..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

Sunday, July 10, 2016

Shadow Friends - සෙවනැලි මිතුරන්

Shadow Friends
-------------------- 
සෙවනැලි යාළුවා
======================


ෂැඩෝව් ඇමති මණ්ඩලය මේ කාලේ බහුලව කතා බහට ලක් වුවත් ,මීට කලින් මම ඔය ෂැඩෝව් තියරිය ගැන දැනන් හිටියා.

ඒ මෙහෙමයි ,

රජයේ කාර්යාල වලින් වැඩක් කර ගන්න ගිය අය දන්නව ඇති අදාළ විෂයය සම්බන්ධ  රා.කළ.සහකාර , ඉස්සර නම් ලිපිකරු හෝ ලිපිකාරිණිය නැත්තම් ආයතනේ ලොක්කටවත් බෑ ඒ ලිපි ගොනුව සම්බන්ධව මැදිහත් වෙලා අදාළ රාජකාරිය කරල දෙන්න.

කොටින්ම  ඔයා ගේන ලියුමට අදාළ ලිපිගොනුව භාරව ක්‍රියා කරන විෂය ලිපිකරු නැතිනම් වෙන කාටවත්ම ඔයාගේ ලිපිය අදාළ නෑ....

මෙන්න මේ විදිහට රාජකාරි පමා වෙනවට සහ මහජනයා රස්තියාදු වෙනේක නතර කරන්න , කාර්යාල වලට තමා ඔය ෂැඩෝව් එක මම දන්න තරමින් ඉස්සරෝම වැටුනේ.....

එතනදි වෙන්නේ එකම විෂයට එම විෂය භාර ලිපිකරුට අමතරව “ෂැඩෝව් ලිපිකරුවෙක් / සෙවනැලි නිළධාරියෙක් “ පත් කරනවා. එතකොට අදාළ නිළධාරියා නැති වුනත් ෂැඩෝව් ඔෆිසර් ගෙ වගකීම තමා ඒ රාජකාරිය සොයා බලා අදාළ කටයුතු කරනෙක.

දැන් ඔයාල හිතාවි දෙන්නම එක දවසෙ නැති වුනොත් මොකද වෙන්නේ කියලා.

දෙන්නටම එකම දවසක නිවාඩු අනුමත නොකරන්න ආයතන ප්‍රධානියා කටයුතු කරන්න ඕනි. ඔන්න ඒ දෙන්නම නැති නම් ඔයාට පුළුවන් ආයතන ප්‍රධානියාගෙන් ගිහින් කෙළින්ම මේ සම්බන්ධව විමසන්න.

දැන් මම කාර්යාල සේවයෙන් අයින් වෙලා ගුරු වෘත්තියට පිවිසිලා ටිකක් කල් වුනත් මට මගේ සෙවනැලි නිළධාරියා විදිහට හිටපු සහෝදරී මට සලකපු විදිහ මට හොඳට මතකයි.........



මේ සෙවනැලි ගැන ආයෙ මට මතක් වුනේ පාර්ලිමෙන්තු සෙවනැලි ඇමති මණ්ඩලයක් පත් කරන කතාව කණින් කොණින් ඇහෙන්න ගත්තට පස්සේ. ඉතින් මං හිතුවා මගේ පාසලේ මම උගන්වන පන්තියටත් මේ “සෙවනැලි ක්‍රෙම් - සෙවනැල්ල “ අරන් යන්න. 

පන්තියක උනත් පුංචි කල්ලි තියනවා කියලා ඉස්කෝලෙ ගිය කවුරුත් දන්න දෙයක්.මම උගන්වන පන්ති තුනේමත් එ් වගේ පුංචි පුංචි කල්ලි තියනවා.මේ කල්ලි වලදි ගොඩක් වෙලාවට වෙන්නේ වැඩ බැරි ළමයි එක කල්ලයකටත් , වැඩ පුළුවන් දක්ෂ ළමයි වෙනමත් කල්ලි වෙනේක. 

මීට වඩා අපගමනය වෙච්චි කල්ලි නැතිවම නෙමෙයි .හරියට 12 බයෝ ක්ලාස් එකේ හිටි මං වැඩිපුර හිටියේ 12 - කලා පන්තියෙ වගේ වුනාට එවැනි කල්ලි ගැසීම් ඉතාම දුර්ලභයි....


ඉතින් මං කල්පනා කළා මේ කල්ලිවාදය වෙනස් කරන්න...විද්‍යා විෂය ට මම පටන් ගත්තා “ෂැඩෝව් ෆ්‍රෙන්ඩ්ස් “ ක්‍රමය.පාර්ලිමේන්තුවත් ෂැඩෝ වෙච්චි එකේ ඉස්කෝලෙ පන්තියකට ඒක ආහම මක් වෙනවැයි.හැබැයි ක්‍රෙම් ටිකක් වෙනස්..............

ක්‍රෙම් මෙහෙමයි.................

පන්තියෙ විද්‍යා විෂයට වැඩිම ලකුණු තියන ළමයා , පන්තියෙ අඩුම ලකුණු තියන ළමයගේ “සෙවනැගි යාළුවා “ වෙනවා. එතකොට ලකුණු අඩු යාළුවා ගැන වගකීම ගන්න වෙන්නේ අර වැඩි ලකුණු තියන සෙවැනැලි යාළුවට. එයා දැන ගන්න ඕනි තමන්ගේ යාළුවගේ විෂය දැනුමෙ අඩු ලුහුඩුකම් හොයලා බලල එයාට උදව් කරන්න. කොටින්ම තමන්ගේ සෙවනැල්ල වගේ බලාගන්න.

මේකෙ දී මම තමා යාළුවන් දෙන්නව හඳුන්වලා දෙන්නේ. මේ වාරේ දී මේ ක්‍රමයේ සාර්ථකත්වය මනින්න දැන් නම් කල් මදි. හැබැයි තුන්වන වාරයේ දී තමන්ගේ සෙවනැලි මිතුරාගේ දියුණුව අනුව හොඳම සෙවනැලි යාළුවට තෑග්ගක් මයෙ ගානේ..........

අදාළ නැති වුනත් මේ සටහනත් සෙවනැල්ලක් ගැන - ගෙදර ආපු වෙලේ ඉදන් , මගේ හෙවනැල්ල වගේ ඉන්න මගේ සුරතල් බල්ලාගේ නමත් “ෂැඩෝව් “


Show more reactio

Monday, July 4, 2016

නුඹ අතහැර

නුඹ අතහැර

‍ෙ


මගේ හිත , හරියට දළඹුවෙක් වගේ , හිර වෙලා තිබ්බෙ ඔයා මත්තෙමයි. 

කොහෙන් ආවද කියල මතක නැතත්. බිත්තරයක් වෙලා ඉද්දි මාව බලාගෙන තිබ්බෙත් ඔයාම තමයි.

බිත්තරේ කාලෙදි ඔයා දුන්නු උණුසුමට මම දළඹුවෙක් වුනත් , දුන්න උණුසුම අමතක කරල සමණළයෙක් වෙලා යන්න මට හිත දුන්නෙ නැහැ.

පිළා කෝශෙ හදන්න මම කොච්චර උත්සාහ ගත්ත ද ?

ඔයා එක්ක තදින් අමනාප වෙන හැමවෙලේම........... මම පිළා කෝශෙ හදන්න පටන් ගන්නවා. ඔයා මුකුත්ම නොකියා පැත්තකට වෙලා බලා ඉන්නවා.... එහෙම හදපු  පිළා කෝශ නම් කීයක් ඔයා ළඟ ඇද්ද.


ඒත් මට තව දුරටත් මේ දළඹු ජීවිතේ ගත කරන්න බෑ.  දළඹුවෙක් වෙලා ම මැරිල යන්න මට බෑ...... 


පිළාකෝශයක් හදන්න ගත්තොත් ඒක හදල ඉවරෙද්දි මට ආයෙත් ඔයාව දාලා යන්න බැරි වේවි..............

ඒ නිසා , කෝශ ගත නොවීම මේ දළඹු ජීවිතය අද මම අවසන් කරනවා. 

හරියම අද ඔයාට නින්ද ගියාම.... 

මෙච්චර කල් නින්ද ගිහින් තිබිච්චි මගේ හිත මම අවදි කරන් , මේ දළඹු ජීවිතෙන් මිදිලා ඔයාගෙන් 

ඈතට................................


ඈතට................. 

ඈතට...................

ඈතට ...........................

ඈතටම..............................................................



මම පියාඹලා යනවා...............................





තටු ලැබූ 
මම
෴ වත්සලා෴

ඔබේ රතු රෝස මල

ඔබේ රතු රෝස මල






සාලෙ මැද්දෙ තියන 


මිල වැඩි පොච්චියට


ඔයා හොයන්නේ - රතු රෝස මලක්


වැට අද්දර තියන


වැටට හයියක් වෙච්චි


බුදු පුදට ගන්න මම - වතු සුද්ද මලක්


- වත්සලා -

Friday, June 3, 2016

කලකින් ලියුවෙමි

කලකින් ලියුවෙමි
----------------------------




ඇසකින් පෙර නිතර හැඩූ

කලකින් නැහැ කඳුළු බිඳූ

තුටින් සිටින අයුරු දැරූ

නුඹ අමතක වී ද සිතූ

ළං වී නෙතු තුළට ඇගේ

හොඳින් බලනු සතුට ඇගේ

සිනා සලන නෙතක අගේ

නොපෙනද තෙත තවම ඇතේ


- සොඳුරු -


ප/ලි - ඉස්සර මං ලීවෙම විරහ කවි වගේ එවුවා. දැන් කලකින් එහෙමෙකක් ලියවුනේ නැහැ............. ඒත් මේකත් නරකම නැහැ නෙහ් ?

Wednesday, June 1, 2016

ඇවගඩ්රෝ සහ සීනි බෝල

ඇවගඩ්රෝ සහ සීනි බෝල
--------------------------------------------


පාඩම “මවුලය“ . 

පන්තිය- දහය. 

සමස්තයක් විදිහට ගත්තොත් ගණිතයට අපේ ඉස්කෝලෙ ළමයි දුර්වලයි. ඇත්තම කීවොත් හරියට ගණිතය උගන්වන්න බැරි ගුරුවරයෝ දුර්වලයි.

ඒ අස්සෙ විද්‍යාවටත් ගණිතය නැතිවම බැහැ...

“මවුලය“ කොච්චර කරත් හැමදාමත් ළමයිට ගණන් හදන්න බැරි වෙන පාඩමක්. 

මේ සැරේ නම් බැරිම එකාටත් තේරෙන්න පාඩම කියා දෙන්නවමයි කියලා හිතා ගත්තා.

 “දුසිමෙන්“  පටන් අරන් ටික ටික මවුලයට ආවා. 





ඇවගඩ්රෝ අංකයේ විශාලත්වය හිතා ගන්න ළමයින්ට බැහැ. මම කීවා සීනි බෝල මවුලක් , ලෝකෙ ඉන්න මිලියන 100ක ළමයිට බෙදා දුන්නොත් එක ළමයෙක්ට කීයක් හම්බෙනවද කියලා හොයමු කියලා. ඔන්න ඔය වෙලාවේ තමා අතුරු ප්‍රශ්නයක් ගොඩ නැගුනේ......


“අනේ ටීචර්, අපි සීනි බෝල කාලා නැහැ නේ “ ඉෂාර හයියෙන් කීවා. 

“ බොරු කියන්නෙපා ඉෂාර. ඔයාල මොකෝ සීනි බෝල කාලා නැත්තේ .කොයි වෙලේ බැලුවත් කඩචෝරු කනේකමනේ වැඩේ “


“ අනේ නෑ සත්තයි ටීචර්. මම නම් සීනි බෝල කාලා නැහැ “ ඒ සැරේ නම් ඉෂාර කියන්නේ බොරු නෙමේ විත්තිය මූණ බැලුවම මට තේරුනා.

“ අපි නම් කාලා තියේ “ කොටසක් ඒ අතරේ ආඩම්බරේට කීවා. ඒ වැඩි හරිය කෙල්ලො.

“ දැකල නැද්ද පාට පාට සීනි බෝල “

“ අනේ නෑ ටීචර් නෑ “

“අඩුම තරමේ නාරන් බික් වත් කාලා නැතෙයි “

“ ඔය ටීචර් කියන්නේ ජුජුප්ස් නේද ?“

“ නෑ ළමයෝ නාරන් බික් වගේ හැඩේට හදපු. උඩ ටිකක් සුදු පාට  කුඩු වගේ ....“

“ ආ හරි හරි අපි නම් කාලා තියේ “ මගේ කතාව ඉවර කරන්නත් කලින් කිහිපදෙනෙක් කීවා.


මම අත් ඔරලෝසුව බැලුවෙ ළමයින්ට හොරෙන්. පීරියඩ් එක ඉවර වෙන්න තව විනාඩි කිහිපයයි...

ඒ අස්සේ ඇවගඩ්රෝ බොහොම අමාරුවෙන් කොල ලෑල්ලෙ මැදට වෙලා මූණිච්චාවට හිනා වෙලා ඉන්නවා.........

(ඔවු ඒ පන්තියේ තියෙන්නේ කළු ලෑල්ල නෙමේ කොළ පාට ලෑල්ලක් )    


“ හරි හරි............මම දෙන මේ ගණන් හරියට හැදුවොත් මම ඔයාලට සීනි බෝල කෙහෙන් හරි ගෙනත් දෙන්නම් , හදනවද මම දෙන ගණන් වරද්දන්නැතිව “


“ ඔවුවුවුවුවුවුවුවු..........................“



මුළු පන්තියම කෑගැහුවේ වහලේ උළු උඩ යන තරමට. මගේ පන්තිය දෙපැත්තෙ පන්ති දෙකත් මගේ පන්තිය දිහා බලද්දි. ඉෂාර ඒ පන්ති වල ළමයි දිහා බැලුවේ හෙන ආඩම්බරයකින්.


මොනා කරන්නද . ලැබෙන සොච්චම් පඩියට කෙළ වුනත් 

“ පොරොන්දුව නම් පොරොන්දුව ටීචර් “ කියලා ඉෂාර හෙට මූණ නොරොක් කරන් කියනව අහන්න බැරි නිසා එන ගමන් ෆුඩ් සිටියෙන් ගත්තා සීනි බෝල පැකට් දෙකක්....


එක පැකට් එකක සීනි බෝල තිහක් වගේ තමා ඇත්තේ. එක සීනි බෝල පැකට් එකක් රුපියල් 89ක් වෙනවා......

මගේ දවසේ බස් ගාස්තුවම රුපියල් දෙසීයකට කිට්ටු වෙනවා...............


ගෙනාව සීනි බෝල පැකට් දෙක දිහා බල බල ඉන්නකොට මගේ සිඟිති හිත මෝරපු හිත මතු කරන්  මතු වෙන්න ගත්ත.

දැන් එක පැකට් එහෙක  සැලකිය යුතු තරමක සීනි බෝල ඉවරෙලා....................







ප/ලි- ඉස්කෝලෙට ලෝක බැන්කු ආධාර ලැබෙන නිසා මේ දවස් වල හරියට ලියකියවිලි වැඩ අස්සෙ හිර වෙලා.ඒත් මට පුංචි බ්ලොග් සටහනක් ලියන්න හිතුනා... තකහනියේ වැඩ හිරවුනාම  බ්ලොග් ලියන්න හිතෙනෙකත් මාරයි................


ඇවගඩ්රෝ කියන්නේ මවුලය සොයා ගත්ත කෙනා. එයාට ගෞරවයක් විදිහට තමා මවුලයක තියන ප්‍රමාණයට “ඇවගඩ්රෝ සංඛ්‍යාව“ කියල කියන්නේ.

උදාහරණයක් විදිහට සීනි බෝල මවුලයක් කියන්නේ සීනි බෝල 6.022 X 10 විසි තුන්වෙනි බලයක්....... 

හොඳයි එහෙනම් ඔයාලත් කියන්න බලන්න සීනි බෝල මවුලයක් ළමයි මිලියන 100ක් අතර බෙදුවොත් එක ළමයෙක්ට සීනි බෝල කීයක් හම්බෙනව ද කියලා...



Saturday, May 14, 2016

සාක්ෂරතාව

සාක්ෂරතාව




පාසලේ අවසන් කාලච්ඡේදයයි. මා හට නියමිත කාලච්ඡේදයක් නොවූ හෙයින් එදින පාසල් නොපැමිණි ගුරුවරියකගේ කාලච්ඡේදවක් ආවරණය කිරීම සඳහා මට පැවරී තිබුණි. එවන් කාලච්ඡේද හඳුන්වනු ලබන්නේ “සහන කාලච්ඡේද“  යනුවෙනි. 

ඒ සඳහා මට ලැබී තිබුනේ හය වන ශ්‍රේණියේ පන්තියකි. හය පන්ති සඳහා යාමට පාසල දෙකට බෙදමින් දිවයන අලුතින් සෑදු කාපට් පාරේ කහ ඉරෙන් පැන එහා පසට යා යුතු විය. 

මා එහි යන විට ද විනාඩි කිහිපයක් ගත ව තිබූ අතර ළමයින් ඔවුන්ගේ ලෝක වල බරටම වැඩය. ලොකු පන්ති වලට උගන්වන ගුරුවරියකගේ පැමිණිම හයේ ළමයින් සිත ඇති කරන්නේ ගෞරවය මුසු කුතුහලාත්මක බැල්මකි. එබැවින් ඔවුන්ගේ උණුසුම් පිළිගැනීම මට කවදත් හිමි වේ.

අවසන් කාලච්ඡේදය බැවින් ඔවුන්ගේ නිදහස සීමා කිරීමට නොසිතූ අතර මා ද ගුරු පුටුවට වී ඔවුන්ගේ වැඩ කටයුතු දෙස බලා සිටියේ කොයි වේලාවක හෝ යම් අකටයුත්තක් සිදු වීමට යතොත් ඔවුන් එයින් මුදවා ගැනීම මා සතු වගකීමක් බැවිනි.

පිරිමි ළමයි තුන් හතර දෙනා බැගින් කණ්ඩායම් වී විවිධ සෙල්ලම් කරති. විටෙක වරින් වර “ ටීචර් කසුන් පෑන ගත්තා “ “ ටීචර් සුපුන් අපට ඉන්න දෙන්නෑ “ “ ටීචර් මෙයා කුණුහරුප කියනවා “ වැනි පැමිණිලි ලැබෙන්නේ ගැහැණු ළමුන්ගෙන් පමණි.

මේ සියල්ලන් අතර එක් පිරිමි ළමයෙකු පමණක් පෙළ පොතක් පෙරලා ගෙන අභ්‍යාස පොතේ විග විගහින් යමක් ලියමින් සිටියි.

පෙනුම අවිහිංසකය. සුදු ඇදුම කහ ගැසී ඇති අතර මතක ඇති කාලයක ඉස්තිරික්ක පහසක් ලැබී නැත. බොත්තම් කිහිපයක් ගැලවී ඇති අතර බොත්තම් නැති අඩුව කොහොමින් හෝ සපුරා කමිසය පියවා ඇත. 

“ පුතා .... අර අන්තිම පේළියට ඉස්සරහ ඉන්න ළමයා මොනා ද ලියන්නේ ? “ 

“ ඒ අයියා සෞඛ්‍ය ලියනවා “

“ ඉතින් ඔයාලට නැද්ද ලියන්න ?“

“ අපි ඒවා ලියල පෙන්නුවා. එයා ලියපුවා ඔක්කම වැරදි .ඒ නිසා අපහු ලියනවා “


“එයාට එන්න කියන්න පොතුත් අරන් මෙතනට “

ඊළඟ තත්පරයේ ඔහු ගුරු මේසය මත පෙළ පොතත් අභ්‍යාස පොතත් තබා මා දෙස බලා සිටියි.

මම ඔහුගේ ලියන පොත පිරික්සුවෙමි. පෙළ පොතෙහි ඇති ප්‍රශ්න සියල්ලම එලෙසින්ම සටහන් කර පිළිතුරු ලිවීමට ඉඩ තබා ඇත.

“ මිනිසාගේ මූලික අවශ්‍යතා තුන මොනවා ද?  ඉතින් ඇයි මේ ඉඩ තියලා.උත්තර ලියන්නෙ නැද්ද.

“ දැන්නෑ ටීච“

“ මට කියන්න මොනව ද අපිට ජීවත් වෙන්න ඉස්සරෝම ඕනි වෙන්නෙ කියලා....... එතනින් ඇරඹි පාඩම මා ඔහු වෙත තේරුම් කර දී අවසානයේ දී 


“ ඉතින් දැන් ලියන්න උත්තර “ යැයි පැවසුවෙමි.

“ ටීච මම අතනට ගිහින් ලියන්නම් “

ඔහු ට පන්තිය තුල හිමි ඔහුගේ අවකාශය වෙත ගිය ඔහු පසු පසින්ම ටික වේලාකින් මාද සිට ගත්තෙමි.

ඔහු පිළිතුරු අමුණයි.....නමුත් අකුරු ලියන්නේ අපහසුවෙනි.... අකුරු වල කොටස්  කොහේ හෝ හැලී ඇත.

අහර , වතය , ජලය 

මා ඔහු නිවරදි කිරීමට නොගියෙමි. මා උගන්වන ලොකු පන්ති වල ඇතැම් දරුවන්ගේ ද මේ අකුරු ප්‍රශ්නය ඉදහිට හමුවන අතර විද්‍යා විෂයේ දී ලියා ඇති දේ කියවන මට වැටහේ නම් මම ලකුණු ලබා දීම සිදු කරමි. මා එසේ කරන්නේ ඔවුන් මහාචාර්යවරුන් කරනු නියාවෙන් නොව ඔවුන්ට හැගුන දේ මගේ සිතට ද පැහැදිලි නිසා ලකුණක් දෙකකින් හෝ ඔවුන් සිත තුටු වනු දැකීමට ඇති කැමැත්ත නිසා ය. ඔවුන් මා ඉගැන්වූ දේ අවබෝධ කර ගෙන ඇති නිසා ය. 

ඇතැම් අවස්ථා වල දී ඔවුන් ලියා ඇත්තේ නිවරදිම පිළිතුර නොවුනත් ඔවුන්ගේ කණට ඇසුනු ශබ්දය විදිහට බැව් මට හැගී ගිය එක් අවස්ථාවක සිට මම විසින් සෑම අමාරු වචනයක්ම නියමිත ලෙස කළු ලෑල්ලේ ලිවීමට පුරුදු වූයේ එදින සිටයි. බොහෝ දරුවන් විසින් “ අයියෝ ටීචර් ඕක ලියන්නත් ඕනෑද “ යැයි පැවසූව ද එසේ කිසිත් නොපවසා ලියා ගැනීමට නොහැකි දරුවන් ඔවුනතර නිහඩව සිටින බැව් මම දනිමි.

අදටත් බැංකුවට ගොඩ වූ විට මා මගේ රිසිට් පත හැරුනු කොට වෙනත් රිසිට් පත් අනුන් වෙනුවෙන් පුරවා දෙමි. එය බොහෝ විට වයසක සීයා කෙනෙකුගේ වන අතර ඇතැම් විට කණ්ණාඩිය ගෙන ඒමට අමතක වූ වැඩිහිටියෙකුගේය. සම්පූර්ණ කර අවසානයේ “මෙතනින් අත්සන් කරන්න “ යැයි පවසා එදෙස බලා සිටන මට ඔවුන් ඉතා අපහසුවෙන් වෙව්ලන ඇගිලි වලින් අත්සන් කරනු දැක මා සිත අතිශය කණගාටුවට පත් වේ.

දරුවන්ගේ නිල ඇදුම් වවුචර් බෙදා දීමට මෙවර පාසලට පැමිණිමට දෙමාපියන්ට සිදු වූ අතර එක් තරුණ මවක් මා ඉදිරිපිට සිට අත්සන් නොකර ඔහේ බලා සිටන අවස්ථාවේ දී වෙනත් මවක් නැගිට “ටීචර් එයාට අත්සන් කරන්න බෑ ටීචර් “ කියූ විටද මා හට දැනුන අපහසුව සහ සිත් වේදනාව හදුනා ගත් දෙවෙනි මව “ මම අත්සන් කරන්නම් ටීචර් එයා වෙනුවෙට “ යනුවෙන් ක්ෂනිකව ඉදිරිපත් විය.

වසර 11ක් පාසල් පැමිණ හරියට වාක්‍යයක් ලියා ගැනීමට බැරි දරුවෙකු ද මට හමු වී ඇත. 

යමෙකුට අකුරු බැරි වීම නිසා ඔහු හෝ ඇය පත්වන දැඩි අසරණ ස්වභාවය හදවතටම දැනුන චිත්‍රපටයක් මට නිතර සිහි වේ. එය ඉංග්‍රීසි චිත්‍රපටයක් වන “ද රීඩර් “ චිත්‍රපටයයි.


ගුරුවරියක ලෙසින් මා නිසා දරුවෙකුට අකුරු ලිවීමට බැරි වන්නේ නම් එය ආත්ම ගණනක් විදවීමට වන පාපයක් බව මට නිතර සිතේ. මක් නිසාද  යත් එය මූලික අවශ්‍යතා තරමට ම මිනිසාගේ ගැහෙන ජීවිතය හා සමීප බැවිනි.


මම
ඔබ ගැන තැවෙන ගුරුතුමී
සොඳුරු



Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...