවිත ගත කරනවා. විවාහයේ රමණය සඳහා අවශ්‍ය පූර්ණ නිදහස තිබුනත් ආදරය ටිකින් ටික නැති වෙලා යනවා... ආදරය තිබුනත් පේන්නෙ නැහැ..පෙන්නන්නෙ නැහැ. රමණය තියෙනවා, ආදරය පැනල යනවා.

මම දැකල තියෙන බහුතර විවාහ ඇදගෙන යන ජාතියේ ඒව මිසක් ජීවත් වෙන දැනෙන විවාහ නෙමෙයි... විවිධාකාර හේතු නිසා රුස්සන්නේ නැහැ... ගැලපෙන්නේ නැහැ ලු....

මම නම් හිතන්නේ විවාහය කියන්නේ ගැලපෙන කෙනා සොයා ගන්න එකම නෙමෙයි. ලැබෙන කෙනාට ගැලපෙන විදිහට ඉන්න එක... එහෙම බැරි නම් .... එතන ආදරයක් නැහැ. මොකද ආදරය කියන්නේ යමෙක් වෙනුවෙන් තමා කැප කිරීමක්....

මගේ ජීවිතය තවත් කෙනෙක් වෙනුවෙන් කැප කරන්න බැහැ... එතකොට කෝ මගේ නිදහස කියල හිතනව නම් ඒ කෙනාට ඇත්තම ආදරය කරන්න බැහැ. මොකද තමා ආදරේ කරන කෙනා වෙනුවෙන් කැප කිරීමක් කරන්න බැහැ කියන්නේ සැබෑ ආදරය එතන නැහැ.

රමණයට පූර්ණ නිදහස තිබිලත් සතුටින් නැහැ කියන්නේ රමණය හා ආදරය අතර තියෙන පරතරය වැඩි නිසා නේද ? ඒත් ටිකක් හිතල බලන්න. විවාහවෙන්න කලින් තිබුන ඇතැම් පෙම් සබඳතා දිහා තවමත් නිවුනසැනහුන සිතින් බලන අය දකින අය ඉන්නව. මොකද ඒ ආදරයේ රමණය නැති වුනත් ආදරය කියන දේ පිරිල තිබුන. සමහර විට ඒ බිඳිල ගිය ආදර සබඳතා ත් විවහයෙන් කෙළවර වුනා නම් එතන ඒ කියන ආදරේ නැති වෙන්න තිබ්බ..

රමණය ගැන තියෙන කුතුහලය, ආසාව අවසන් වුන දවසට මිනිස්සුන්ට ආයෙත් ආදරය ඕනි වෙනව.

නැතිනම් මොන දේ තිබ්බත් මිනිස්සුන්ට දැනෙන්නේ කිව නොහැකි හිස් බවක් !

රමණය හා ආදරය අතර තියෙන පරතරය වසා ගන්න, පුරවා ගන්න පුලුවන් වුන කාලේක මිනිස්සුන්, ගැහැණුන් මිට වඩා සතුටින් ඉඳීවි.


Lust is touching bodies, love is touching souls.
Sex is a momentary itch, love never lets you go.

හිතුන දේ ලීව
මම
෴ වත් ෴ 

Saturday, October 16, 2010

෴ කිරිල්ලිය සොයා පැමිණ අතරමං වූ කුරුල්ලෙක් ෴( Spring would not be spring without bird songs ).

ඉන්දීය සුදු මාල ගිරවෙක් රේගු අත්අඩංගුවේ - පුවතක් 


ඉතා වටිනා දුර්ලභ ගණයේ ඉන්දියානු සුදු මාල ගිරවකු මෙරටට ගෙන ආ පුද්ගලයකු එම මාල ගිරවා සමඟ රේගුව මගින් අත්අඩංගුවට ගෙන තිබේ. ආනයනය කිරීමට තහනම් Indian ring neck parakect නමැති මේ ගිරවා මාලදිවයිනේ සිට ඊයේ (15) මෙරටට රැගෙන විත් තිබේ. මෙවැනි පක්‍ෂියෙකු ආනයන කිරීමට වනජීවී අධ්‍යක්‍ෂගේ විශේෂ අවසරයක් ගත යුතුය.

 “God loved the birds and invented trees. Man loved the birds and invented cages.”

පසු කතාව  : -

මා දමා ඉගිලුන 
මගෙ කිරිල්ලී සොයා
ආ දුරත් වැඩී මේ 
පොඩි කුඩුවට වෙලා

කුඩුවෙන් තවත් එකකට
යන්න වෙන හැඩයි
කිරිල්ලී මගේ දැක
ගන්න බැරි හැඩයි

හමුවුනොත් අසන්නට
මට පැනයකුත් ඇති
ගැයූ ප්‍රේම ගී තනුවක 
හසුනකුත් ඇතී

අනේ මිතුරනේ මා 
හෙට කූඩුවට ගියොත්
මගෙ කිරිල්ලීට මට වුන
හදිය ගොස් කියන්

දමා ගිය නමුත් තරහක් 
නැති බවත් කියන්
ආදර සිත බිදකුදු අඩු 
නොවු බවත් කියන්
 
එනමුදු මා හැර ගිය දුක 
වැඩි බවත් කියන්
හැකි විගසම හමුවන්නට
එන බවත් කියන්

 Keep a green tree in your heart and perhaps a singing bird will come.
 
සොවින් තැවෙන කුරුල්ලාගේ පණිවිඩය බාර ගත්
මම
෴ වත් ෴

Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...