..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

Sunday, December 17, 2017

අරුම පුදුම කැසඩ් රේඩියෝව

අරුම පුදුම කැසඩ් රේඩියෝව 



වම් කරේ එල්ලෙන රෙදි බෑගයේ බර දරා සිටින්නට අපහසු බැව් ඒ කුඩා කොලුවාගේ ඉරියව් ප්‍රකට කරයි. ඉද හිට වම් උරයේ එල්ලෙන රෙදි මල්ලට පිටතින් තබන වම් අත , මල්ලේ ඇත්තේ වටිනා යමක් බැව් දකින්නෙක්ට හඟවයි.විටින් විට පාරට යොමු කරන , බලාපොරොත්තු දෑස්  ඔහු නගරයට යාමට සිටින බැව් නිසකවම හෙළි කරයි.

නමුත් බෑගයේ ඇති මෙතරම් වටිනා දෙය කුමක් ද යන්නට අනුමාන කිරීම අපහසු කටයුත්තකි. වයසට ඔරොත්තු නොදෙන තරම් බරැති මේ වටිනා දෙය ගෙන ඒමට දැනට දින දෙකකට කලින් මේ පාරේම මේ කොලු ගැටයා නගරයට ගියේ තම මව සමඟිනි. නමුත් සිදු වූයේ කිසිසේත් නොසිතූ දෙයකි. එය කොලු ගැටයාගේ පමක් නොව නිවැසියන් සියල්ලන්ගේම බලාපොරොත්තු සිද බිද දැමීමකි.......

බිම පැහැදිලිව නොපෙනෙන කහ පැහැති චිමිනි ලාම්පු එළිය සහ ඒ එළියෙන් බිත්ති වල ලෙල දෙන තමන්ගේම අඳුරු සෙවනැලි වලට බියෙන් , කුඩා රේඩියෝව වටා එක පොකුරට ගුලි වී  එකිනෙකාට ගෑවෙන තරම් ළඟින් හිදිමින් “ යක්ෂයාගේ හෝරාව “ ට සවන් දෙමින් සිටි අතර තුර දී කුඩා රේඩියෝවෙ තැන ගැනීමට කැසට් රේඩියෝවක් ගෙන ඒමට යෝජනා සම්මත වූවත් නිවසේ පියා නිවසින් දුර බැහැර සේවය සඳහා යාමට නියමිතව තිබූ හෙයින් කැසට් රේඩියෝව ගෙන ඒමට නගරයට යන මවගේ තනියට යාමට වහා ඉදිරිපත් වූයේ නිවසේ දඟ මල්ල වූ මේ පොඩි කොල්ලාය.

එය ඉතා සුන්දර ගමනකි. නගරයේ සිට ගමට පැමිණෙන පළමු බස් රථයෙන්ම දෙදෙනාම නගරයට පිටත් වුයේ උදෑසනම යා යුතු නිසා නොව , ඉක්මනින්ම කැසට් රේඩියෝව නිවසට ගෙන ආ යුතු වූ නිසා ය.

නගරයේ තිබූ ප්‍රසිද්ධ සහ එකම විදුලු උපකරණ විකුණන කඩයට ගොඩ වී විවිධ ආකාරයේ විදුලි උපකරණ අතර සරමින් , ඒවා අතගාමින් නරඹමින් , කවදා හෝ එයින් එක බැගින් ගැනීමට සිහින මවමින් ගත වූ කාලය අවසානයේ දී නිවසේ ස්ථිර පදිංචිය ලබා දීමට තෝරා ගත් නවීන පන්නයේ කුඩා කැසට් රේඩියෝව ක්‍රියාකරවන අන්දම පැහැදිලිව පියවරින් පියවර කියා දුන්නේ වෙළඳ සැලේ හිමිකරුය.

වෙළඳසැල් හිමියාගේ කටින් පිටවන සෑම වචනයක්ම සීරුවට අහුලා ගනිමින් , ඔහු දෙසටම යොමු වූ දෑසින් ද , අයා ගත් මුවින් ද යුතු වූ කොල්ලා වෙළඳ සැල් හිමියාගේ දැනුම ගැන ඉතා පුදුමයට පත් වූ අතර , වෙළඳසැල් හිමියා කෙරෙහි අනන්තවූ ගෞරවයක් ද උපදවා ගත්තේ නිරායාසයෙන්මය.

නමුත් එතරම් ගෞරවයක් තබා තිබූ ඔහු අපට මෙවැනි අබලන් උපකරණයක් විකිණිමට තරම් දීන වූයේ කෙසේ දැයි කොල්ලා ට තවමත් සිතා ගත නොහැකි අතර විටින් විට උපදින කෝපය ද , ඒ කෝපය මුදා හැරීමට ඉක්මනින් නගරයට යාමට බස් රථය නොපැමිණීමේ කෝපය ද එක් කර ළඟ තිබූ ගල් කැටයකට එල්ලය බලා පහර දුන්නේ මහ පාරේ එහා පස ට විසි වන තරමට වේගයෙනි. 

“ කෝ....කෝ........මට දෙන්න මට දෙන්න..........මම ගෙනියන්නම් “  වෙළඳසැල් හිමියා විසින් ලබා දෙන ලද උපදෙස් අවසානයේ දී පරිස්සමට අසුරන ලද කැසට් රේඩියෝව මවට බාර දෙන්නට හදන විට දීම , පූජාවට අත ගසන මල් වට්ටියක් බාර ගන්නා ශ්‍රද්ධාවෙන් යුක්තව දෑත් දිගු කරමින් පැමිණි කොල්ලා කිසිවෙකුත් විරෝධය පෑමට ප්‍රථමයෙන් අලුත්ම කැසට් රේඩියෝව දෝතින්ම තුරුලු කරන් අම්මාත් සමඟින් පාරේ ගමන් කලේ ඒ වන විට වෙළඳ සැල් තුලසිටිනඅය පාරේ ගමන් කරන අය පමණක් නොව සතා සිපාවාට පවා පෙනෙනා තරම් ආඩම්බරයකිනි.

දැන් ඉතින් ගෙදර ගිහින් අලුත් කැසට්  රේඩියෝව ක්‍රියාත්මක කරන තුරු ඉවසිල්ලක් නැත. නමුත් ..........ඔහු අපට ක්‍රියා නොකරන කැසට් රේඩියෝවක් දී අපේ සියළු අහිංසක බලාපොරොත්තු සියල්ල ලත්තැනම ලොප් කලේ ඇයි.

තැවුල් සිත ද , මඟ බලා පීඩිත දෑස ද ප්‍රීතියට පත් කරමින් පැමිණි බස් රථයට නඟිද්දි කොල්ලා ඉතා පරිස්සම් සහගත වීමට අවධානය යොමු  තම උරහිසේ එල්ලා ගෙන සිටි රෙදි බෑගය උරහිසෙන් පන්නා දෑතට ගෙන බස් රථයට නැග හිස් ආසනයක් සොයා වහා අසුන් ගෙන  රෙදි බෑගය පරිස්සමින් උකුල මත තබා ගත්තේ “ නැතිනම් ඔය යකා කියාවි , සාප්පුවෙන් දෙද්දි හොදට තිබ්බෙක අපි අරන් යද්දි කඩල කියලා “ යැයි සිතින් සිතමිනි.

නිවසට ගෙනෙනා ලද අලුත්ම කැසට් රේඩියෝව නිවසේ තැබීමට තැනක් වේලාසනම වෙන් කර තිබූ අතර පරිස්සමට එළියට ගන්නා ලද කැසට් රේඩියෝව එම ස්ථානයේ  පරිස්සමින් තබා වෙළඳසැල් හිමියා විසින් ලබා දුන් උපදෙස් අනුව යමින් කැසට් රේඩියෝව ක්‍රියාත්මක කරන්නට විය. රේඩියෝවට ඇති තරම් සවන් දී තිබූ නිසා ද රේඩියෝව නිවසට අලුත් දෙයක් නොවූ නිසා ද සියල්ලන්ගේම අවධානය යොමු වූයේ “ කැසට් පටයකට“ සවන් දීමටයි........

කැසට් රේඩියෝව ගෙනෙන්නට පෙර සිටිම ආසාවෙන් එකතු කරන ලද “කැසට් පට “ කිහිපයක්ම නිවසේ තිබූ අතර ඒවා පිරිසිදු වී පිළිවල වී ලක ලෑස්ති වී තිබුනේ කැසට් රේඩියෝව එන ආරංචියට මෙනි.

වෙළඳසැල් හිමියාගේ මුවින් පිටවූ සෑම උපදෙසක්ම වචනයක් වත් බිමට වැටීමට ඉඩ නොදී කණට හලාගත් කොල්ලා සියල්ල නිසි පරිදි ම සිදු කල බවට කිසිදු සැකයක් ඔබ තබා ගත යුතු නැත. එතරම් සීරුවට කණ් ද දෑස් ද මුව ද අයා ඔහු සියළු උපදෙස් ලබා ගත් ආකාරය මා මින් පෙර ඔබට කියා ඇත.

නමුත් .................සිදු වූ විපතක මහත......................

කොල්ලා යලි යලිත් වෙළඳ සැල් හිමියාගේ උපදෙස් සිහි කලේ තමන්ට කුමක් හෝ අමතක වී ඇද්දැයි යලි යලිත් මතකයට නඟා ගැනීමටය.

“ කැසට් එකක් හරියට පැයක් ප්ලේ වෙනවා “

ආය දෙකක් නැත , ඔහු කියූවේ එලෙස බැව් මවද තහවුරු කලාය.

කැසට් පටය දැන් කිහිපවාරයක්ම කැසට් රේඩියෝව තුලට ඇතුලු කර වාදනය කරාදැයි මතක නැත. එම කැසට් පටයේ වරදක් වන්නට ඇතැයි සිතා සියලුම කැසට් පට කැසට් රේඩියෝවේ කුඩා හතරැස් හිඩැසට කීසැරයක් නම් ඇතුලු කලා ද.........

ඒත් කැසට් පටය වැඩ කරන්නේ පැය බාගයක කාලයක් පමණි. වරද කොතනදැයි කිසිවෙකුටත් සිතා ගත නොහැකි වූ තැන සියල්ලන්ගේම අදහස වූයේ නැවතත් මේ කැසට් රේඩියෝව ලබා ගත් වෙළඳසැලටම , ගෙන ආ කොල්ලාම ගෙන ගොස් දෝශය පවසා වෙනත් අලුත් එකක් මේ වෙනුවට ලබා ගත යුතු බවයි.

නගරයේ සිට නිවසට ගෙනා ආඩම්බරයෙන් ම නැවත නිවසේ සිට වෙළඳසැලට ගෙන යාමට නොහැකි බවත් එය ඉතා ලැජ්ජාවට කරුණක් විය හැකි බවත් පෙන්වා දුන් කොල්ලා , අම්මා විසින් මසනා ලද  රෙදි බෑගය තුළට ඔබා ගත් රේඩියෝව යලිත් මෙලෙස කොලුවා සමඟින් බසයෙන් වෙළඳසැල වෙත පැමිණ ඇත.

ඒ වන විට වෙළඳ සැලෙහි වෙළඳ සැල් හිටියා නොවූ අතරඑහි සිටි කොල්ලාට වඩා තරමක් වයසින් වැඩිමහළු කොලුවෙකු තම පැමිණිල්ල ඉදිරිපත් කල කොල්ලා , අවසානයේ දී රෙදි මල්ල තුළ වූ කැසට් රේඩියෝව ගෙන මේසය උඩින් තැබූවේ ගෙන ගිය තරම් භක්තියකින් නම් නොවේ.

තවමත් කැසට් රේඩියෝවෙ කුඩා හතරැස් කොටුව තුළ වූ කැසට් පටය , ඒ කුඩා හතරැස් විවරය විවෘත කරන බොත්තම ඔබා අතට ගත් වෙළඳසැලේ සිටි තරුණ කොල්ලා , නැවත එය ආපසු අනිත් පස හරවා විවරය තුළට දමා වසා කැසට් රේඩියෝව උඩ තිබූ “ප්ලේ “ බොත්තම එඹූ වහාම , මෙතෙක් ඔවුන්ට අසන්නට බැරි වූ ඉතිරි සිංදු ටික රේජියෝව දෙදරවමින් වාදනය වන්නට විය...........

“ කොහොමද එහෙම වුනේ අයියේ “

කොල්ලා ඇසූවේ පුදුම වූ දෙනෙතින් ය. 

“ අයියෝ මල්ලි ............. පලවෙනි පැය බාගෙ ඉවර වෙන්නෙ මේ කැසට් එකේ එක පැත්තක සිංදු ඉවර වුනාම. ඉතිරි ටික අහන්න නම් කැසට් එක එළියට අරන් ආපහු හරවල අනිත් පැත්ත දාන්න ඕනි “

-------------------------------

මේ අපේ ගෙදර තියෙනෙක 




Thursday, December 14, 2017

ටින් බෝම්බෙ

ටින් බෝම්බෙ  
--------------------

එයා ඇන්දෙ ටිකක් ඝනකම් ගොරෝසු රෙද්දෙන් මහපු දණිහ ගාවට ටිකක් උඩට වෙන්න උස කොට කලිසම් , උඩට ඇන්දෙ ත් ඒ වගේම විදේශීය රෙදි වලින් මහපු අත් කොට ෂර්ට්. හැබැයි කොයි වෙලේකවත් ඒ ශර්ටෙකේ මෝස්තරය හරියට බලා ගන්න බැරි වුනේ ශර්ට්ටෙක උඩින් නිතරම ඇඳන් හිටපු අත් කපපු , ඉස්සරහට ලොකු සාක්කු තියන විදේශීය ස්වීටරයෙන් ෂර්ට්ටෙකේ වැඩි හරිය වැහිල තිබ්බ නිසා. 

හැබැයි ඒ ශර්ට් ගොඩක් වෙලාවට කොටු කොටු වැටිච්චි මෝස්තරයකින් මහල තිබ්බ බව නම් ස්වීටරයට වැහිල නැති ස්වීටරයේ කපපු අත් අතරින් එළියට ආපු ෂර්ට් අත් වලින් කියන්න පුලුවන් වුනා........ 

ඒ වගේම තමයි නිතරම එයාගේ ඔළුව උඩ වැජඹුනු හැට්ටෙක. තද දුඹුරු පාටත් නොවුනු ලා දුඹුරු පාටත් නොවුනු , නමුත් තද දුඹුරු පාටටට වඩාත් කිට්ටු වුනු ඉතාම ඝනකම්, රවුම් ඒ කව්බෝයි හැට්ටෙකේ බොත්තමකුත් තිබ්බා....... හැට්ටෙක වටේට බද පටියක් වගේ තද දුඹුරු පාටින් වට වුනු හම්පටියකුත් තිබ්බා.... මේ හැමදේටම අමතරව එයා එළියට බැස්සේ ලස්සනට පොලිශ් කරපු , හැබැයි ඒ පොලිශ් අතටම දියවුණු බස්තමුකුත් ගහ ගහ..........

එයා තමා අපේ සීතල පළාතටම තිබ්බ ලස්සනම ගේ අයිතිකරන් හිටියෙ.  ඒ ගේ වටේට ම අගලක් කපල තිබ්බා. එහෙම තිබ්බෙ සීත කාලෙට ගින්දර ගහල ගේ උණුසුම් කරන්නලු. ඒ ගේ තනිකරම හදල තිබ්බෙ ලී වලින්. ගේ ඇතුලෙත් කාමරයක් ගානේ උණුසුම් පෝරණු තිබ්බ කියල මම දැන ගත්තෙ සෑහෙන පස්සෙ කාලෙක ඒ ගේ ඇතුලට යන්න ලැබුනු අවස්ථාවක දි. 

කොහොම හරි ඒ මිනිහ එක්ක අමුතු විදිහෙ තරහක් මට තිබ්බා. ඒ වෙන කිසිම දෙයක් නිසා නෙමේ, “ ඇඹුල් පේර “ ගහක් නිසා හට ගත්ත වෛරයක්........

ඔය කියන මනුස්සයා තනිකර “සුද්දෙක් “ .සට පට ගාලා ඉංග්‍රීසි කතා කරන. සුදු මැලි හමේ තද දුඹුරු පාට පුල්ලි වැටිල තියන ජාතියෙ රට සුද්දෙක්. රට සුද්දෙක්ට මගේ ගමේ තියන ලස්සනම ගේ අයිති වෙලා තිබ්බෙකත් හිතට ටිකක් හරි මදි ගතියක් තිබ්බා. ඒ මදිවට ඒ ගේ තිබ්බෙ අපේ ගෙදෙට්ට අල්ලපු වැටේ.

අපේ ගේ වටේටම “ඇඹුල් පේර“ ගස් පිරිලා තිබ්බා. ඒත් ඒ හැම ගහක්ම අපිත් එක්ක තරහ වෙලා වගේ ගෙඩි පිරිච්චි අතු හැමේකක්ම නැවිල තිබ්බෙ අපේ වත්තෙන් එළියට.

ඔය විදිහට අපේ වත්තෙ තිබ්බ ලොකුම ඇඹුල් පේර ගහ ත් අතු බර වෙලා නැමිල අත වන වන හිටියෙ අර පර සුද්දගෙ ගෙවල් පැත්තට. ඒ වගේම ඒ සුද්දා හිතාන හිටියෙ ඒ ඇඹුල් පේර අතුවල හැම ගෙඩියම අයිති එයාට කියලා.

ඒත් අපි හිතන් හිටියෙ ගහේ මුලයි , තඩි කඳයි තියෙන්නෙ අපේ වත්තෙ නිසා ගහ වගේම ගහේ හැදෙන රස ඇඹුල් පේර ගෙඩිත් අපේ කියලා.  සුද්දගෙ නීතියට යටත් වෙන්න අකැමැති වෙච්චි අපේ ගෙදර අය , ගෙදර හිටපු සැහැල්ලුම එකා වෙච්චි  මාව ඇඹුල් පේර ගහේ හීනිම අත්තටත් යැවුවෙ අග්ගිසි කෙළවරක තියන ඇඹුල් පේර ගෙඩියක් වුනත් සුද්දට රස බලන්න දෙන්න තිබ්බ අකැමැත්තට.

ඔන්න ඉතින් දවසක් දා මෙහෙම ඇඹුල් පේර කඩමින් ඉන්න කොට , ගහේ අතු වල සර සර සද්දෙට ද කොහෙද ඇහැරුනු සුද්දා , බස්තම වනමින් ,  රැජිනගේ කඩුව අස්සට කැඩිච්චි සිංහල වචන රිංගවමින් කෑගහමින් අපේ දිහාට ආවා. 

ඒ කියාපු වැඩි හරිය හරියට නොතේරුනත්. සුද්ද කීවේ උගේ ඇඹූල් පේර වලට අත තියන්න එපා කියල විත්තිය නම් සහ සුද්දෙන්ම අපට තේරුනා.

ඒ සුද්දගෙ සද්දෙට ගෙයි ඔෆිස් කාමරේ වැඩ කර කර හිටපු තාත්තත් එළියට බැහැල ,  අපට බයින්න ගත්තෙ සුද්දගෙ හිත සනසන්න වගේ.

කොහොම වුනත් එදා හිමින් සැරේ ගහින් රූටල බිමට බැහැල ආවත්,  මේ සුද්දට යටත් වෙන්න අකැමැති වෙච්චි ගෙදර අය අතරේ පෙරමුණේම හිටියෙ මන්. සුද්ද එක්ක තිබ්බ තරහ වචන වලින් විතරක් පිට නොකර , සුද්දට හොඳ පාඩමක් උගන්වන්න ලොකු ඕනිකමක් මට තිබ්බා. ආන්න ඒ නිසා අනිත් අයගෙ හිත් වලින් සුද්දව මැකිල ගියත් මගේ හිතේ නිතරම වැඩ කලේ සුද්දට පාඩමක් උගන්වන්න ඕනි විදිහක් ගැන.

නිතර නිතර සුද්දගෙ ගමන් බිමන් ගැන විමසිලිමත් වුනු මගේ මොළයට යස අදහසක් පහළ වුනේ තාත්ත මොකක් ද වැඩකට ගෙනත් තිබ්බ කොන්ක්‍රීට් ගල් ගොඩ දැකලා.ගල් ගොඩෙන් පුංචිම ගල් කෑලි ටිකකුයි , ගාණට කපල අයින් කරල තිබ්බ කිරිටින් එහෙකුයි හොයා ගත්ත මන් , දහයියා ටිකක් පුච්චල අළු ටිහකුත් එකතු කර ගත්තා..... 

ඒ වෙන මොහොකටවත් නෙමෙයි. “ ටින් බෝම්බයක් “ හදන්න.....

බොහොම සීරුවට කරන මේ බෝම්බ එකලස් කරන වැඩේ , හිතට හරියනකම් හදනෙක තමා මගේ වැඩේ. ගල් කැට කෑලි තෝරන වැඩෙත් ටිකක් බරපතලයි. කොච්චර ලොකු ගල් ගොඩක් තිබ්බත් ගොඩක් වෙලාවට බෝම්බෙට හරියන ගල් තෝරගන්න හරිම අමාරුයි. එතකොය දහයියා අළු . දහයිය අළුත් ගාණට පුච්චලා හුළඟ එක්ක යාළු වෙන තරම් පදම් කරල තමා ගන්නෝනි. කොහොම වුනත් හිතට හරියන බෝම්බය හදල ඉවරෙද්දි කොල්ල ඉතින් අළු වලින්ම වැහිල ගිහින් තියෙන්නේ බෝම්බය ටෙස්ට් කොරල බලන්න කීපවරක්ම හදන ටින් බෝම්බෙ උඩ දාලා බලන්න වෙන නිසාමයි.

කොල්ල අළු නාන තරම තමයි ටින් බෝම්බෙ සාර්ථකත්වය රැඳිල තියෙන්නෙ.

සුද්දා සතියකට සැරයක් දෙසැරයක් , අර ලස්සන ගෙයින් එළියට බැහැල , පොලිශ් කරපු බස්තමෙන් පොළවට රිද්ද රිද්ද , ටවුමට යන ගමන සිද්ධ කලේ අපේ ගෙදර ඉස්සරහින් වැටිල තියන පාර දිගේ.

පාර තියෙන්නෙ බෑවුම් වෙලා,  ගෙදරට අඩි ගාණක් පහළින්. ගෙදරයි පාරයි සීමාව තමා උස කණ්ඩිය. කණ්ඩිය අයිනට වෙන්න තවත් ඇඹුල් පේර ගහක්. අනිත් හැම ගහ වගේම මේ ගහෙත් අතු පාර පැත්තට නැමිල බර වෙලා . ඇඹුල් පේර වගේම අතු වල කොළ ඉති පිරිලා....... 

ඔන්න ඉතින් එදත් සුද්දා බස්තම ඇන ඇන හිමීට කොට කොට ටවුම පැත්තට යන  වෙලාව ළං වුනා. කොල්ල හිටියෙ ඇඹුල් පේර ගහේ පාරට නැමුනු අත්තෙ කොළ අතු අස්සෙ. එකාතක් ඇඹුල් පේර අත්තක හයිය අත්තක් අල්ලන්. අනිත් අතේ අලුත්ම ටින් බෝම්බෙ. ඇස් දෙක නම් තිබ්බෙ පාර පේන කොණේ. පාර පේන්න ගන්නේ බෑවුම පටන් ගන්න තැනින්. ඔන්න සුද්දාගෙ කවුබෝයි තොප්පියෙ උඩ හරිය පේන්න ගත්තා...ටික ටික තාලෙකට උඩට ආපු තොප්පියෙ රවුම් දාරය පේන්න ගත්තා...ඊට පස්සෙ එක වටේ තියන හම් පටිය.ඊටත් පස්සෙ සුද්දගෙ නලල , ඇස් ...නාහේ.....මූණ ......බස්තමට යනකම් ක්‍රමයෙන් දැන් පාරෙන් මතු වෙලා ඉස්සරහට එනවා.......

කොල්ල ගහ උඩ නලියනවා. කොල්ලගෙ ඉවසිල්ල නැති කරන සුද්දගෙ ලාලිත්‍ය ගමන ඇඹුල් පේර ගහ යටට එනකම් ඉවසනවා..............

ටිකින් ටික.................ටිකින් ටික...................... සුද්දට හරියටම කෙලින් , සුද්දට හරියටම උඩින් කොල්ල ඉන්න තැනට එන්න පොඩ්ඩකට කලින් , කොල්ල ටින් බෝම්බෙ අතාරිනවා.................................

ටින් බෝම්බෙ සුද්දගෙ නාහේ ලඟින් යන්නේ අර ලස්සන කව් බෝයි තොප්පියෙත් වැදිලා......... දුම් වලාවකින් සුද්ද වැහිල ගිහින්.......... දහයියා අලු වලින් තොප්පියේ දාරය පිරිල ගිහින් , ගල් කැට ටික පාර පුරා සර බර සද්දෙන් විසිරිලා යද්දි , ගහ අඩ හිටපු කොල්ලා අත් දෙකෙන්ම කට තද කර ගෙන හිනා වෙනවා............................

යූ බ්ල්ඩි බෝයිස්................................. ම .ම බොලාලැයි උක්ගස් සේරෝටම්ම ගිනි තියනවා යු ඉඩියට්ස්................... 

බස්තම උස්ස උස්ස , ගේ පැත්ත ට දික්කර කර දුම් වලාව අස්සෙන් පේන රතු වෙච්චි මූණින් බනින සුද්දා ගෙ සද්දෙට එළියට ආපු තාත්ත වෙනද වගේ සුද්දගෙ පැත්ත ගන්න කලින් , වෙච්චි දේ වටහා ගන්න වට පිටත් අඩ බිමත් බලද්දි , ගහ උඩ හිනා වෙවි හිටපු කොල්ලගෙ හිනාව නතර වෙච්චි හැටි දැකල  උපන් මද සිනාව ත් එක්ක ආපහු ගේ ඇතුලට ගියා..........

ඒත් ............අච්චර අර ගස් කොළ අස්සෙ හැංගිලා ඉදල , ටින් බෝම්බෙ දැම්මෙ අපේ ගෙදරින් කියල සුද්ද දැන ගත්තෙ කොහොම ද කියනෙක ගොඩක් කල් යනකම්ම කොල්ලගෙ හිතේ නලියන ප්‍රශ්නයක් වුනා....... 

Wednesday, December 13, 2017

ජනේලයෙන් එහා - out of the window


ජනේලයෙන් එහා - out of the window
------------------------------------------------

ගිනි ගහන අව්ව , බස් එකේ ඇතුල හිටියත් ඒ අව්ව ජනේලය අස්සෙන් මාව හොයාන එන්නේ අව්ව නැතිව ගිහින් මාව මැරෙයි කියල හිතත තරම් ආදරයකින් වගේ. 
බස් එකේ  තිබ්බ ඝනකමින් වැඩි , දුවිලි පිරුණ තිර රෙද්දෙන් අව්ව මුවා කරල දාන්න මට හිතුනෙ නැ. තිර රෙදි දාගෙන වාහනේක යනේක හිතට මහ පාළු හැඟීමක් ගේනවා , ඒ නිසා ජනේලය තිර රෙද්දෙන් වහල දාන්න මම කවදත් අකැමැති. 
නින්ද ගියොත් හැරෙන්න , ඉස්කෝල රස්සාවට ගියපු දවසෙ ඉදල මේ වෙද්දි සිය දහස්වාරයකටත් වඩා දැකල තියන දේවල්ම අලුතින් රස විදිමින් ජනේලයෙන් එහා බල බල යනේක මගේ විදිහ.එහෙම බල බල ගිහින්ම සමහර පුංචි දේවල් වල අඩුව උනත් දැනෙනවා. පාරේ නිතර ඒ වේලාවට දකින්න ඉන්න මිනිස්සු ,වාහන විතරක් නෙමෙයි , සමහර බල්ලො පූසෝ පවා මට මතක ඒකයි. ඒ අතරේ තැන තැන අලවල තියන දැන්වීම් කියවන එක , සමහර ගෙවල් වල තාප්ප වල හයි කරල තියන කණු ගාන හිතින් ගණන් කරනෙක හිතල කරන දේවල් නෙමෙයි පුරුද්දට කරන දේවල් බවට පත් වෙලා.

ඉතින් එදා ඔහොම යන  අතරේ බස් එක නොසිතූ විදිහට රබර් ගඳ එන්නම තිරිංග තද කරල නතර කරා. ඒ එක්කම බස් එකට සමාන්තරව ආපු මොන්ටෙරෝ වක් බස් එකට දකුණින් මම ඉන්න තැන නතර වුනා. 

පාරේ ඉස්සරහ පොඩි බ්ලොක් එකක්. කවුරුත් ඉස්සි ඉස්සි බල බල ඒ ගැන වදවුනා. ඒත් මගෙ ඇස් තිබ්බෙ මට සමාන්තව නවත්තපු මොන්ටෙරෝවෙ , රියදුරු අසුනෙ මැද , මැදිවයස කොණක , කඩවසම් බවේ උපරිමයක හිටපු කෙනා ළඟ . ඔහු ගෙ දෑත් සුක්කානමේ නටනවා. ඔහුගෙ ඇස් ප්‍රීතියෙන් දිලිසෙනවා. ඔහුගෙ වත බබලනවා. නිතරම හිනා වෙනවා. 

මේ සියල්ලටම හේතුව දැන් ඔහු ළඟ නැති කොහෙ හරි ඈතක හිටියත් ඔහුගෙ හදවතේ රැඳිල ඉන්න ඔහු මේ දැන් කතා කරන කෙනා...........  ඔහු හිටියේ දුරකතනයකින්, කණේ ගහපු අර පුංචි කළු පාට කෑල්ලෙන් , කා එක්කදෝ කතා කරන ගමන්. 

ඇති වෙනකම් මම ඔහු දිහා බලා ඉද්දි , අනිත් අය ඇති වෙනකම් ලේ පුච්චා ගත්තෙ බස් එක ඉස්සරහ තිබ්බ පුංචි කලබලය නිමා වෙනකම් විතරයි. කලබලය ඉවර වෙනවත් එක්කම බස් එක සැර දැම්මා , මොටොරෝවෙ හිටපු අර ප්‍රීතිමත් හාදයා හදිසියේම ඔන් වෙච්චි හයවෙනි ඉන්ද්‍රිය නිසා ද කොහෙද ක්ශනිකව මා දිහා බැලුවා. හිනා වෙච්චි ගමන් තිබ්බ මූණෙන්ම මා එක්කත් හිනා වෙච්චි ඔහු බස් එකටත් කලින් පාගල දාලා යන්න ගියා................. 

මට මතක් උනේ උන්හිටි ගමන් ඔය වගේ දුර ගමන් යද්දි වරු ගනන් මට කතා කරන මිස්ටර් වොට්සන්ව...............

ප/ලි- දවසක් මම ලීවා , වාහනයක ඉස්සරහ වම් පැත්තෙ පාළු කපන කෙනෙක් ගැන. මේ ඒකෙම අනිත් පැත්ත ,

"Art is something that lies in the slender margin between the real and the unreal."
සාහිත්‍ය වනාහි සත්‍යයත් කල්පිතයත් අතර පිහිටි අනියත ප්‍රදේශයකට අයත් වේ.
(Chikamatsu Monzaemon)

Sunday, December 10, 2017

10 . ආදර ප්‍රදී


ආදර ප්‍රදී 

10 වන කොටස




මම දන්නෑ ඇයි එයා හැමදේම මට කියන්නෙ කියලා. හැබැයි ඒක හිතල  මතල හෝ ගොතල කරල කියන දෙයක් නෙමෙයි කියල නම් මට තේරෙනවා. එයාට මා ගාවදි ඒ දේවල් කියවෙනව ඇති , සමහර විට එයාට මා ළඟ දි විශ්වාසයක් , සුව පහසුවක් , නිදහසක් දැනෙනව ඇති. ඒත් ඒ හැමදේම අහගෙන දරාන ඉන්න මට,  වෙලාවකට හිතට මහ බරක් දැනෙන්න ගන්නවා. ඒ ඇයි කියල හිතන්න මම බයයි.
මට  මගෙ පළවෙනි ආදරය මතක නැති තරම් වෙලාවක , මනුස්සයෙක් ගෙ ජිවිතේ පළවෙනි ආදරය කියන්නේ කිසිදාක අමතක කල නොහැකි සුන්දර හැඟීම්බර දෙයක් කියල මම විශ්වාස කරන්න ගත්තෙ එයාගෙ කතාව අහලා. 
අවුරුදු ගාණකට පස්සෙ ,කොටින්ම අවුරුදු තිහකට පස්සෙ තමන්ගේ පළවෙනි ආදරය තමන්ට හරියටම මේස ඉස්සරහින් මූණට මූණ ලා වාඩි වෙලා ඉන්නවා. තමන් ගෙ ආදරණිය බිරිඳ දකුණු පැත්තෙන් , තරුණ වියේ දුව වම් පැත්තෙන්, ආදරය මුහුණට මුහුණ ඉදිරියෙන්...... එයාට මොනව හිතෙන්න ඇති ද කියලතමා මට මුලින්ම හිතුනේ.......................

“ එයා දූට කීවා , ඔයාගේ තාත්තට හොඳට උයන්න පුළුවන් කියලා , එයාට ඒ හැමදේම මතකයි “

“ මොන ගෑණිට ද අනේ හොඳට උයන්න පුළුවන් පිරිමි අමතක වෙන්නේ ,? අපිට නෑනේ ඔහොම ආදරේ කරන ඈයෝ “ මම එහෙම කීවේ ඉරිසියාවට ද ?

මේ හැමදේම ලියල තියන්න මට හිතෙන්නෙ ඇයි ? මේ දේවල් ලියන්න කියලා එයා කියන්නේ ඇයි?

කොච්චර වයසට ගියත් ඇයි මිනිස්සු ආදරේ කියන නපුරු දේ ගෑවුනු තැන් පවා මතක තියන් ඉන්නේ ?

“ එයාට ඉස්සර හොඳට ලියන්න පුළුවන්, එයා මට කවිම කොච්චර ලීව ද“

“ ලියන්න පුළුවන් වෙන්නෙ හරි ලියන්න දේවල් එන්නෙ හරි , තමන් වටේ පිටේ ඉන්න අයත් එක්ක.මූණ දෙන දේවලුත් එක්ක. මට එහෙමයි.ඒක එයාටත් එහෙම වෙන්නැති “

“ හොඳයි................මට කියන්න , ඔයාගේ ටොප් ටෙන්නෙකේ දැන් විස්සක් විතර ඇති නේ. එයින් ඔයා වැඩියම ආදරේ ඔය ෆස්ට් ලව්වෙකට ද?“

“ නෑ  .................ප්‍රදී ට “
---------------------------------------------



කතාව නැවතූවේ කොතනින් දැයි හරියටම නිච්චියක් නැති නිසා පළමුව බ්ලොග් පිටුව වෙත ද, කතාව මට පවසා කලක් ගත වී ඇති බැවින් දෙවනුව ඊමේලය වෙත ලොග් වී ඔහු විසින් මා වෙත විටින් විට එවා තිබූ ඊමේල් ලිපි වෙත ද නැවතත් නෙත් හෙලීමට මට සිදු වි ය.

කලින් කොටස මෙතනින් 



ප්‍රදී හමුවීමට මතුගම ගිය ගමන අදටත් ඔහුට අමතක කළ නොහැකි දින කිහිපයක් දායාද කර ඇත. මතුගම ගමනින් ප්‍රදීගෙන් සමුගන්නා විට දී දෙදෙනා එකිනෙකාට විස්තර දන්වමින් ලිපි හුවමාරු කර ගැනීමට සපථ වී තිබූනා සේම ප්‍රදී විසින් සතියකට ලිපි එකක් හෝ දෙකක් නොවරදවාම ලැබෙන්නට වූ අතර විශ්ව විද්‍යාල අධ්‍යාපනය සිදු කරන අතරතුරදිත් ඇයගේ ලිපි වලට පිළිතුරු ලියන්නටත් ඇගේ ලිපි නැවත නැවත කියවන්නටත් ඔහුට කාලය සොයා ගැනීමට නොහැකි වූයේ නැත.

නමුත් හිටි වනම ඇගෙන් ලිපි ලැබීම ත් ලිපි අතර කාල සීමාව ඉතා දිගු වීමටත් පටන් ගැනුනි. ඒ පිළිබඳව විමසා ඔහු විසින් යවන ලද ලිපි කිහිපයකට පසුව පිළිතුරු ලෙස ලැබුනේ ලිපි ලිවීමත් තැපැල් කිරීමත් ඉතාම අසූරු කටයුත්තක් වී ඇති බවයි. සුළු පියාගෙන් නිතර නිතර සිදු වන අකටයුතුකම් එයට හේතුව ලෙස ඇය දක්වා තිබූ නමුත් හරි හැටි සියල්ල  ඇය විසින් නොපවසන බවත් කුමක් හෝ සඟවන බවත් ඔහුට සිතුනි. ඇයට නිවසේ වාසය කිරීම අප්‍රසන්න වී තිබූ බැව් නම් ඔහුට රහසක් වූයේ නැත.ඇගේ මවගෙන් පවා ඇයට කිසිදු සහනයක් ලැබෙන බවක් පෙනෙන්නට නොතිබුනි.

අහිංසක ඇගේ නිදහස නොමැති වීමත් විදීමට සිදු වී ඇති තාඩන පීඩනත් ගවු ගානක් දුරින් සිටි ඔහුගේ සිත ද නිතර නිතර පාරවන්නට විය. ඇය ගෙනවිත් නතර කර ගැනීමට තරම් හැකියාවක් විශ්ව විද්‍යාල සිසුවෙකු වූ ඔහුට නොමැති වූවත් ඔහු ලෙහෙසියෙන් බලාපොරොත්තු අත් හලේ නැත. ඔහු කොතරම් නම් සරල සහ නොගැඹුරු ලෙස සිතුවාද යන්න වැටහෙන්නේ තම මවගෙන් පවා ඇය නතර තම නිවසේ නතර කර ගැනීමට හැකි දැයි විමසා සිටීමෙනි.

“ කොහෙවත් යන , ජාතියක් ජන්මයක් නැති එකියක් ගේ අස්සෙ දාගන්න පිස්සු ද ? අනික කොහෙත්ම ගැලපෙන්නැති එකියක් “

“ ගැලපෙන්න .......... පිස්සුද අම්මට. ඒ මගේ හොඳ යාළුවෙක්. අනික ඒ කෙල්ලට යන්න එන්න තැනක් නැතිව අසරණ වෙලා ඉන්න වෙලාවක උදව්වක් කරන්න බැරි මොක ද ?“

“ ඕනි නෑ. ඔය අනුකම්පාව තමා අන්තිමට භූමිකම්පා වෙන්නේ. මෙහෙ ඉඩ නෑ රස්තියාදු ගහන ගෑණුන්ට “

එයට මවගෙන් ලැබුනු පිළිතුරු ඉතා දෘඩ වූයෙන් තම ම සමඟින්ද කාලයක් යන තෙක් ඔහු හිත නොහොදින් කල් ගෙවුවා පමණක් නොව නිවසින් ඈත්ව වාසය කිරීමට තරම් ඔහුගේ සිත දැඩිව තිබුණි.

නමුත් ඔහු ඇයට නවාතැනක් සෙවීම අත් හලේ නැත. තම සිතට වද දෙන මේ ප්‍රශ්නය ගැන කතා කරන එක් අවස්ථාවක දී ඔහුගේ පිහිටට ආවේ මිතුරෙකි. මිතුරාගේ ද මිතුරෙකු ගේ නිවසේ ප්‍රදීට නවාතැනක් සොයා ගැනීමට අවසානයේ දී හැකි විය. එසේම ප්‍රදී ද එහි නැවතීමටත් නිවසේ කටයුතු සඳහා උදව් කිරීමටත් එකඟ වූවා ය. 

සතියට දෙකක් ලෙසින් ලැබෙමින් තිබූ ප්‍රදීගේ ලිපි මාස දෙකකට එකක් දක්වා අඩු වී තිබූ අතර සම්පූර්ණ කොළ තුන හතරක දිගින් යුතුව තිබු පෙර ලියුම් වලට වඩා බෙහෙවින් කෙටි වූ ඒවා ද විය.

අවසානයේ  ලියුම් ලැබීම සහමුලින්ම නැවතී  මාස ගනනක් ගත වී තිබූ එක් අගෝස්තු මාසයක මැද දිනක දී හදිසියේම පැමිණි ලියුමකි. නමුත් ඒ ඇගේ අත් අකුරු නොවූ මුත් ඇය ගැන දන්වා එවා තිබූ ලියුමකි. ලිපිය කියවූ වහා කලබලයට පත් වූ ඔහු යහළුවෙකු ද සමඟින් තකහනියේ සූදානම් වන්නේ කොහේ හෝ යාමට ය .......................

ඉතිරිය ඊළඟ කොටසින් ............................

Saturday, November 25, 2017

ලේනා සහ කොල්ලා


ලේනා සහ කොල්ලා

-----------------------

ගේ උගේ ය කියා සිතනා ලේනෙක් අප නිවසේ වෙයි. සෑම දිනකම පාහේ නිවසේ නිදහසේ ඇවිද ශැඩෝට ද හසු නොවී යන මේ ලේනා නිවැසියන්ට කිසිදු බියක් නොදක්වයි. ඒ නිසාම අද සිදුවූයේ මහා බියකරු දෙයකි. අද නිවාඩු දිනය නිසා පස්සා පැත්තෙන් දුන් දානකම් නිදා ගන්නා මා ඇහැරුනේ ගෙදර පොඩි කොල්ලාගේ බියකරු කෑගසීම් හඬිනි.යටි ගිරියෙන් කෑගසා ගෙන ගේතුලට දිවූ කොල්ලාට සිදු වූයෙ කුමක් දැයි කීමට සිහි එලවා ගැනීමට ටික වේලාවක් ගත වූ අතර ඔහු වටා , කොන්ද නමාගෙන නැමී ඔහු දෙස බලා සිටි අපගේ කුතුහලය ද අසීමාන්තික විය.

" මොකද පුතේ උනේ ? “

" අම්මේ........අර ලේනා......"

" ඔව්.... ඌ කෑවැයි ?"

" නෑ ..ඈ...... ඌ...... "

" ඔව් "

" ඌ මගෙ කලිසම අස්සෙ ඉදල දිවුවා"

" මොනවා...."? 

ඔහු දෙසට නැමී සිටි අපගේ කොඳු කෙලින් විය.
කොල්ලා තවමත් සිටින්නේ රාත්‍රී ඇදුම වූ ඉරි ඉරි පිජාමා ඇඳුමේ දිග කලිසම් කකුල් දෙක දෑතින්ම උඩට ඔසවා ගනිමින්ය........

ඇත්තටම මොකද වුනේ කියා දැන ගැනීමට තවත් පැය කිහිපයක් ගත වූ අතර සිදු වී ඇත්තේ ලේනාගේ ක්‍රියා නිරික්ෂණයට ඌ අසලටම ගොස් සිටි කොල්ලාගේ පිජාමා ඇදුමට ආසා සිතු ලේනා හිටිවනම පැන කොල්ලා ගේ කලිසම් කකුල දිගේ ගමන් කිරීමට ගැනීමයි. නොසිතූ සිද්ධියෙන් බියපත් වූ කොල්ලා , කෑගසමින් දිව විත් ඇත. ලේනා සොයා ගැනීමට නැත.

අවසානයේ දී සිද්ධිය නිමා වුනේ කොල්ලාට දුන් උපදේසයක් ද සමඟිනි.
“ අනිත් දවසෙ යන්නෙපා ඕකා ළඟට ඌ ඊළඟ සැරේ කලිසම අස්සෙ උගෙ කූඩුවත් හදාවි හරිය ?“

අද දවසම අප පවුලම ප්‍රතීයෙන් තැබීමට මේ සිදුවීම ඉවහල් වුනත් මේ පිස්සු ලේනා සීරුවා නම් තත්ත්වය මීට වඩා වෙනස් වීමට බොහෝ සෙයින් ඉඩ තිබුනි. 

පින්තූරය - ලේනා ගෙට පැමිණි එක් දිනක ලබා ගන්නා ලද්දකි.

Wednesday, November 22, 2017

ආදර ප්‍රදී 9 - ඇය දකිනු වස්

කලින් කොටසට මෙතනින් යන්න ,

ආදර ප්‍රදී -  9 



මේ කතාවේ ලිවිල්ල ආරම්භ වන්නේ දැනට කාලයකට කලින් වුවද එදා පොරොන්දු වූ පරිදි කතාව ලියා හමාර කරන්නට අදටත් නොහැකි වී ඇත්තේ , ලියන්නට ගිය කතාව නිසා අලුත් කතාන්දරයක් උපන් බැවිනි. ලියන්නියත් , කියන්නාත් අතර මේ වන විට ගොඩනැගී ඇති කතාන්දරය වඩා ශක්තිමත් කතාව වූව ද කියන්නා විටින් විට අතීත කතාවේ ලියවිල්ල ගැන ප්‍රශ්න කිරීමට පටන් ගෙන ඇති බැවින් පැරණි ලිපි සොයමින් කතාව තෙම්පරාදු කිරීමට සිදු වී ඇති බැව් පවසමි.

කතානායකක මීෂා ගේ පාසල් පෙම්වතිය වූ “ අනූෂා “ ගේ හැර යාමෙන් පසුව , ඔහු ටිකින් ටික ළං වූ ඔහුට ටිකින් ටික ළං වූ අනිත් මිතුරිය වූයේ “ ප්‍රදී“ ය.

නමුත් ප්‍රදී , දෙවන වර විභාගය සඳහා මීෂා උගත් පාසල මෙන්ම එ් සීතල ප්‍ර දේශය ද හැර දා ඉන් ඉතා දුර බැහැර වූ ගාලු ප්‍ර දේශයට සංක්‍රමනය වූවා ය. නමුත් ඇය මීෂාට දිගින් දිගටම ලිපි ලිවීම නරත නොකලා ය. අද මෙන් ෆේස් බුක් , වට්ස් ඇප් , වයිබර් තියා , ඊමේල් ලිපිනය ද නොමැති වූ එකල තිබූ එකම ලිපිනය වූයේ තැපැල් ලිපිනයයි.

ප්‍රදී ඔහුට දිගින් දිගටම ලීවා ය. ආදර මීෂා ලෙස පටන් ගන්නා ඒ ලියුම් අවසන් වූයේ මීට ආදරණීය ප්‍රදී ලෙසිනි. ලගක් වන තෙක් ඔහුගේ කාර්යාලය මේස ලාච්චුවේ  ඔහු ළඟ සුරැකිව තිබූ ඇගේ ආදරය පිරි ලියුම් සහ කෙසඟ පෙනුමැති ඇගේ පින්තූරය  , ගිනි දෙවියාට පිදුවේ ඔහුගේ සුන්දර පුද්ගලික ලේකම්වරියයි. ඇතැම් දින වල දී තමන්ගේ ප්‍රධානියා කතාවක් බහක් සිනාවක් නොමැතිව බලාගත් වනම බලා හිදින්නේ ,  මේස ලාච්චුව ඇර පිටතට ගන්නා යමක් දෙස බොහෝ වේලාවක් බලා සිටීමෙන් අනතුරුව බැව් සොයා ගත් ලේකම්වරිය ඔහු නොමැති එක් දිනක මේස ලාච්චුව හැර බලා ඔහු ගේ සිනා කතා නතර කරන ඒ අපූරු ලියුම් මිටියත් ඡායාරූපයත් පුලුස්සා දමන්නීය.

මේ අතීත කතා සියල්ල අතරේ අදටත් මිෂා ගේ මතකයේ ඇත්තේ ප්‍රදී දකින්නට ඇය සොයා ගිය ගමනයි. ඇගේ ලිපි වලින් ඇයව දුටුවද ඉවසා ගත නොහැකි දැක ගැනීමේ ආසාවෙන් පෙලුනු ඔහු දිනක් , ඇය සොයා යන ගමන ආරම්භ කළේ ය. එවක ඔහු දෙවන වර විභාගය සඳහා ආවරණය නොවී තිබූ විෂය කොටස් ආවරණය කර ගැනීමට කොළඹ පැමිණි සිටි සමයයි. ඔහුගේ මෙම හොර ගමන ගැන ඔහු හැරුන විට දැන සිටියේ ඔහු නතර වී සිටී ඥාති නිවසේ වැඩිමහලු දියණිය පමණි.

ප්‍රදී ගේ ලිපි වල තිබූ වං හුං ඔස්සේ ඔහු ඇය සොයා යන විට ඇය , ගාලු නිවසින් පිටවී , තම මව සමඟින් වාසය කරමින් උන්නීය. මවගේ දෙවන විවාහයේ පියා , තම කුඩා සහෝදරයා සමඟින් එම නිවසේ ඇය වාසය කලේ වෙනත් යාමට කිසිදු තැනක් නොමැති නිසා බැව් ඇය මීෂා වෙත එවා තිබූ සෑම ලිපියකම පාහේ අකුරු වදන අතර සැඟවී  තිබූ රහසකි.

මතුගම ආසන්න ගමක් වූ එහි යාමට මතුගම නගරයට පැමිණි මීෂාව , ඇගේ ගෙදර එක්කරන් යාමට ඇගේ කුඩා සහෝදරයා පැමිණ සිටියේ මීෂාගේ පැමිණිම ලිපියක් මඟින් ප්‍රදීට කලින් දැනුම් දී තිබූ බැවිනි. වෙසක් පොහෝ දිනට දිනකට පෙර දිනක් වූ එදින , ප්‍රදී හමුවීම පෝයට කලින් හඳ දැක්කා හා සමාන විය. ඉතා උණුසුම් වැළඳ ගැනීමකින් පිළීගැනුන ඔහුට , ඇය හා කතා කිරීමට දහසක් දේ තිබුණි. තරමින් කුඩා වූ ඒ නිවසේ සිටි ඇගේ බාප්පා තරමක දෘඩ ගති ඇති නහරකාර පිරිමියෙකු විය. වරක් හෝ දෙවරක් හිර බත් රසය විඳ ඇති ඔහු යටතේ සිටි ඇගේ මව අහිංසක පෙනුමක දැරූ නමුත් තම දියණිය කෙරෙහි උපන් ආදරය පෙන්වා ගත නොහැකිව තම ස්වාමියාට යටත්ව සිටින බවක් මීෂාට දැනුනි. බාප්පා දුටු විටම ඔහුට සිතුනේ “ප්‍රදී“ ඔහුගෙන් ඉතාම පරිස්සම් විය යුතු බවයි.

අදටත් මතකයේ රැදී  ඇති ඒ සුන්දර දින දෙක ගත කල අපූරුව මීෂාගේ වචන වලින්ම ලියන්නට සිත්වෙයි.

“ එදා අපි ගොඩක් වෙලා කතා කර කර හිටියා. මම පුටුවෙ වාඩි වෙලා ඉද්දි , ප්‍රදී  හිටියෙ මගෙ පාමුල බිම වාඩි වෙලා. මගෙ ඔඩොක්කුවෙ ඔළුව තියන්. මම හිතන්නේ එයාගේ හිතේ තිබ්බ කරදර බර ඔක්කම සැහැල්ලු වෙන්න ඇති එදා.එයාගේ මල්ලි වරින් වර ඇවිත් අපි දිහා එඹිල බලල ගියා “

“ එදා රෑ වෙනකම් අපි කතා කර කර හිටියා. රෑට නිදාගන්න එයාල මට ගෙදර තිබ්බ කාමර දෙකෙන් එකක් වෙන් කරල තිබ්බා.ඒත් ගොඩක් රෑ වෙනකම් අපි දෙන්න ඇඳට වෙලා කතා කර කර හිටියා “

“ යන්න අනේ බොරු නොකියා. රෑ වෙනකම් අවුරුදු විස්සට ලං වෙන්න ඉන්න කොල්ලෙකුයි කෙල්ලෙකුයි නිකම් කතා කර කර ඉදී ද අනේ..... ඔයා මට බොරු කියනවා “ මීෂා ගේ අතීත කතාව අහන් හිටපු මගේ කැත හිත එළියට පැන්නා.

“ ඔවු ....අපි බදා ගත්තා ,වැළඳ ගත්තා , මම ප්‍රදීගේ නලලත් ඉම්ඹා.හැබැයි ඉන් එහා දෙයක් නම් සිද්ධ වුනෙත් නෑ. සිද්ධ වෙන්න තරම් හිතට ඔයා කියන විදිහෙ හැඟීමක් ආවෙත් නෑ. මම කියන්නෙ ඇත්තමයි “

“ හරි හරි ඉතින් ඊට පස්සේ ?“ 

“ඊට පස්සෙ දවසේ , අපි ගියා එයාල නාන ළිඳට , ඒක තිබ්බෙ වත්ත පහල නිස්කලංක තැනක. මට තාමත් හිතා ගන්න බෑ , ඇගේ නොපෙන්විය යුතු තැන් නොපෙනෙන්න කොහොමද එච්චර හොඳට ප්‍රදී ඇඳුම් මාරු කරේ කියලා “

“ එහෙනම් දෙන්න එක්ක ළිඳෙත් එකට නෑවා , හරි හරි කමක් නෑ කතාව කියන්න කෝ “

“ එදා රෑ තමයි වෙසක් පෝය තිබ්බෙ.එදා හවස මායි ප්‍රදීයි , ප්‍රදීගේ මල්ලියි එකතු වෙලා වෙසක් කූඩු හැදුවා. ප්‍රදී විතරක් නෙමෙයි , එයාගේ මල්ලිත් හිටියෙ හරිම සතුටින් , ඊට පස්සෙ රෑ වෙද්දි අපි පන්සල් ගියා “

“ ඉතින් ................“

“ ඉතින් ..........ඊට පස්සෙ දවසෙ උදේ මම ආපහු එන්න ආවා. මට තාමත් මතකයි ඒ කතා කරන ඇස් මම එන්න එද්දි මා දිහා බලන් හිටපු හැටි. ඒ වෙද්දිත් අපි දෙන්නට දෙන්නා “ආදරෙයි “ කියල කියල තිබ්බෙ නෑ “

“ ඒ උනාට ආදරෙයි ? “ එහෙමෙයි....................

“ සමහර විට අනුකම්පාව ............ සමහර විට ආදරේ වෙන්නත් ඇති  ..............“

“ ඉතින් ......................“

“ ඉතින් .............. ඊට පස්සෙත් එයා මට දිගටම ලිවුවා ............ මම දෙවෙනි සැරේට විභාගෙ ලියල ප්‍රතිඵල එනකම්මත් , ඒ ප්‍රතිඵල වලින් විශ්ව විද්‍යාලයට තේරෙනකම්මත් එයා දිගටම මට ලිවුවා. මම විශ්ව විද්‍යාලයට තේරුන එකට එයා ගොඩක් සතුටු වුනා........ .ඒත් හිටි ගමන් ........... “ කතාව මදකට නතර කල මීෂා ..........ගේ ඇස් ඈත නොපෙනන මානෙකට යොමු විය.

“ කියන්න කෝ ........ඉතින් මොකද වුනේ “  ඔහුගේ කලව මත තිබූ මගේ දකුණතින් වැරෙන් ඔහු සොලවමින් අසන්නට වූයේ මම සිත්පිත් නැත්තියක මෙනි.

“ හිටි ගමන් ..........එයාගෙන් ලියුම් ලැබෙන්නෙ නැතිව ගියා..............“ 

“ ඒ කීවේ ......................ප්‍රදී ට මොකද වුනේ ..............? 

ඒ ගැන දැන ගන්න ඊළඟ කොටස කියවන්න.

Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...