..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

Sunday, April 9, 2017

බල්ලෙකුගේ හදවත

බල්ලෙකුගේ හදවත


 
“ අපෝ මේකා යකෙක් නේ “ යැයි ඇතැමෙකු පවසන අතරේ , තවත් ඇතැමෙකු පවසන්නේ ඒකා වෘක පරම්පරාවේ එකෙකු වීමට වඩාත් ඉඩ ඇති බවයි. ඒ අතරේ ද ඇතැමෙකු  ඌ දෙස වඩා විමසිලිමත්ව බලමින් පමණට  වඩා අසාමාන්‍ය ලෙස දිගු හොම්බ සාක්ෂි කර  පවසන්නේ ඒකා නරියෙකු වීමට බොහෝ දුරට ඉඩ ඇති බවයි.  

අයිතිකාරිය ද බොහෝ කාලයක් තීරණයක් ගත නොහැකිව සිට අවසන ,  නරියෙකු ලෙස භෞතිස්ම කරන්නට සැරසී සිටියදී හදිසියේම දිනක් බල්ලෙකු මෙන් බිරීම නිසා අවසානයේ දී ඇය විසින් මේකා බල්ලෙකු බව ඒකමතිකව තීරණය කරන ලදී. කෙසේ  හෝ උගේ අයිතිකාරියට වඩා ඒකා රුවින් සරුසාරව වැඩෙන බව නම් මේ සැවොම විසින් එක හඬින්ම පිළිගන්නා සතයයකි.



ඉතාම කුඩා කාලයේ දී බෙල්ලට වැටී ගලවා දමන ලද අගනා කර පටියත් , බලු දොස්තර මහතා පැමිණි විට පමණක් බෙල්ලට වැටෙන දම්වැලත් හැරුණ විට ඉතාම නිදහසේ වැඩෙන ලෝම කබාය ඌ ලද අගනා දායාදයකි.

අයිතිකාරිය කොහේ හෝ ගොස් නිවසට පැමිණෙන පාරට හැරෙන තැනට එන විට ම ඉතා ප්‍රීතිමත් දෑස් කලබලයෙන් දිලිසෙමින් ද, වලිගය හතර අතේ වනමින් ද , උඩපනිමින් ද පිළිගැනීමේ ගීතය ගායනා කරන්නට මේ කළු ලෝම ගුලිය සැදී පැහැදී සිටී.

ඇය තම දෑසට දකින තුරුම ගීතය නොනවත්වන මේ ජීවියා ඇය දුටු වහා තම ඉදිරි ගාතා ඇගේ උරහිසට තබා මුහුණට මුහුණ තබා පිළිගන්නා අතර , ප්‍රීතිමත් කෙල වලින් මුහුණ නෑවිමට ද අමතක නොකරයි. ඉන් පසු ඔහු සංසුන් වීමට නම් හිස අතගා , ආදර බස් තෙපලා , බත් කෑව ද , හොඳින් හිටිය ද ඇසිය යුතු ය. 

අයිතිකාරිය නිවෙසින් දවස් දෙක තුනකට වඩා වසන්ව සිට පැමිණිය හොත් මේ ජීවියාගේ පිළීගැනීමේ ගීතයේ මුල් කොටස මන්ද්‍ර ස්වරයෙන් ගැයෙන නෝක්කාඩු ස්වභාවයක් ඉසිලූවත් , තත්පර කිහිපයකි දී යලිදු ප්‍රීතිමත් ගැයීමක් බවටම පත් වේ.

ඉතාම කීකරු සතෙකු වෙන මේ විශාල ලෝම කුට්ටිය ජලයට ඉතාම ආසා කරයි. කොල පැහැති බලු ෂැම්පු බෝතලය දුටු විට ලෝම පිරි වලිගය සට පට ගා සලමින් පසු පස ගාතා වලින් සිට ගනිමින් ඉදිරි ගාතා දේක උස්සා ප්‍රීතිමත් හාවෙකු මෙන් හැසිරෙන්නේ “ මෙ උදා වන්නේ ජල ක්‍රීඩා අවස්ථාව “ බව ඉවෙන් දැන ගැනීමෙනි.


කිසිදා භාජනයක ලූ ජලය බීමට දිව දිගු නොකරන මේකා , රට පුරා සවාරි ගසා හති දමමින් පැමිණි විටත් , දිව ගිලෙනා සා පිපාසාව දැනෙනා විටත් ජල කරාමය අසලට වී සිටින්නේ කිසිවෙක් හෝ පැමිණ එය විවෘත කර දෙන තුරුය. ඉවසීමේ සීමාව ඉක්මවා ගිය දවස් දෙක තුනකදීම තමා විසින්ම කරාමය විවෘත කිරීමට ගන්නා උත්තාස වලට පිං සිදු වන්නට කැඩී බිදී ගිය කරාම ගනන තුනකි. නමුත් ඒ අවස්ථා තුනම ඒකාට ගෙන දුන්නේ අසීමිත ප්‍රීතියකි.  කැඩුනු කරාමයෙන් විසිරෙන ජලයට හිස අල්ලමින් ද , ඇඟ අල්ලමින් ද , විසිරෙන ජල රැළි කටින් ග්‍රහණය කරමින්ද ඌ ලබා ගන්නා ප්‍රීතිය දකින විට දී කරාම කැඩූ නිසා සිදු වූ අලාභය ගැන සිතේ ඇතිවන පසු තැවිල්ල ද සේදී යයි.

මේකා ජලජ ජීවියෙකු ලෙස සිතීමට සිදු වන අවස්ථා ගණනාවක් උදා වී තිබූ අතර ඉන් පළමු අවස්ථාව වූයේ මේකාට මාස තුනේ  දී පමණ නිවසට ගෙනා දෙවන දිනය යි.  

සුපුරුදු පරිදි උදයේ අලුත ගෙනා බලු පැටවා සිටිනා ඉසව්ව බලද්දී කුඩා බලු පැටියා එතන නොසිටියෙන්  ප්‍රථමයෙන් උගෙ අයිතිකාරිය ද දෙවනුව නිවසේ සැවොමද එකතු වී නිවසේ ඇදන් පුටු යට පවා එඹෙමින් , කිසිදා නොදුටු අහු මුළු ද පිරික්සමින් බලු පැටවා සොයන්නට විය. 

වැඩි දුරක් ඇවිදන් යාමට නම් නොහැකි වන්නට ඇතැයි කියූ එකෙකු , නිවස වටා ද, අවසානයේ දී  පොළව මට්ටමට තිබූ බැද නොමැති ළිං පතුලට ද එඹී බලා පැවසූවේ . බලු පැටවා නොමැති බවත් රාත්තිරියේ කවරෙකු හෝ පැමිණ බලු පැටවා රැගෙන යන්නට ඇති බවත් ය.

දින දෙකක් අපහා විසු සුරතල් බලු පැටවා නැති වීමේ ශෝක ජනක අවස්ථාව සැමරීම නිසා එදින දෛනික කටයුතු  ද  ප්‍රමාද වී තිබුණ බැවින් පෙරදා සේදීමට සිතා සෝදන කුඩු සහිත වතුරේ දමන ලද රෙදි සේදීමට ගිය අවස්ථාවේ දුටු දර්ශනයෙන්  යලිදු  නිවසියන් හට අප්‍රමාණ සතුටු සාගරයක කිමිදි යාමට අවස්ථාව උදා විය.

පෙණ බුබුළු සහිත ජලයේ  තෙත රෙදි ගොඩ මැද කළු පුළුන් ගුලියක් නිනව්වක් නැතිව වකුටු වී ඔහේ නිදි ය. 

දැන් නම් ඒ බේසමේ බැස නින්දක් නිදා ගැනීමට සිතන්නටවත් බැරි තරමට ඒ කුඩා බලු පැටවා , තඩියෙකු වී හමාරය.

ලෝම විහිදෙන ඇදුම ඇද , වලිගයෙන් කතා කරමින් , ප්‍රීතිමත් දෑස් වලින් තම අයිතිකාරිය දෙස බලනා මේ සෙනෙහෙවත් ජීව ගුලිය තම ස්වාමි දුවට මුළු හදවතින්ම ලෙංගතු , පෘථිවියේ සිටින එකම ජීවියා වීමට නොහැකි ද???


Sunday, April 2, 2017

බොඩිය හැඩවෙන්න , මොළය වැඩි වෙන්න ,යන්න ඕනි තැන මෙන්න

බොඩිය හැඩවෙන්න , මොළය වැඩි වෙන්න ,යන්න ඕනි තැන මෙන්න
For body beautiful , 
For mind impressive 
The place to go 
Is none other than this
-------------------------




හැටේ පොල් ගෙඩිය වගේ අත් ගොබ  හදාගත්තට ,  අටේ අලගෙඩිය තරම් මොළේ කලදක් නැති කොල්ලො රිංගන තැන තමා ජිම්මෙක.

අතේ තියන පිච්චියත් නැති කරගෙන නිච්චියක් නැති ලෙඩ හදා ගන්න තැනක් තමා ජිම්මෙක.

මසට හදන බොයිලර් කුකුල්ලු වගේ ඔහේ හැදිලා , වේලාසන මැරිල යන්න රිංගන තැනක් තමා ජිම්මෙක.

ගොඩක් අය ජිම්යන අය ගැන වගේම ජිම් එකට රිංගල කාලය ගත කරන කොල්ලන් ගැන හිතන්නෙ එහෙමයි. වෙනේකක් තියා මාත් හිතුවෙ එහෙමයි.

ඒත් , කායවර්ධනය කියන්නේ අපි හිතන තරමින් ගොඩාක් එහාට විහිදිලා ගියපු නොසිතූ විදිහෙ වාසි රැසක් ලබා දෙන ක්‍රියාවලියක් කියල හරියටම දැන ගත්තෙ ඊයේ.

කොටින්ම කාය වර්ධන ඉතිහාසය ග්‍රීක-රෝම යුගයට ම දුරයි. මනස සහ කය අතර බැදීම තරමටම ළඟ යි. මනස ගැන ලොකු සංවාදයක් ඇති වුනු ග්‍රීක යුගයේ දී මනස හා බැදුන ශරීරය ත් එයාල අමතක කරේ නැහැ. ඔලිම්පික් වගේ ශරීරය හා බැදුන දේවල් ඉස්මතු වෙලා ආවෙ ඒකයි. කොටින්ම නිරෝගී ශරීරය සහ සමතුලිත මනස අතර සම්බන්ධය එයාල දැනන් ඉදල තියනවා.

නමුත්  වර්තමානය වෙද්දි , කාය වර්ධනය බොහෝ දෙනා සලකන්නේ මනසේ පාලනයට යටත් නොවන ශරීර වර්ධනයක් කියලා. 

කොටින්ම සමහරු හිතනවා ශරීරය ඒ විදිහට වර්ධනය වෙද්දි මනස කුඩා වෙලා නැති වෙලා යනවා කියලා. පුරුශ ශක්තිය හීන වෙනවා කියලා. 

ඒත් ඇත්තටම වෙන්නේ කායවර්ධනය සඳහා යොදා ගන්නා ක්‍රමවත් ක්‍රියාපිළිවල නිසා වර්ධනය වන ශරිරයත් එක්කම මනසේ ක්‍රියාවලියත් ඵලදායි ලෙස වැඩිවීම. 



කොටින්ම කියනව නම් නිකම් තියන අපේ මනස කායවර්ධන ක්‍රියාවලිය නිසා මනසේ වැඩකට ගන්නැතිව තිබ්බ තැන් ක්ලියර් වෙලා මනසේ ධාරිතාවය වැඩිවීම.

කොහොම ද එහෙම වෙන්නේ ,?

  • සිගරට් බොන අයට සිගරට් එකක් බීවම ඇඟට එන Kick එක එයාල දන්නව ඇති. ඒක බොහොම තාවකාලික වගේම අයහපත් kick එකක් වුනත් කායවර්ධන මධ්‍යස්ථානයකට ගිහින් ගන්න kick එක නිවරදිව මේන්ටේන් කරගෙන ගියොත් ඒ කික් එක ඇගට විතරක් නෙමේ මනසටත් දැනෙනවා.
ඒක හරියට අැගේ තියන සතුට දනවන හෝමෝනය ස්‍රාවය කරවන වැඩක් වගේ. ඒ කියන්නේ මිනිස් ශරීරයේ තියන endocrine  system එක (අන්තරාසර්ග පද්ධතිය) හෝමෝන ස්‍රාවය නිසි පරිදි සිදු වීමටත් මේ ජිම් යන වැඩේ වැදගත් වෙනවා. Life එකට හොඳ  kick  එකක් ලැබෙනවා.
  • එක එක අය කායවර්ධන මධ්‍යස්ථාන වලට එන්නේ එකම අරමුණකින් නෙමෙයි. නමුත් අරමුණ මොනා වුනත් කය සහ මනස අතර මනා සම්බන්ධයක් නැති වුනොත් කායවර්ධන මධ්‍යස්ථානයකට එන එක තේරුමක් නැති වැඩක් වෙන්න පුලුවන්.
  • මොකද කියනව නම් මනස සහ කය අතර සිද්ධ වෙන භාවනක් වගේ තමා මේ කායවර්ධන ව්‍යායාම. උදාහරණයක් ගත්තොත් biceps muscle ( බාහුවෙහි මස්ගොබය ) වර්ධනය වැඩි කර ගන්න නම් ඒ බාහුවේ සංකෝචන සහ ඉහිල් වීම් වලට කරන ව්‍යායාමය ඔහේ කරනවට වඩා ඒ ගැන අවධානයෙන් ව්‍යායාමය සිදු කිරීමෙන් ඒ biceps muscle වල වර්ධනය වැඩි කර ගැනීම වේගවත් කර ගන්න පුලුවන්.

  • අද රටේ මිනිස්සු අතර නැතිම දෙයක් තමා “ස්වයංවිනය“ (self discipline ). බොඩි බිල්ඩින් වලට ජිම් රිංගන කොල්ලන්ට කොහෙද විනයක් ? 
එහෙම හිතුවට , කායවර්ධන මධ්‍යස්ථානයකට ආවට ගියාට යන්න බෑ.ඒ වගේම ඒ වර්ක්අවුට් හිතුමතේ කරන්නත් බෑ. ඒකට තියෙන්න ඕනි “විනයක්“ . කොටින්ම විනයක් හදා ගන්න බැරි කෙනෙක් කායවර්ධන මධ්‍යස්ථානයකට රිංගන එක තේරුමක් නැති වැඩක්.


  • ජීවිතයට සැනසීමක් එක්ක එදිනෙදා වැඩ වලට හිත යොමු කරන්න , හිත එක් තැන් කර ගන්න පහසුවක් ලැබෙනවා.එහෙම වෙන්නේ ජිම් යනේක හිතුමතේ කරන්න බැරි දෙයක් නිසා. වෙලාවට කලාවට ජිම් යන්න වුනාම , ඒ සඳහා සූදානම් වීමත් ඒ සඳහා පිළිවලට යන්න වෙනේකත් නිසා අරමුණක් නොමැති ජීවිතයකට සැනසීමක් නිරායාසයෙන්ම ලැබෙනවා. ඒ වගේම තමා කෙනෙක්ට යම් ගැටළුවකට විසඳුම නොපෙනෙන තරම් දුරක නම් , තමාගේම බුබුලක් ඇතුලට වෙලා ජීවත් වෙන්න කියාපු තැන තමා ජිම්මෙක'

  • මෙන්න මේක තමා හොඳම කතාව වයසට යන වේගය අඩු කර ගන්නත් මේ කාය වර්ධන ව්‍යායාම බලපානව. ඒවට කියන්නේ High Intensity Interval Training කියලා. ඒකෙ දි වෙන්නේ වයසට යමින් තිබෙන අපේ මනස සහ ශරීරයට තව තවත් දරා ගැනීමේ හැකියාව වැඩි කරල දෙනේක.එතකොට අපට පුලුවන් වෙනවා අපේ සැඟවිලා ප්‍ර යෝජනයට නොගෙන තිබුන කොටස් වලිනුත්  වැඩක් ගන්න පුලුවන් වෙන නිසා උපරිම ධාරිතාවයෙන් වැඩ කරන්න , වයසට යද්දිත් කොල්ලෙක් වගේ ඉන්න. තමන් ආස දේවල් කරන්න. කඳු නඟින්න, තනියෙන් ඇවිදින්න යන්න, මේ ඔක්කටම වඩා සතුටින් ඉන්න.....


ඉතින් මෙකී නොකී වාසි ගොඩක් අස්සේ මේ ක්ෂේත්‍රය අභාවයට යන්න හේතු වෙන කාරණාත් නැතිවම නෙමෙයි.


ඉන් එකක් තමයි තහනම් උත්තේජක. සමහර ගැටවුන්ට ඕනි වෙනවා ක්‍රමාණුකූලව , පිළිවළට පියවරෙන් පියවර ගිහින් විනයානුකූලව හැඩකර ගන්නා ශරීරයක් ලබා ගන්නා වෙනුවට , ක්ෂනික  බොඩියකට යන්න. අන්න එහෙම අය කරන දෙයක් තමා තහනම් උත්තේජක භාවිතය . අනේ ඉතින් එතන දි නම් බොයිලර් කුකුල වගේ ඉන්න ලැබෙන්නෙ බොහොම ටික කාලයයි. ඊට පස්සේ මුළූ ශරිරයම අභාවයට යන්න පටන් ගන්නවා.

අනිත් කාරණාව තමා සප්ලිමන්ට් භාවිතය. සප්ලිමන්ට් ලබා ගත යුතුමයි කියල නීතියක් නැහැ වගේම ඒවා බොහොම මිල අධික ද්‍රව්‍යය. රගර් ක්‍රීඩකයින් , වෘත්තීමය බොඩි බිල්ඩර්ස්ලා මේවා භාවිතා කරාට කිසිම ගැටළුවක් නැත්තේ එයාලගේ ඉපයීම ඒ මත රැදිල තියන නිසා.
නමුත් ශරීර සෞඛ්‍ය සඳහා සහ විනෝදය සඳහා මේවා කරන අයට සප්ලිමන්ට් ලබා ගත යුතුමයි කියල නිතියක් නැති බවයි කියවෙන්නේ.

තවත් කිය යුතු දේ බොහෝමයක් තිබුනත් , දැනට මේ ඇති. ඉතින් කාය වර්ධනය ගැන ඔබේ හිතෙත් තිබ්බ දුර්මත නැති වෙන්නත් , කාය වර්ධනය තමන්ගේ ශරිරයේ සහ මනසේ වර්ධනයට මිසක වැරදි පාරවල් වල ගොස් ශරීරයෙන් සහ මනසින් පිරිහුනු කෙනෙක් නොවෙන්නත් මේ ලිපිය පුංචි හරි හේතුවක් වුනා නම් එයයි මගේ සතුට.


----------------------------------------------

ප/ලි - විශේෂ ස්තුතිය මගේ හිත මිතුරු තරිඳු ට 

Thursday, March 30, 2017

හෙට උදේම එන්න හොඳද / Please come early


හෙට උදේම එන්න හොඳද
Please come early
---------------------------------------


මා මැරුණොත් හෙට උදේම 
ඇවිත් යන්න එන්න
මගේ සිහින ලියපු මලක් 
ළඟින් තියල යන්න
කියූ රහස් වලින් එකක් 
සවනට මුමුණන්න
එතකොට මට පුළුවන් වෙයි
ඔබව අඳුර ගන්න

ඔබ එනකම් බලා ඉන්න
මම
෴ වත්සලා ෴

Tuesday, March 28, 2017

ෂැම්පේන් මතක

ෂැම්පේන් මතක

--------------------





ඒ ලස්සන බෝතලේ උඩ හරියෙ ඉදල අඟල් 3 ක් 4 ක් යනකම් තිබ්බේ ලස්සන දුඹුරු පාට කොළයකින් වැහිලා.


ඒ වගේ බෝතලයක් නිවරදිව විවෘත කරන හැටි මම නොදැන හිටියත් , ලැබුන උපදෙස් විදිහට කොළය ගලවල අයින් කරාම බෝතලය වසා තිබුන පොරොප්ප මූඩිය මතු වුනා. 

පොරොප්ප මූඩිය හෙවත් කිරල මූඩිය ත් නැවතත් ආවරණය වෙලා තිබ්බේ කම්බි රාමුවකින්.

පොරොප්ප මූඩිය උඩ මුදුනෙ ඉදල , ලස්සනට පහළට වැටිල තිබ්බ කම්බි රාමුවේ අන්තිම කොණ් දෙක එකට අල්ලල එක පැත්තකට කරකවල හිර කරල තිබ්බ නිසා මට තිබ්බේ ඒ කම්බි කොන් දෙක අල්ලල විරුද්ධ පැත්තට කරකවන්න විතරයි. 

කම්බි රාමුවත් පැන්නට පස්සේ මතු වුනේ අර ලස්සන පොරොප්ප මූඩිය. 

ඊළඟට තිබ්බෙ දහිරිය දාලා ඔය මූඩිය පන්නන්න. මූඩිය පැන්නුව ගමන් ආපු විශාල “පොප් “ ශබ්දෙට තව ඩිංගෙන් වම් අතේ තිබ්බ අර අපූරු බෝතලය බිම වැටෙනවා.

නොසිතූ වෙලාවක ආපු සැර ශබ්දය නිසා, මුහුණ බෝතලෙන් අහකට හැරවිලා ඇස් පියවිලා උරහිස් හැකිලිලා ගිහිල්ල තිබ්බත් , වම් අත තදින් බෝතලය ග්‍රහණය කරන් හිටියා.

මා ළඟ හිටි අනිකා ට මේ වෙච්චි සිදුවීම නිසා විනෝදයක් ලැබී තිබුන නමුත් ඔහුගේ මුහුණ බැලුවම මට හැඟී ගියේ මීට වඩා භයානක සිද්ධියක් බලාපොරොත්තුවෙන් ඔහු සිටින්නට ඇති බවයි.


“ මම හිතුවෙ බෝතලයට හරි තමා කියලා “

අනෙකා කීවේ හිනාව අතරින්.




විවෘත වුන බෝතලයේ කට දිහාව හොඳට බලපු මට දකුණු අතේ තියන පොරොප්ප මූඩිය කොහොම ඒ බෝතල් කටට සවි කරාද කියල හිතා ගන්න බැරි වුනේ මූඩියේ යට කොටස , බෝතලයේ කට කොටසට වඩා වඩාත් පළල්ව පුළුල්ව තියෙනවා දැකලයි. 

ඔයිට වඩා දේවල් , පුංචි පුංචි කටවල් වලින් ලෝකෙට ඇවිත් මේ ලෝකය ලස්සන කරද්දි මේ පුංචි වයින් බෝතලය ගැන පුදුම වෙන්න කාරණයකුත් නැහැ කියල මට ඊළඟට හිතුනා. 

බෝතල් කටට නාසය ළං කරපු මගේ මුහුණ හැකිලිලා ගියේ බෝතලය තුළින් ආපු ගඳට. ඒ ගඳ මට හුරු පුරුදු බවක් දැනුන නිසා මම මගේ මතකයේ අඩුක් කරල තිබ්බ සුවඳ ජාති එකින් එක එළියට අරන් අර සුවඳත් එක්ක ගලපල බලන්න හදද්දි . අනිත් සුවඳවල් පරයා ඉදිරියට ආවේ කලින් දැනිල තියන යීස්ට් සුවඳ.

“ චියර්ස් .............................“ 

වීදුරු එකට ගැටුනා. . . . චියර් කරාට පස්සෙ වීදුරුව බිමින් තියන සිරිතක් නෑ ලු.

ඉතින් ,

පළවෙනි වීදුරුව වදෙන් පොරෙන් සහ බලෙන් ද ,

දෙවෙනි වීදුරුව මදක් අදි මදියකින් ද ,

තෙවැනි වීදුරුව ඉල්ලීමකින් ද ලැබුනු අතර 

සිවුවැනි වීදුරුව අරභයා ඇති වූ ඉල්ලීම දැඩි ලෙස ප්‍රතික්ෂේප වූ බැවින්..... ෂැම්පේන් වල ඇඹුල් රස බැලීම කෙටි වීදුරු වාර ගණනකට සීමා වුනා.

ඒ අතර තුර විටින් විටේ නැගිටලා , සීරුවට ඇවිදල බැලුවේ “ මට වෙරි ද “ කියලා දැන ගන්න.

ඒත් ඒ අමුතු ගතිය , මම හිතාන හිටියට වඩා තරමක වෙනස් අත්දැකීමක් වුනා. 

සතුට දනවන , සැහැල්ලුව මතු කරන , හයියෙන් හිනා වෙලා සමරන්න පුලුවන් ඒ “ මද වෙරි ගතිය“ සංකීර්ණව , ගැටගහල තිබිච්චි ජීවිතේට ගෙනාවේ නොමද අස්වැසිල්ලක්.

විශ්වාසනීය මිතුරුදමත් , සැනසිලිදායක සුවයත් , ෂැම්පේන් සුවඳත් ජීවිතයේ අමතක නොවන තවත් මතකයක් වෙද්දි , යීස්ට් සුවඳට පෙම් බදින්න තවත් හොඳ හේතුවක් මට ඉතිරි කරල දීලා තිබ්බා.

----------------------------------------------------------------------

Disclaimer : - මෙහි ඇති සියල්ල මන:කල්පිත බව කරුණාවෙන් සලකන්න. පරිකල්පනයක් පමණි.

-----------------------------------------------------------------------


“There comes a time in every woman's life when the only thing that helps is a glass of champagne.” 


Friday, March 24, 2017

චාමර ගෙ වීර ක්‍රියා - 1

චාමරගෙ වීර ක්‍රියා - 1





මයෙ පන්තියෙ ඉන්න ඇට්ටරයෝ දහඅට දෙනා ගැන ලියන්න ගියපු කතාවේ. ලියන්න වුනේ චාමර ගැන විතරයි. පන්තියෙ අනිත් අය ගැන ලියන්න හිතාන හිටියත් , දවසින් දවස ඒ වැඩේ කල් යන්නේ පන්තියෙ ඉන්න කසිලිබිසිලිකාරයා හෙවත් චාමර නිසාමයි.



අදාළ නැති කාලච්ඡේදයක තමන් භාර පන්තියෙ ළමයෙක් කඩි මුඩියෙන් මාව හොයන් එනව කියන්නෙ ඉතින් නඩුවක සිතාසියක් එනව වගේ තමා.

ඊයෙත් ඔන්න එකොළහෙ පන්තියෙ “ධ්වනි ලාක්ෂණික “ පාඩමේ හොඳම හරිය යද්දි මෙන්න එනවා මගේ අටේ පන්තියෙ පන්තිනායිකාව එයාගේ සහායිකාවත් එක්ක මාව හොයා ගෙන.

එන වේගෙ හැටියටයි , මූඩ් එකේ හැටියටයි මට තේරුනා මේ නම් අරන් එන්නේ සිතාසියක් නෙමේ වරෙන්තුවක් ම තමා කියලා.
“ අදත් හරි වගේ ටීචර් “ මම බලා ඉන්න දිහා ව විපරම් කරපු එකොළහෙ ලොකු ළමෙක් කීවෙ හිනා වෙවී.

මගේ අටේ පන්තියේ පන්තිනායිකාව යි එයාගේ තනි නොතනියට ආපු එයාගේ සහායිකාවයි කෙලින්ම එකොළහෙ පන්තියෙ ඉස්සරහම හිටි මා ළඟටම ඇවිත් නැවතුනා.
“ ටීචර් ටීචර් ..........චාමර ...........“ ( ඔයාල දන්නවනේ චාමර , ඔය නම ඇහිල හීනෙනුත් මම බය වෙනවා )
“ ඔවු ඉතින් චාමර ?“
“ ටීචර්...චාමර නදීකගෙ කණට ගහල “
“ ඔවු ටීචර් ...කණෙන් ලේත් එනවා “ මදි හරිය සම්පූර්ණ කලේ සහයට ආපු සමන්ති.
“ අපෝ ටීචර් ගෙ පන්තියෙ ඉන්නේ මහ චන්ඩි කොල්ලො නෙ “
එහෙම කීවේ එකොළහෙ හොඳ ළමයි. කොහොමත් වෙන පන්තියක ඔය වගේ දරුණු සිද්ධි ඇහෙන කොට ඒ ඇහෙන පන්තියෙ ළමයි තරම් හොඳ ළමයි ලෝකෙ කොහෙවත් නෑ.ඒ වගේම ඒ විදිහෙ චාන්ස් එකක් ගන්න මගේ පන්තියෙ ළමයින්ට නම් කවදාවත් බැරි වේවි කියල මම දන්නවා.

“ ධ්වනි ලාක්ෂණික “ පාඩම එතනින් ම නතර කරල , මම ගියේ තුවාලකාරිව හොයන්. මොකද මේවා ගස් යන වැඩ. අන්තිමට පත්තර වල යන්නේ ටීචර් කණට ගැහුව කියල .
ගිහින් බැලින්නම් තුවාලකාරිගෙ කරාබුව ගාව තුවාල වෙලා.ලේ බිංදු දෙක තුනක් කණ පිටිපස්සෙ එකතු වෙලා තිබ්බා. ඒක හරිම පුංචි තුවාලයක් වුනත් , ආසන්න පන්ති දෙක තුනක ළමයිනුත් එතන වට වෙලා හිටියේ මයෙ පන්තියෙ මිනීමැරුමක් වෙච්චි තරම් කලබලයකින් හා කුතුහලයකින්.
තුවාලකාරිව ඉක්මනින් ප්‍රථමාධාර අංශට යැවුවත් නියම බේත වෙන්නේ ඒක නෙමේ. තුවාලකාරිගෙ හිත ට බේත් දාන්න වෙනවා. ඒකට ඉතින් මට දබර ඇගිල්ල උළුක් කරල චාමර ටිකක් තදින් බනින්න වෙනවා.
“ චාමර , මෙහෙ එනවා , මොනාද මේ කරල තියෙන්නේ“
“ නෑ ටීචර්......මම නිකම් මෙන්න මෙහෙම තට්ටුවක් දැම්ම විතරයි “ ළඟ හිටපු ළමයගෙ කණ ගෑවෙන නොගෑවෙන ගාණට අල්ලපු චාමර සිද්ධිය ප්‍රතිනිර්මාණය කරල පෙන්නුවා.
“ හොඳ තට්ටුව , තට්ටුවක් දාලා ඔහොම නම් ගැහුවොත් කොහොම වෙයි ද ඈ ?“
“ දැන් මේ ළමයගෙ ගෙදරින් පොලිසියට පැමිණිලි කරොත් මක්කයි වෙන්නේ , මට නම් බෑ හිරේ යන්න එන්න ඔයැයිත් එක්ක. තේරුනාද චාමර “
අන්න ඒ වචන ටිකට නම් කොල්ල ටිකක් සැලෙන්ඩර් වුනා. තුවාලකාරිගෙ මූණෙ බබලන දිස්නය මට පේන්න ගත්තා. පුංචි තුවාලෙ ලේ ගැලීම ඒ වෙද්දි නැවතිලා තිබ්බා.
“ ගෑණු ළමයිනුත් දැන ගන්නෝනි පිරිමි ළමයිව අවුස්සන්නෙ නැතිව පාඩුවෙ ඉන්න හරි ද?“
මම එහෙම කීවේ අහිංසක චාමරලගෙ පාර්ශචය ගැන උපන් සැබෑ දුකින්.
“ අන්න හරි ටීචර් අන්න හරි “ එහෙම කීවේ පන්තියෙ පිරිමි ළමෙක්.
“ ඔයා කට වහ ගන්නවා. දැන් ඔක්කොම හරිනෙ , මම යනවා පන්තියට “
“ එහෙම බෑ ටීචර් , චාමරට කියන්න නදීකගෙන් සමාව ගන්න කියලා “
එහෙම කීවේ පන්තිනායිකාව. කතාව ඇත්ත තමා . නැතිනම් හෙට වෙද්දි ගෙදර මිනිස්සු ඉස්කෝලෙට ඒවි චාමර කණ ගලවන් ගියා කියල පත්තරේටත් දාලම.
“ හරි...චාමර ... නදීකගෙන් සමාව ගන්න “
චාමර නදීක ගෙ ඉස්සරහට ආවා , ඒ එක්කම පන්තියෙ ඔක්කොම පිරිමි ළමයි චාමරගෙ පැත්තෙයි , ඔක්කම ගෑණු ළමයි ටික නදීකගෙ පැත්තෙයි හිට ගත්තා වගේ මට දැනුනා. මම විතරක් ඒ දොගොල්ලො මැද්දට වෙලා අසරණව බලා හිටියා. පන්තිය දෙක කරන් , වහලෙ උළු හොල්ලන් ඉන්න චාමර , පොළවෙ ඇවිදින කූඹීන්ට ඇහෙන නොඇහෙන ගාණට. “මට සමාවෙන්න “ කියල කීවා.
පන්තියෙ කොල්ලන්ගෙ මූණු දුකින් පිරිලා. කෙල්ලන්ගෙ මූණෙ සතුටු උතුරන්න ගත්තා.
එහෙම බෑ චාමර . කියන්න මෙහෙම “නදීකා , වෙච්චි දේට සමාවෙන්න.මම ආයෙ එහෙම කරන්නෑ “
“ න..........දී....කා , වෙච්චි දේට සමාවෙන්න,මම ආය එහෙම කරන්නෑ “
නම හැරුණම ඉතිරි ටික චාමර කීවේ කෝච්චියක් අල්ලන්න යන තරම් වේගයෙන්.
චාමරව ළඟට ගෙන්න ගත්ත මම අනිත් අයට නොඇහෙන්න එයාට කීපු දේවල් වල සාරංශය වුනේ , ගෑණු ළමයින්ට අතක් උස්සන්න තියා ඒ පැත්ත බලාන හයියෙන් හුස්මක්වත් ගන්නෙපා කියන එක විතරයි.
ඊට පස්සෙ චාමර හරිම හොඳ ළමයෙක් වුනා. මගෙ උපදෙස් හොඳ හැටි පිළිපැද්ද චාමර , ගෑණු ළමයින්ට අතක් උස්සන්න හිතලවත් නොතිබ්බත් චාමර ගෙන් අද ගුටි කාලා තිබ්බබෙ පන්තියෙ ඉන්න අහිංසකම පිරිමි ළමයා.
“ චාමර .............මම කීවා නේද ඔයාට ඊයේ ? “ කියල මම ඇහැව්වොත් , “ ටීචර් කීවේ ගෑණු ළමයින්ට අත උස්සන්නෙපා කියල විතරනෙ “ කියල නොකීවොත් ඒ “චාමර “ නම් නෙමේ...................

-------------------------------------------------------------------------------


ඉංග්‍රීසි පරිවත්තනය - සැඟවුනු මාධ්‍යවේදී (hidden journalist ) - T.B. Singalaxana

Chamara’s Bravery – 1

I had to write only about Chamara in the story that I wanted to write about the eighteen brats who are in my class. Though I intended to write about the others in the class, it gets postponed day by day merely because of the most impish one in the class, also known as Chamara.
If you want to know about Chamara, you can do so from here.
If a child from the class I am in charge of comes in search of me in a hurry during an unrelated moment, is very similar to receiving a summons over a court case.
Yesterday, when the best part of the lesson ‘Acoustic Characteristics’ was in progress; here comes my 8th Grade class monitor, along with her assistant in search of me.
Considering the speed in which they were approaching and their mood, I realized that they were not bringing a summons but a warrant.
“I think you’ve had it today, teacher,” smilingly said a grown up child in the 11th Grade who had been observing the direction of my gaze.
My 8th Grade class monitor and her assistant who accompanied her directly came towards me standing in front of the 11th Grade class and stopped.
“Teacher….. teacher….. Chamara…..” (You know Chamara, don’t you? I hear that name and get scared even in my dreams!)
“Yes, Chamara, so?”
“Teacher,Chamara has slapped Nadeeka!”
“Yes teacher, her ear is bleeding,” the rest was completed by Samanthi who came to her assistance.
“Apoo, there are a lot of bullies in teacher’s class,” this was said by the ‘good children’ of Grade 11. Anyway, whenever such serious incidents are heard by other classes, there are no other ‘good children’ anywhere else than the class which hears it. Similarly, I am very well aware that the children of my class would never gain an opportunity to enjoy such a chance.
The Acoustic Characteristics lesson was stopped then and there, and I went in search of the injured victim. That is because these types of incidents could get oneself hanged! Finally the newspapers may report this as the teacher having slapped the child!
When I went and saw her, there she was, with a minor injury on her ear near her ear stud. A few drops of blood were clotted behind her ear. Despite this being a minor injury, student of nearby classes stood surrounding the place in confusion mixed with curiosity as if a murder had been just committed in my class!
Though the injured girl was sent immediately to the first aid unit, the actual treatment is not that. The victim’s mind needs to be treated. For this, I would have to raise my forefinger and scold Chamara a bit strongly.
“Chamara! Come here! Now what have you done?”
“No teacher, I only tapped her, just like this,” Chamara re-enacted the incident while moving his hand almost but not touching the cheek of a student nearby.
“Wonderful tapping! If a mere tap could do this, what could have happened if you had hit her, eh?”
“Now, what will happen if this girl’s family complains to the police? I can’t go to jail with you, do you understand Chamara?”
There, the boy seemed to surrender a bit to those words! I began to see injured girl’s face beaming. By then the bleeding from the minor wound had stopped as well.
“The girls too should know to mind their own business without provoking the boys, okay?”
This I did due to the genuine concern arising on behalf of innocent Chamara.
“That is right teacher; that is right!” This came from a male student of the class.
“You keep your mouth shut! Now everything is okay, isn’t it? I am going to my class.”
“No teacher, that cannot be done. Tell Chamara to apologise to Nadeeka!”
This came from the class monitor. The claim was correct. Or else, the home crowd would be in school tomorrow, even after publishing in the newspapers that Chamara had dislodged her entire chin!
“Okay…. Chamara….. now apologise to Nadeeka..”
Chamara came in front of Nadeeka. With that, I felt as if all the male students in the class had stood behind Chamara and all the female students had stood behind Nadeeka. I alone had been left helpless between them.
Chamara, who disrupts the whole class and brings down the roof said, “Forgive me….” in a voice that could barely be heard by ants crawling on the ground.
The faces of the boys in the class displayed grief! The girls’ faces began to overflow with delight!
“Not that way Chamara. You say, ‘Nadeeka, forgive me for what has happened. I will not do it again.”
“Na….dee…..ka, forgive me for what has happened. I will not do it again.”
Apart from the name, Chamara said the rest at a speed as if he was rushing to catch a train!
The gist of what I told Chamara without the others overhearing after drawing him close to me was merely; leave alone raising a hand against a girl, do not even dare to breathe hard while looking at their direction.
After that Chamara became a very good boy. Despite Chamara following my advice to the letter and never even thinks of raising his hand against a girl, today, the one who had been the victim of Chamara’s assault was the most innocent boy in the class.

Even if I ask, “Chamara, didn’t I tell you yesterday……?” and if he doesn’t respond, “Teacher, you told me not to raise my hand only against girls, didn’t you?” …. then he is definitely not Chamara!

Sunday, March 19, 2017

පුංචිත්තාගේ ගැලවුම්කාරිය

පුංචිත්තාගේ ගැලවුම්කාරිය



ගෙවල් ගාව ඉදල තවත් ගෙවල් දෙකක් විතර දුරින් තියන ගෙදර තමා ගමටම තිබ්බ දුප්පත්ම ගෙදර වෙලා තිබ්බේ.

ඒත් දැන් ඒ ගෙදර උළු වහලක් , සිමෙන්ති පොළවක් තියන ලස්සන පුංචි ගෙදරක්. පුංචි පුංචි ළමයි ගොඩාක් ඉන්න ඒ ගෙදර , ලස්සන සුදු පුංචි පිරිමි ළමෙක් ඉන්නවා. එයා තමා ඒ ගෙදර ඉන්න දෙවෙනියට වයසින් වැඩි දරුවා. පළවෙනිය ඉන්නෙ ගමේ පන්සලේ නතර වෙලා ඇබිත්තිය වෙලා. එයාට ඕනි මහන වෙන්නලු. 

ඒ ගෙදර ප්‍රධානියා ගේ ආදායම් මාර්ගය වුනේ එදිනෙදා කුලියක් මලියක් කරනෙක. එයැයිගෙ හාමිනේ රස්සාවක් කලේ නැහැ. ඒ ගෙදර හිටපු ලස්සන සුදු දූ එකොළහෙ විභාගෙ ලියන්න කලින්ම හොරෙන් ගිහින් හදා ගත්ත ලස්සන දරුව තමා දැන් ඒ ගෙදර ඉන්න ලොකු දරුවා, එහෙමත් නැතිනම් මේ කතාවේ ප්‍රධාන චරිතය තමා ඒ. මොන නැති බැරිකම තිබ්බත් මේ ගෙදර අය ඉන්නෙ නම් හරිම සතුටින්.අපෙ අම්ම නම් කියන්නේ ගමේ කාටත් වඩා හොඳට කාල බීලා ඉන්නේ ඒ ගෙදර අය කියලයි. 

ගමේ කිසිම කෙනෙක්ට කරදරයක් නොවෙන්න ජීවත් වෙන ඒ ගෙදර අයගෙන් ලොකුම කරදරේ තිබ්බෙ මට .

ඒ ගෙදර හිටපු ළමයි අඩු වයසින්ම දෙමාපියන් වෙච්චි නිසා , ඒ ගෙදරට අඩි කීපයක් දුරින්  පුංචි ගෙවල් දෙකක් තැනෙමින් තියනවා. කාමරයක් කුස්සියක් හා පුංචි සාලයක් තමා එයාලගෙ ලොකුම පැතුම.

ඔය ගෙදර ඉන්න ලස්සන සුදු පිරිමි ළමයා ඉන්නේ තුනේ පන්තියේ.එයා හිතන් ඉන්නේ මම මේ ලෝකෙ තියන හැමදේම දන්නවා කියලා. එයා එහෙම හිතන්න ගත්තේ මම ටීචර් කෙනෙක් කියලා දැන ගත්ත මොහොතෙ පටන් ලු.

 පහු ගිය නිවාඩුවට එයාට දීලා තිබ්බා කුරුලු පිහාටු එකතු කරල ලස්සන කුරුලු පොතක් හදන් එන්න කියලා ඉස්කෝලෙ ගෙදර වැඩක්. වැඩේ පටන් ගත්තෙ ඕන්න ඔතනින් තමා.

 ඉස්කොල නිවාඩුව ඉවරෙන්න ළං වෙලා තිබ්බි දවසක එයාලගෙ අම්මා , එයත් එක්ක අපේ ගෙදර වැට ළඟට ඇවිත් මට කතා කරා.පිහාටු ගොඩක් එකතු කරල තියෙන බවත් , කුරුල්ලො ගැන ලියා ගන්න බැරි බවත් මාත් එක්ක කීවා. එතකොට මට මතක් වුනා මා ළඟ තියන “ ශ්‍රී ලංකාවේ කුරුල්ලෝ “ පොත. ඒ පොත ඇත්තටම මටත් ලැබුන තෑග්ගක්.

අම්මටයි පුතාටයි කතා කරපු මම ඒ පොත හොයන් ඇවිත් , පින්තූර පෙන්නල ලියන්න ඕනි විදිහ කියල දුන්නා. පොතේ පින්තූර බලන්න ඕනි කියපු නිසා පොත ටික දවසක් තියන් ඉදල මට ගෙනත් දෙන්න කියලා පොතත් එයාලට දුන්නා. වැඩේ කියන්නේ “හොඳම කුරුළු පොතට “ තේරිලා තිබ්බෙ මේ පුංචි කොල්ල හදපු පොත.

දැන් මේ පුංචි කොල්ලා වැට ළඟට එන්නෙ තනියෙන්. “ නැන්දේ “ කියල කතා කරද්දිම මම දැන ගන්නවා ඉස්කෝලෙ ගෙදර වැඩක් වැට ළඟට ඇවිත් කියලා.

ඒ ගේන සමහර ගැටළු නම් තුනේ ළමෙක්ට කොහොම වුනත් මටත් හරි අමාරුයි.

හෙට සඳුද නිසා ඉරිදා හවස වෙච්චි අදත් වැට අද්දරින් ඇහුනේ “ නැන්දේ “ කියන ඉස්කෝල ගැටලුවක හඬ.

“ මල් ගැන කවි දෙකක්ම ඕනි “

ඒ මූණ බැරූරැම්. මයෙ මූණ උසස් පෙළ රසායන විද්‍යා වේ හද්ද අමාරු ප්‍රශ්නයක් දැක්කටත් වඩා බැරූරුම්.

කොච්චර මතක් කරත් මතක් වුනේ “රෝස මලේ නටුවෙ කටූ“ විතරමයි.

ඒත් , තුනේ පන්තියෙ පුංචි කොලු පැටියෙක් ළඟ උසස් පෙළ ජීව විද්‍යාව උගන්වන ගුරුවරියෙක්ට සෙකන්ඩ් වෙන්න පුලුවන් ද? ඊටත් වඩා ඒ පුංචි කොල්ලගෙ ලෝකේ “ වීරවරියක් “ වෙච්චි මට ඒ දරුවගේ ඒ හීනය බොඳ කරල දාන්න පුලුවන් ද?


ස්මාර්ට් ෆෝන් , ෆේස් බුක් තියන රටේ ඕනිම කෙනෙක්ට පුලුවන් තම වීර චරිතය මේන්ටේන් කරන්න. ඉතින් ෆේස් බුකියේ එක පෝස්ටේක බලයෙන් මටත් ලැබුනා රටකටම හරියන්න දෙන්න “මල් ගැන කවි “.

කොල්ල ගෙදර ගියේ සතුටින්. ඒත් කවදා වෙනකම් මේ වැඩේ කරන්න ද? 

ඉස්කෝලෙ පහල සාධන මට්ටමක ඉන්න දරුවා , මේ විදිහට හැම ගෙදර වැඩේම කරන් යද්දි පන්තිභාර ටීචර් වුනත් පුදුම වේවි.........................

ඒත් හෙටත් , වැට අද්දරින් ගෙදර වැඩක හඬ ඇහෙනකම් මම බලා ඉන්නවා.



වැට අද්දරින් ගෙදර වැඩක හඬ ඇහෙනකම් බලා ඉන්න
මම
- වත්සලා -


Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...