..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

Monday, January 22, 2018

ආදර ප්‍රදී 11

ආදර ප්‍රදී 11


අවසානයේ ලියුම් ලැබීම සහමුලින්ම නැවතී මාස ගනනක් ගත වී තිබූ එක් අගෝස්තු මාසයක මුල්  දිනක දී හදිසියේම පැමිණි ලියුමකි. නමුත් ඒ ඇගේ අත් අකුරු නොවූ මුත් ඇය ගැන දන්වා එවා තිබූ ලියුමකි. ලිපිය කියවූ වහා කලබලයට පත් වූ ඔහු යහළුවෙකු ද සමඟින් තකහනියේ සූදානම් වන්නේ කොහේ හෝ යාමට ය .......................කලින් කොටසට මෙතනින් 

ප්‍රදී  ගේ වමට බර අත් අකුරු වෙනුවට වෙනත් ගැහැණු අත් අකුරු වලින් ලියවුනු කෙටි ලිපිය කියවූ වේලාවේ සිටම මීෂා ට අවශ්‍ය වූයේ ලිපියේ සඳහන් දේ සත්‍යදැයි බැලීමටත් වඩා ප්‍රදී ගේ මුහුණ දැක ගැනීමේ  නොයිවසිල්ලකි. 

ලිපියේ සඳහන් වංහුන් අනුව රෝහලේ වාට්ටුවෙන් වාට්ටුවට ගොස් ප්‍රදී නේවාසිකව සිටිතැයි ලියා තිබූ වාට්ටුව අභියස දී මිෂා සමඟ පැමිණි මිතුරාගේ ගමන් වේගය බාල වූ අතර , ඔහු වහා මිෂාගේ අතින් අල්ලා නතර කළේ ය.

“උඹට පිස්සු ද බන් “ ඔහුගේ දෑස් ඒ වන විටද යොමු වී තිබුනේ වාට්ටුවේ අංකය සහ නම සඳහන් පුවරුව වෙතටය.

“ උඹට ෂුවර් ද මේ වාට්ටුවමයි කියල ? “

“ ඔවු බන් යමන් “

ඒ කිසිවක් කෙරෙහි අවධානය යොමු නොකල මීෂා ගේ ගමන නොනැවතුනි.

“ අල්ලල දාපන් බන් .........පිස්සියෙක් නෙ “ මිෂාගේ ගමන නොනවතින බැව් දැන ගත් මිතුරා වේගයෙන් ගොස් ඔහුගේ අත අල්ලා ගත්තේය.

“ උඹට බැරි නම් නිකා හිටපන් “ ඔහු අත තදින් ගසා දැමූ මීෂා , දුකත් , කුතුහලයත් , ආදරයත් මිශ්‍ර වූ හැඟුම් සමුදාය එක මිටට ගුලිකර ගනිමින් , වාට්ටුවේ සිටි නොයෙකුත් ආකාරයේ ගැහැණුන් අතර ඇගේ දිගැටි , මුහුණත් , සුන්දර දෑසත් කොහිදැයි පිරික්සන්නට විය.

කෙසඟ සිරුර තවත් කෙසඟව ගොස් , ඇඳට තබා බැද තබන ලද දෑතත් , ඉන් එක් අතක අපහසුවෙන් මෙන් ඇමිණී තිබූ සේලයින් කටුවත් සමඟින් ප්‍රදී ඇද පුරා ඔහේ වැටී සිටියා ය.

ඇය ගේ ඇඳ වටා ඇගේ ඥාතින් යැයි කිවහැකි පිරිසක් වූ අතර ඉන් කිසිවෙකුත් මීෂා හඳුනන අයවලුන් නොවූ නමුත් පිරිසෙන් ඉදිරියට පැමිණි ගැහැණු ළමයෙකු , ඔහු වෙත තොරතුරු දන්වමින් ලියූ ලිපිය එවුවේ තමා බවට හැඳින්වීමක් කළා ය. ප්‍රදීගේ මුහුණෙන් විඩාබර ගතිය හැරෙන්නට  කිසිදු රෝගී තත්ත්වයක් ‍ නොපෙනුනු නමුදු , ඇය කිසිවෙකුත් සමඟින් කතා නොකරන බැව් පැවසුවේ ද ඔහු වෙත ලිපිය එවා තිබූ ගැහැණු ළමයා යි. 

ඇඳඅසල සිටින්නේ කාගේ කවුදැයි දැන ගැනීමට හෝ ඔවුන් සමඟින් කතා කිරීමට හෝ මීෂා ට අවශ්‍ය වූයේ නැත.

බොහෝ සෙයින් කෘශ වී ඇටට සම ඇලී ගිය එකාතක් බැදීම් බැම්මෙන් නිදහස් කර ගත් මීෂා , ඇය ගේ සවනට ළං ව “ ප්‍රදී....“ යැයි ඇමතූ මොහොතේ , විඩාබර දෑස් දල්වා ඔහු දෑත තුල මැදිව තිබූ ඇගේ ඇඟිලි වලින් ඔහු ගේ ග්‍රහණය තව තවත් වැරෙන් අල්ලා ගනිමින්  වචනයෙන් පැවසිය නොහැකි හැඟූම් සමුදායකින් උපන් කඳුලක් බලාපොරොත්තු දැල් වූ දෑසින් මුදා කෘශ කම්මුල් හරහා ගොස්  හිස තබා තිබූ කොට්ටය තුල ගිලී යන්නට විය.

“ ඔයා ආවේ ඔයාගේ ප්‍රදීව බලන්න ද ?“ ඇය පැවසූ එකම වාක්‍යයයි. කඳුලක් පස්සේ උපන් තවත් කඳුලක් බැගින් ගැලූ කඳුළු වැලක් අවසානයේ දී “ ඔයාට සනීප වෙනකම් මම යන්නෑ ප්‍රදී , මම හැමදාම ඔයාව බලන්න එනවා “ . දෑසින් දෑතින් හා සුසුමින් කෙරුනු ගැඹුරු කතා බව හමුවේ කාලය ගත වී යන බවක් දෙදෙනාටම නොවැටහුනි.

හෙදියක් පැමිණ , රෝගීන් බලන වේලාව ඉක්ම ගොස් ඇති බැවින් මිෂාට වාට්ටුවෙන් පිටවන ලෙස පවසන තුරුම ඇගේ දෑත් ඔහුගේ දෑත් අතර සිරකර ගනිමින් ඔවුන් එකිනෙකා කතා කලේ සුසුමින් හා දෙනෙතිනි.

ඇයගේ කතා බහත් හැසිරීමත් සාමාන්‍ය වූ වහාම ඇය වෙනත් වාට්ටුවකට මාරු කරනා බැවින් නැවතත් ඇය හමුවීමට මෙම වාට්ටුවට පැමිණීම අවශ්‍ය නැතත් පැවසූ හෙදිය , ප්‍රදී ඉක්මනින්ම සුව වනු ඇතැයි පැවසූවේ මීෂා පැමිණී පසුව ප්‍රදීගේ හැසිරීම් සහ කතාවත් ඇගේ පෙනුමත් සාමාන්‍ය තත්ත්වය පැමිණෙමින් තිබෙන බැව් පවසමිනි.

ප්‍රදී ගැන තොරතුරු දන්වමින් තමන්ට ලියනා ලෙසට ප්‍රදී ළඟ සිටිනා , තමාට ඇය ගැන දන්වා එවු ගැහැණු ළමයාට මීෂා පැවසූව ද, ප්‍රදීගේ වාට්ටුවෙන් සමුගෙන නොපෙණී යනතුරුමත් ප්‍රදී ගේ තෙත දෑස් ඔහු වෙතම වූ බවට ලියා යැවීමට තබා , ඇය ගැන කිසිදු තොරතුරක් දන්වා යැවීමට තරම් ඇය කාරුණික නොවූවා ය.

මිෂාගේ විශ්ව විද්‍යාල පළමු වසර අවසන් විභාග සමය වූ බැවින් , ප්‍රදී ගැන උපන් ශෝකයෙන් පීඩිතව සිටින්නට ඔහුට  කාලය නොවුනි , විභාගයත් ප්‍රදීත් අතර එහා මෙහා වන සිත අමාරුවෙන් සමබර කර ගත් මීෂාගේ විභාග සමය නිමවන විට දී ප්‍රදී රෝහලේ නොමැති වූයේ , ඇගේ භාරකරුවන් ඇයගේ ටිකට් කප්පවාගෙන බලහත්කාරයෙන්ම ඇයව කොළඹ රැගෙන ගිය බැවින් බැව් මිෂා දැන ගත්තේ රෝහලේ වාට්ටුව බාර හෙදියක ගෙනි.

ඇය ගැන තොරතුරක් දැන ගනු රිසියෙන් තමන්ට ඇය ගැන දන්වා ලිපිය එවූ ගැහැණු ළමයාට ලිපි කිහිපයක්ම ලියා යැවූව ද ඒවාට කිසිදු පිළිතුරක් නොලැබුන තැන්හි මීෂා සියළු බලාපොරොත්තු අතහැර හිත හදා ගනිමින් සිටියේ ඇය කොහේ හෝ හොඳින් ඇති බවට තම සිත ට එත්තු ගන්වමිනි.

නමුත් , අගෝස්තුවේ අවසාන දිනයක පැමිණි ඇල අකුරු සහිත කෙටි ලිපිය ප්‍රදීගෙනි..................

ඒ ගැන ඊළඟ කොටසින් 

Saturday, January 13, 2018

ද්වන්ද සටන

ද්වන්ද සටන


ඉර  තම දිනයේ උච්චාවස්ථාව පසුකර ඒ වන විට පැයක පමණ කාලයක් ගත වී තිබෙන්නට ඇත.එය හරියටම කීමට හැකියාවක් නැත්තේ හේමලයා ද දකින්නට හැකි වන්නේ විටින් විට කඩින් කඩ බැවිනි.

මධ්‍යහනයේ වූව ද  එතරම්ම සෙවනක් සහිත වැලි පාරක ඇවිදන් යන ප්‍රීතිමත් කුඩා කොලුවෙකි. කොලුවාට සෙවන සදන්නටම මෙන් ඔහු යන පාරේ ඔහු ගෙ හිසට උඩින් අතු පතුර විහිදා ගෙන සිටින විශාල ගස් ද අතු අතර එතී මල් පුපුදා උඩු වියන අලංකාර කරන වැල් ද වෙත ඔහු තම ස්තූතිය පල කරන්නට මෙන් විටින් විට තම  හිස පද්දමින් ,හිසට උඩින් අහස දෙස බලයි...... ගස් වැල් අතු අස්සෙන් පෙනෙන නිල් අහස සමඟින් සිනා සෙයි. ඔහු වමතේ රැදි කුඩා බෙලෙක් පනිට්ටුව ඔහු යන තාලයට ම පැද්දෙයි. එතුල ඇති යමක් “ ඩොකොං ඩොකොං“ හඬින් බෙලෙක් පනිට්ටුවේ එහා මෙහා වැදෙයි.

නිල් කොට කලිසමකින් ද , අකීකරු ලෙස කලිසම අස්සෙන් තැනින් තැනින් එළියට පැන නිදහස විදින සුදු කමිසයකින් ද  සැරසී ඇති කොලුවාගේ දකුණු උරයේ ලා නිල් පැහැති  පොපියන සාලුවකි. පුලුන් මෙන් පිපී උඩට විත් ඇති සාලුවේ අග්ගිසි කොලුවාගේ හුරතල් මූණ මෙන්ම මට සිළුටු වන්නට ඇත. සුදු කමීසයක් වූවත් එය දුහුවිලි , මඩ වලින් දැමූ අකීකරු රටා වලින් හැඩ වී ඇත.

වමතෙහි ඇති පනිට්ටුව පද්ද පද්දා .......  කකුලෙන් කකුල මාරු කරමින් උඩ පනිමින්  වැනෙන හිස බෙල්ල මත සමතුලිතකරමින් පාරේ ඉදිරියටම යන මේ කුඩා කොල්ලා හිටි වනම ගල් ගැසී නවත්න්නේ දුටු අරුම පුදුම දෙයකට ආශක්තවී ය. එය වෛවර්ණ දිලිසෙන ඉතා කුඩා කුරුමිණීයෙක් , පෙර දිනක වැඩ අවසන් නොකර අතහැර දමා ඇති විචිත්‍ර මකූළු දැලක් , සිනිඳුම සිනිඳු පුංචි ම පුංචි පිහාටුවක් හෝ ඔබ හෝ මා නොසලකා හරින නමුත් ඉතා කුඩා වූත් චමත්කාරජනක යමක් වීමට වඩාත් ඉඩ ඇත.නමුත් කොළුවාට වැඩි වේලාවක් එතන රැඳී සිටීමට නොහැකි වෙයි .

“ චූටි පුතා ......................... “

ඔහුට අඩි පහ හයකටත් වඩා ඉදිරියෙන් යන තරුණ කාන්තාව හඬ නඟන්නේ පසු පස නොබලාම ය. තරමක විශාල බේසමක් , බේසම පුරවා ඇති කිලිටි රෙදි ගොඩක් සමඟින් ඇය එය ගෙන යන්නේ ඇගේ ඉනෙහි ආධාරයෙනි. කොල්ලා ඇගේ බසට අවනට වන නමුත් ඒ සඳහා වැඩි වෙලාවක් ගනී.

මොවුන් දෙදෙනා යන පාර කෙළවර වන්නේ කුඩා වතුර පාරකිනි. ස්වභාවිකව තැනී ඇති දිය පහරක් පීල්ලක් බවට පත් කර ඇති අතර කිසිවෙකුත් විසින් නොවසනා ලද දිය පීල්ල , සෑම විටම ඇද හැලෙමින් ඇත්තේ එතැනට එන ඕනෑම අයෙකු නෑවීමට සුදානමිනි.

නිවසට ආසන්නතම පීල්ල මෙය වන අතර , මීට වඩා උසින් වැඩි දිය පහර සැරින් වැඩි පීල්ලෙන් නාන්නට යාම ට නම් කොල්ලා යෞවන වියට එළඹිය යුතුව තිබුණි. නමුත් තවමත් අම්මා ත් සමඟින් නාන්නට යන මේ පුංචි කොල්ලාට ඈත පීල්ලෙන් නාන්නට යන්නට තව කාලය බොහෝ ඉතිරිව ඇත.

හම සුදු මැලි වෙන තෙක් පීල්ලෙන් නෑමත් , පීල්ලෙන් නාන්නට කුඩා වන රොද මැදින් එන ගමනත් කීවතාවක් නෑවද , කීවතාවක් ආවද සැමදාමත් නැවුම් බවක්ම එක්කරනා බැවින් මේ දිය නෑම වූකලී කොල්ලා ට කිසිදු විටක කම්මැලිකමක් ගෙන නොආවේ ය.

 කොතරම් වේලාවක් ගිය ද , කෙතරම් ඇවටිලි කල ද නෑම අවසන් නොකරන කොල්ලා නිසා නිවසේ දහසකුත් එකක් වැඩ ඇති අම්මාගේ අවසන් තීරණය වන්නේ , “උඹ එහෙනම් නාලා ඉවර වෙලා රෙදි බේසමත් අරන් වරෙන් “  යන්නයි. ගෙදරට යන්නට යන අම්මා ,   පීල්ලට යටවී ඇස් රතු වී ඇති තෙක් නාන කොල්ලා  නැවත හැරී බලා “ වැඩි වෙලාවක් ඉන්නෙපා චූටි පුතේ , ඉක්මනට වරෙන් “ යැයි පවසන්නේ චූටි පුතාට නෑම ඇති වීමක් නැති බැව් දන්නා බැවින් වන්නට ඇත...... තව ටික දුරක් ඉදිරියට යන අම්මා “ උඹ කැලෑවෙ තැන තැන කට්ටි පයින්නැතිව විගහින් වරෙන් “ යැයි යලි පවසන්නේ හැරී නොබලාම ය.

ඉන් ටික වේලාවකට පසුව රෙදි බේසමත් හිස තියාගෙන ගෙදර යන්නට පාරට වැටෙන කොල්ලා ට තමා පැමිණී පාර බැව් අමතකව ගොස් මෙන් නැවතත් පාර දෙපස සිරි නරඹමින් ද , වට පිට බලමින් ද, නතර වෙමින් ද, නොයෙක් දෑ ඇහිද මින් ද, විසි කරමින් ද ගෙදර යන්නට පටන් ගනී...............

එසේ යන මේ කුඩා කොල්ලා ට ගේ නෙත ගැටෙන්නේ අපූරු ආකාරයේ ද්වන්ද සටනකි. එයින් වසර තිහකට තිස් පහකට පමණ පසුව ද නොමැකි නොනැසී එදින මතකය එලෙසින්ම පැවතීමට තරම් එය කෙතරම් චමත්කාරජනක ජවනිකාවක් වන්නට ඇති  ද.

රෙදි බේසම ද හිස මත තබා ගෙන සිරි නරඹමින් යන කොල්ලාට කුඩා වන ලැහැබ තුලින් ඇසුනේ අමුතු ආකාරයක සර සර හඩවල් සමඟින් අමුතු ආකාරයේ සතෙකු පුප්පන හඬකි. පාරෙන් පිට පැන වන ලැහැබ තුලට පිය මැනූ කොල්ලා , හඬ එන දෙස පිළිබඳව විමසිලිමත් විය.....................

සර සර හඬින් කොළ පොඩි වෙන හඬත් පුප්පන හඩත් ළඟ ළඟ ඇසෙත්ම කොල්ලා වඩාත් පරිස්සමට පියවර මනින්නට වූයේ හොරෙකු මෙනි. වැඩි වේලාවක් , වැඩි දුරක් යන්නට මත්තෙන් එක්වරම දුඹූරු පැහැති ලෝම ගුලියක් අඩි කිහිපයක් උඩට පනිනවාත් ශූ.........ස්ස්ස් ........... ශුරුස්ස්ස්................ හඬත් ඇසෙන්නට වූයෙන් උන් තැනම ගල් ගැසුනු කොල්ලා සිදු වන දෙය අදහා ගත නොහැකිව කටත් අයා ලොකු කර ගත් දෑස් දල්වා බලාසටින්නට විය................

අඩි කිහිපයක් උඩ සිට නැවත පොළවට වැටුණු ලෝම ගුලිය යළිත් යමක් වටේ කැරකෙන්නට වූයේ කොල්ලෙක් සිටින වගේ වගක් වත් නැතිවය ...... දුඹුරු පැහැ ලෝම ගුලිය “ මුගටියෙකි “ ලෝම ඉස්සී , කෙලින් ගැස්සී තිබූ බැවින් සාමාන්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා විශාලවී සිටි මුගටියා පුප්පමින් ගස්සමින් පස්සා ගාත් වලින් සිට ගනිමින් , ඉදිරි ගාත් වලින් ඉතා ක්ෂණිකව යමකට පහර එල්ල කරමින් සිටිනා තැනින් එහාට මෙහොට යමින් යමෙකුට හෝ යමකට .

දුටු දෙයින් කොල්ලා තිගැස්සී ගිය නමුත් රෙදි බේසමත් එතනම දමා බියෙන් කෑගසමින් දුවන්නට තරම් බියක් පැන නැගුන මුත් හැමදාමත් එක ලෙස කුතුහලය දැල්වන කොල්ලෙකු බැවින් නිරීක්ෂිත දෙනෙතින් යුතුව තරමක් පසුපසට ගිය කොල්ලා මේ අපූරු ද්වන්ද සටන වෙත හෙලූ නෙතින්ම පසුවන්නට විය.

මුගටියා පුප්පන්නේ කළු හා සුදු පැහැති වෛයිරන් වැටුණු , තරමක විශාල පයන්න පෙනෙන පෙනේකින් යුතු වූ දඟර ගසා ගෙන ඉහළ කර ගත් පෙන ගොබය පුම්බා ගෙන සිටිනා නාග රාජයෙකුට ය. මෙතරම් විශාල නයෙකු මින් පෙර කිසිදිනක ඔහු දැක තිබුනේ නැත. පෙන ගොබය පුම්බමින් ,.....වනමින් , පද්දමින් මුගටියා දෙසටම යොමු වූ නාගයා ගේ දෑසට මේ කුඩා කොල්ලාගේ පැමිණීම අසුවූයේ නැති ගානය. නාගයාට පමණක් නොව මුගටියාට ද ඔහුගේ පැමිණිම එතරම් වැදගත් නොවූ ගාණය.

දෙදෙනාටම තමාගේ පැමිණිම වැදගත් නොවූ බැව් දැනගත් කොල්ලා  ද ටික වෙලාවකට පසුව රෙදි බේසම බිමින් තමා ඒ මත වාඩි වී ද්වන්ද සටන නරඹන්නට වූයේ , සටන නිමා වන බවක් පෙනෙන්නට නොමැති නිසා ය. කැරකෙමින් පුප්පමින් උඩ පනිමින් විවිධ ශබ්ද වර නඟමින් වට කීපයකින්ම කෙරෙමින් තිබූ සටන නිමාවන අයුරක් පෙනෙන්නට නොවීය. පස්සා පැත්තෙන් දැනුනු අමුතු තෙත ගතිය ද නොසලකා හැර සටන දෙසටම යොමූ වූ නෙත් සිත් ඇතිව සිටි කොල්ලාට කාලය ගත වන බවක් නොදැනුන නමුත් හදිසියේම නිවස මතක් වී නැඟී සිටින විට තෙත රෙදි බේසම මැද සෑදුනු බොක්කකි. යමක් සිහි වී ලා මෙන් දෑතින්ම තම පස්සා පැත්ත ඇල්ලූ කොල්ලාගේ අතට දැනුනේ තෙතකි. කොල්ලාට සිනා පහල විය. යලිත් සටන දෙස බැලූ කොල්ලා රෙදි බේසම හිස මතට ගෙන ලහි ලහියේ පාරට පැන නිවස දෙසට හැකි වෙර යොදා දුවන්නට විය.

නිවසෙහි මිදුලේ ඇති රෙදි වැල ලඟ බිමින් බේසම තැබූ චූටි පුතා රෙදි ගොඩවල් පිටින් ලහි ලහියේ ගෙන රෙදි වැලේ අතරින් පතර ඔහේ දැමුවේ සටන මේ වන විටද අහවර වී තිබුනොත් මෙතරම් වෙලා නැරඹූ දෙයින්ද පලක් නොමැති බැව් සිතමිනි.

නමුත් තවත් විනාඩි කිහිපයකට පසු දිවගෙන එතනටම එන විට ද සටන අවසන් වී නොතිබුණ බැවින් කොල්ලා ඉමහත් සතුටට පත් විය.මුගටියා තරමක වෙහෙසට පත් වී සිටි බවක් පෙනුන අතර නාගයා ගේ තැන තැන ලේ ගැලීම් දකින්නට හැකි විය.

පෙර මෙන් වඩාත් උද්වේගකර නොවූනද දෙදෙනාම සටන අත්හැර ඇති බවක් නම් පෙනෙන්නට නොවීය. නාගයා ගේ පෙර එසවී තිබූ පෙන ගොබයේ ශක්තිය හීන වී තිබෙනු පෙනුනි. කොල්ලාට මුගටියා ගැනත් නාගයා ගැනත් සිතුනේ දුකකි. කැරකි කැරකි පල්ලම් බසිමින් හුස් හුස් ගාමින් සිටි මුගටියා , එකවරම ලෝම පුප්පාගෙන අඩි තුනක් පමණ උඩට විහිදී ගොස් හරියටම නාගයාගේ පෙන ගොබය මතටම පතිත විය , මෙතෙක් දුරින් දුරින් පැවති සටන එකා මත එකා වෙලෙන්නට ගති , මුගටියාගේ සිරුරේ සෑම තැනම විහිදෙන ලෙසින් නාගයාගේ නම්‍යශීලි දිගැටි ශරීරය වෙලී තිබුණි. පිටතට දික් වී තිබූ නාගයාගේ කෙටි වලිග අග්ගිස්ස කෙලින් වී හිසක් මෙන් වී , කොල්ලා  දෙස බලා සිටිනවාක් මෙන් පෙනුනි. එකිනෙකා ඉතා තදින් වෙලී සිටි ඒ මොහොත සටනෙහි උද්වේගකරම අවසන් හෝරාව විය. දෙදෙනාගෙන් කවුරුන් දිනයි ද සිතා ගන්නට නොහැකි වූ තැන දෙදෙනාම පරදින බවක් කොල්ලාට හැඟෙන්නට වූයෙන් ඔහුගේ සිතට දැනුනේ තදබල කණගාටුවකි. නමුත් එක් වරම මුගටියාගේ සිරුරෙහි වෙලී තිබුණු නාග දේහය ක්‍රමයෙන් ලිහිල් වී යන්නට වූ අතර සිය ලොම් සිරුර ගසා දමමින් සිරුර අරක් ගෙන තිබූ නාග වෙලිල්ල ඉවත ලූ මුගටියා , ක්ෂණිකව කොල්ලා දෙස බලා දත් විලිස්සා , සුස්....හඬ නඟමින් වන ලැහැබ තුලට දුවන්නට විය.


සිදු වූ සියල්ල නිසා උපන් බිය ට වඩා කුතුහලය දැඩි වූයෙන් නාග දේහය නොසෙල්වන බැව් සැකහැර දැන ගත්තා කොල්ලා ටිකින් ටික එතැනට කිට්ටු විය.................... එකවරම සෙලවුනු නාගයාගේ වලිග අග්ගිස්ස නිසා පිටුපසට විසි වී ගිය ද , ලොකු පයන්නක් සමඟින් පිපී වැනෙමින් තිබූ පෙනය හැකිලී ගොස් , එය නාගයාගේ සිරුරින් ද වෙන් වී ඈතට වැටී තිබෙනු දුටු කොල්ලා , මහත් දුකින් පීඩිතව පාර දිගේ නිවස දෙසට දුවනු දැකිය හැකි විය.

Thursday, January 11, 2018

හදවත තිබුණු තැන එතැන.

හදවත තිබුණු තැන එතැන.

-------------------------------

අද හදිසියේම මට දැනුනා මගේ හදවත තියෙන්නෙ දකුණු ඇස් ගුලිය යට කියලා. දරන්න බැරි පාළුවක් , කාන්සියක් එක්ක දරන්න බැරි තරම් වේදනාවක් ආවේ දකුණු ඇස් බෝලයට හරියටම යටින්.

ඒ වෙද්දි රෑ දෙකක් තිස්සෙ පුළුන් කොට්ටයක් තෙමෙන්න අඬල තිබ්බෙ දකුණු ඇහැ විතරයි කියල හිතන්න මට සිද්ධ වුනා. රෑ පැය ගාණක් නිදි නැතිව ගෙවිල තිබුනා. ඒ හැම දේකටම හරියන්න දකුණු ඇස් බෝලෙ යට රිදුම් දෙන්න ගත්තා. උදේ තිබ්බ වේදනාව ටික ටික වැඩි වෙද්දි මට හිතුනෙ ඇස් බෝලෙ ගලවල අරන් සුද්ද කරල ආපහු හයි කරන්න.ඒ තරම් වේදනාවක් ඇස් බෝලය යට පිපිරි පිපිරි ගොජ දම දම තිබ්බා..... 

පන්තියෙ උගන්වද්දි , පන්තියෙන් පන්තියට මාරු වෙද්දි ඇස් බෝලේ පන්තිය වටේම කැරකැවෙන නිසා ද කොහෙද වේදනාව නොදැනුනත් , පන්තියෙන් ඈත් වෙලා විද්‍යාගාරයේ තනි වෙද්දි ඇස් බෝලය යට වේදනාව දැඩිව දැනෙන්නට වුනා. 

මට හදිසියේම මතක් වුනේ එයාවත් දන්නෙම නැතිව මම මැරිල යාවි ද කියලා. එතකොට මම මැරිල යන්නේ “අපි තරහ වෙලා ඉද්දි “ යාළු වෙන්න චාන්සෙකක් නැතිව. තරහ වෙලා මැරිල යනේක හරිම වේදනාවක් වේවි. යාළුවෙන්න බැරි වුන නිසා යන ආත්මෙක හිත හදාගෙන ඉන්න බැරි වේවි. ඇඟිලි නැවතුනේ නිතරම දුරකතන ඇමතුම් ආපු එකම අංකෙ ලග. මේ දවස් දෙක වෙද්දි මගෙ දුරකතනයට ඇමතුම් ඇවිත් තිබ්බෙ එකමෙකයි.ඒ යාළුවෙක් ගෙන් විතරයි. නිතර අමතපු ඒ හඬ නිහඩ වෙලා..... තවත් ඉවසන්න බෑ.ඇස් බෝලය එළියට පයින්න තරම් වේදනාවයි. දන්නෙම නැතිව අංකය ඩයල් වුනා......... “ අනේ මගෙ ඇහැ යට රිදෙනවා “. ඉස්කෝලෙ ඇරිල යන ගමන් බේත් ගන්න හිටියෙ වේදනාව දරන්න බැරි නිසා......

ඒත්

කෝල් එක නිසා දවල් කෑම වෙලාවත් පහු වෙලා ගියා...

ඊට පස්සෙ පන්තියෙන් පන්තියට මාරු වුනා.ඉස්කෝලෙ ඇරුනා.....

බස් එකේ එන පැය ඇතුලත ඇහැක් තිබ්බ ද නැද්ද මතක නැති වුනා.......

බස් එකෙන් බැහැල දොස්තර චැනල් කරන්න යද්දි , කොයි ඇහැද රිදුනෙ කියල අමතක වෙලයි තිබ්බේ....

ගෙදර ආවට පස්සෙ හිතුනෙ මම දැක්කෙ හීනයක් කියලා.........

ඇත්තටම මගෙ හදවත තිබිල තියෙන්නේ “දකුණු ඇහේ ඇස් බෝලේ යට“ අවසන් නිගමනය වුනේ ඒක....................

Friday, December 29, 2017

මකුනු මැශිම


මකුනු මැශිම නිවසටම - සරලයි , පහසුයි, ඔබ පුදුමකරවන සුලුයි.... ඔබත් අදම ඇනවුම් කරන්න.

-------------------------------------------------------------

ඔන්න ඉතින් පත්තරේ දැකපු දැන්වීම ට චාමරලැයි අම්මත් කීයක් ගියත් මැශිමක් ගෙදෙට්ටම ගෙන්න ගන්න හිතුවෙ ගෙදර මකුනු කරදරේ එන්න එන්නම වැඩි වෙන නිසාමයි. " යටින් මකුනො බදනෝ , උඩින් මදුරුවො උස්සනෝ , මේ බල සමතුලිතය බිදුනු දවසක එක්කො මාව මදුරුවො අරන් යනෝ , නැත්තම් මකුනො මාව ඌරා බීල හපයක් වෙනො “ හැමදාම අතෘප්තිමත් නින්දකින් පස්සෙ ගෙඩි ගැහුනු ඇස් වලින් ඇහැරින චාමර ගෙ කරච්චලෙත් මේ මැශිම ගන්න තිබ්බ උවමනාව ඉක්මන් කරා.
ඇඳට විතරක් සීමා නොවුනු මේ මකුණු කරදරේ ඇදෙන් මෙට්ටෙට , කොට්ටෙට , පුටුවලට , දොර ජනේල රෙදි වලට පවා ව්‍යාප්ත වෙන්න පටන් ගත්තේ චාමරලගෙ ගෙදර මකුණොන්නටම සින්න වෙච්චි ගාණට.

චාමරලගෙ අම්ම නම් මේ ගැන තනිකරම දොස් කීවේ දුම්රිය දෙපාර්තමෙන්තුවේ වැඩ කරපු චාමරලැයි තාත්තට තමා. ඒ ගැන අම්ම පල කරපු සාධාරණ සැකය තමා කෝච්චි ස්ටේශන් තමන්ගෙ කරගෙන ජීවත් වෙච්චි මකුණු ජෝඩුවක් එහෙන් හොරෙන් පැනල එන්න ට්‍රයි කරද්දි තාත්තගෙ ඇඳුම් වල එල්ලිලා චාමරලගෙ ගෙදරට ඇවිත් සිය පරම්පරාව බෝ කරපු බව..... 

කොහොම වුනත් ඉතින් අම්මා , පත්තරේ තිබ්බ විදිහට මකුණො මරුන මැෂිම ගෙන්න ගන්න කටයුතු කලා.වේලාසනින් සල්ලි බැදල නිකම් විස්සෝප වෙන්න ඕනි නැති එකත් මේ මැශිම ැන තිබ්බ විශ්වාසය වැඩි කලා.ඒ මොකද කියනව නම් ගෙදර ලිපිනයයි , අහල තිබ්බ විස්තරයි ලියල යැවුවට පස්සේ මකුණො මරණ මැෂිම ලැබෙන්නේ තැපෑලෙන්. කරන්න තියෙන්නේ පාර්සලේ ආවට පස්සෙ සල්ලි ගෙවල පාර්සලේ ගන්නෙක. ඕකට අපි කීවේ VPP කියලා.

ඉතින් ඔන්න විස්තර යවල වැඩි කල් යන්න කලින් දවසක් පියුම් මාමා චාමරලෙ ගෙදරට ඇවිත් කීවා වීපීපී පාර්සලයක් තියේ , පුලුවන් වෙලාවක තැපැල් කන්තෝරුවට ඇවිත් ඇරන් යන්නෙයි කියලා. හැබැයි වැඩි කල් පහු උනොත් ආපහු හරවල යවනව කියලත් කීවා.

මොන පහු වීම් ද, පණිවිඩේ ලැබුනු ගමන් අම්ම ලක ලෑස්ති වුනා කන්තෝරුවට යන්න. මොකද කියනව නම් මේ මකුණු කරදරේ ඒ තරමට හිතට වදයක්. ඇඳන් වල විතරක් නෙමෙයි. ගෙදර තියන වැල් පුටු වල වැල් ගොතල තියන හිල් අස්සට වෙලා හැංගිලා ඉදල ඔච්චමට එළියට ඇවිත් කාල දුවන මකුණොන්නට හොඳ පාඩමක් උගන්වන්න පුළුවන් සංතෝශය ත් එක්කම අම්ම ගිහින් කන්තෝරුවට සල්ලි ගෙවල පාර්සලය අරන් ආවා.

ඔන්න ඉතින් දැන් ගෙදර කට්ටියත් වට කරන් කට්ටිය පාර්සලය ලිහන්නයි ලෑස්තිය. මේ වෙද්දි ගෙදර ඇඳ පුටු කොට්ට මෙට්ට හැමේකම හිටපු මකුණන්ටත් මේ පණිවිඩේ ගිහින් තිබ්බ නිසා උනුත් අරහෙන් මෙහෙන් ඔළුව දාලා මේ භයානක ගැජට්ටෙක මොකක් ද කියල බලන්නයි සූදානම.

අම්ම වටේ වට වෙච්චි ගෙදර කට්ටියගෙ ඉවසීම පැනල තිබ්බෙ පාර්සලේ ඇතුලෙ තියන මකුණු මරන මැෂිම බලන්න.ඒත් චාමරලැයෙ අම්මගෙ මූණෙ නම් තිබ්බෙ හරිම නිවිච්චි පෙනුමක්....හරියට කියනව නම් මැෂිම දකින්නත් කලින්ම අම්මගෙ හිතට දැනිල තිබ්බෙ මකුණු වසංගතයෙන් ගෙදරම නිදහස් වුනා වගේ හැඟීමක්.

ඔන්න ඉතින් , පාර්සලේ හොඳට ගැට ගහල තිබ්බ රතු පාට ලොකු රෙඩ් ටේප්පෙක ලිහුවා. ඊට පස්සේ පාර්සලය වටේට පිළිවලට ඔතල තිබ්බ කාකි දුඹුරු පාට තඩි සිමෙන්ති කොළේ වගේ එකත් නොයිරෙන්නම පරිස්සමට ගැලෙව්වෙ , ඒ වගේ කොළ ඒ කාලේ ගෙදරක හරි දුලබ නිසා සහ ආපහු ප්‍රයෝජනයට ගන්න පුළුවන් නිසා.....

ඔන්න ඒ සැරේ මතු වුනේ දුඹුරු පාට ඝන කාඩ්බෝඩ් පෙට්ටිය. කර කර හිටි වැඩේ නතර කරපු අම්ම , අම්ම වටේට එකතු වෙලා ඉන්න අයගෙ මූණු දිහා බැලුවෙ සතුටින්.

“ අයියෝ අම්මා...........ඕක ඇරල බලන්න කෝ “ ඉවසිල්ලක් නැති ළමයි කෑගහනවා.

පෙට්ටි පියන් දෙක හරිම පරිස්සමින් අත් දෙකෙන් දෙපැත්තට කරපු අම්මගෙ මූණෙ තිබ්බ මන්දස්මිතය , කුතුහලය පිරිච්චි මූණක් බවට පත් වුනේ පෙට්ටි පියන් දෙක ඇරිච්චි ගමන්මයි. එතන ඉදල අම්මගෙ තිබ්බ ඉවසලිවන්ත ගතය නැතිව ගිහින් කලබලකාරි ඉරියවු ඉස්මතු වෙන්න ගත්තා.
පෙට්ටිය ඇතුලට අත දාපු අම්ම එයින් එළියට ගත්තේ අඩි භාගයක් විතර දිග ,රවුම් , හරියට පුංචි මෝල්ගහක් වගේ යකඩ කෑල්ලක්. ඒක දිහා නලලත් රැලි කරන් බලා හිටපු අම්ම , අම්ම දිහා බලා ඉන්න අයියගෙ අතට අර පුංචි මෝල්ගහ එක වගේ එක දුන්නේ “ මේ මොකක් ද බන් “ කියන්න වගේ....

ඔන්න ඊළඟට ............ පෙට්ටියෙන් එළියට ගත්තේ පුංචි හතරැස් ඝනකම් , ටිකක් බර ලී කුට්ටියක්......... ඒක හරියටම මැද හරියට වෙන්න පුංචියට ........... යන්තමට ..........වලක් හාරල තිබ්බා.......

                                    - එපමණයි - 

එදායින් පස්සෙ චාමරලැයි අහා මකුණු කරදරේ සදහටම තුරන් වුනා ද කියල නම් මන් හරියටම කියන්න දන්නෙ නෑ....හැබැයි අරහෙන් මෙහෙන් එඹීගෙන භීතියෙන් ... මේ අරුම පුදුම මැශිම දිහා බලා හිටපු මකුණෙ රැළ හිනා වෙන සද්දෙ නම් මට ඇහුණා.........



Tuesday, December 26, 2017

සිහින

සිහින
-------

සාමාන්‍ය යෙන් නිදන්න ඇහිපිලි පියවිච්චි වෙලාවෙ ඉදල ඇහැරෙන්න ඇහිපිය ඉස්සෙන වෙලාව දක්වා හීන දකින කෙනෙක් මම. හැබැයිඑහෙම දකින බොහොමයක් හීන , ඇහිපිය ඇරෙන වෙලාව වෙද්දිම අමතක වෙලා යනවා. ගොඩක් හින හරිම වර්ණවත් , ඒ වගේම හරිම විකාරරූපීයි.දකින හීන එකිනෙකට සම්බන්ධත් නැහැ , හැබැයි අසම්බන්ධිතත් නෑ කියලයි මට හිතෙන්නෙ. තවත් සමහර හීන වල ඊළඟ කොටසක් තවත් දවසක දකින්න පුළුවන් වෙනවා.ඒත් බෙන්සීන් හොයා ගත්ත කැකුලේ ට වගේ, හිතේ තියන සමහර ප්‍රශ්න වලට විසඳුම් මටත් හීනෙන්ම පෙනිල තියනවා.ඒ වගේම ඒ හීන මතක හිටිනවා. එහෙම එක හීනයක් ඊයෙ මම දැකල තිබ්බා.

හේතුව , ස්ථානය ,වෙලාව ගැන අදහසක් නැත්තේ හීනෙදි ඒ දේවල් දැක්ක ද නැද්ද කියල හරියට ම මතක නැති නිසා.ඒත් ඒක හරිම ලස්සනට කොළ පාටින් වර්ණවත් කරල තිබ්බ පරණ පන්නයේ ජීෆ් එකක් කියල නම් හොඳ හැටි මතකයි. මට මොකක් හරි ගමනක් යන්න තිබ්බ බවත් මට ඒ ගමන යන්න ක්‍රම දෙකක් තිබ්බ බවත් ඉන් එක් ක්‍රමයක් වුනේ පියන සහිත බාග බැරල් එකක් ඇතුලට වෙලා පෙරලි පෙරලි යන්න බවත් වාන්තමින් මතකයි. බැරල් බාගෙ ඇතුලට අමාරුවෙන් ඇතුළු වුනත් ඒ ක්‍රමයට ගමන සම්පූර්ණ කරන්න කලින් මම මිය යන බව මට දැනුනා. ඒ එක්කම වගේ අර මම කියපු ලස්සන කොල පාට ජිෆ් එක ඇවිත් මා ළඟ නතර කරේ ඒ ගමනම යන්න තවත් ක්‍රමයක් මට තියෙනව කියල පෙන්වන්න වගේ. ඒත් එක සැරේට මම යන්න හිටපු ගමන යන්න පුදුම සෙනඟක් එතනට එකතු වුනා. 

මම වාහනයට නඟින්න හදන හැම වාරයක් ගානෙම එතන හිටපු කෙනෙක් වාහනයට ගොඩ වුනා. එහෙම ඓහම අවසානය වෙද්දි සීයයකටත් වඩා වැඩි පිරිසක් අර පුංචි ජිෆ්පෙක ඇතුලෙ වාඩි වෙලා හිටියා. ඒත්..............අවසානම අසුනේ අයිනම කොණක පුංචිම පුංචි ඉඩක් ඉතිරි වෙලා තියනවා මම දැක්කා....... එතනට යන්න වාහනේට නඟින්න හදනකොටම , කොහේද ඉදල දුවන් ආපු පුංචි කොලු පැටියෙක් මාවත් පෙරලන් වාහනේට ගොඩ වෙලා අර ඉඩ තිබ්බ තැන වාඩි වුනා.................. 

මට කරන්න කිසිම දෙයක් ඉතිරි වෙලා නැති ඒ වෙලාවේ මම නිකමට වගේ වාහනේ රියදුරු අසුන දිහා බැලුවා......... එතන හිටියෙ මට බොහොම හිතට ළඟ මම ගොඩක් අඳුරන කෙනෙක්.ඒත් මා දිහා කෙලින් නොබලපු ඒ මූණෙ ඇස් ...තෙත් වෙලා තිබ්බ දැක්කා මට මතකයි........... මේ හීනය පුරාම එක වචනයක් වත් හුවමාරු වුනේ නෑ. එයාල ඒ වාහනේ ඒ ගමන ගියාද නැද්ද කියල නම් මට මතක නෑ. හැබැයි......ඒ ගමන යන්න හිටපු මම , තාමත් එතනම හිටගෙන ඉන්නව වගේ හැඟීමක් මගේ හිතට තාමත් දැනෙනවා......... 

“ සමහර හීන , අපිව ඇහැරවනවා “ කියල මට හිතෙනවා..............

දැකපු ලස්සනම හීනෙකින් ඇහුරුනු 
මම
සොඳුරු සිත

Sunday, December 17, 2017

අරුම පුදුම කැසඩ් රේඩියෝව

අරුම පුදුම කැසඩ් රේඩියෝව 



වම් කරේ එල්ලෙන රෙදි බෑගයේ බර දරා සිටින්නට අපහසු බැව් ඒ කුඩා කොලුවාගේ ඉරියව් ප්‍රකට කරයි. ඉද හිට වම් උරයේ එල්ලෙන රෙදි මල්ලට පිටතින් තබන වම් අත , මල්ලේ ඇත්තේ වටිනා යමක් බැව් දකින්නෙක්ට හඟවයි.විටින් විට පාරට යොමු කරන , බලාපොරොත්තු දෑස්  ඔහු නගරයට යාමට සිටින බැව් නිසකවම හෙළි කරයි.

නමුත් බෑගයේ ඇති මෙතරම් වටිනා දෙය කුමක් ද යන්නට අනුමාන කිරීම අපහසු කටයුත්තකි. වයසට ඔරොත්තු නොදෙන තරම් බරැති මේ වටිනා දෙය ගෙන ඒමට දැනට දින දෙකකට කලින් මේ පාරේම මේ කොලු ගැටයා නගරයට ගියේ තම මව සමඟිනි. නමුත් සිදු වූයේ කිසිසේත් නොසිතූ දෙයකි. එය කොලු ගැටයාගේ පමක් නොව නිවැසියන් සියල්ලන්ගේම බලාපොරොත්තු සිද බිද දැමීමකි.......

බිම පැහැදිලිව නොපෙනෙන කහ පැහැති චිමිනි ලාම්පු එළිය සහ ඒ එළියෙන් බිත්ති වල ලෙල දෙන තමන්ගේම අඳුරු සෙවනැලි වලට බියෙන් , කුඩා රේඩියෝව වටා එක පොකුරට ගුලි වී  එකිනෙකාට ගෑවෙන තරම් ළඟින් හිදිමින් “ යක්ෂයාගේ හෝරාව “ ට සවන් දෙමින් සිටි අතර තුර දී කුඩා රේඩියෝවෙ තැන ගැනීමට කැසට් රේඩියෝවක් ගෙන ඒමට යෝජනා සම්මත වූවත් නිවසේ පියා නිවසින් දුර බැහැර සේවය සඳහා යාමට නියමිතව තිබූ හෙයින් කැසට් රේඩියෝව ගෙන ඒමට නගරයට යන මවගේ තනියට යාමට වහා ඉදිරිපත් වූයේ නිවසේ දඟ මල්ල වූ මේ පොඩි කොල්ලාය.

එය ඉතා සුන්දර ගමනකි. නගරයේ සිට ගමට පැමිණෙන පළමු බස් රථයෙන්ම දෙදෙනාම නගරයට පිටත් වුයේ උදෑසනම යා යුතු නිසා නොව , ඉක්මනින්ම කැසට් රේඩියෝව නිවසට ගෙන ආ යුතු වූ නිසා ය.

නගරයේ තිබූ ප්‍රසිද්ධ සහ එකම විදුලු උපකරණ විකුණන කඩයට ගොඩ වී විවිධ ආකාරයේ විදුලි උපකරණ අතර සරමින් , ඒවා අතගාමින් නරඹමින් , කවදා හෝ එයින් එක බැගින් ගැනීමට සිහින මවමින් ගත වූ කාලය අවසානයේ දී නිවසේ ස්ථිර පදිංචිය ලබා දීමට තෝරා ගත් නවීන පන්නයේ කුඩා කැසට් රේඩියෝව ක්‍රියාකරවන අන්දම පැහැදිලිව පියවරින් පියවර කියා දුන්නේ වෙළඳ සැලේ හිමිකරුය.

වෙළඳසැල් හිමියාගේ කටින් පිටවන සෑම වචනයක්ම සීරුවට අහුලා ගනිමින් , ඔහු දෙසටම යොමු වූ දෑසින් ද , අයා ගත් මුවින් ද යුතු වූ කොල්ලා වෙළඳ සැල් හිමියාගේ දැනුම ගැන ඉතා පුදුමයට පත් වූ අතර , වෙළඳසැල් හිමියා කෙරෙහි අනන්තවූ ගෞරවයක් ද උපදවා ගත්තේ නිරායාසයෙන්මය.

නමුත් එතරම් ගෞරවයක් තබා තිබූ ඔහු අපට මෙවැනි අබලන් උපකරණයක් විකිණිමට තරම් දීන වූයේ කෙසේ දැයි කොල්ලා ට තවමත් සිතා ගත නොහැකි අතර විටින් විට උපදින කෝපය ද , ඒ කෝපය මුදා හැරීමට ඉක්මනින් නගරයට යාමට බස් රථය නොපැමිණීමේ කෝපය ද එක් කර ළඟ තිබූ ගල් කැටයකට එල්ලය බලා පහර දුන්නේ මහ පාරේ එහා පස ට විසි වන තරමට වේගයෙනි. 

“ කෝ....කෝ........මට දෙන්න මට දෙන්න..........මම ගෙනියන්නම් “  වෙළඳසැල් හිමියා විසින් ලබා දෙන ලද උපදෙස් අවසානයේ දී පරිස්සමට අසුරන ලද කැසට් රේඩියෝව මවට බාර දෙන්නට හදන විට දීම , පූජාවට අත ගසන මල් වට්ටියක් බාර ගන්නා ශ්‍රද්ධාවෙන් යුක්තව දෑත් දිගු කරමින් පැමිණි කොල්ලා කිසිවෙකුත් විරෝධය පෑමට ප්‍රථමයෙන් අලුත්ම කැසට් රේඩියෝව දෝතින්ම තුරුලු කරන් අම්මාත් සමඟින් පාරේ ගමන් කලේ ඒ වන විට වෙළඳ සැල් තුලසිටිනඅය පාරේ ගමන් කරන අය පමණක් නොව සතා සිපාවාට පවා පෙනෙනා තරම් ආඩම්බරයකිනි.

දැන් ඉතින් ගෙදර ගිහින් අලුත් කැසට්  රේඩියෝව ක්‍රියාත්මක කරන තුරු ඉවසිල්ලක් නැත. නමුත් ..........ඔහු අපට ක්‍රියා නොකරන කැසට් රේඩියෝවක් දී අපේ සියළු අහිංසක බලාපොරොත්තු සියල්ල ලත්තැනම ලොප් කලේ ඇයි.

තැවුල් සිත ද , මඟ බලා පීඩිත දෑස ද ප්‍රීතියට පත් කරමින් පැමිණි බස් රථයට නඟිද්දි කොල්ලා ඉතා පරිස්සම් සහගත වීමට අවධානය යොමු  තම උරහිසේ එල්ලා ගෙන සිටි රෙදි බෑගය උරහිසෙන් පන්නා දෑතට ගෙන බස් රථයට නැග හිස් ආසනයක් සොයා වහා අසුන් ගෙන  රෙදි බෑගය පරිස්සමින් උකුල මත තබා ගත්තේ “ නැතිනම් ඔය යකා කියාවි , සාප්පුවෙන් දෙද්දි හොදට තිබ්බෙක අපි අරන් යද්දි කඩල කියලා “ යැයි සිතින් සිතමිනි.

නිවසට ගෙනෙනා ලද අලුත්ම කැසට් රේඩියෝව නිවසේ තැබීමට තැනක් වේලාසනම වෙන් කර තිබූ අතර පරිස්සමට එළියට ගන්නා ලද කැසට් රේඩියෝව එම ස්ථානයේ  පරිස්සමින් තබා වෙළඳසැල් හිමියා විසින් ලබා දුන් උපදෙස් අනුව යමින් කැසට් රේඩියෝව ක්‍රියාත්මක කරන්නට විය. රේඩියෝවට ඇති තරම් සවන් දී තිබූ නිසා ද රේඩියෝව නිවසට අලුත් දෙයක් නොවූ නිසා ද සියල්ලන්ගේම අවධානය යොමු වූයේ “ කැසට් පටයකට“ සවන් දීමටයි........

කැසට් රේඩියෝව ගෙනෙන්නට පෙර සිටිම ආසාවෙන් එකතු කරන ලද “කැසට් පට “ කිහිපයක්ම නිවසේ තිබූ අතර ඒවා පිරිසිදු වී පිළිවල වී ලක ලෑස්ති වී තිබුනේ කැසට් රේඩියෝව එන ආරංචියට මෙනි.

වෙළඳසැල් හිමියාගේ මුවින් පිටවූ සෑම උපදෙසක්ම වචනයක් වත් බිමට වැටීමට ඉඩ නොදී කණට හලාගත් කොල්ලා සියල්ල නිසි පරිදි ම සිදු කල බවට කිසිදු සැකයක් ඔබ තබා ගත යුතු නැත. එතරම් සීරුවට කණ් ද දෑස් ද මුව ද අයා ඔහු සියළු උපදෙස් ලබා ගත් ආකාරය මා මින් පෙර ඔබට කියා ඇත.

නමුත් .................සිදු වූ විපතක මහත......................

කොල්ලා යලි යලිත් වෙළඳ සැල් හිමියාගේ උපදෙස් සිහි කලේ තමන්ට කුමක් හෝ අමතක වී ඇද්දැයි යලි යලිත් මතකයට නඟා ගැනීමටය.

“ කැසට් එකක් හරියට පැයක් ප්ලේ වෙනවා “

ආය දෙකක් නැත , ඔහු කියූවේ එලෙස බැව් මවද තහවුරු කලාය.

කැසට් පටය දැන් කිහිපවාරයක්ම කැසට් රේඩියෝව තුලට ඇතුලු කර වාදනය කරාදැයි මතක නැත. එම කැසට් පටයේ වරදක් වන්නට ඇතැයි සිතා සියලුම කැසට් පට කැසට් රේඩියෝවේ කුඩා හතරැස් හිඩැසට කීසැරයක් නම් ඇතුලු කලා ද.........

ඒත් කැසට් පටය වැඩ කරන්නේ පැය බාගයක කාලයක් පමණි. වරද කොතනදැයි කිසිවෙකුටත් සිතා ගත නොහැකි වූ තැන සියල්ලන්ගේම අදහස වූයේ නැවතත් මේ කැසට් රේඩියෝව ලබා ගත් වෙළඳසැලටම , ගෙන ආ කොල්ලාම ගෙන ගොස් දෝශය පවසා වෙනත් අලුත් එකක් මේ වෙනුවට ලබා ගත යුතු බවයි.

නගරයේ සිට නිවසට ගෙනා ආඩම්බරයෙන් ම නැවත නිවසේ සිට වෙළඳසැලට ගෙන යාමට නොහැකි බවත් එය ඉතා ලැජ්ජාවට කරුණක් විය හැකි බවත් පෙන්වා දුන් කොල්ලා , අම්මා විසින් මසනා ලද  රෙදි බෑගය තුළට ඔබා ගත් රේඩියෝව යලිත් මෙලෙස කොලුවා සමඟින් බසයෙන් වෙළඳසැල වෙත පැමිණ ඇත.

ඒ වන විට වෙළඳ සැලෙහි වෙළඳ සැල් හිටියා නොවූ අතරඑහි සිටි කොල්ලාට වඩා තරමක් වයසින් වැඩිමහළු කොලුවෙකු තම පැමිණිල්ල ඉදිරිපත් කල කොල්ලා , අවසානයේ දී රෙදි මල්ල තුළ වූ කැසට් රේඩියෝව ගෙන මේසය උඩින් තැබූවේ ගෙන ගිය තරම් භක්තියකින් නම් නොවේ.

තවමත් කැසට් රේඩියෝවෙ කුඩා හතරැස් කොටුව තුළ වූ කැසට් පටය , ඒ කුඩා හතරැස් විවරය විවෘත කරන බොත්තම ඔබා අතට ගත් වෙළඳසැලේ සිටි තරුණ කොල්ලා , නැවත එය ආපසු අනිත් පස හරවා විවරය තුළට දමා වසා කැසට් රේඩියෝව උඩ තිබූ “ප්ලේ “ බොත්තම එඹූ වහාම , මෙතෙක් ඔවුන්ට අසන්නට බැරි වූ ඉතිරි සිංදු ටික රේජියෝව දෙදරවමින් වාදනය වන්නට විය...........

“ කොහොමද එහෙම වුනේ අයියේ “

කොල්ලා ඇසූවේ පුදුම වූ දෙනෙතින් ය. 

“ අයියෝ මල්ලි ............. පලවෙනි පැය බාගෙ ඉවර වෙන්නෙ මේ කැසට් එකේ එක පැත්තක සිංදු ඉවර වුනාම. ඉතිරි ටික අහන්න නම් කැසට් එක එළියට අරන් ආපහු හරවල අනිත් පැත්ත දාන්න ඕනි “

-------------------------------

මේ අපේ ගෙදර තියෙනෙක 




Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...