නෙතට පෙනෙන දේ සීමිතය .. සිතට පෙනෙන දේ අසීමිතය...

තවත් උදාර වසරක අවසානය... උදාර ඒකීය රටක හිමිකරුවෙක් වුනේ 2009 වසරේ . ඒ නිසා ශ්‍රී ලාංකිකයන් හැටියට 2009වසර බොහොම වැදගත්.පුද්ගලික මතිමතාන්තර කොහොම වුනත් 2009 දැන් අවසානයි.

මිනිසාට නවතන්නට බැරි දේවල් 2න් එකක් තමයි කාලය...

ඉතින් නව වසරක ඇරඹුමත් සමග මම ප්‍රාර්ථනා කරනව ඔබ සැමට සිතේ තිඛෙන සියළු බලාපොරොත්තු සඵල වන නව වසරක් වේවා කියල....

වසරක් ගෙවී තව වසරක උදාවය
සිත් තුල පිරී ඇත්තේ සුභ නිමිත්තය
මගෙ රට උදාරයි නිදහස ලැබී ඇත
රටටත් ඔබ සැමටත් මගෙ ප්‍රණාමය

නෙතට පෙනෙන දේ සීමිතය .. සිතට පෙනෙන දේ අසීමිතය... ඒ නිසා සිතින් බොහෝ දේ දකින්නත් නෙතින් පෙනෙන දේ නිවරදිව වටහා ගැනීමටත් හැකි වන්නා වූත් .... හෙට දිනකට ඇරයුම් කරමින්  වසරේ  අවසාන blog ලියවිල්ල අවසන් කරමි.

ඉරිදා පත්තරයක් ගිය දුර ........

මම නොවරදවා කරන දේයක් තමයි ඉරිදා පත්තරේ බලන එක . හැබැයි ඉරිදා කීවට පත්තරේ බලන්නේ සෙනසුරාදා. ඒ අතින් අපේ රට දියුණුයි. අනික  on line පත්තරේ බලනවට වඩා මම කැමති කඩේ ගිහින් පත්තරේ ගෙනත් ගෙදර සාලේ බිම එලාගෙන පත්තරේ බලන්න . ලංකාදීප සහ සිළුම්ණ තමයි මම බලන ඉරිද පත්තර.අනිත් ඒවත් බලන්න නම් කැමති. ඒ ඔක්කොම ගත්තොත් මගේ පඩිය පත්තර වලටම ඉවර වේවි.
සිළුමිණ නම් ගොඩක් බලන්නෙ අම්මා තමයි.ඒකට හේතුව ඒ පත්තරේ මංගල යෝජනා ගොඩක් තියන එක. ඒවා කියවල ඒවට උත්තර දාන එක ඇගේ විනෝදාංශය වෙලා. ඒ දැක්කම මට ඈ ගැන දුකයි. මා නිසා ඇයට කෙතරම් සිත් කරදර ද. කොච්චර එපා කීවත් ඈ අහන්නේ නැති නිසා දැන් මම ඇයට ඉඩ දී සිටිනව.

රසදුන පත්තරේ තිබුන පුංච් ලිපියක් දැකලයි මට මේ post එක ලියන්න හිතුනේ

"එක්කෝ ඔබට රෝස මල අග කටු ඇතැයි සිතා දුක් වීමට පුළුවන. නැති නම් කටු අත්ත අග රෝස මල පිපී ඇතැයි සිතා සතුටු වීමට පුළුවන."   

ඒ තමයි පත්තරේ තිබුන ටික...

මේ තියෙන්නෙ මට හිතුන දේ
මගේ දුක හා මගේ සතුටට අන් කිසිවකු වග කිව යුතු නොවේ.මගේ දුක හා මගේ සතුට තීරණය වන්නේ මගේ සිතුවිලි තුලින්මය.

ඒ නිසා මා මෙසේ සිතමි.

ඔබ මට ආදරේ නැතැයිසිතා  දුක් වෙනවා වෙනුවට . ඔබට මා ආදරේ කරන බව  සිතා මම සතුටු වෙමි .

ඉරිදා පත්තරයක් ගිය දුර ........

"සැබෑ පෙම්වතුන් කිසිදා එක් නොවේ...

"සැබෑ පෙම්වතුන් කිසිදා එක් නොවේ...එක් වූ පෙම්වතුන්,..... සැබෑ පෙම්වතුන් ලෙස,ජිවත් නොවේ,වෙන් වී ගියවුන් , සාදාකල් පෙම්වතුන් ලෙසට,ජිවත් වෙයි...


මේ කතාවෙත් ඇත්තක් තියනව නේද?

මනුසත්වයා කවදාවත් සෑහිමකට පත්වෙන ජාතියක් නෙමෙයි. ඒ වගේම තමයි නොලැබෙන දේට ආස කරනව ... නොලබෙන දේට වඩවඩාත් ආසා කරනව. අර සින්දුවකුත් තියෙන්නේ... නන්දා මාලනී මහත්මියගෙ


" නෙලා ගන්න බැරි හින්දයි ඔබ ඔය තරමට ලස්සන . . . .
නෙලා ගෙනා කිසිම මලක් නෑ ඔය තරමට ලස්සන . . .


සීන මවාගෙන දහසක් තනියෙන් රස විඳපු . . .
බිතු සිතුවම් රූ මෙන් හද තෙලිකඩ මත ඇඳපු . . .
ලොවට හොරා පැස පුරවා ගෙනවිත් හැඩ බලපු . . .
ලස්සන නැති හැටි මල් වල ඉස්සර මම නෙලපු . . .


මුහුන දෙමින් සැඩ පහරට අනංගයා විදපු . . .
නොදැක හිටපු දවස් වලදි ඉකි බිඳ බිඳ හඬපු . .
කාත් කවුරුවත් නැති තැන තුරුලු වෙලා දොඩපු . . .
පැහැය සුවඳ කොහි ගිහින්ද මල් වල මම නෙලපු . . .


මිනිසුන්ගෙ හිත් හරිම පුදුමයි නේද........


අළුත් අවුරුද්දකුත් ලග නිසා හිත් නරක් කරගන්නෙ මොකටද .... ඔන්න මම ගියා......

ආදරය ආත්මාර්ථකාමීද ...................

අපි ඇත්තටම ආදරේ කරනවද ? හොදට හිතල බැලූවොත් අපි ආදරේ කරනවට වඩා අපි කරන්නේ ආදරේ ලබා ගන්න වෙහෙසෙන එක නේද?අනිත් අතට අපි ආදරේ කරන්නෙත් අපිට ආදරේ කරනව කියල අපි හිතන අයට විතරයි.

අපි පුංචි කාලේ අම්මට තාත්තට ආදරේ එයාලත් අපිට ආදරේ නිසයි.සහෝදර සහෝදරියොත් අපිට ආදරෙයි අපිත් පෙරලා එයාලට ආදරෙයි.ඊට පස්සෙ කරදඩු උස්මහත් වෙන කොට ඒ ලැඛෙන ආදරේ මදි වෙනව. අපි අපේ මහා මෙහෙයුම දියත් කරන්න පටන් ගන්නවා. ආදරේ සොයනව. මම, මට..  ආදරේ කරන කෙනෙක්.මම ආදරේ කරන කෙනා මට ආදරේ වෙන්න ඕන. අපි හිතන්නෙ එහෙමයි. පෙරලා දෙයක් බලා පොරොත්තු නොවී ආදරේ කරනව නම් ඒ ඛෙහොම ටික දෙනයි.

මේ පුංචි කතාව ඇත්ත කතාවක්.මට කීවේ මම ගොඩක් ආදරේ කරන ඒත් මට ආදරේ නොකරන කෙනෙක්.

ඒ බොහොම ප්‍රසිද්ධ අගනුවර පිරිමි පාසලක්.ඒ පාසලේ නියෝජ්‍යය විදුහල්පති බොහොම සැර පරුෂ කෙනෙක්. නමුත් දරුවන්ට ගොඩක් ආදරෙයි.ඒ වගේම මැදිවියත් ඉක්මවා සිටිය ඔහු අවිවාහකයෙක්. දිනක් ඔහුට පාසලට හසිදි පණිවිඩයක් ආවා. සිසුන් බලාඉද්දිම ඔහුගේ දෑසට කදුළු පිරුණ. ඔහුගෙ මව මිය ගිහින්. පාසල් දරුවො මළ ගෙදරට සහභාගි වෙන්න ගියා.ඔවුන්ටත් ඔහු ගැන දුකයි.ඔවුන් මළ ගෙදරදී දැක්ක සැරපරුෂ ප්‍රතාපවත් මිනිසා ඛෙහොම අසරණ විදිහට තම මවගේ දෙණ ලගට වෙලා ඉන්නවා. ඔහු අසලම ඔහුගේ සමවයසෙම ගැහැණු කෙනෙක් .... ඒ කවුද? කාගෙත් සිත් වල ඒ පැණය තිබුන. ඒ කවුද කියල කවුරුවත් දන්නෙ නෑ.

ඊට වසර 03 කට පස්සෙ ඔහු විශ්‍රාම  ගියා. ටික දිනකින් ආරංචිවුනා ඔහු විවාහ වෙලා කියල.සමහරුන්ට නම් ඒක විහිලූවක් වුනා. ඒත් දන්නවද ඔහු විවාහ වෙලා තියෙන්නෙ එදා මළ ගෙදරදි ඔහු ලග තනියට සිටි ඒ ගැහැණිය සමග.ඒ ඔහු තරුණකාලේ ආදරේ කළ සුන්දර තරුණිය. ඇයව විවාහ කරගන්නවට ඔහුගේ මව ඒ කාලේ කැමති වෙලා නැහැ. ඉතින් ඔහු මවගේ සිත රිදවලත් නැහැ.  තමන්ගේ ආදරේ වෙනුවෙනුවෙන් ජීවිතේම කැපකරල. ඔහු වෙනුවෙන් ඇයත් අවිවාහකව ඉදල.

මගේ ප්‍රශ්ණය මේකයි ඔහු ජීවිතේ අකලට නැතිකරගත් කෙනෙක්ද.... අවසානයේ සියල්ල හිමිකර ගත් කෙනෙක්ද?

තවත් වසරක අවසානයට ...........

තවත් වසරක අවසානයට දන්නෙම නැතිව ලගා වෙලා. ආපහු හැරිලා බලන්න නම් මම කැමති නැහැ. මොකද කියනව නම් ගෙවුන කාලය ගැන හිතනඑක තැවෙන එක පලක් නැති දෙයක් නිසා.

මිනිසුන් කියන සත්ත්ව කොට්ඨාශය අමුතුම කොටසක්. සුන්දර මින්සුන් වගේම බොහොම අසුන්දර  (රූපයෙන් නොවේ  ) අයත් ඒ අතර ඉන්නවා. බොහොමයක් දෙනා හදුනා ගන්නට හැකි නම් ඔබට තේරේවි ඔවුන් සුන්දරයි කියල.

මෙය ලියන මමත් කියවන ඔබත් කෙතරම් වෙනස්ද භෞතිකව හිස ඇග කණ් නාස් ඇස් මෙකී නොකී දේවල් වලින් මිනිසුන් ලෙස සමාන වුනත් සිතින් අපි සෑම විටම කෙතරම් වෙනස් ද

මේ කණෙන් රිංගලා එහා කණෙන් යන අය
ගෝනි නැතිව කරේ යන අය
දෙකට ගණින්න බැරි අය
බබලා වගේ අය
හැමවෙලේම අඩන අය
හොස්ස ලගින් මැස්ස යන්න බැරි අය
හතර පෝයට සිල් ගන්න අය
බොහොම අසරණ අහිංසක අය
සල්ලාල අය
පවුල් බර කරට ගත්ත අය
ජීවතේ රස විදින්නෙ නැති අය
කකා බිබී ජොලි කරන අය
දවසට වේලක්වත් කන්න නැති අය
අයියෝ  ගොඩයි

ඔබත් මමත් මේ එහකට විතරක් නෙමෙයි කිහිපයකටම අයත් වෙන්න පුලුවන්... ඒකත් හොදයි.. එතකොට ජීවිතේ විවිධයි. නැත්තම් ඔක්කොම එක වගේ වුනාම කිසිම ගතියක් නැහැනේ නේද..

සමාජය ගැන හිතන්න ගියොත් අන්තිමට වෙන්නෙ එල්ලිලා මැරෙන්න. ඊට මීට වඩා හොදයි. මේක මෙතනින් නවතන එක. කෙහොම වුනත් 2010ට තව ටික දවසයි. කාගෙත් සිත් සතන් නැවුම් වෙන වෙලාවක ගැට ගැහුන නූල් බෝල ගැන කියන එක තේරුමක් නැහැ.... එහෙනම් කාටත්
 සුභ නව වසරක් වෙන්න කියලා කියන ගමන්මේ වසරේ මට කරන්න තියන ඉතිරි වැඩ කටයුතු ටික නිමකරන්න ඔං මම ගියා..............

ඔයයි ... මමයි....

සද ළග තියන පුංච් තරුව ට සද පේනව වගේ මටත් මගේ සද පේනවා.......
ඒත් සදට පුංච් තරුව තියනවද කියලවත් වගක් නෑ වගේ..............
සමහර විට සදට තරුව අමතක වෙලාද........

නැත්තම් සදේ ආලෝකය නිසා  තරුව පේන්නෙ නැතිව ගිහින්ද.....

තරුව සදට ආදරේ තරම ... ලෙංගතු තරම් සද දන්නේ නෑ.....
තරුව තනිවෙලා අදුරේ හිටපු යුගයෙ තරුවට උදවුවට ආවෙ සද..
එදා ඉදන් තරුවේ ජීවිතේ වුනේ සද......
ඒත් තරුව දැන ගෙන හිටියේ නැහැ සද අයිති වෙන කෙනෙක්ට කියල......
සදටත් ඒවගක් තරුවට කියන්න බැරි වුනා....
අන්තිමට සද කරේ තරුව අදුරන්නේ නැති ගානට ඉන්න එක ...
ඒකට සදට සාධාරණ හේතු ඇති කියල තරුව හිතනව...
ඒත් තරුව තාමත් සද දිහාම බලන් සද ලගටම වෙලා ඉන්නව...
සදට තරුව ගැන බලන්න දැන් වෙලාවක් නෑ ....
තරුව මතක නැති වෙලාද ....
කමක් නෑ..............

සද නැතිව තරුවට තනියෙන් ඉන්න වෙනව කියල තරුව දවසක දැන ගන්න ඕන ........

වෙරි මතට තිත

මත්පැන් පානය හොද දෙයක් නූනත් සමහරුන්ට මේ සත්‍ය තේරුම් යන්නෙ වෙන්න තියන හානිය වුනාට පස්සෙ. මත් පැන් පානය කිරීම නිසා ආතක් පාතක් නැතිව විකාර නටන අය වගේම කෙළින් හිට ගන්න බැරි තරම් වෙරි වූ අයට බොහොම හොද බේතක් ලූ කෙසෙල්........

කෙසෙල් කොහොමත් ගුණදායකයි. වෙරි අඩු කරන පලතුරක් කියල දැන ගෙන ඉන්න එකත් ගොඩක් ප්‍රයෝජනවත් වේවි සමහර වෙලාවට.

මෙහෙමනෙ කෙසෙල් වල විටමින් ඊ (E) තියනව. විටමින් ඊ චින්තනය නිරවුල් කරන්නට ඉවහල් වෙනවා. (රට පාලනය කරන ච්න්තනය නෙමෙයි හොදද.) එසේම මේ පලතුරෙහි පෘක්ටෝස් නැමැති සීනි වර්ගය තිඛෙනව. එය මධ්‍යසාර පරිවෘත්තීය ක්‍රියා වලිය ට ලක් කිරිම වේගවත් කරල වෙරි මත ඉක්මනින් අඩු කරන්න කටයුතු කරනව කියලා සොයා ගෙන තියනවලූ.

කොහොම වුනත් මේ ගැන අත්දැකීම් මට නැති නිසා. මේක ඇත්තද බොරුද කියල කියන්න පුලූවන් වෙන්නෙ ඔයාලටම තමයි..... අත්හදා බලපු අය ඉන්නව නම් ඒ ගැන කියන්න .. නැති අය අත්හදා බලන්න.....

ආදරය විවාහය සැකය සහ විශ්වාසය

මගේ හිතවතියකගෙ blog post එකක් කියවුවම මට හිතුනා මේ ලිපිය ලියන්න. ඇත්තටම නම් මේක සරත් විෙජ්සූරිය මහතාගේ "ජීවිතයට ගරු කරන්න" කියන පොතෙන් උපුටා ගැනිමක්.

මධ්‍යම පාන්තික අඹු සැමියන් බහුතරයක් සැකයෙන් ජAවත්වන බව පැහැදිලි කරුණකි. සැකය පෙනය පුප්පන්නේ විශ්වාසය නොපවතින විටය.ආචාර්ය මැක් ආර් ඩග්ලස් අපුරු අදහසක් පවසා ඇත.
"පුද්ගලයා ඔහුගේ සිහින තරම් ම තරුණය. නැතහොත් ඔහුගේ සැකය තරම් ම මහලුය.ඔබගේ සැකයට නොව, ඔබගේ සිහින වලට ඔබ ජීවිතය පාලනය කරන්නට ඉඩ දෙන්න."

මෙහිදA සිහින යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ ජීවන අපේක්ෂාවන්ය.සැකය භයානක ලෙස බලපෑම් කරන්නේ අඹු සැමි සම්බන්ධතාවයේ දීය. ප්‍රේම කරන කාලයේදී සැකය තාවකාලික ලැගුම් පොළක් වෙයි.අඹු සැමියන් ලෙස ජීවත්වන විට දැනෙන සැකය අවිහිංසක නැත.එය දුෂ්ඨ චේතනා පහළ කරයි.සියලූ මානව හරය විනාශ කරයි.

සැකයේ තියෙන භයානක කම පෙන්වන්න මේ පුංචි කතාව ඔයාලට ඇති.

කිස් පංලූඩු ලේඛකයාගේ "නොපෙනෙන තුවාලය " මේ කතාව ගොඩක් දිගයි. සාරාංශය මේකයි.

ඒ කතාවේ ප්‍රධාන චරිතය රදළයෙකි.ඔහු විවාහ කර ගන්නේ අසල සිටු මැදුරක වාසය කරන දේවියට සේවය කළ සුරූපී තරුණියකි.මේ තරුණිය රදළයාට අතිශය ප්‍රේමයෙන් පසුවන්නීය.ඒ ප්‍රේමය ඔහුගේ සැකයට භාජනය වේ.දිනක් බිරිද මැදුරේ නැති වේලාවක ඇගේ ලාච්චුවක් අරින රදළයා ලියුම් මිටියක් සොයා ගනී.ඒ ලියුම් වලින් පැහැදිලි වන්නේ (ඔහු තීරණය කරන්නේ )තම බිරිදට අනියම් පුරුෂයකු සිටින බවය.ඔහු සිය බිරිද මරා දමයි.අවසන හෙළිවන්නේ ඒ ලියුම් තම බිරිද සේවය කළ සිටු දේවියට අයත්ව තිබු ලියුම් බවත් ඒවා පරිස්සමට තැබීමට තම බිරිදට දී ඇති බවත්ය.ඔහු ජීවිතය නැති කර ගනී.

වෙනත් නිදසුන් කුමටද ..............

දෙදෙනකුගේ බාහිර සාදක වලට ආකර්ෂණය වී ජීවිතය පටන් ගත්තද කෙනෙකුගේ මනස පටුනම්  පැවැත්මක් නැත.දෙදෙනෙකු අතර ආදර සම්බන්ධතාවයක් ඇතිවීමේ පදනම විය යුත්තේ හදුනා ගැනීමය.ඒ හදුනා ගැනීම දුර්වල නම් අනපේක්ෂිත ප්‍රශ්ණ ඇත් වන්නේ නිතැතිනි.

ජීවිතය ලස්සනයි

ජීවිතය ලස්සනද තේරුම් ගන්න පුලූ්වන් ද... ප්‍රශ්ණ ගොඩයි නේද. විසදුම් නැහැ.සිතට විවේකයක් නෑ නේද.....ප්‍රහේලිකා ගොඩයි.ජීවිතේ ගැන සැහැල්ලුවෙන් හිතන්න පුලුවන් නම් . කියන්නනම් ලේසි ....

මගේ ජීවිතේ ගැන හිතුවම හිතෙනව මට මොන ප්‍රශ්ණද කියල. කාලයක් සැහෙන්න හිතේ දුකින් වෛරයෙන් හීනමානයෙන් හිටිය කෙනෙක් මම.ඒත් ටිකින් ටික ජීවිතේට මූණ දෙන්න ඕන කොහොමද කියල දැන් මට තේරෙනවා. බොහෝමයක් සිත් රිදවීම් වලට මුල අපේම වැරදි.කිසිකෙනෙක්ට වුවමනාවට වඩා ලංවුනාමත් ගොඩක් දුරස් වුනාමත් තමයි සිත් රිදවීමි වැඩි වෙන්නේ.ආදරය නොලැබීම සහ මුදල් හදල්  තමයි ගොඩක් දෙනාගෙ හිත් රිදවීම් වලට හේතුව.

මනුස්සයෙක් වුනාම කාගෙහරි ආදරයක් ජීවත් වෙන්න ඕන වෙනවා. ඒක අපි පිළිගන්න ඕන.ඒත් ගොඩක් වෙලාවට අපි කැමති අය අපිට ආදරේ නෑ ලැඛෙන්නේ නෑ. අපිට ලැඛෙන අයට අපි ආදරේ් නෑ. මට ඔය වර්ග දෙකෙන් එකක්වත් නෑ. ආදරේ හොයාගෙන ගිහින් මම ගොඩක් හෙම්බත් වුනා. ලැබුනෙ සිත් රිදවා ගැනීම් විතරයි. ආදරයක් නැතිව සිද්ධ වෙන යාන්ත්‍රික විවාහයක තේරුමකුත් නෑ. ඉතින් ඒ නිසා මම තනියෙන්.
ගැහැණු ළමයෙක් වුනාම ලස්සන වෙන්න ඕ්න කියන කතාවෙ සෑහෙන්න ඇත්තක් තියනවා.( ඔන්න නෑ කියන්න නම් එපා.)හිත කොච්චර ලස්සන වුනත් ගති ගුණ කොච්චර හොද වුනත් පලක් නැහැ. ඒව සමහරුන්ට තේරෙන්නෙ ගොඩක් පරක්කු වෙලා.

මම මගේ ජීවිතේට ගොඩක් ආදරෙයි. වෙන අයට ලබා ගන්න අමාරු දේවල් ගොඩක් මට ලැබිලා තියනවා. මට නැති වෙන අයට තියන දේවලුත් තියනවා. ඒවට ඊර්ෂ්‍යා කරලා මොන සැනසීමක්ද.මගේ ජීවිතේට ලැබිල තියන දේවල් වල සතුට ඛෙදා ගන්න විශේෂ කෙනෙක් ලග නැති වුනත් යාළුවො කිහිපදෙනෙක් ඉන්නවා.විශේෂ කෙනෙක් ලැඛෙAවි සමහර විට මම ගොඩක් වයසට ගියාම.
පරිණත වෙන්න වෙන්න මිනිස්සු සාධාරණව හිතනවා.

නොලැඛෙන දේ වලට නොහඩා ඉන්නත් ,ලැඛෙන දෙයින් හිත සනසා ගන්නත්,  හැකියාවෙන් උපරිම ප්‍රයෝජන ගන්නත්,අසාධාරණයට එරෙහිව නැගී සිටින්නත්, අනුන්ට පිහිට වෙන්නත් පුලුවන් නම් ලැබුන ජීවිතේ දුකක් නැතිව ගෙවන්න පුලුවන් කියන එක මගේ හැගීමයි. ජීවිතය ටික කාලයයි. ඒ ටික කාලයේ විදව විදව ඉන්නවද විදිනවද කියන එක ඇත්තෙ තමා අතේමයි. ඇත්තටම ජීවිතේ සුන්දරයි.